Zoekresultaten 13001-13050 van de 48190 resultaten

Herzieningsverzoek. Verzoeker is een advocaat die door het hof een maatregel is opgelegd. Verzoeker verwijst naar een arrest van een gerechtshof dat na de uitspraak van het hof is gewezen. Daaruit blijkt volgens hem dat - anders dan het hof heeft geoordeeld- hij weldegelijk met klaagster financiële afspraken over zijn juridische bijstand in de echtscheidingszaak van klaagster heeft gemaakt. Hiermee kan volgens hem vastgesteld worden dat het oordeel van de raad en het oordeel van het hof gegeven is op basis van beweringen van klaagster die - nu achteraf aantoonbaar- onjuist zijn. Het hof is van oordeel dat ​​​​​​niet is gebleken van nieuwe feiten of omstandigheden die, als zij voor de beslissing van het hof van 5 februari 2018 bekend zouden zijn geweest, tot een andere beslissing zouden hebben geleid. Het herzieningsverzoek van verzoeker wordt niet-ontvankelijk verklaard.

Klacht gedeeltelijk gegrond. Maatregel: berisping met kostenveroordeling. Van een gerechtsdeurwaarder mag worden verwacht dat hij brieven en e-mailberichten met betrekking tot een bij hem in behandeling zijnde opdracht binnen een redelijke termijn beantwoordt. Uit de overgelegde producties blijkt dat de gerechtsdeurwaarder pas na het rappel van klagers van 18 april 2020 op 20 april 2020 aan klagers heeft medegedeeld dat hun verzoek van 31 maart 2020 om opschorting van de betalingsregeling, ter beantwoording is doorgestuurd naar de opdrachtgever. Nu beantwoording van de e-mail van 31 maart 2020 binnen een redelijke termijn is uitgebleven (en de reactie die wel volgde de beslaglegging van 13 juli 2020 betrof) is de klacht terecht voorgesteld.

Beslissing op verzet. Klager verwijt de gerechtsdeurwaarder dat hij ten onrechte een bedrag heeft geïncasseerd. De kamer is het met de beslissing van de voorzitter eens en verklaart het verzet ongegrond.

Verweerder zou ten onrechte geweigerd hebben de door de rechtbank aan klager toegekende schadevergoeding aan klager te voldoen, waardoor verweerder zich schuldig zou hebben gemaakt aan verduistering en misbruik van de derdengeldenrekening en in strijd zou hebben gehandeld met de wet en de advocatenregels. Het hof stelt vast dat in het verzoekschrift ex artikel 591 en 591a Sv de kosten van rechtsbijstand nader zijn gespecificeerd. Klager heeft dit verzoekschrift mede ondertekend, zodat daarmee vaststaat dat hij (ook zonder eventueel de bijlage gezien te hebben) voorafgaand aan de indiening op de hoogte was van de grondslag, aard en omvang van de te vorderen vergoeding van de kosten van rechtsbijstand. Het verzoekschrift is dan ook daadwerkelijk namens hem ingediend. Niet valt in te zien waarom de vervolgens door de rechtbank toegekende vergoeding voor advocaatkosten aan klager zou kunnen toekomen, zoals hij betoogt. Onweersproken is daarbij dat klager zelf geen kosten heeft gemaakt, omdat zijn kosten van rechtsbijstand werden gedekt door zijn rechtsbijstandsverzekeraar. Het voorgaande laat onverlet dat verweerder duidelijk(er) aan klager had moeten uitleggen volgens welke werkwijze de kosten van rechtsbijstand zouden worden vergoed door de verzekeraar c.q. door verweerder namens klager zouden worden verhaald, in geval van vrijspraak. Deze tekortkoming in de communicatie betreft echter het door de raad reeds gegrond verklaarde klachtonderdeel b). Ongegrond. Bekrachtiging.

