Zoekresultaten 13101-13150 van de 48197 resultaten

Dekenbezwaar. Gelet op het dossier en hetgeen ter zitting is verklaard is de raad van oordeel dat voldoende vast is komen te staan dat verweerder tuchtrechtelijk laakbaar heeft gehandeld en het vertrouwen in de advocatuur heeft geschaad. Als uitdrukkelijk door verweerder erkend staat immers vast dat hij in strijd met de waarheid aan zijn Belgische confrère mr. S heeft verklaard dat een bedrag van € 19.056,-- op verweerders derdengeldenrekening was ontvangen. Toen het verweerder kort na 6 februari 2018 duidelijk werd dat de betaling op de derdengeldenrekening niet had plaatsgevonden heeft hij niet alleen verzuimd om mr. S hiervan in kennis te stellen, maar is hij zelfs blijven volharden in de leugen, nu hij op 13 maart 2020 aan mr. S heeft medegedeeld dat de derde die het bedrag op de derdengeldenrekening zou hebben gestort, geen toestemming gaf om het bedrag aan mr. S door te storten, zolang er geen duidelijkheid was over de hoogte van de vordering. De raad is voorts van oordeel dat verweerder onbetamelijk heeft gehandeld door in 2020 de hoogte van de vordering ter discussie te stellen, terwijl daarover reeds in februari 2018 overeenstemming was bereikt en garanties waren afgegeven. Dekenbezwaar gegrond. Omdat verweerder niet eerder tuchtrechtelijk is veroordeeld, ervan heeft blijk gegeven de onjuistheid van zijn handelen in te zien en het bedrag ad € 19.056,-- zelf alsnog aan mr. S heeft voldaan, is de raad van oordeel dat kan worden volstaan met een berisping.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een internist. Hoewel doxorubicine hartfalen kan veroorzaken, is het voorschrijven van dit middel onder de gegeven omstandigheden niet onzorgvuldig geweest. Ook nadat geconstateerd werd dat sprake was van hartfalen, heeft de internist zorgvuldig gehandeld. Er was ook geen noodzaak om een longarts te consulteren. Daarnaast kan op medische gronden worden besloten tot een behandelbeperking als er geen hoop meer is op genezing van de onderliggende aandoening. Een niet-reanimeren beleid op deze grond is een beslissing van de behandelend arts(en) die uiteraard wordt besproken met de patiënte, maar die niet afhankelijk is van instemming van de patiënt. Klacht kennelijk ongegrond verklaard.

Klacht over eigen advocaat. Klacht over kwaliteit van de dienstverlening. Klager heeft erkend dat mr. S klagers ex-echtgenote telefonisch heeft geadviseerd over de intrekking van het bezwaar en dat klager en diens ex-echtgenote vervolgens op basis van dat advies hebben ingestemd met de intrekking van het bezwaar. Verweerder heeft op zijn beurt erkend dat het aan klager gegeven advies over de intrekking van het bezwaar niet schriftelijk is vastgelegd. Dit is onzorgvuldig en nu klager heeft gesteld dat hij niet is geadviseerd over de gevolgen van de intrekking van het bezwaar, is het aan verweerder om het tegendeel te bewijzen. Naar het oordeel van de raad is verweerder er niet in geslaagd dat bewijs te leveren. De raad is dan ook van oordeel dat ervan uit gegaan moet worden dat klager niet naar behoren is gewezen op de gevolgen van de intrekking van het bezwaar. Dat is onzorgvuldig en daarvan kan verweerder een tuchtrechtelijk verwijt worden gemaakt. Het ontbreken van een behoorlijke schriftelijke vastlegging van het gegeven advies is in strijd met de gedragsregels 12 (zorgvuldigheid) en 16 lid 1 (informatieplicht). In zoverre is de klacht gegrond. Vast staat dat klager wel mondeling is geadviseerd over de beperkte kans van slagen van de bezwaarprocedure en dat de intrekking schriftelijk aan klager is bevestigd. Omdat voorts niet is gebleken dat klager door het tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen van verweerder enig nadeel heeft ondervonden, ziet de raad af van het opleggen van een maatregel.

