Zoekresultaten 1251-1300 van de 48172 resultaten

Klacht tegen orthopedisch chirurg kennelijk ongegrond. De orthopedisch chirurg heeft tweemaal een heupoperatie bij klaagster uitgevoerd. Klaagster verwijt de orthopedisch chirurg, samengevat, nalatigheid in medisch handelen en het leveren van inadequate (na)zorg. Daarnaast is volgens klaagster sprake geweest van tekortkomingen in de communicatie. Het college oordeelt dat de orthopedisch chirurg niet tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld.

Verzet. De raad is op grond van het verzetschrift van oordeel dat de verzetgronden van klager niet slagen. De voorzitter heeft bij de beoordeling van de klacht de juiste maatstaf toegepast en voorts rekening gehouden met alle relevante feiten en omstandigheden van het geval. Verzet ongegrond.

Klacht tegen de deken niet verwezen. Het hof stelt vast dat er sprake is van een patroon dat zodra een door klager gevoerde tuchtprocedure niet de door hem gewenste uitkomst heeft, hij een klacht indient over de deken die het onderzoek naar de betreffende klacht heeft gedaan. Zoals klager zeer goed weet omdat hem dat al een en andermaal is duidelijk gemaakt, is de geëigende weg om onvrede over de uitkomst van een dekenonderzoek aan de orde te stellen, het voorleggen van de onderzochte klacht aan de Raad van Discipline. Klager kiest er, door het verschuldigde griffierecht niet te betalen, echter voor om die weg niet te bewandelen. Hierdoor maakt klager misbruik van zijn klachtrecht in de zin van de Advocatenwet. Aan dit handelen van klager moet paal en perk worden gesteld.

(kennelijk) ongegronde klacht van een klager tegen een orthopedisch chirurg die bij klager wegens progressief stenoserend vaatlijden een broekprothese plaatste. In verband met aanhoudende klachten na de operatie werd klager gezien in een ander ziekenhuis, waar wordt gedacht aan een neurologische oorzaak als mogelijke verklaring voor de klachten. De verwijten gaan over diagnosestelling, informed consent en nazorg.

Raadsbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij. De klacht houdt in dat verweerder de rechtbank in het verzoek om aanhouding van het faillissementsrekest onjuist heeft geïnformeerd. Vast staat dat op het onder verantwoordelijkheid van verweerder bij de rechtbank ingediende formulier is vermeld dat (1) het aanhoudingsverzoek mede namens RV (althans haar advocaat) wordt gedaan, (2) partijen in onderhandeling zijn en (3) RV (althans haar advocaat) hiervan op de hoogte is gesteld en dat deze heeft medegedeeld ook niet te zullen verschijnen, terwijl (1) van een eenstemmig verzoek geen sprake was, (2) partijen niet in onderhandeling waren en (3) RV (althans haar advocaat) hiervan niet op de hoogte was gesteld en deze ook niet heeft medegedeeld niet te zullen verschijnen. Op het formulier zijn aldus drie feiten gesteld waarvan verweerder de onjuistheid kende. Verweerder heeft de rechtbank in het verzoek om aanhouding van het faillissementsrekest dan ook onjuist geïnformeerd. Anders dan verweerder heeft gesteld, vormt de wijze waarop het digitale formulier is ingericht, geen rechtvaardiging voor het handelen van verweerder. Verweerder heeft gesteld dat het formulier slechts twee gronden voor aanhouding vermeldt, namelijk “partijen zijn in onderhandeling” en “de regeling is nog niet volledig uitgevoerd”. Verweerder heeft voorts gesteld dat de optie “partijen zijn in onderhandeling” de enige optie was die aansloot bij het beoogde doel: het verkrijgen van uitstel om een minnelijke regeling mogelijk te maken. De raad volgt verweerder niet in dit verweer. Vast staat dat het formulier moest worden uitgeprint en dat mr. V handmatig (met een pen) de datum heeft ingevuld en zijn handtekening heeft geplaatst. Het was dan ook wel degelijk mogelijk om op het formulier handmatig een andere grond (die wel feitelijk juist was) voor het verzoek tot aanhouding te vermelden. Verweerder heeft verder gesteld, dat het in de faillissementspraktijk usance is om op het formulier de optie “partijen zijn in onderhandeling” aan te vinken, ook als dit feitelijk niet het geval is. Ook dit verweer moet worden gepasseerd. Voor zover van de door verweerder gestelde usance al sprake zou zijn, heeft te gelden dat er in de onderhavige zaak sprake was van een wederpartij die de vordering betwistte, die werd bijgestaan door een advocaat en die een rechterlijk oordeel wenste over de (betwiste) vordering. Onder die omstandigheden had het op de weg gelegen van verweerder om in contact te treden met klager en overleg te plegen over de door hem gewenste aanhouding. Verweerder heeft dit niet gedaan en daarmee de belangen van klager (en klagers cliënte) onnodig geschaad. Klager moest immers in actie komen om de rechtbank alsnog naar waarheid te informeren en te verzoeken om afwijzing van het aanhoudingsverzoek. Klacht gegrond, berisping.

