Zoekresultaten 14401-14450 van de 48197 resultaten

De klacht van klagers ziet op het handelen van de notaris bij de verkoop en levering van een woning waartoe klagers medegerechtigd waren. Klagers verwijten de notaris dat hij in gebreke is gebleven bij het opstellen van de eindafrekening voordat de akte van levering werd getekend. Voorts stellen klagers dat zij na de overdracht op hun vragen niet ter zake doende antwoorden kregen. Tot slot verwijten klagers de notaris dat hij, in weerwil van hetgeen in de door hem verzonden standaardtoelichting staat vermeld, tot aan het moment van indiening van de klacht nog geen gelden heeft uitgekeerd. De kamer heeft de klacht ongegrond verklaard.

Klacht van de NBA naar aanleiding van een kwaliteitstoets. Klaagster verwijt betrokkene dat hij aanhoudend heeft geweigerd om een verbeterplan in te dienen en daardoor in strijd heeft gehandeld met artikel 16, eerste lid en artikel 5 van de Vo-Kwb. Als gevolg van die weigering heeft klaagster niet kunnen beoordelen of het kwaliteitssysteem van de accountantspraktijk inmiddels wel aan de eisen voldoet. Met zijn handelwijze heeft betrokkene het in de verordeningen neergelegde toetsingssysteem langdurig gefrustreerd. Door weinig of geen acht te slaan op de rapellen die hij van klaagster heeft ontvangen en niet mee te werken aan een tijdige verbetering van de kwaliteit van zijn kantoor die volgens de voorgeschreven systematiek op grondslag van een goedgekeurd verbeterplan kon worden getoetst heeft hij gehandeld in strijd met de fundamentele beginselen van professionaliteit en van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid. De maatregel van tijdelijke doorhaling voor de duur van drie maanden wordt opgelegd. In aanmerking is genomen dat uit de eerste toetsing het beeld naar voren is gekomen dat op een aantal punten sprake was van tekortkomingen die, gelet op het goedgekeurde verbeterplan, relatief eenvoudig konden worden hersteld en beoordelingsopdrachten niet meer worden uitgevoerd vanaf 2018 en anderzijds dat klager betrokkene veel ruimte in de tijd heeft gegund en kennelijk in de beoordeelde kantoorkwaliteit geen reden zag eerder een vervolgactie in te zetten of een tuchtklacht in te dienen.

Klager stelt dat de uitgevoerde behandeling niet viel onder de beroepsaansprakelijkheidsverzekering van beklaagde en dat beklaagde onvoldoende heeft gedaan om verval van dekking door de beroepsaansprakelijkheidsverzekeraar te voorkomen. Het college oordeelt, dat er geen wettelijke plicht voor een tandarts bestaat tot het afsluiten van een beroepsaansprakelijkheidsverzekering. Beklaagde heeft zich echter via zijn assurantietussenpersoon bewust laten adviseren teneinde goed verzekerd te zijn. Beklaagde kan tuchtrechtelijk niet worden verweten dat hij vertrouwde op de deskundigheid en het advies van zijn assurantietussenpersoon. Daarnaast bleef beklaagde met zijn handelen binnen de grenzen van de redelijke bekwame beroepsuitoefening, door vlot na ontvangst van de aansprakelijkstelling melding te doen bij zijn beroepsaansprakelijkheidsverzekeraar. Klacht is ongegrond.

Klaagster dient een klacht in tegen een huisarts met onder andere het verwijt dat zij niet heeft erkend dat klaagster verminkt is, niet heeft erkend dat het om vrouwenbesnijdenis gaat, dat de huisarts onjuiste informatie over klaagsters lichamelijke klachten heeft gegeven, klaagster niet heeft doorverwezen etc. De huisarts, verweerster, daarentegen voert aan dat zij naar klaagster heeft geluisterd, haar de gelegenheid heeft gegeven veel vragen te stellen en die heeft beantwoord. Klaagster heeft verweerster foto's toegestuurd, naar aanleiding waarvan verweerster haar heeft uitgenodigd voor een consult. Samen met klaagster heeft zij voor een spiegel naar de anatomie van klaagster vagina gekeken. Naar het oordeel van het college blijkt uit de verslaglegging van verweersters contacten met klaagster dat sprake is geweest van een deugdelijk en zorgvuldig onderzoek van klaagster. Verder heeft het college onder meer geen enkel aanknopingspunt dat zij onvoldoende of onjuiste informatie heeft gegeven. Voor een verwijzing naar een gynaecoloog bestond geen aanleiding. De conclusie van het voorgaande is dat de klacht in alle onderdelen kennelijk ongegrond is.