Klacht tegen twee accountants die lid zijn van de Raad van Bestuur van een accountantsorganisatie. Het verwijt dat zij hebben toegestaan dat aan de accountantsorganisatie verbonden accountants zonder vergunning in de zin van de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus (Wpbr) werkzaamheden hebben uitgevoerd, treft geen doel. Een accountantsorganisatie is geen recherchebureau, omdat de uitoefening van het beroep van accountant is onderworpen aan wettelijke voorschriften, zoals de Wet op het accountantsberoep (Wab) en de daarop gebaseerde VGBA. Klacht ongegrond.

Deels gegronde klacht over de advocaten van de wederpartij. Het valt verweerders tuchtrechtelijk te verwijten dat zij klager rechtstreeks hebben benaderd terwijl zij wisten dat hij werd bijgestaan door een advocaat. In hun verweer op de klacht hebben verweerders er geen blijk van gegeven kennis te hebben van de reikwijdte van gedragsregel 25. De raad acht de maatregel van waarschuwing passend en geboden.

Voorzittersbeslissing. Klacht tegen verweerder in diens hoedanigheid van deken. De voorzitter is van oordeel dat verweerder, met de tijdspanne waarbinnen hij het onderzoek en het dekenstandpunt heeft afgerond, het vertrouwen in de advocatuur niet heeft geschaad. Kennelijk ongegrond.

Klagers en betrokkene zijn voormalige maten van een accountantskantoor. Klagers verwijten betrokkene dat hij het beroep van accountant in diskrediet heeft gebracht, niet professioneel heeft gehandeld, niet eerlijk en oprecht is geweest en meer vakantie-uren heeft opgenomen dan was afgesproken. Deze verwijten treffen geen doel, omdat betrokkene de stellingen gemotiveerd heeft weersproken. Over en weer geldt dat aan het woord van de één niet meer of minder waarde kan worden toegekend dan aan het woord van de ander, waardoor niet kan worden vastgesteld of sprake is geweest van klachtwaardig handelen. Ook kan betrokkene niet worden verweten dat hij vier verschillende conceptjaarrekeningen van de maatschap heeft opgesteld, omdat deze zijn opgesteld ten tijde van het tussen partijen bestaande conflict en de daaruit voortvloeiende afwikkeling van de maatschap. Verder is er geen voorschrift dat verbiedt dat een conceptjaarrekening wordt opgesteld als die van het jaar daaraan voorafgaand nog niet is vastgesteld. Klacht ongegrond.

Klaagster heeft klacht dat advocaat haar belangen onvoldoende zorgvuldig heeft behartigd en niet heeft geantwoord op vragen en verzoeken onvoldoende onderbouwd. Het staat een advocaat vrij om een aansprakelijkstelling te betwisten en hij is niet gehouden over een ingediende klacht overleg te voeren om tot een oplossing te komen. Advocaat heeft zich terecht en niet op een ongelegen moment als advocaat onttrokken. Klacht kennelijk ongegrond.

Klacht over de advocaat van de wederpartij deels niet-ontvankelijk vanwege het ontbreken van een rechtstreeks belang en voor het overige ongegrond. Onder meer geen sprake van schending van gedragsregel 9.

Klacht tegen bedrijfsarts. Klaagster heeft op verzoek van de verzuimcoach van haar werkgeefster contact met de bedrijfsarts. Er was op dat moment geen sprake van een ziekmelding. De reden voor het contact was dat klaagster zich al jarenlang 7 tot 10 keer per jaar ziekmeldt. Klaagster verwijt de bedrijfsarts onprofessionele en onheuse bejegening, dat zij zich heeft opgesteld als belangenbehartiger van de werkgever en op de stoel van de werkgever is gaan zitten, dat zij de werkgever van klaagster heeft aangezet tot het weren van klaagster op het werk en het op non-actief zetten van klaagster, terwijl zij arbeidsgeschikt is en wil werken, dat zij een wig heeft gedreven tussen klaagster en haar werkgever, en dat zij niet voldoende moeite heeft gedaan zich een juist en volledig beeld te vormen van klaagsters medische situatie door de rapportage van de medisch specialist ter zijde te schuiven, dan wel onjuist te interpreteren. Het Regionaal Tuchtcollege heeft klachtonderdelen 3 en 5 gegrond verklaard, aan de bedrijfsarts de maatregel van berisping opgelegd en klachtonderdelen 1, 2 en 4 ongegrond verklaard. Het beroep van de bedrijfsarts richt zich tegen de gegrondverklaring van klachtonderdelen 3 en 5 en tegen de hoogte van de opgelegde maatregel. Het incidenteel beroep van klaagster richt zich tegen de ongegrondverklaring van klachtonderdelen 1 en 2 en bevat een nieuw klachtonderdeel 6. Het Centraal Tuchtcollege oordeelt dat het principaal beroep van de bedrijfsarts gedeeltelijk slaagt, verklaart klachtonderdeel 5 alsnog ongegrond, legt aan de bedrijfsarts de maatregel van waarschuwing op en gelast de publicatie.