Klager bezocht de apotheek met een buitenlands recept voor onder meer een antibioticum. Na overleg tussen apothekersassistent en apotheker, die niet aanwezig was, besloot de apotheker het antibioticum niet te verstrekken. Klager diende een klacht in bij de apotheek en correspondeerde later via een advocaat met de apotheker. Uiteindelijk beëindigde de apotheker de behandelingsovereenkomst met klager, zijn echtgenote en hun minderjarige zoon. Klagers verwijten de apotheker dat het antibioticum ten onrechte is geweigerd, dat de klacht onzorgvuldig is afgehandeld en dat de behandelingsovereenkomst onterecht is beëindigd. De apotheker voert verweer. Het college verklaart de klacht gegrond. Volgens het college is de apotheker ernstig tekortgeschoten in de zorg die zij had moeten leveren. Van een apotheker mag een actievere en zorgvuldigere houding worden verwacht. Maatregel: berisping.

Ongegronde klacht tegen een (vaat)chirurg. Bij klager werd door middel van een endovasculaire operatie een stent geplaatst vanwege een aneurysma van de buikslagader. Na de operatie bleek dat sprake was van spinale ischemie, leidend tot een (incomplete) dwarslaesie. Klager verwijt de chirurg onder meer dat zij onvoldoende rekening heeft gehouden met zijn familiaire voorgeschiedenis en dat hij onvoldoende is geïnformeerd over het risico op spinale ischemie/dwarslaesie.

Beslissing op verzet. Verzet gegrond en klacht gegrond. Maatregel: berisping. Ten aanzien van het in verzet onder b. aangevoerde heeft de gerechtsdeurwaarder betwist dat een verband zou bestaan tussen het tijdstip van het opnieuw gelegde beslag en het innen van het (gehele) vakantiegeld. In dit verband is de gerechtsdeurwaarder in de gelegenheid gesteld uit te leggen hoe de berekening van de beslagvrije voet (gedurende de afgelopen periode) tot stand is gekomen. Daaruit volgt dat de gerechtsdeurwaarder de daartoe geldende regelgeving onjuist toepast wat tot benadeling van schuldenaren kan leiden. De standaardbrieven die de gerechtsdeurwaarder naar de werkgever van in dit geval klaagster heeft doen uitgaan, waarin zonder voorbehoud aanspraak wordt gemaakt op onkostenvergoeding, overuren en vakantiegeld, terwijl de 95% regeling van toepassing is, zijn daar een concreet voorbeeld van. Onbelaste vergoedingen vallen nooit onder het beslag. Dit is voor de kamer aanleiding om, ondanks dat zij niet gaat over het vaststellen van de juiste beslagvrije voet, de handelwijze van de gerechtsdeurwaarder in dit geval wel tuchtrechtelijk laakbaar te oordelen. Dat sprake is geweest van ‘bewuste’ omzeiling van de beslagvrije volgt overigens niet uit het dossier.