Klacht gegrond. Maatregel: berisping met proceskostenveroordeling. Van de gerechtsdeurwaarder wordt verlangt dat hij binnen een redelijk termijn reageert op correspondentie van klager. Een reactie kan langer op zich laten wachten indien de gerechtsdeurwaarder op zijn beurt weer afhankelijk is van informatie van zijn opdrachtgever. Dat was hier niet het geval. De gerechtsdeurwaarder had eerder kunnen reageren op klager zonder input van zijn opdrachtgever, omdat de vragen zagen op handelingen die binnen de invloedsfeer vallen van de gerechtsdeurwaarder.

Klacht tegen eigen advocaat. Klager klaagt over de informatieverstrekking door verweerster, de kwaliteit van de dienstverlening en de kosten. Ongegrond. Verkorte bekrachtiging.

Klacht gegrond. Maatregel: ontzetting uit het ambt met proceskostenveroordeling. De gerechtsdeurwaarder heeft onvoldoende rekenschap en daarmee verantwoordelijkheid genomen voor de zaken die fout liepen, onjuist geadministreerd werden en/of te laat werden ingediend. En dit voor een lange periode. Al deze tekortkomingen hebben geleid tot meerdere bewaringstekorten. Het hebben van een bewaringstekort (welke niet terstond wordt aangezuiverd) is op zichzelf staand voldoende grond voor ontzetting uit het ambt.

Klacht over eigen advocaat. Verweerder zou klaagster niet correct hebben geïnformeerd over haar zaak en telefonisch niet bereikbaar zijn geweest. Ook zou verweerder ten onrechte zijn retentierecht hebben ingeroepen n.a.v. klaagsters verzoek om afgifte van haar dossier en zou hij ten onrechte geen toevoeging aangevraagd hebben. Naar het oordeel van het hof is de raad, zoals verweerder terecht heeft aangevoerd, in zijn oordeel over klachtonderdeel b) ten onrechte voorbij gegaan aan verweerders beroep op retentierecht. Onvoldoende is gebleken dat verweerder niet de vereiste behoedzaamheid in acht heeft genomen. Verweerder heeft in dit verband geen onredelijke voorwaarden gesteld aan zijn medewerking bij de overdracht van het dossier. Vaststaat bovendien dat ter zake geen verzoek is gedaan door een opvolgend advocaat. Uit het voorgaande volgt dat de raad buiten de grondslag van dit klachtonderdeel is getreden en ten onrechte anders heeft uitgelegd, door de klacht toe te spitsen op de communicatie tussen klaagster en verweerder en de door verweerder gebruikte bewoordingen. Verweerders beroepsgrond slaagt. Gedeeltelijke vernietiging.

Klacht tegen eigen advocaat. Verweerder zou klagers zaak niet naar behoren en onvoldoende voortvarend hebben behandeld. Verweerder zou klager hebben tegengewerkt en aan de kant van de verhuurder hebben gestaan. Verweerder zou de zaak niet eerlijk hebben behandeld en klager hebben gediscrimineerd. Het hof oordeelt dat verweerder onvoldoende regie heeft gevoerd in de verdere behandeling van de zaak. Uit klagers e e-mail had verweerder kunnen afleiden dat klager bang was de zaak te verliezen. Het verweer van verweerder dat hij klager bijstond op basis van een toevoeging en dat hij om die reden beperkt zou zijn in zijn mogelijkheden en niet alle e-mails uitvoerig kon beantwoorden, verwerpt het hof. Uit het oogpunt van belangenbehartiging had van verweerder een pro-actievere houding mogen worden verwacht. Dat verweerder klager bijstond op grond van toevoeging mag daarbij geen verschil uitmaken. Wat het door klager zelf uitgevoerde geluidsonderzoek betreft staat vast dat verweerder de resultaten van dat onderzoek wel, zij het rijkelijk laat, op verzoek van klager alsnog in het geding heeft gebracht. Het hof constateert dat verweerder onvoldoende aan klager heeft gecommuniceerd wat zijn beweegredenen zijn geweest om de eis niet te vermeerderen met de kosten van het KGI-rapport. Daarvan valt verweerder een tuchtrechtelijk verwijt te maken. Beroep gedeeltelijk gegrond. Gedeeltelijke vernietiging. Oplegging waarschuwing. Proceskosten.