Klacht tegen GZ-psycholoog. Aan klager is een tbs-maatregel opgelegd. Beklaagde is werkzaam in de kliniek waar klager sinds mei 2019 verblijft. Hier is zij enige tijd bij de behandeling van klager betrokken geweest en ook heeft ze als behandelcoördinator gewerkt op de afdeling waar klager is opgenomen geweest. Klager maakt beklaagde een groot aantal verwijten. Beklaagde is hierop in het verweerschrift uitvoerig en gemotiveerd ingegaan. Het verweer wordt ondersteund door de bij de stukken overgelegde bijlagen. Het college kan zich vinden in het in het verweerschrift opgenomen verweer en de daaraan verbonden conclusie dat de klacht ongegrond is. De door klager na het verweerschrift ingestuurde stukken kunnen niet tot de vaststelling leiden dat beklaagde de verweten handelen wel heeft gedaan. Dit betreft namelijk grotendeels door klager zelf geschreven stukken die veelal niet goed te volgen zijn en waarvan de relevantie voor de tuchtklachten zonder nadere toelichting (die ontbreekt) niet altijd duidelijk is. Klacht kennelijk ongegrond.

Ongegrond verzet

Klager was vanwege neurologische uitvalsverschijnselen van de voeten in 2017-2018 in behandeling bij de afdeling neurologie in het ziekenhuis waar verweerster, gynaecoloog, werkzaam is als lid van de Raad van Bestuur. In 2019 ontdekte klager, na inzage in zijn dossier, dat bij hem de diagnose chronische inflammatoire demyeliniserende polyneuropathie was gesteld. Omdat informatie over deze diagnose niet aan hem was verstrekt heeft klager een klacht ingediend waarna een bemiddelingstraject is opgestart. Nadien heeft klager nog een klacht ingediend waarop een uitspraak van de klachtencommissie is gevolgd. Klagers klacht is deels gegrond verklaard. Naar aanleiding daarvan hebben verweerster en klager diverse brieven gewisseld waarbij verweerster klager steeds vroeg alleen met haar te corresponderen. Klager verwijt verweerster dat: 1. Zij onvoldoende heeft gedaan aan de inbedding van de afdeling neuromusculaire aandoeningen binnen de afdeling neurologie; 2. De verwachtingen van een individuele patiënt ten aanzien van het aanbod door een expertisecentrum niet worden waargemaakt; 3. Zij specialisten ervan heeft weerhouden om het Professioneel Statuut uit te voeren doorat zij penvoerder werd van de correspondentie tussen klager en de specialisten; 4. Zij heeft geïntervenieerd in de werkzaamheden van de klachtenfunctionaris; 5. Zij onvoldoende heeft gedaan aan de regelgeving rondom het elektronisch patiëntendossier. Het Regionaal Tuchtcollege heeft bij voorzittersbeslissing klager niet-ontvankelijk verklaard in zijn klacht. Het Centraal Tuchtcollege heeft het beroep van klager verworpen.