Raadsbeslissing. Klacht over de eigen advocaat. Kwaliteit dienstverlening. De raad kan op grond van de overgelegde stukken, waaronder de e-mails tussen klager en verweerder, niet vaststellen dat verweerder in zijn bijstand aan klager in de zaken over de zorgmachtiging en de schadevergoeding op enigerlei wijze tekort is geschoten. Verder kan de raad niet vaststellen dat verweerder tekort is geschoten in de communicatie met klager. Uit de overgelegde e-mails leidt de raad af dat verweerder klager op verschillende momenten heeft geïnformeerd. De raad ziet in de diverse contactmomenten tussen verweerder en klager dan ook geen patroon van gebrekkige communicatie zoals klager heeft gesteld. Klacht ongegrond.

Klacht gegrond. Maatregel: waarschuwing. Te laat gereageerd op correspondentie van klager en tekort geschoten in de communicatie.

Voorzittersbeslissing. Uit de stukken is de voorzitter niet gebleken dat verweerder procedures onnodig heeft gerekt en onnodige procedures namens zijn cliënte heeft gevoerd en daarbij escalerend heeft opgetreden. (Proces)keuzes van de cliënte kunnen verweerder niet worden aangerekend. In de processtukken heeft verweerder het standpunt van zijn cliënte opgenomen. Van grievende of onbetamelijke uitlatingen over klager is geen sprake. Klager miskent dat het contactverbod met zijn ex-partner ook verweerder betreft. Klachten kennelijk ongegrond.

Klacht gegrond. Maatregel: berisping. De gerechtsdeurwaarder heeft onder meer bij exploot van 29 augustus 2024 (tevens) bevel gedaan en heeft dit gedaan op grond van een afschrift, terwijl dit op grond van een grosse had moeten zijn. Volgens de gerechtsdeurwaarder is sprake van een menselijke vergissing geweest. Nu het hier om een kerntaak van een gerechtsdeurwaarder gaat vindt de kamer dit tuchtrechtelijk laakbaar (ook al betreft het een menselijke vergissing). Daarnaast heeft de gerechtsdeurwaarder in weerwil van artikel 3.5 van de gerechtsdeurwaardersverordening klaagster niet zodanig geïnformeerd dat zij haar rechtspositie ten opzichte van de vordering, kon evalueren.

Klacht over de eigen advocaat; verweerster heeft zich op zorgvuldige wijze aan de zaak onttrokken. Van schending van gedragsregel 14 lid 2 is geen sprake. Klacht is kennelijk ongegrond.

Klacht ongegrond. Tegen de tenuitvoerlegging van het vonnis kon klager opkomen door een executiegeschil aan te spannen tegen de opdrachtgever van de gerechtsdeurwaarder. Het tuchtrecht biedt daarvoor niet de geëigende weg.

Raadsbeslissing. Klacht over advocaat van de wederpartij in familierechtkwestie. Verweerster heeft tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door haar e-mail, waarin is vermeld dat haar cliënte aangifte tegen klager heeft gedaan, als productie over te leggen in de procedure zonder dat verweerster bij het overleggen, of op de zitting, heeft gemeld dat haar cliënte geen aangifte had gedaan. Op dat moment, en in ieder geval tijdens de zitting van november 2024, had verweerster kunnen weten dat de informatie van haar cliënte over de aangifte tegen klager niet juist was. Verweerster was voorafgaand aan de zitting van november 2024 op de hoogte van de klacht en zij had voldoende tijd om te controleren of haar cliënte aangifte tegen klager had gedaan. Verweerster heeft dit, om haar moverende redenen, nagelaten. Klacht gedeeltelijk gegrond.