Beslissing op verzet. Klaagster beklaagt zich erover dat het exploot geen briefhoofd en daarom niet echt of officieel herkenbaar is. De kamer is het met de beslissing van de voorzitter eens en verklaart het verzet ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over verweerder in zijn hoedanigheid van curator in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

De gerechtsdeurwaarder heeft niet tijdig op e-mailberichten van de gemachtigde van klaagster gereageerd en de gemachtigde van klaagster ook niet medegedeeld dat de e-mails ter beantwoording aan de opdrachtgever waren doorgezonden. Klacht gegrond, maatregen van berisping opgelegd.

Voorzittersbeslissing. Klacht tegen eigen advocaat in alle onderdelen is kennelijk ongegrond verklaard"

Beslissing op verzet. Klager betwist de vordering. De kamer is het met de beslissing van de voorzitter eens en verklaart het verzet ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht niet-ontvankelijk vanwege tijdsverloop. Als de klacht wel tijdig zou zijn ingediend, zou de klacht kennelijk niet-ontvankelijk zijn vanwege het ontbreken van een rechtstreeks belang.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een kaakchirurg. De kaakchirurg heeft juist gehandeld door klager een antibioticum voor te schrijven toen klager de kaakchirurg consulteerde met een uitbreidende ontsteking. Ook heeft de kaakchirurg een passend vangnetadvies gegeven. Klacht ongegrond verklaard.

Voorzittersbeslissing. In een geschil over een nalatenschap en verkoop van woning daaruit is de voorzitter niet gebleken dat verweerster in de omstandigheden van het geval met haar e-mail en bijlage ongeoorloofde druk heeft uitgeoefend op klager om snel te tekenen. Gezien de correspondentie is de voorzitter ook niet gebleken dat klager daardoor overvallen was. Kennelijk ongegrond.

Beslissing op verzet. Weliswaar was er reeds beslag op de uitkering van klaagster gelegd, maar dit maakt niet dat de gerechtsdeurwaarder geen beslag mag leggen op een ander inkomstenbestanddeel van de schuldenaar, in dit geval het pensioen van klaagster. Verzet ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij kennelijk ongegrond. Nu niet kan worden vastgesteld wat verweerder precies tegen zijn cliënt heeft gezegd, kan evenmin worden vastgesteld dat verweerder zijn cliënt onjuist heeft geïnformeerd en is een rectificatie ook niet aan de orde. 

Kennelijk ongegronde klacht tegen een kaakchirurg. De kaakchirurg heeft de behandeling, namelijk het trekken van een verstandskies, juist uitgevoerd. Een breuk in de tandkas is niet hetzelfde als een gebroken kaak, en deze breuk behoefde geen acute behandeling. Dat er op de plaats van de extractie later een infectie is opgetreden, valt te betreuren. Klacht ongegrond verklaard.

Voorzittersbeslissing. Klacht tegen advocaat wederpartij over samenspannen met de advocaat die als vertegenwoordiger ex art. 20 Onteigeningswet is benoemd. Toetsing aan gebruikelijke criterium advocaat wederpartij. De samenspanning baseert klaagster op een mededeling van de beklaagde advocaat aan de vertegenwoordiger dat in geval van een schikking minder kritisch naar de kosten van onder meer de vertegenwoordiger zal worden gekeken. Verweerster legt uit dat en waarom de gemeente voor wat betreft de op te voeren kosten in het kader van een schikking tot meer bereid was dan in een procedure. Dit is aldus de voorzitter een alleszins begrijpelijke aanpak van de zaak namens de gemeente en daaruit kan in ieder geval niet de conclusie worden getrokken dat er sprake is geweest van samenspanning. Nu door klaagster daarnaast niet meer argumenten zijn aangevoerd dan de stelling dat “het wereldje van onteigening er één is van ons kent ons.” , wat zonder nadere toelichting en onderbouwing geen argument is waarop een klacht gebaseerd kan worden, wordt de klacht kennelijk ongegrond verklaard.