Klacht tegen GZ-psycholoog. Aan klager is een tbs-maatregel opgelegd. In de kliniek waar hij in de periode 2015-2017 heeft verbleven, was beklaagde bij de behandeling van klager betrokken. De klacht heeft betrekking op het handelen van beklaagde gedurende en na klagers verblijf in de kliniek. De diverse klachtonderdelen zijn stuk voor stuk zeer summier en niet altijd even helder onderbouwd. Klager heeft weliswaar allerlei schriftelijke stukken aan het college overgelegd waaruit volgens hem blijkt dat de verwijten terecht zijn, maar deze stukken betreffen grotendeels door hem zelf geschreven stukken die veelal niet goed te volgen zijn. Deze stukken kunnen dan ook niet dienen als objectiveerbare feitelijke onderbouwing van zijn klacht. Er kan dan ook geen klachtwaardig handelen door beklaagde worden vastgesteld. Klacht kennelijk ongegrond.

Klacht van een bestuursorgaan tegen advocaat van de wederpartij. De klacht is ongegrond, verweerder heeft zich niet onnodig grievend uitgelaten of uitlatingen gedaan waarvan hij wist of behoorde te weten dat zij niet juist waren.

Klacht tegen externe accountant internationaal opererende groep. Klacht gegrond; strijd met fundamenteel beginsel van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid. Oplegging maatregel tijdelijk doorhaling van de inschrijving voor de duur van drie maanden. Betrokkene is op essentiële onderdelen tekortgeschoten bij het uitvoeren van de groepscontrole. Betrokkene heeft nagelaten om voldoende en geschikte controle-informatie te verkrijgen. Ook is hij als groepsaccountant onvoldoende professioneel kritisch geweest bij het beoordelen van werkzaamheden en bevindingen van de accountant van een groepsonderdeel.

Klacht tegen een bedrijfsarts. Klaagster is langdurig uitgevallen voor haar werk wegens ziekte. Zij is voor haar ziekteverzuim begeleid door twee bedrijfsartsen. Een bedrijfsarts voor het normale contractdeel die klaagster voor 100% arbeidsongeschikt verklaarde. En de beklaagde bedrijfsarts voor het uitgebreide contractdeel van acht uur voor de duur van een jaar. De bedrijfsarts heeft klaagster op enig moment weer arbeidsgeschikt verklaard. Klaagster verwijt de bedrijfsarts onbehoorlijke bejegening en onprofessioneel handelen. Het Regionaal Tuchtcollege acht de klacht gegrond, legt aan de bedrijfsarts de maatregel van berisping opgelegd. Ook bepaalt het Regionaal Tuchtcollege dat - in het belang van de individuele gezondheidszorg - de maatregel in het BIG-register wordt aangetekend en dat er wordt gezorgd voor openbare kennisgeving. Het Centraal Tuchtcollege vernietigt de bestreden beslissing doch uitsluitend voor zover daarin aan de arts de maatregel van berisping is opgelegd en legt aan de bedrijfsarts op de maatregel van doorhaling van de inschrijving van de bedrijfsarts in het BIG-register.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de eigen advocaat in alle onderdelen kennelijk ongegrond. Het valt verweerster niet tuchtrechtelijk te verwijten dat zij geen kort geding aanhangig heeft gemaakt. Niet is gebleken dat verweerster klaagster onjuist heeft geïnformeerd of dat de declaratie van verweerster niet klopt. Ook valt het verweerster niet tuchtrechtelijk te verwijten dat zij klaagster niet heeft geïnformeerd over de mogelijkheid tot wraking.

Klacht tegen verzekeringsarts. Klaagster heeft een verkeersongeval gehad, waarbij zij als bestuurster van een stilstaande auto van achteren is aangereden. Beklaagde heeft klaagster onderzocht in het kader van een letselschadeprocedure, in aanvulling op onderzoek door een andere verzekeringsarts. Zijn bevindingen heeft hij neergelegd in een adviesrapport. Klaagster verwijt beklaagde dat hij niet het volledige medische dossier bij zijn beoordeling heeft betrokken en/of tot zijn beschikking heeft gehad. Naar het oordeel van het tuchtcollege voldoet het adviesrapport aan de eisen die daaraan in de rechtspraak worden gesteld. Het college ziet geen aanleiding te twijfelen aan de verklaring van beklaagde dat hij het gehele dossier heeft bestudeerd, ondanks dat hij niet alle bestudeerde stukken expliciet in zijn rapport heeft benoemd. Klacht kennelijk ongegrond.