Beslissing op verzet. Verzet gegrond. Klacht gedeeltelijk gegrond. Maatregel: waarschuwing. Van een (toegevoegd) gerechtsdeurwaarder mag worden verwacht dat hij (zelf) in de gaten houdt wanneer zijn legitimatiebewijs verloopt, een en ander in aansluiting op artikel 3.5 lid 1 van de Gerechtsdeurwaardersverordening. ***herstelbeslissing van 15 april 2026; ECLI:NL:TGDKG:2026:43

Raadsbeslissing. Klacht over advocaat van de wederpartij. De raad oordeelt dat van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen van verweerster geen sprake is. In het dossier zijn geen aanknopingspunten te vinden voor de juistheid van het verwijt dat verweerster klager onder druk heeft gezet om de afstandsverklaring te tekenen. Het stond verweerster vrij om in het belang van haar cliënte aan klager te berichten dat zij een procedure zal starten als klager weigert te tekenen en dat zij de schuldhulpverlener van klager als getuige zal oproepen. Klacht ongegrond.

Klager verwijt betrokkene dat hij een samenstellingsopdracht heeft aanvaard en uitgevoerd die in strijd is met de statuten van de opdrachtgever. De klacht is ongegrond.

Klacht gegrond. Maatregel: ontzetting uit het ambt en de termijn waarbinnen de gerechtsdeurwaarder niet tot waarnemer kan worden benoemd of aan een gerechtsdeurwaarder kan worden toegevoegd wordt bepaald op vijf jaren. De kamer overweegt daartoe als volgt. Door de eigen (financiële) belangen langdurig en stelselmatig te laten prevaleren boven de belangen van anderen wiens belangen juist ook aan de gerechtsdeurwaarder zijn toevertrouwd, heeft de gerechtsdeurwaarder niet integer gehandeld. De gerechtsdeurwaarder heeft gelden opgenomen van de derdengeldenrekening en daarbij het BFT meerdere jaren misleidt door hen te laten geloven dat de bewaarpositie positief was. Ook ten aanzien van zijn ambtelijk handelen, hetgeen de toegevoegd-gerechtsdeurwaarder toevertrouwd is, heeft de gerechtsdeurwaarder beslissingen genomen en uitgevoerd die fout zijn, wat maakt dat de kamer twijfelt aan de geschiktheid van de gerechtsdeurwaarder als toegevoegd-gerechtsdeurwaarder.

Raadsbeslissing. Klacht over advocaat van de wederpartij. De raad stelt op grond van de overgelegde stukken en de ter zitting afgelegde verklaringen vast dat de procedure over het ontslag van klager als executeur van het testament al was opgestart op het moment dat verweerster de makelaar op 10 januari 2025 mailde. In haar e-mail heeft verweerster het standpunt van haar cliënte weergegeven, namelijk dat klager alleen bevoegd is tot het beheer van de nalatenschap en niet bevoegd is om de woning ter verkopen. Het stond verweerster in het belang van haar cliënte vrij om dat standpunt in te nemen en aan de makelaar kenbaar te maken. Van het bewust verstrekken van onjuiste informatie aan de makelaar is dan ook niet gebleken. Klacht ongegrond.

Gegronde klacht. Betrokkene heeft onjuiste aangiften Inkomstenbelasting ingediend. Hij heeft namelijk rente voor de eigen woning afgetrokken voor leningen waarvan hij het bestaan niet kon aantonen. Betrokkene heeft erkend dat hij verkeerd heeft gehandeld en heeft daarom geen inhoudelijk verweer gevoerd. De Accountantskamer is van oordeel dat betrokkene in strijd met de fundamentele beginselen van integriteit en professionaliteit heeft gehandeld en legt aan hem de maatregel van doorhaling op voor de duur van vijf jaren.