De klacht betreft de zorg van de verpleegkundige voor de echtgenoot van klaagster die opgenomen was op de Neuro Care unit. Niet is vastgesteld dat de verpleegkundige is tekortgeschoten in de zorg. Het college maakt een opmerking over de dossiervoering.

De notaris trad op als gevolmachtigde van de eigenaar bij de verkoop van zijn woning. Klagers waren potentiële kopers van de betreffende woning. Klagers verwijten de notaris dat zij hen ernstig benadeeld heeft. De notaris heeft niet neutraal, onafhankelijk en volgens de beroepsregels gehandeld. De notaris had de samenwerking met de makelaar duidelijk moeten opzeggen alvorens zij zelf een koopovereenkomst zou sluiten. Klagers zijn genegeerd en er lijkt niet neutraal en in het belang van betrokken partijen een beslissing genomen te zijn. (Een gedeelte van) de woning is verkocht aan de eerste bieder terwijl die een lager bod hadden dan klagers en welk bod bovendien volgens klagers minder gunstig was wat betreft de aangekochte perceelgrootte. Ook heeft de notaris niet alle door klagers gevraagde informatie gegeven, aldus klagers. De kamer heeft de klacht ongegrond verklaard.

Een van de klachten die klaagster heeft ingediend betreffende de zorg voor haar man in verband met TIA-achtige verschijnselen bekend onder de nummers 60/2020, 61/2020, 62/2020, 64/2020, 93/2020, 94/2020 en 95/2020 . Het verwijt is, samengevat, dat de neurologische verschijnselen niet serieus genoeg zijn genomen. Geen tekortkomingen in de zorg. Klacht ongegrond.

Dekenbezwaar. Op basis van de zich in het dossier bevindende stukken staat voor de raad vast dat verweerder als curator de failliete boedel bewust heeft benadeeld door mee te werken aan een verkoop en een doorverkoop van een zich in de failliete boedel bevindend pand waarbij hij zou profiteren van de winst die door de doorverkoop zou worden gemaakt. Daarnaast staat vast dat verweerder valse declaraties heeft opgemaakt waarop de rekeningnummers van zijn eigen vennootschappen waren vermeld en dat deze valse declaraties in totaal een aanzienlijk bedrag betroffen. Het dekenbezwaar is in zoverre gegrond. Met de in beide gegrond verklaarde klachtonderdelen vastgestelde gedragingen heeft verweerder de kernwaarde integriteit in grove mate, meermaals en gedurende langere tijd geschonden. Schrapping van het tableau.

Een van de klachten die klaagster heeft ingediend betreffende de zorg voor haar man in verband met TIA-achtige verschijnselen bekend onder de nummers 60/2020, 61/2020, 62/2020, 64/2020, 93/2020, 94/2020 en 95/2020 . Het verwijt is, samengevat, dat de neurologische verschijnselen niet serieus genoeg zijn genomen. Geen tekortkomingen in de zorg. Klacht ongegrond.

Tweede OM-klacht tegen accountant. Betrokkene heeft een concept-jaarrekening aan zijn klant verstrekt en daarbij diens verzoek om de term ‘draft’ te verwijderen gehonoreerd. Strijd met het fundamentele beginsel van integriteit. Betrokkene heeft erkend dat hij dit niet zo had moeten doen. Klacht gegrond. Aan betrokkene is eerder een waarschuwing opgelegd. Deze hield verband met hetzelfde feitencomplex, maar zag op een andere gedraging. De eerste klachtprocedure heeft voor betrokkene privé en zakelijk ernstige gevolgen gehad. Een tweede maatregel treft betrokkene onevenredig hard. De Accountantskamer ziet in dit geval dan ook af van het opleggen van een maatregel.