Ongegrond verzet. (Dat klager niet bij de zitting aanwezig was en twee uur voor de zitting mobiel had gebeld met de mededeling dat hij vastzat in de trein maakt volgens de beslissing gelet op de bijkomende omstandigheden niet dat de zitting ten onrechte is doorgegaan en geen nieuwe zitting is gepland.)

Elfde klacht tegen accountants die onderzoek hebben gedaan naar signalen over onregelmatigheden met betrekking tot declaraties van klager. De klacht is niet-ontvankelijk, omdat klager voor de tweede keer over dezelfde gedragingen klaagt. Daarnaast is sprake van misbruik van tucht(proces)recht. Op voorhand is uitgesloten dat de behandeling van de klacht zou kunnen bijdragen aan de doelstelling van de tuchtrechtspraak.

Het Regionaal Tuchtcollege heeft een klacht tegen een chirurg ongegrond verklaard. Klager heeft hiertegen beroep ingesteld. Nadien is hij overleden. Het Centraal Tuchtcollege heeft de gemachtigde van klager gevraagd of de nabestaanden het beroep willen voortzetten, maar hierop geen reactie ontvangen. Dit college gaat er daarom van uit dat er geen nabestaande is die de behandeling van het beroep wil voortzetten. Het Centraal Tuchtcollege acht voorts geen redenen ontleend aan het algemeen belang aanwezig op grond waarvan de behandeling van het beroep dient te worden voortgezet (art. 65d, lid 5 en art. 73, lid 11, van de Wet BIG). De behandeling van het beroep wordt gestaakt.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de advocaten van de wederpartij deels kennelijk ongegrond en deels kennelijk niet-ontvankelijk vanwege het ontbreken van een rechtstreeks belang.

Voorzittersbeslissing. Patiënt klaagt over huisarts, onder andere omdat zij (en haar collega’s in de praktijk) hem in een nieuwsbrief onjuist heeft geïnformeerd over het coronavaccin. Het middel is volgens klager onvoldoende getest. Zij heeft niet verteld dat het om een proef gaat. Volgens klager is wetenschappelijk bewezen dat er alternatieve middelen zijn. Klager meent dat de huisarts hem niet heeft gewezen op de bijwerkingen en niet met hem in gesprek wilde. De voorzitter van het tuchtcollege doet de zaak zonder nadere behandeling af. Uit de klacht zelf blijkt namelijk al dat de huisarts volledig binnen het Nederlandse coronabeleid heeft gehandeld, zoals dat onder andere door de KNMG is geformuleerd. Dat niet iedereen het daarmee eens is, doet daaraan niet af. De huisarts heeft klager bovendien per mail antwoord gegeven op zijn vragen en hem uitgenodigd voor een gesprek. Klager heeft zelf dat gesprek afgehouden. De klacht is kennelijk ongegrond.

Tiende klacht tegen accountants die onderzoek hebben gedaan naar signalen over onregelmatigheden met betrekking tot declaraties van klager. De klacht is niet-ontvankelijk, omdat klager voor de tweede keer over dezelfde gedragingen klaagt en de klacht neerkomt op een verkapt hoger beroep. Daarnaast is sprake van misbruik van tucht(proces)recht. Op voorhand is uitgesloten dat de behandeling van de klacht zou kunnen bijdragen aan de doelstelling van de tuchtrechtspraak.

Voorzittersbeslissing. Klacht over advocaat die optreed voor zichzelf kennelijk ongegrond. Niet gebleken dat verweerder onvoldoende onafhankelijk was. De vraag of het door verweerder gelegde beslag onrechtmatig is, is niet ter beantwoording aan de tuchtrechter.

Inzake een arbeidsongeval (met een hulpwinch) dat op 28 mei 2020 plaatsvond aan boord van de multicat Torsten.

Twee dierenartsen wordt verweten dat zij zich te afwachtend hebben opgesteld tijdens en in de dagen na de bevalling van een kat. Deels gegrond. Beide dierenartsen wordt een waarschuwing opgelegd.