Klacht tegen een tandarts. Klager had begin 2016 zijn eerste consult bij de orthodontist ter voorbereiding op een orthodontische behandeling. In maart 2020 werd bij hem vaste apparatuur geplaatst. In augustus 2022 plaatste de orthodontist een orthoimplantaat en in augustus 2024 bezocht klager voor het laatst de praktijk van de orthodontist voor een controleafspraak. Klager verwijt de orthodontist, samengevat, onvoldoende regievoering en gebrek in de communicatie. Het college komt tot het oordeel dat de klacht gedeeltelijk gegrond is en legt de maatregel van een berisping op.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij. Niet gebleken dat verweerder (bewust) onjuiste en/of misleidende informatie heeft verstrekt. Van het belemmeren van de communicatie is geen sprake.

Voorzittersbeslissing. Klacht over eigen advocaat. Kwaliteit dienstverlening. Verweerster heeft gedaan wat zij in juridische zin voor klaagster kon doen in haar geschil met de VvE. Daarbij heeft verweerster ook oog gehad voor de belangen van klaagster door klaagster erop te wijzen dat een eventuele procedure tegen een besluit van de VvE weinig kansrijk is en dat zij verdere werkzaamheden voor klaagster, mede gelet op haar uurtarief, niet wenselijk en verantwoord acht. Klacht is kennelijk ongegrond.

Klacht tegen een tandarts. Klaagster is behandeld door de tandarts vanwege pijnklachten en cariës. Klaagster verwijt de tandarts, samengevat, dat hij onzorgvuldig heeft gehandeld en haar onvoldoende heeft geïnformeerd over de behandeling. Ook verwijt klaagster de tandarts onvoldoende dossiervoering en onheuse bejegening. Het college komt tot het oordeel dat de klacht gedeeltelijk gegrond is en legt de maatregel van een berisping op, omdat de tandarts op een aantal gebieden niet heeft voldaan aan de professionele standaard.

Voorzittersbeslissing. Klacht over advocaat van de wederpartij. De voorzitter kan op grond van het klachtdossier niet vaststellen dat verweerster op enigerlei wijze tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld ten opzichte van klagers. Verweerster is als advocaat per definitie partijdig en zij behartigt in het geschil over de erfgrenskwestie uitsluitend de belangen van haar cliënten. Daarbij heeft zij een grote mate van vrijheid om die belangen te behartigen op een wijze die zij in overleg met haar cliënten nodig acht. Het stond verweerster vrij om aan te kondigen dat een handhavingsverzoek zal worden ingediend en dat een gerechtelijke procedure zal worden gestart. Van een ontoelaatbare toon van verweerster is niet gebleken. Klacht in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

Raadsbeslissing. Klacht over de kwaliteit van de dienstverlening door de eigen advocaat. Verweerster heeft vanaf het begin af aan helder gemaakt dat zij weinig kansen zag bij het instellen van hoger beroep, maar dit enkel zou doen om klager in een betere onderhandelingspositie te kunnen krijgen. Zij heeft duidelijk gemaakt niet mee naar een zitting te gaan. Nadat zij zich heeft onttrokken aan de procedure, hoefde zij geen aanvullende stukken meer in te dienen in de procedure. Klacht ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over verweerder in zijn hoedanigheid van deken. De voorzitter kan niet vaststellen dat verweerder het vertrouwen in de advocatuur heeft geschaad. Niet gebleken dat onhandige slordigheden van doorslaggevende invloed zijn geweest op de wijze waarop verweerder de klachten heeft beoordeeld. Het uiteindelijke oordeel over de klachten is voorbehouden aan de tuchtrechter die niet gehouden is aan de visies van verweerder. Klacht kennelijk ongegrond.

Verzet ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over advocaat van de wederpartij in een strafzaak. Verweerder heeft niet tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door de openbare socialemedia-accounts van klaagster te bekijken. Verder is het niet tuchtrechtelijk verwijtbaar dat er geen minnelijke regeling tot stand is gekomen tussen de cliënt van verweerder en klaagster. De omstandigheid dat verweerder aan een minnelijke regeling de voorwaarde van geheimhouding heeft verbonden is gelet op de openbare socialemedia-accounts van klaagster niet onbegrijpelijk. Klacht is gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond.