Beslissing op verzet. In geschil is of sprake is van een executoriale titel. De kamer is het met de beslissing van de kamer eens en verklaart het verzet ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de advocaten van de wederpartij deels kennelijk ongegrond en deels kennelijk van onvoldoende gewicht. Onder meer niet vast te stellen dat verweerders een door hen ingediende productie op onrechtmatige wijze is verkregen en dat verweerders dat wisten, geen sprake van schending van gedragsregel 25 lid 1 en niet vast te stellen dat verweerders bewust onjuiste feiten hebben geponeerd.

Voorzittersbeslissing. Klacht van advocaat over advocaat. Niet gebleken van handelen van verweerder in strijd met gedragsregels. Naar objectieve maatstaven geen sprake van onnodig grievende uitlatingen. Klacht in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

Beslissing op verzet. In geschil is of klaagster of de gerechtsdeurwaarder verantwoordelijk was voor de contacten met de opdrachtgever van klaagster tijdens het verloop van de zitting. De kamer is het met de beslissing van de voorzitter eens en verklaart het verzet ongegrond.

Klacht tegen de advocaat die de wederpartij bijstond in diverse familierechtelijke procedures is kennelijk ongegrond. Er zijn geen aanknopingspunten voor het oordeel dat verweerster de geldende maatstaf niet in acht heeft genomen.

Beslissing op verzet. De gerechtsdeurwaarder heeft met een exploot de ontruiming van een bedrijfsruimte aangezegd op, zoals gebruikelijk is, briefpapier van de opdrachtgevende deurwaarderskantoor. De gerechtsdeurwaarder kan niet verantwoordelijk gehouden worden voor de rest van het ontruimingstraject. Verzet ongegrond.

Niet valt in te zien waarom de gerechtsdeurwaarder de incassokosten niet mocht doorberekenen aan klaagster. Dat de opdrachtgever een dochtervennootschap van klaagster is en sprake zou zijn van een overdracht van aandelen maakt het niet anders. Klacht ongegrond. *****UITSPRAAK IN HOGER BEROEP: 26 april 2022, ECLI:NL:GHAMS:2022:1266. Het hof:- vernietigt de bestreden beslissing;en, opnieuw beslissende:- verklaart klachtonderdeel 3 deels niet-ontvankelijk en deels gegrond;- verklaart klachtonderdeel 1 deels niet-ontvankelijk en deels ongegrond;- verklaart de klachtonderdelen 2 en 4 ongegrond;- legt aan de gerechtsdeurwaarder de maatregel van berisping op;- (...). *****

Klacht tegen apotheker. Klaagster klaagt onder meer dat er pogingen zouden zijn gedaan elektronisch haar medische gegevens op te halen. Het college oordeelt de klacht kennelijk ongegrond. De poging informatie op te vragen via het Landelijk Schakelpunt (LSP) gaat geautomatiseerd en kan door de apotheker niet worden voorkomen. Dit zal echter niet leiden tot een ongeoorloofde uitwisseling van informatie. Als klaagster heeft geweigerd toestemming te verlenen voor het delen van informatie via het LSP zal het opvragen van informatie namelijk niet slagen.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij kennelijk ongegrond. Op grond van het klachtdossier kan niet worden vastgesteld dat verweerder feiten heeft geponeerd waarvan hij wist of redelijkerwijs had kunnen weten dat die onjuist zijn. Dat klaagster het niet eens is met de argumenten en stellingen van verweerder in zijn (proces)stukken, met name over de vraag of sprake is van paulianeus handelen, is inherent aan een gerechtelijke procedure. Het is aan klaagster om zich daartegen in die procedure te verweren, hetgeen zij ook heeft gedaan. Dat verweerder een op voorhand kennelijk onjuist standpunt heeft ingenomen, is niet gebleken.