De notaris heeft naar aanleiding van het verzoek van klager – het opmaken van de (levens-)testamenten - bemerkt dat zij zwaarwegende redenen voor weigering heeft die bestaan uit ernstige gewetensbezwaren - op grond van haar geloof als christen - tegen het opmaken van testamenten waarin klager twee Palestijnse organisaties wenst te benoemen die – volgens de notaris – ten doel hebben de staat c.q. het volk Israël te bestrijden. Het eerste verwijt van klager raakt dan ook direct de kern van deze zaak: in hoeverre bieden deze gewetensbezwaren van de notaris haar de bevoegdheid c.q. de mogelijkheid om haar diensten te weigeren. Om te beginnen overweegt de kamer dat het opmaken van een (levens)testament onder het domeinmonopolie van de notaris valt en is zij daarom in beginsel verplicht haar ministerie daartoe te verlenen. Het betoog van klager dat de genoemde Palestijnse organisaties niet bij wet verboden zijn en de notaris daarom geen beroep zou kunnen doen op artikel 21 Wna, maakt naar het oordeel van de kamer evenwel niet dat geen belangenafweging kan plaatsvinden tussen enerzijds het belang van klager om gelijk behandeld te worden en anderzijds het belang van de notaris om haar ministerie te weigeren c.q. op te schorten wanneer daartoe voor haar dringende redenen bestaan. Dat deze ministerieplicht niet absoluut is blijkt uit de wetstekst van artikel 21 leden 2, 3 en 4 Wna.

Klachtambtenaarzaak Dierenarts wordt op basis van drie berechtingsrapporten, betrekking hebbend op twee onderzoeksperioden, verweten bij de inzet van antibiotica op een (vlees)varkensbedrijf en ook anderszins niet overeenkomstig de vigerende wet- en regelgeving en de zorgvuldige beroepsuitoefening te hebben gehandeld. Volgt voorwaardelijke schorsing van 3 maanden met een proeftijd van 2 jaar.

Dierenarts wordt verweten geen pijnmedicatie te hebben verstrekt aan een kat in verband met enkele afgebroken hoektanden en de kat niet direct te hebben verwezen naar een tandheelkundig specialist, dan wel er niet op te hebben gewezen dat er een spoedlijn was waarop klaagster in het weekend contact kon opnemen. Deels gegrond, waarschuwing.

Als de klacht al ontvankelijk zou kunnen worden geacht, zou deze niet gegrond zijn bevonden. De klacht komt er in de kern op neer dat de notaris de positie van klager als erfgenaam van erflater heeft genegeerd. Dat klager op enige wijze rechten op de nalatenschap van erflater kan doen gelden heeft hij echter op geen enkele wijze onderbouwd en is ook verder niet gebleken. Het enkele feit dat klager tot het overlijden van erflater met erflater heeft samengewoond is onvoldoende om klager als geregistreerd partner te definiëren en dat van een huwelijk sprake is geweest blijkt nergens uit. Dat klager (dus) ten onrechte is ontruimd kan – nog los van het feit dat niet valt in te zien welk verwijt de notaris daarvan valt te maken – niet worden aangenomen. De woning is op verzoek van de erfgenamen op grond van een geldige titel (het vonnis van de voorzieningenrechter) ontruimd. Voor zover klager zich erop beroept dat hij ‘de zaak’ heeft gewonnen in hoger beroep, geldt dat daaruit niet kan worden afgeleid dat de woning ten onrechte is ontruimd. Het arrest van het gerechtshof Amsterdam ziet immers niet op hoger beroep van het vonnis van de voorzieningenrechter, maar op een jegens klager aanhangig gemaakte strafzaak. Uit de door de notaris overgelegde correspondentie blijkt verder dat de notaris zorgvuldig onderzoek heeft gedaan naar de (grondslag van de) aanspraak van klager op de nalatenschap en ook overigens heeft geprobeerd klager te helpen, onder meer door een advocaat voor hem te zoeken die hem zou kunnen bijstaan. Van enig klachtwaardig handelen is de kamer niet gebleken.

Dierenarts wordt verweten met betrekking tot een uitgevoerde darmoperatie bij een kat veterinair onjuist c.q. nalatig te hebben gehandeld. Deels gegrond, voor zover is nagelaten klaagster te informeren over een tijdens de operatie in het lichaam van de kat achtergebleven deel van een hechtnaald. Waarschuwing.

Dierenarts wordt verweten veterinair tekort te zijn geschoten in de verleende zorg aan en de behandeling van twee katten. Deels gegrond. Berisping.