Verzet ongegrond.

Gegronde klacht over een kantoortoetsing. Klaagster heeft, na een eerdere kantoortoetsing, een hertoetsing uitgevoerd. Daaruit blijkt volgens klaagster dat het interne stelsel van kwaliteitsbeheersing van het accountantskantoor van betrokkene in opzet en werking nog altijd niet voldoet aan de daaraan te stellen eisen. Ook heeft betrokkene nagelaten om de monitoringsvragenlijst 2025 in te vullen en te retourneren aan klaagster. De Accountantskamer legt aan betrokkene de maatregel van doorhaling op voor vijf jaren en verklaart de uitspraak uitvoerbaar bij voorraad.

Ongegronde klacht tegen een chirurg. Klager is door de chirurg geopereerd aan een darmtumor. Enkele dagen na de operatie verslechterde de nierfunctie van klager, met blijvende nierinsufficiëntie als gevolg. Klager verwijt de chirurg in vier klachtonderdelen dat hij niet adequaat heeft gehandeld in het postoperatieve traject. Het college is het met de chirurg eens dat een milde achteruitgang in de nierfunctie zich normaliter herstelt door het toevoegen van een (vocht)infuus. De acute nierinsufficiëntie van klager was naar het oordeel van het college dan ook niet te voorzien. Het college kan zich vinden in het door de chirurg ingezette beleid toen bleek dat klagers toestandsbeeld was verslechterd en -even later- dat zijn nierfunctie drastisch was verslechterd. De chirurg heeft hier naar het oordeel van het college tijdig en adequaat gehandeld, door het infuus op te hogen, een CT-scan aan te (laten) vragen en later de internist in consult te vragen. Alle klachtonderdelen zijn ongegrond.

Verzet ongegrond.

Raadsbeslissing. Klacht over de kwaliteit van de dienstverlening door eigen advocaat. Niet gebleken dat verweerster klachtwaardig heeft gehandeld. De procedure is met klaagster besproken, waarbij verweerster heeft geprobeerd correcte verwachtingen bij klaagster te scheppen over haar rol daarin. Niet gebleken dat verweerster op de zitting en bij de afsluiting van het dossier onjuist heeft gehandeld. Klacht ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de eigen advocaat. Verweerder heeft de opdracht aangenomen om klaagster te adviseren over de zaak. Dat heeft hij voldoende voortvarend gedaan. Niet gebleken is dat het advies onjuist of onzorgvuldig is. Verweerder heeft tijdig aan klaagster laten weten dat hij de zaak niet (verder) zou doen. Het is niet de verantwoordelijkheid van verweerder om een nieuwe advocaat voor klaagster te zoeken. Hoewel het wellicht wat vreemd is om de overdracht van een dossier in de tuin te laten plaatsvinden, is dat niet tuchtrechtelijk verwijtbaar. Klacht in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

Dekenbezwaar en verzoek tenuitvoerlegging. Verweerder heeft in strijd gehandeld met de aan hem opgelegde schorsing in de uitoefening van de praktijk, door tijdens de schorsingsperiode met cliënt en in toga op een zitting te verschijnen. Gelet op de ernst van het verwijt en verweerders tuchtrechtelijk verleden wordt een onvoorwaardelijke schorsing van vier weken opgelegd.Verweerder liep in de proeftijd van een voorwaardelijke schorsing. Tijdens deze proeftijd heeft hij de schorsingsvoorwaarden overtreden. Het verzoek tot tenuitvoerlegging komt daarmee voor toewijzing in aanmerking. De raad acht volledige tenuitvoerlegging niet proportioneel gelet op de omstandigheden in deze zaak. De raad gelast daarom gedeeltelijke tenuitvoerlegging.