Dekenbezwaar ook in hoger beroep in alle onderdelen gegrond. Het hof constateert dat de praktijkvoering van verweerder ernstige gebreken vertoont en verweerder op tal van aspecten de voor advocaten geldende kernwaarden integriteit en onafhankelijkheid op flagrante wijze heeft geschonden. Verweerder lijkt dit klemmende probleem niet zo te zien. Verweerder heeft een uitgebreid tuchtrechtelijk verleden waaruit blijkt dat hem onder meer herhaaldelijk voor enige tijd een schorsing in de uitoefening van de praktijk is opgelegd. Met de laatstelijk opgelegde schorsing ex artikel 60b Advocatenwet met onmiddellijke ingang is voorkomen dat verweerder als advocaat nog meer misstappen kon begaan. Bij deze stand van zaken is een schrapping van het tableau de enige gepaste maatregel. Het door verweerder gedane verzoek om opheffing van de schorsing ex artikel 60b lid 7 Advocatenwet behoeft geen verdere behandeling (geen ne bis in idem/geen una via bij samenloop artikel 60b-verzoek en dekenbezwaar).

Klacht over de eigen advocaat voor het grootste deel ongegrond. Niet gebleken dat verweerder de belangen van klaagster (bewust) heeft geschaad en/of onvoldoende heeft behartigd. Evenmin gebleken dat verweerder onvoldoende met klaagster heeft gecommuniceerd en/of niet de-escalerend is opgetreden en/of klaagster heeft geïntimideerd en/of de financiële aspecten niet goed heeft toegelicht. Wat verweerder wel tuchtrechtelijk te verwijten valt is dat hij klaagster niet heeft geïnformeerd over de mogelijkheid van het splitsen van de lijfrentepolissen en de gevolgen daarvan. Nu alleen dit onderdeel van de uitgebreide klacht gegrond wordt verklaard en gelet op de geringe ernst van het verwijt, ziet de raad aanleiding af te zien van het opleggen van een maatregel.

Klager, obees en met vermoeidheidsklachten en een beperkte inspanningstolerantie, is door zijn huisarts voor een second opinion aangemeld bij de instelling waar verweerster, kinderarts, werkzaam is. Een jaar na verwijzing is door verweerster samen met klager en zijn ouders tot opname besloten. De opname is door de ouders van klager voortijdig afgebroken. Het voorgenomen onderzoek is op enig moment alsnog uitgevoerd. Uit het onderzoek kwamen geen afwijkingen naar voren. In 2018 voert verweerster anoniem telefonisch overleg met Veilig Thuis vanwege een toename van de klachten en vanwege het feit dat klager al lange tijd niet naar school ging. Twee maanden nadien heeft verweerster de behandeling overgedragen aan een kinderarts in een andere instelling. Klager verwijt verweerster zakelijk weergegeven dat zij: a. Klager en zijn ouders niet serieus heeft genomen; b. Gedurende de gehele opname van klager niet aanwezig was; c. Niet op de hoogte was van enige reactie van klager op medicatie; d. Zonder overleg met de ouders overleg heeft gehad met Veilig Thuis; e. De verkeerde diagnose heeft gesteld naar aanleiding van chromosoomonderzoek en als gevolg daarvan verkeerd heeft doorverwezen; f. Geen kennis heeft van HIX. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht kennelijk ongegrond verklaard. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klager en gelast de publicatie.

Verweerder is privé verzekerd voor rechtsbijstand. In een privégeschil met een sportvereniging heeft hij samen met een kantoorgenoot zijn eigen belangen behartigd. Zes maanden later heeft hij zijn declaratie ingediend bij zijn rechtsbijstandsverzekeraar, klaagster in deze zaak. Het dossier toont het beeld van een advocaat die zich niet houdt aan de hem goed bekende spelregels, maar vervolgens niet tegen zijn verlies kan. De begrijpelijke beslissing van klaagster om niet tot vergoeding over te gaan, dit ‘verlies’ frustreert verweerder dermate dat hij zich ook nog verongelijkt gaat gedragen en een toon aanslaat die een advocaat onwaardig is. De raad is van oordeel dat het samenstel van gedragingen onder de noemer ‘niet integer handelen’ valt, en bestraft moet worden met de maatregel van berisping.