De notaris heeft in zijn verweer betoogd dat de onderhavige klacht een wederklacht is van klager, omdat de notaris een klacht aangaande klager heeft ingediend bij de deken, zulks na voorafgaande consultering van een oud-deken. De notaris heeft daarbij aangevoerd dat het tuchtrecht als hoofddoelstelling het bewaken van de integriteit van de beroepsgroep heeft, waarbij – naast het belang van de beroepsgroep – ook een algemeen belang een rol speelt: het goed functioneren van het publieke vertrouwen in het notariaat, maar dat het tuchtrecht niet is bedoeld is voor een klacht als de onderhavige. De kamer overweegt in dit verband allereerst dat klager niet als (ex-) vertegenwoordiger van [F] zijn klacht heeft ingediend maar in zijn hoedanigheid van advocaat pro se, die door de notarissen schriftelijk en telefonisch is benaderd en daarbij – naar hij meent – op onoorbare en onnodig grievende wijze op zijn handelen is aangesproken. Nu de notarissen klager uit eigener beweging hebben benaderd over een door hem opgestelde overeenkomst in een zaak waarin zij betrokken notaris zijn, hem daarbij telefonisch en schriftelijk hebben geadresseerd over zijn handelen, heeft klager een ‘eigen belang’ om het handelen van de notarissen aan de kamer voor te kunnen leggen. Tegen de achtergrond dat blijkens de parlementaire geschiedenis een ruime toegang tot de tuchtrechtelijke klachtprocedure is beoogd, wordt klager in zijn klacht ontvangen. Dat klager zijn klacht volgens de notaris als ‘wederklacht’ heeft ingediend - wat daar ook van zij - doet daar niet aan af.

Dierenarts wordt verweten met betrekking tot een gebitsbehandeling bij een hond nalatig te hebben gehandeld. Ongegrond.

Twee dierenartsen wordt verweten nalatig te hebben gehandeld bij en na twee operaties bij een hond, die verband hielden met Cherry Eyes. Beide zaken ongegrond.

Dierenarts wordt verweten tijdens een consult in het kader van de jaarlijkse vaccinatie bij een kat een te grote dosis vaccinatiemiddel en een te grote ontwormingstablet te hebben toegediend en onvoldoende onderzoek te hebben verricht. Ongegrond.

Twee dierenartsen wordt verweten dat er ten aanzien van een hond met hoest- en diarreeklachten onjuist is gehandeld met betrekking tot de ingezette medicatie c.q. antibiotica, dat er onvoldoende onderzoek is verricht en dat is nagelaten de hond tijdig te verwijzen naar een tweedelijnskliniek. Beide zaken ongegrond.

Dierenarts wordt verweten geen gedegen onderzoek naar de braakklachten van een kat te hebben verricht en in de diagnosestelling tekort te zijn geschoten. Meer specifiek is het verwijt dat geen röntgenfoto is gemaakt c.q. geen radiologisch onderzoek is verricht, waardoor niet tijdig is onderkend dat er sprake was van een obstructie in de darmen in de vorm van een hazelnoot, die tijdens een operatie bij de opvolgende dierenarts is geconstateerd en verwijderd, waarna een verslikpneunomie is ontstaan en de kat is geëuthanaseerd. Ongegrond.

Dierenarts wordt verweten ten aanzien van een egel onvoldoende onderzoek te hebben verricht en het dier voorbarig en op onjuiste wijze te hebben geëuthanaseerd. Ongegrond.

Dierenarts wordt verweten bij een gebitsonderzoek van een paard een loszittende kies niet te hebben opgemerkt en niet te hebben geëxtraheerd, hetgeen tot (verdere) eetproblemen heeft geleid. Ongegrond.

Dierenarts wordt verweten een kat tijdens een consult te hebben getrapt. Bewijs ontoereikend. Ongegrond.

Dierenarts kan worden verweten bij een hond onvoldoende onderzoek te hebben verricht, onjuiste (voor humaan gebruik geregistreerde) medicatie te hebben toegepast en de hond te snel mee naar huis te hebben gegeven. Gegrond. Volgt voorwaardelijke schorsing van 3 maanden.