Raadsbeslissing. Klacht over de eigen advocaat. Verweerster heeft onvoldoende gewaarborgd dat klager voldoende werd geïnformeerd over de wisselingen van advocaten die zijn dossier behandelden. Daarvoor was zij als kantooreigenaar en patroon van de bij haar werkzame advocaat-stagiaires wel verantwoordelijk. Verweerster had actiever moeten communiceren. Omdat verweerster blijk heeft gegeven van voldoende zelfreflectie en haar excuses heeft aangeboden, volstaat de raad met een waarschuwing.

Voorzittersbeslissing. De voorzitter verklaart de klacht over de advocaat van de wederpartij in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

Raadsbeslissing. Verweerster heeft de opdracht van klaagster geaccepteerd, zonder zorgvuldig na te gaan of klaagster hiertoe wilsbekwaam was. Diverse omstandigheden maakten dat verweerster reden had om aan de wilsbekwaamheid te twijfelen, zodat zij daarnaar onderzoek had moeten doen. Dat heeft zij niet gedaan. Zij heeft alleen een gesprek met klaagster gevoerd in het bijzijn van zoon H. De raad is van oordeel dat verweerster onzorgvuldig en in strijd met de kernwaarden onafhankelijkheid en deskundigheid heeft gehandeld. Voorwaardelijke schorsing van vier weken.

Rubriek 6.2Verzet ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over advocaat in hoedanigheid van klachtenfunctionaris. Verweerder heeft met zijn optreden niet het vertrouwen in de advocatuur geschaad.

Voorzittersbeslissing. De voorzitter verklaart een klacht over de eigen advocaat kennelijk ongegrond.

Raadsbeslissing. Klacht over nalatigheid, belangenverstrengeling en het niet nakomen van verplichtingen als advocaat ongegrond. Van belangenverstrengeling is geen sprake, omdat klager geen cliënt van verweerster is geweest. De rolregistratie (waarin verweerster als klagers advocaat stond vermeld) is niet leidend. Het was allereerst de taak van klagers eigen advocaat om hem te informeren over de stand van zaken. Verweerster treedt op als advocaat van de curator en behartigt daarom niet klagers belangen, maar die van de curator. Niet gebleken dat verweerster klagers belangen nodeloos of op ontoelaatbare wijze heeft geschaad.

Verzet ongegrond

Verzet ongegrond

Raadbeslissing. Klacht van een medewerker van de Raad voor de Kinderbescherming over een advocaat wederpartij. De raad kan niet vaststellen wat er precies is voorgevallen bij een incident na de zitting. Dat de advocaat daarover een onjuiste verklaring heeft afgelegd, kan daarom ook niet worden vastgesteld. De opgestelde verklaring is ook niet onnodig grievend. Klacht ongegrond.

Raadsbeslissing. Verweerder heeft een conceptdagvaarding in kort geding opgesteld, waarin hij klager heeft opgenomen als eiser, terwijl klager hem geen opdracht daartoe had verstrekt. Deze conceptdagvaarding is ook verspreid. Verweerder heeft de conceptdagvaarding naar de landsadvocaat gestuurd en deze is vervolgens ook bekend geworden bij onder meer (de directeur van) de PI waar klager verbleef. Verweerder heeft het ten onrechte doen voorkomen alsof hij (mede) namens klager optrad. Waarschuwing.

Raadsbeslissing. Klacht over de eigen advocaat. Klachten niet-ontvankelijk vanwege misbruik van procesrecht.

Dekenbezwaar over een artikel 16h-advocaat. Verweerster is langdurig niet bereikbaar geweest voor de deken, waardoor zij herhaaldelijk niet heeft voldaan aan informatieverzoeken van de deken. ICT-problemen komen voor verweersters rekening. De wijze waarop de kantoororganisatie tekortschiet, vormt aanleiding voor het opleggen van een zware voorwaardelijke schorsing van 10 maanden. Oplegging bijzondere voorwaarde dat achterstallige verplichtingen binnen 6 maanden moeten zijn voldaan.