Verzet ongegrond.

De klacht van klager bestaat (kort gezegd) uit de volgende onderdelen. A) Klager verwijt de notaris onzorgvuldig handelen bij het passeren van vaders testament. De onzorgvuldigheid zit hem volgens klager in het volgende. 1. In het testament staat vermeld dat [X] de dochter is van klager, terwijl klager geen dochter heeft. 2. In het testament staat de derde voornaam van klager onjuist vermeld. 3. In het testament staat ten onrechte vermeld dat klager zich in het verleden € 15.000,-- heeft toegeëigend, zonder dat deze stelling wordt toegelicht en/of onderbouwd. 4. De notaris heeft onvoldoende onderzoek gedaan naar de wilsbekwaamheid van vader. Klager twijfelt aan de echtheid van vaders handtekening onder het testament. B) De notaris heeft onzorgvuldig gehandeld in de communicatie jegens klager. Alle klachtonderdelen worden ongegrond verklaard. Voor zover klager de kamer verzoekt om de geldigheid van vaders testament te beoordelen, heeft de kamer overwogen dat de Wna niet in deze mogelijkheid voorziet. Het oordeel hierover is voorbehouden aan de civiele rechter. Klager is dan ook niet-ontvankelijk verklaard in dit verzoek.

Klacht tegen fysiotherapeut. Klaagster is bij beklaagde onder behandeling geweest voor lage rugklachten. De klacht luidt als volgt: a. Er is sprake van onprofessioneel gedrag van beklaagde: hij heeft de huissleutel en het bankpasje van beklaagde gekregen; hij heeft de werk- en privérelatie door elkaar laten lopen door onder meer tussentijdse bezoekjes en etentjes. b. Beklaagde is een seksuele relatie met beklaagde aangegaan. c. Beklaagde heeft ook cash geld ontvangen voor de behandelingen thuis en dit geld niet afgerekend met zijn werkgever. Er is sprake geweest van financieel gewin. Het Regionaal Tuchtcollege legt een voorwaardelijke schorsing op voor de duur van een jaar met een proeftijd van twee jaar met algemene en bijzondere voorwaarden. IGJ komt in beroep tegen deze beslissing, omdat de toezichthoudende taak voor de inspectie niet uitvoerbaar is. Het Centraal Tuchtcollege vernietigt de beslissing van het Regionaal Tuchtcollege maar uitsluitend wat betreft de bijzondere voorwaarde en wijzigt deze in de door de Inspectie voorgestane zin; het Centraal Tuchtcollege bevestigt de beslissing voor het overige met publicatie.

Verzet ongegrond

Klacht tegen uroloog gegrond. Bij het operatief verwijderen van een nier met daarin een tumor is de complicatie “spill” opgetreden. Verweerder heeft de patiënt daarover verwijtbaar onvoldoende geïnformeerd en niet actief gehandeld en is daardoor tekortgeschoten in zijn nazorg en communicatie in de maanden na de operatie. Berisping.

Ongegronde klacht over de eigen advocaat. In de memorie van grieven heeft verweerster de grondslag van de vordering uitgebreid toegelicht, namelijk dat sprake is van connexiteit tussen de woning en de parkeerplaats. Dat verweerster in het petitum de term connexiteit niet expliciet heeft genoemd, betekent, zoals verweerster terecht heeft aangevoerd, niet dat het hof daarover niet hoefde te oordelen. Het valt verweerster dan ook niet tuchtrechtelijk te verwijten dat zij die term niet in het petitum heeft genoemd. Verweerster heeft in de memorie van grieven wel degelijk verwezen naar de relevante jurisprudentie. Ook overigens heeft verweerster geen steken laten vallen.