Klacht tegen apotheker. Klaagster klaagt onder meer dat er pogingen zouden zijn gedaan elektronisch haar medische gegevens op te halen. Het college oordeelt de klacht kennelijk ongegrond. De poging informatie op te vragen via het Landelijk Schakelpunt (LSP) gaat geautomatiseerd en kan door de apotheker niet worden voorkomen. Dit zal echter niet leiden tot een ongeoorloofde uitwisseling van informatie. Als klaagster heeft geweigerd toestemming te verlenen voor het delen van informatie via het LSP zal het opvragen van informatie namelijk niet slagen.

Gemachtigde klaagster heeft veel tijd en moeite in de zaak gestoken, maar een aanspraak op erkenning en of vergoeding van de werkzaamheden van de gemachtigde kan niet worden gevat onder het begrip belanghebbende in de zin van artikel 99 lid 1 Wna. Gemachtigde daarom niet-ontvankelijk in eigen klachten. Klachten van klaagster niet-ontvankelijk wegens termijn overschrijding en of ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over advocaat in hoedanigheid van tuchtrechter. Klager klaagt over de wijze waarop verweerder in zijn hoedanigheid van lid-advocaat van de raad van discipline in het ressort Arnhem-Leeuwarden is omgegaan met het door klagers tegen de voorzittersbeslissing d.d. 3 september 2018 ingestelde verzet. Het tuchtrecht is echter niet bedoeld om het werk van een (andere) tuchtrechter te beoordelen. Een dergelijke klacht zal om die reden dan ook niet snel gegrond zijn. Dat zou alleen het geval kunnen zijn in zeer in het oog springende gevallen, zoals bij het aannemen van steekpenningen. Daarvan is in dit geval echter geen sprake. De klacht is dan ook kennelijk ongegrond.

Het valt verweerster tuchtrechtelijk te verwijten dat zij onvoldoende duidelijkheid heeft verschaft over de hoedanigheid waarin zij optrad, klaagster op een agressieve en niet constructieve manier heeft benaderd en niet is ingegaan op het voorstel van klaagster om in gesprek te gaan terwijl dit meer dan aangewezen was. Verweerster heeft onvoldoende distantie betracht en zij heeft geen blijk gegeven van enig zelfinzicht of inzicht in haar verantwoordelijkheden als advocaat. Op de zitting van de raad is verweerster niet in staat gebleken te reageren op de verwijten die klaagster haar maakt en met een afstand naar de zaak te kijken. Zij heeft uitsluitend verwijten richting klaagster geuit en heeft geen blijk gegeven van inzicht in haar eigen aandeel in de ontstane situatie. Nu de verweten gedragingen hebben plaatsgevonden in de periode dat verweerster nog advocaat-stagiaire was en zij een blanco tuchtrechtelijk verleden heeft, zal de raad in dit geval volstaan met een waarschuwing.

De kamer is van oordeel dat niet is komen vast te staan dat de kandidaat-notaris in deze zaak tekort is geschoten voor wat betreft de zorgvuldigheid en het tempo van haar werkzaamheden. Het enkele feit dat klaagster met de kandidaat-notaris van mening verschilt over het verloop van de verkoop/afwikkeling vormt op zichzelf beschouwd en/of in samenhang met de verdere van belang zijnde feiten en omstandigheden geen grond om aan te nemen dat de kandidaat-notaris hier klachtwaardig heeft gehandeld/nagelaten.

Voorzittersbeslissing. Klacht over advocaat in hoedanigheid van tuchtrechter. Klager klaagt over de wijze waarop verweerder in zijn hoedanigheid van lid-advocaat van de raad van discipline in het ressort Arnhem-Leeuwarden is omgegaan met het door klagers tegen de voorzittersbeslissing d.d. 3 september 2018 ingestelde verzet. Het tuchtrecht is echter niet bedoeld om het werk van een (andere) tuchtrechter te beoordelen. Een dergelijke klacht zal om die reden dan ook niet snel gegrond zijn. Dat zou alleen het geval kunnen zijn in zeer in het oog springende gevallen, zoals bij het aannemen van steekpenningen. Daarvan is in dit geval echter geen sprake. De klacht is dan ook kennelijk ongegrond.