Advocaat heeft tijdens de behandeling van een faillissementsverzoek gesteld dat er sprake was van een onbetaalde steunvordering, welke stelling door klaagster niet althans onvoldoende is betwist. Niet gebleken dat de advocaat, ter misleiding van de rechter, onjuiste informatie heeft verstrekt. klacht voor zover ingediend door de aandeelhouder van klaagster pro se kennelijk niet-ontvankelijk vanwege ontbreken eigen belang. Klacht gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond.

De gebrekkigheid van de formulering klemt te meer nu klager naar aanleiding van het eerste en tweede concept een bemerking op de winstrechtclausule heeft gemaakt. Daarbij heeft klager aangegeven dat het hem ging om de verkoop van het onroerend goed en hij op verduidelijking heeft aangedrongen, hetgeen niet is gebeurd. Daaraan doet niet af dat klagers opmerking bij het eerste concept (primair) op een ander aspect (de mogelijkheid van schuiven met de overdrachtsdatum) betrekking had. Een en ander had aanleiding moeten zijn om met klager contact op te nemen om achtergrond, details, gevolgen en risico’s nader in kaart te brengen en zo nodig hem te waarschuwen voor risico’s en gevolgen, zeker nu niet eerder met klager was gesproken. Ook dit is niet gebeurd. Daarnaast hadden de behandelend (kandidaat-) notarissen kunnen en moeten voorzien dat, gegeven de mogelijkheid om slechts één van de twee panden en/of een deel van het gebouw te verkopen, of een deel vóór en een deel nà 31 december 2020, de vraag wat dan heeft te gelden, zich zou kunnen voordoen. Zij hadden dit uitdrukkelijk bij de partijen aan de orde moeten stellen, al dan niet met een tekstvoorstel voor een voorziening hiervoor. Het behoort immers tot de kerntaken van het notariaat om in het belang van de rechtszekerheid akten en contractuele bepalingen zodanig te redigeren, dat deze zo min mogelijk aanleiding kunnen geven tot geschillen. In plaats daarvan is klager, waarmee dusgeen enkel contact is geweest en ten aanzien van wie geen enkele indicatie over zijn deskundigheid bestond, afgewimpeld met een mededeling van [kandidaat-notaris B] over wat [A], zijn contractuele wederpartij, had medegedeeld over de clausule; te weten dat “ook” het OG onder het gemelde in artikel 4 valt. Dit zonder dat aan klager werd gevraagd of dit juist was, laat staan te verifiëren of hiermee naar zijn oordeel de onduidelijkheid was weggenomen. Vervolgens is de akte gepasseerd met gebruikmaking van de volmacht, zonder aan klager, in strijd met wat deze uitdrukkelijk kenbaar had gemaakt, nog afzonderlijke toestemming te vragen. Dit alles is vergaand onzorgvuldig.

Voorzittersbeslissing. Klaagster stelt dat zij, in haar hoedanigheid van derde, door de wijze waarop verweerder is opgetreden bij de behandeling van een of meer dossiers van B, in haar belangen is geschaad. Verweerder heeft met een beroep op de op hem rustende geheimhoudingsplicht naar voren gebracht dat hij over zijn bijstand aan B niets kan verklaren. De voorzitter stelt vast dat klaagster de klacht niet met concrete feiten en omstandigheden heeft toegelicht en onderbouwd en dat enig (begin van) bewijs van de juistheid van klaagsters stellingen ontbreekt. Kennelijk ongegrond.

Gegronde klacht tegen een psychiater. De door de psychiater opgestelde rapportage in het kader van een procedure tussen klaagster en Jeugdbescherming voldoet aan geen enkel criterium zoals is vastgesteld in vaste jurisprudentie. De feiten en bronnen kloppen niet. Het verrichte onderzoek biedt een onvoldoende grondslag om de conclusie te kunnen trekken dat klaagster niet over voldoende pedagogische vaardigheden zou beschikken. Niet alle vragen zijn beantwoord. Ook is niet op inzichtelijke en consistente wijze uiteengezet op welke gronden de conclusies van het rapport steunen. Zij is voorts niet binnen de grenzen van haar deskundigheid gebleven door te concluderen dat bij klaagster sprake is van een persoonlijkheidsstoornis. Klacht gegrond, berisping.