Klager, obees en met vermoeidheidsklachten en een beperkte inspanningstolerantie, is door zijn huisarts voor een second opinion aangemeld bij de instelling waar verweerster, kinderarts, werkzaam is. Een jaar na verwijzing is door verweerster samen met klager en zijn ouders tot opname besloten. De opname is door de ouders van klager voortijdig afgebroken. Het voorgenomen onderzoek is op enig moment alsnog uitgevoerd. Uit het onderzoek kwamen geen afwijkingen naar voren. In 2018 voert verweerster anoniem telefonisch overleg met Veilig Thuis vanwege een toename van de klachten en vanwege het feit dat klager al lange tijd niet naar school ging. Twee maanden nadien heeft verweerster de behandeling overgedragen aan een kinderarts in een andere instelling. Klager verwijt verweerster zakelijk weergegeven dat zij: a. Klager en zijn ouders niet serieus heeft genomen; b. Gedurende de gehele opname van klager niet aanwezig was; c. Niet op de hoogte was van enige reactie van klager op medicatie; d. Zonder overleg met de ouders overleg heeft gehad met Veilig Thuis; e. De verkeerde diagnose heeft gesteld naar aanleiding van chromosoomonderzoek en als gevolg daarvan verkeerd heeft doorverwezen; f. Geen kennis heeft van HIX. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht kennelijk ongegrond verklaard. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klager en gelast de publicatie.

Het staat de advocaat van de wederpartij vrij om het standpunt van zijn cliënt te verwoorden, klaagster namens zijn cliënt een regeling voor te stellen en indien zij hiermee niet akkoord wenste te gaan een procedure in het vooruitzicht te stellen. Niet gebleken is dat die advocaat zijn cliënt ertoe heeft aangezet de alimentatiebetalingen aan klaagster te staken. Geen belemmering om de rechtbank te verzoeken klaagster in de proceskosten te veroordelen. Door wie de proceskosten uiteindelijk worden voldaan doet hieraan niets af, aangezien het kosten aan de zijde van de cliënt van verweerder betreft. Een advocaat mag in beginsel afgaan op de informatie die hij van zijn cliënt ontvangt. Dit geldt ook voor een rapport van een door zijn cliënt ingeschakeld recherchebureau. Klaagster wordt door de wijze van factureren van de advocaat van de wederpartij aan zijn cliënt niet in haar belang getroffen. Klacht gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond.

Verweerder heeft klager aan zijn lot overgelaten door een ontslagzaak in behandeling te nemen, maar klager vervolgens gedurende anderhalf jaar niet op de hoogte te houden. Onduidelijk is zelfs wat verweerder voor klager heeft gedaan en wat de huidige stand van zaken in de ontslagzaak is. Verweerder is sedert geruime tijd onbereikbaar voor klager gebleken. Verweerder heeft klager hierdoor ernstig benadeeld. Het nalaten van verweerder raakt aan de kernwaarden kwaliteit en integriteit en is daarom onbetamelijk. Verweerder heeft op de zitting excuses gemaakt en verklaard dat medische problemen ten grondslag liggen aan zijn nalaten jegens klager. Verweerder heeft ervoor gekozen om uit privacy oogpunt zijn medische problemen niet nader te onderbouwen. De raad heeft geen reden om te twijfelen aan de oprechtheid van de verklaring van verweerder maar ziet deze niettemin niet als een grond voor matiging van de maatregel. Ook verweerders mededeling dat hij voornemens is zijn praktijk zo spoedig mogelijk te beëindigen wordt, tegen de achtergrond van de ernst van de nalatigheid, niet in matigende zin meegewogen. In aanmerking genomen dat verweerder bovendien in een andere klachtzaak is veroordeeld voor vergelijkbaar gedrag acht de raad de maatregel van schorsing in de uitoefening van de praktijk voor de duur van vier weken passend.

.

Raadsbeslissing. Klacht over het door verweerder aan een cliënt van klager verstrekken van correspondentie tussen beide advocaten. Tussen verweerder en de cliënt was (in ieder geval) sprake van een relatie vooruitlopend op een formele advocaat-cliëntrelatie. Ook dan is het tuchtrecht van toepassing. Verweerder diende zijn aanstaande cliënt dan ook te informeren. Verweerders handelen is weinig invoelend geweest, gelet op de bijzondere aard van de zaak en de bijzondere relatie tussen klager en de cliënt, maar van onbetamelijk handelen is geen sprake. Klacht ongegrond.