Gegronde klacht over de advocaat van de wederpartij. Verweerster heeft de geheimhoudingsverplichting uit de mediation geschonden door de werkgeversverklaring van klager aan de rechtbank over te leggen. De raad acht een waarschuwing passend en geboden.

Klager verwijt de notaris dat zij in strijd met het testament van erflater heeft gehandeld. De kamer heeft de klacht ongegrond verklaard. De kamer overweegt dat de notaris terecht heeft aangevoerd dat het de wens van erflater was dat de erfgenamen de onterfde legitimarissen niet in kennis zouden stellen van hun onterving. Dit is ook niet gebeurd. De mededeling over de onterving kwam niet van de erfgenaam, maar van de notaris. De notaris was niet de geadresseerde van de in het testament opgenomen wil van erflater op dit punt, zodat haar geen verwijt treft. Op de notaris rustte verder geen verplichting de erfgenamen eerst te informeren, alvorens zij de legitimarissen informeerde. De notaris is daags na het overlijden van erflater benaderd door de legitimarissen met het verzoek om informatie, zodat het voor de hand lag dat zij hen eerst informeerde. Omdat zij actief werd benaderd door de legitimarissen, heeft de notaris haar geheimhoudingsplicht niet geschonden, maar voldaan aan haar zorgplicht om de legitimarissen de voor hen benodigde informatie te verschaffen en hen te informeren over hun wettelijke rechten.

Ongegronde klacht over de advocaten van de wederpartij. Hetgeen verweerders in de memorie over klager en MediaInc hebben geschreven – overigens in geheel andere bewoordingen dan klager stelt – is functioneel voor de zaak die zij bepleiten en met het oog op de gekozen bewoordingen niet onnodig grievend. Dat verweerders in de conclusie feiten hebben geponeerd waarvan zij wisten of redelijkerwijs hadden kunnen weten dat die onjuist zijn, heeft klager dus onvoldoende onderbouwd en is de raad ook niet gebleken. Voor zover klager het niet eens is met hetgeen verweerders in de conclusie hebben geschreven ligt het op zijn weg om daartegen in de civiele procedure verweer te voeren.

Voorzittersbeslissing. Klacht over verweerder in hoedanigheid van deken. Verweerder heeft het vertrouwen in de advocatuur niet geschaad, doordat de Raad van de Orde geen verslag van de hoorzitting heeft verstrekt. Ook is op geen enkele wijze gebleken dat door verweerder dan wel medewerkers die onder verweerders tuchtrechtelijke verantwoordelijkheid vallen valse verklaringen zijn verstrekt, valsheid in geschrifte is gepleegd, misbruik van macht is gemaakt en het recht onjuist is toegepast. Het besluit om de klacht niet in behandeling te nemen betreft een handelen van de Raad van de Orde, van welk bestuursorgaan verweerder als deken deel uitmaakte. Mede in aanmerking genomen de op dat moment reeds gevolgde procedures en gevoerde correspondentie is de voorzitter van oordeel dat met de weigering om de klacht in behandeling te nemen het vertrouwen in de advocatuur niet is geschaad. Klacht in beide onderdelen kennelijk ongegrond.

Klacht over de eigen advocaat ongegrond. Niet gebleken dat verweerder tekort is geschoten in zijn dienstverlening aan klager.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij kennelijk niet-ontvankelijk. Klager kan als wederpartij niet klagen over gedragsregel 15.