Betekening exploten aan het bedrijf van klager, terwijl deze aan (het bedrijf van) de bewindvoerder, klagers echtgenote, moeten worden betekend. De gerechtsdeurwaarder dient bij het verrichten van ambtshandelingen vooraf de BRP en/of het handelsregister van de Kamer van Koophandel te raadplegen. Onduidelijk is of dit is gebeurd en zo ja, waarom de gegevens onjuist zijn geïnterpreteerd. Er heeft een correctie in één dossier plaatsgevonden, maar in een ander dossier is het in augustus 2019 wederom fout gegaan. Ook na indienen van de klacht, is in oktober 2020 het bedrijf van klager opnieuw aangeschreven. Hieruit blijkt dat de administratie nog steeds niet op orde is. Anderen kunnen daardoor kennisnemen van privacy gevoelige gegevens. Dit is tuchtrechtelijk laakbaar. Maatregel van berisping: herhaaldelijk dezelfde fout gemaakt, eerdere correcties hebben geen effect in andere dossiers.

Gegronde klacht over de eigen advocaat. Verweerster is tekortgeschoten in haar advisering en in de schriftelijke vastlegging van de met klaagster gemaakte afspraken. Dit valt haar tuchtrechtelijk te verwijten. Zeker van een advocaat die gespecialiseerd is in hippisch recht had een juridisch juiste aanpak van de zaak mogen worden verwacht. De raad acht de maatregel van berisping passend en geboden. De raad ziet verder aanleiding om het oordeel uit te spreken dat verweerster jegens klaagster niet de zorgvuldigheid heeft betracht die bij een behoorlijke rechtshulpverlening betaamt.

Klacht tegen externe accountant en ‘engagement partner’ over controle bij Imtech van boekjaar 2012 . Klacht tegen externe accountant deels gegrond, deels ongegrond; oplegging maatregel van berisping. Klacht tegen ‘engagement partner’ ongegrond. De externe accountant heeft bij de groepscontrole op onderdelen niet in overeenstemming gehandeld met de voor hem geldende vaktechnische en overige beroepsvoorschriften en daarmee niet aan de voor hem relevante wet- en regelgeving voldaan. Hij heeft dan ook gehandeld in strijd met de fundamentele beginselen van deskundigheid en zorgvuldigheid en van professioneel gedrag. Hij is tekortgeschoten in het vastleggen van controledocumentatie.

Verweerder heeft klaagster in de steek gelaten door haar niet bij de staan bij (de nasleep van) haar echtscheiding. Hij heeft klaagster daarmee ernstig benadeeld. Het nalaten van verweerder raakt aan de kernwaarden kwaliteit en integriteit en is daarom onbetamelijk. Verweerder heeft op de zitting verklaard dat medische problemen ten grondslag liggen aan zijn nalaten jegens klaagster. Verweerder heeft ervoor gekozen om uit privacy oogpunt zijn medische problemen niet nader te onderbouwen. De raad heeft geen reden om te twijfelen aan de oprechtheid van de verklaring van verweerder maar ziet deze, evenals het feit dat verweerder excuses voor zijn nalaten heeft gemaakt, niettemin niet als een grond voor matiging van de maatregel. Berisping.

Verzet ontvankelijk, maar ongegrond.

Raadsbeslissing. Klacht over de kwaliteit van dienstverlening deels gegrond. Verweerder heeft nagelaten een schriftelijke opdrachtbevestiging aan klagers te verstrekken, waardoor onduidelijkheid heeft bestaan over de kosten, kansen en risico’s van de procedure. Ook heeft verweerder zonder toestemming en overleg met klagers een rapport als productie ingediend bij de rechtbank.

Weigering van terugbetaling van het in beslaggenomen vakantiegeld. De gerechtsdeurwaarder miskent de uitgangspunten van het arrest van de Hoge Raad (ECLI:NL:HR:2014:3068) en het wettelijk systeem tot vaststelling van de beslagvrije voet. De gerechtsdeurwaarder moet beoordelen of het maandelijkse inkomen van de schuldenaar wel of niet onder de vastgestelde beslagvrije voet valt. Het inkomen van klaagsters partner is daarbij bij die beoordeling niet relevant. Evenmin is relevant of het inkomen van klaagster gemiddeld genomen boven de beslagvrije voet lag. Berisping ivm onjuiste rechtsopvatting bij werkzaamheden die in de dagelijkse praktijk regelmatig voorkomen.

Voorzittersbeslissing. Klacht tegen de eigen advocaat over de kwaliteit van dienstverlening in een familierechtelijke kwestie kennelijk ongegrond.

Ongegrond verzet.

Klacht over werkzaamheden van twee accountants bij de analyse van de halfjaarcijfers van Imtech uitmondend in een ‘Audit Update Report’, onjuist handelen na het verschijnen van een analistenrapport, onvoldoende alertheid in vergaderingen van het Audit Committee en het daardoor missen van de juiste betekenis van een ‘promissory note’ en over de gang van zaken rondom het weigeren van een ‘fraudebrief’ door het Audit Committee. Klacht deels niet-ontvankelijk, deels ongegrond. Niet gebleken is dat betrokkenen in strijd met enig fundamenteel beginsel hebben gehandeld.

Verzet ongegrond.

Raadsbeslissing. Verweerster heeft een handtekening op een akte van berusting gelegaliseerd, terwijl deze niet in haar bijzijn was gezet. Verweerder heeft daarmee in strijd met de waarheid een verklaring afgelegd en de kernwaarde integriteit fors geschonden. Verweerder is bovendien lang blijven volhouden dat zij juist heeft gehandeld en heeft ter zitting slechts toegegeven ‘dat er iets fout is gegaan’. De raad legt gelet op de ernst van de gedraging, het gebrek aan inzicht en het tuchtrechtelijk verleden een voorwaardelijke schorsing van 4 weken op.

De onderlinge afspraak tussen gerechtsdeurwaarder en opdrachtgever (VVE) dat vordering binnen twee jaar nadat deze is ontstaan geïind moet zijn, mag er niet toe leiden dat nodeloos beslag wordt gelegd. Beslag op onroerende zaak in opdracht van de VVE: de gerechtsdeurwaarder moet een eigen afweging maken bij het leggen van het beslag en kan de verantwoordelijkheid daarvoor niet afwentelen op de ministerieplicht. Nu klaagster een substantiële betaling heeft gedaan en er opbrengsten zijn uit een ander beslag, is het beslag op de onroerende zaak niet proportioneel en daarom tuchtrechtelijk laakbaar. Het plannen van een veiling van de onroerende zaak, deze annuleren en de kosten doorberekenen aan klaagster is eveneens tuchtrechtelijk laakbaar. Maatregel van berisping.

Voorzittersbeslissing. Klacht tegen verweerster in haar hoedanigheid als bijzondere curator kennelijk ongegrond. Het stond verweerster in die hoedanigheid vrij om met klagers kinderen te spreken. Dat door die gesprekken ernstige schade is ontstaan bij klagers kinderen is de voorzitter op geen enkele wijze gebleken.

Klacht over werkzaamheden OKB-er en het niet aandringen op verdere acties bij twee accountants (zaken 19/1193 en 18/1194). Klacht ongegrond. De Accountantskamer stelt vast dat in de periode waarin betrokkene als OKB-er optrad voor de controle van de jaarrekening van Imtech door de externe accountant geen controleverklaring bij deze jaarrekening is afgegeven. Op het tijdstip waarop de situaties/gedragingen die aan deze klacht ten grondslag zijn gelegd hebben plaatsvonden, was de controle nog niet afgerond. De Accountantskamer is niet gebleken dat de zorgvuldigheid in dit geval meebracht dat betrokkene vanuit zijn rol als OKB-er gehouden was om actie te ondernemen.

Raadbeslissing. Klacht over de kwaliteit van dienstverlening van de eigen advocaat. Verweerder heeft nagelaten klaagster (schriftelijk) te informeren over de proceskansen en het kostenrisico in haar zaken. Verweerder is daardoor tekort geschoten in zijn informatieplicht jegens klaagster. De raad legt een waarschuwing op. Verdere klachten over oa onzorgvuldigheid en ondeskundigheid ongegrond.