Klacht van een groep vennootschappen tegen accountant die samen met collega’s (niet-accountants) werkzaamheden voor de groep heeft verricht. Klacht dat betrokkene geen door klaagster ondertekende opdrachtbevestiging had is ongegrond. De opdracht is schriftelijk bevestigd en naar klaagster gezonden. Daarmee is voldaan aan de regelgeving. Klacht is wel gegrond voor zover betrokkene stukken heeft verstuurd aan de ex-vrouw van de bestuurder die zien op een entiteit waarvan zij geen bestuurder is. Dat betrokkene stukken heeft verstuurd naar de bank in het kader van een financieringsaanvraag is niet tuchtrechtelijk verwijtbaar. De betrokken bestuurder is daarvan ook op de hoogte gebracht. De overige klachtonderdelen zien op fiscale werkzaamheden, een jaarrekening en betalingen van facturen en salarissen. Niet gebleken is dat betrokkene voor de aangiften als verantwoordelijke heeft te gelden. Dat geldt ook voor het klaarzetten van betalingen. Betrokkene is een poosje niet ingeschreven geweest in het register en in die periode hoe dan ook niet tuchtrechtelijk aansprakelijk. Dat de jaarrekening een materiele fout bevat is niet onderbouwd. Deze klachtonderdelen zijn ongegrond. Maatregel: waarschuwing.

Gegrond dekenbezwaar over het niet voldoen aan de in gedragsregel 29 neergelegde verplichting. De raad legt een voorwaardelijke geldboete met bijzondere voorwaarde (meewerken aan het lopende dekenonderzoek) op.

Het hof bekrachtigt de beslissing van de raad dat verweerder de faillissementsrechter niet volledig geïnformeerd heeft over de grond voor een aanhoudingsverzoek. Anders dan de raad ziet het hof geen aanleiding voor de oplegging van een maatregel. De overige onderdelen van de klacht zijn niet-ontvankelijk, omdat klager geen belanghebbende is.

Voorzittersbeslissing. Klacht over advocaat wederpartij. Verzending akte voorafgaand aan zitting. Niet duidelijk hoe de verzending is verlopen, maar uit e-mails blijkt dat klagers advocaat op zitting kennis heeft genomen van de akte. Klagers advocaat heeft blijkbaar gevonden dat de zitting door kon gaan ondanks het feit dat hij de akte voorafgaand aan de zitting niet kende. Uit het vonnis vermelde procesverloop blijkt dat de akte op zitting is besproken. Het stond verweerder niet vrij om rechtstreeks contact te hebben met klager, omdat klager werd bijgestaan door een advocaat. Klacht kennelijk ongegrond.

Voorzitter oordeelt klacht tegen beide faillissementscuratoren grotendeels niet-ontvankelijk wegens overschrijding van de klachttermijn.  

Klacht over kwaliteit dienstverlening. Naar oordeel van de raad moest verweerster, en was dat in het belang van klager ook noodzakelijk dat zij, gelet op de inhoud van de procesinleiding van de wederpartij, gemotiveerd en uitgebreid verweer voerde. Klager is daarbij nauw betrokken en heeft met de indiening ervan ingestemd. Excessieve kosten zijn niet onderbouwd of gebleken. Nadat betaling van declaraties door klager uitbleef, stond het verweerster vrij om klager een concept incasso dagvaarding te sturen. Toereikende uitleg waarom verweerster de kosten van de klacht van de wederpartij aanvankelijk aan klager in rekening heeft gebracht en later alsnog heeft gecrediteerd. Ongegronde klacht.

Klacht tegen verzetsbeslissing van de raad. Klager heeft zijn beroepschrift niet binnen 30 dagen ingediend. Aan het Hof is niet gebleken van omstandigheden die in dit geval de (ruime) overschrijding van de beroepstermijn verschoonbaar maken. Gelet hierop is voor het hof geen taak weggelegd de zaak van klager inhoudelijk te beoordelen. De klacht is niet-ontvankelijk.

De GZ-psycholoog heeft - samen met een psychiater - een psychiatrische expertise verricht bij klager. Klager verwijt de GZ-psycholoog dat zij 1) klager heeft misleid over de onderzoeksvragen, 2) onderzoeksvragen heeft beantwoord die niet tot haar deskundigengebied behoren en 3) geen navraag heeft gedaan dan wel medische informatie heeft ingewonnen bij de huisarts van klager, de behandelend arts en de bedrijfsarts - hierdoor is de rapportage volgens klager op onvolledige en onjuiste informatie gebaseerd. De GZ-psycholoog heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Het college heeft de klacht kennelijk ongegrond verklaard.