Verweerder heeft klaagster in deze familierechtelijke zaak laten betalen en het er verder bij laten zitten. Verweerder is tekortgeschoten in zijn plicht om klaagster te schriftelijk te informeren en te adviseren over (de nasleep van) een gevoerd kort geding en een in te stellen procedure strekkend tot afwikkeling van de samenleving. Verweerder heeft klaagster niet schriftelijk geïnformeerd over zijn werkzaamheden en de gedeclareerde uren. Verweerder heeft een fors bedrag bij klaagster in rekening gebracht voor een kort geding en werkzaamheden in een (nog) niet ingestelde procedure. Verweerder heeft daarmee excessief gedeclareerd. De gedragingen van verweerder raken aan de kernwaardes kwaliteit en integriteit. In aanmerking genomen dat de verweerder niet eerder tuchtrechtelijk is veroordeeld acht de raad de maatregel van berisping passend.

Raadsbeslissing. Verzet gegrond, nu de voorzitter er in de inhoudelijke beoordeling onvoldoende blijkt van heeft gegeven hierbij alle relevante feiten te hebben betrokken. Klacht alsnog ongegrond. Verweerder moet met een beroep op zijn geheimhoudingsplicht en de bij hem bekende informatie weigeren aan de geformuleerde informatieverzoeken te voldoen.

De gerechtsdeurwaarder had klagers e-mail hoewel niet alleen tot hem gericht toch moeten beantwoorden. Is echter niet tuchtrechtelijk laakbaar. Beslagvrije voet is juist vastgesteld.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de eigen advocaat kennelijk ongegrond. Niet gebleken is dat verweerder tekort is geschoten in de behartiging van klagers belangen.

Klacht tegen OKB-er dat hij ten onrechte heeft ingestemd met afgifte van de controleverklaring bij de jaarrekening 2012. Klacht deels gegrond, deels ongegrond. Oplegging maatregel van berisping. Uit de door betrokkene geplaatste aftekeningen in het controledossier blijkt niet met welke mate van gedetailleerdheid en met welke diepgang betrokkene deze onderdelen van het controledossier heeft beoordeeld. Betrokkene had gezien de tekortkomingen geen verklaring mogen afgeven dat hij, als OKB-er, instemt met de afgifte van een goedkeurende controleverklaring bij de jaarrekening.

Ambtshalve aangevulde klacht. Verweerder heeft in een tegen klaagster ingestelde procedure verzuimd om verweer te voeren. Verweerder heeft klaagster daarnaast niet schriftelijk geïnformeerd over het verloop van de zaak. Berisping.

Raadsbeslissing. Klacht over de kwaliteit van dienstverlening in alle onderdelen ongegrond. Klaagster heeft er uitdrukkelijk mee ingestemd dat verweerder haar op betalende basis zou bijstaan. Het stond verweerder verder vrij om bij een nieuwe kwestie andere (betalings)afspreken te maken met klaagster. Dat verweerder leugens heeft verkondigd en klaagster verkeerder heeft geadviseerd, is de raad niet gebleken.

Verzet ongegrond.

Ongegronde klacht over de eigen advocaat. Verweerster heeft klager gewezen op de mogelijkheid van een toevoeging. Hij heeft daarvan afgezien omdat het kantoor van verweerster geen zaken op toevoegingsbasis doet en de aansprakelijkheid is erkend zodat de kosten van rechtsbijstand dienen te worden betaald door de wederpartij en een toevoeging na vergoeding van de schade zal worden ingetrokken. In haar e-mail van 26 februari 2019 heeft verweerster klager, toen zij vermoedde dat klager een financieel risico zou lopen omdat haar kosten niet meer aan de dubbele redelijkheidstoets zouden voldoen, aangeraden alsnog verder te gaan op basis van een toevoeging. Verweerster heeft hiermee voldaan aan hetgeen van haar verwacht mocht worden en heeft hiermee geen onredelijke druk op klager uitgeoefend.