Zoekresultaten 14701-14750 van de 47942 resultaten

Klacht tegen advocaat. Beroep is beperkt tot de maatregel van schrapping die de raad heeft opgelegd. Verweerder heeft klager op diverse momenten tussen 2012 en 2017 laten weten dat een procedure nog liep, terwijl daarin in augustus 2012 een eindvonnis was gewezen. Verweerder heeft tot in de procedure bij de raad onduidelijkheid laten bestaan over de gang van zaken in die zaak. Het hof matigt de maatregel en legt een schorsing voor de duur van 52 weken op waarvan 13 weken voorwaardelijk. Het hof slaat acht op de specifieke context van de persoonlijke relatie met klager en de druk die verweerder daarin heeft gevoeld en sluit niet uit dat de schending van kernwaarde integriteit tot deze context beperkt moet worden gezien. Verweerder heeft beginstappen in zelfinzicht gezet. Uit het tuchtrechtelijk verleden van verweerder blijkt niet van eerdere schendingen van de kernwaarde integriteit. Het hof legt als bijzondere voorwaarde op dat aan de deken wordt voorgelegd het plan van aanpak van de praktijkcoach en de ontwikkeling van het coachingstraject. Geen proceskostenveroordeling.

Ongegronde klacht tegen een arts. Het College begrijpt goed dat de totaal ruptuur zeer vervelend voor klaagster is geweest, maar heeft geen aanwijzingen dat dit het gevolg is van ondeskundig handelen van beklaagde. Ook tijdens de nacontrole in oktober is beklaagde, mede gezien de in het dossier opgenomen verslagen van eerdere controles, niet tekort geschoten in de zorg die klaagster van haar mocht verwachten. Klacht ongegrond verklaard.

Klagers verwijten de notaris dat hij hen onvoldoende heeft geadviseerd, dat de notaris jegens hen een ongeïnteresseerde houding heeft aangenomen en dat hij de zaak traag heeft afgehandeld. De kamer verklaart de klacht ongegrond. Niet is gebleken van tuchtrechtelijke verwijtbaarheid.

Klacht niet-ontvankelijk tegen een gynaecoloog. Beklaagde was ten tijde van de bevalling van klaagster niet in het ziekenhuis werkzaam. Vast staat dat beklaagde niet betrokken is geweest bij de gebeurtenissen waar de klacht betrekking op heeft. Klaagster niet-ontvankelijk in de klacht.

De notaris heeft niet gehandeld zoals een zorgvuldig notaris betaamt. De kamer acht het elementair dat een notaris bij een verzoek tot uitbetaling van een depotbedrag zijn eigen afweging maakt en daarbij zorgvuldig te werk gaat, met inachtneming van de belangen van alle betrokken partijen. Het lijkt erop dat hij zijn oren naar de wensen van één partij heeft laten hangen, in plaats van zijn rol als onafhankelijk en onpartijdig baken in het rechtsverkeer tussen partijen waar te maken. De kamer acht dit ernstig, maar houdt rekening met het feit dat de notaris niet eerder een (tucht)maatregel is opgelegd, hij inzicht heeft getoond in het onjuiste van zijn handelen en heeft verklaard in de toekomst anders te zullen handelen. Waarschuwing.

Ongegronde klacht tegen een gynaecoloog. Het College begrijpt goed dat de totaal ruptuur zeer vervelend voor klaagster is geweest, maar heeft geen aanwijzingen dat dit het gevolg is van ondeskundig handelen van de anios gynaecologie of beklaagde. Beklaagde is niet betrokken geweest bij de controles van klaagster na de bevalling. De overige klachtonderdelen zijn ook ongegrond verklaard. Klacht ongegrond verklaard.

Klacht niet-ontvankelijk tegen een gynaecoloog. Klaagster is in haar klacht niet-ontvankelijk, omdat de klacht geen handelen of nalaten betreft in strijd met de zorg die beklaagde behoorde te betrachten ten opzichte van klaagster dan wel haar ex-partner. Het handelen/nalaten waar klaagster over klaagt betreft geen handelen/nalaten van beklaagde in haar hoedanigheid van gynaecoloog of anderszins als arts. Dat is een vereiste om een oordeel over dat handelen/nalaten te kunnen geven. Klaagster niet-ontvankelijk in de klacht.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een anesthesioloog. Het College kan niet vaststellen hoe de communicatie is verlopen. Wat betreft de behandeling is het College van oordeel dat beklaagde niet onzorgvuldig heeft gehandeld. Dat er voor het opnieuw plaatsen van het infuus meerdere pogingen nodig waren (klaagster en beklaagde verschillen van mening over het aantal pogingen), waarbij patiënte vastgehouden moest worden omdat zij vanwege haar paniek niet goed de aanwijzingen van beklaagde kon opvolgen, is erg vervelend, maar dit kan beklaagde niet (tuchtrechtelijk) verweten worden. Klacht kennelijk ongegrond verklaard.

Ongegronde klacht tegen een arts. Het College overweegt dat het inschatten van de wilsonbekwaamheid een aan een arts voorbehouden oordeel is. Het College ziet geen reden aan te nemen dat de beklaagde dit niet juist heeft gedaan of daarover mede had moeten overleggen met familieleden. Het niet-reanimeren van patiënte was derhalve conform de wensen van patiënte, mocht reanimeren medisch geïndiceerd zijn geweest. De overige klachtonderdelen zijn ook ongegrond verklaard. Klacht ongegrond verklaard.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een verpleegkundige. Beklaagde heeft adequaat en zorgvuldig gehandeld. Dat klaagster onder de douche collabeerde is vervelend, maar valt beklaagde niet aan te rekenen. Beklaagde heeft hier adequaat op gereageerd door klaagster terug te helpen in bed en van het collaberen melding te maken bij de bij klaagster betrokken arts-assistent gynaecologie. Klacht kennelijk ongegrond verklaard.

Ongegronde klacht tegen een internist. Het College overweegt dat het inschatten van de wilsonbekwaamheid een aan een arts voorbehouden oordeel is. Het College ziet geen reden aan te nemen dat de beklaagde dit niet juist heeft gedaan of daarover mede had moeten overleggen met familieleden. Het niet-reanimeren van patiënte was derhalve conform de wensen van patiënte, mocht reanimeren medisch geïndiceerd zijn geweest. De overige klachtonderdelen zijn ook ongegrond verklaard. Klacht ongegrond verklaard.

Klager dient een klacht in tegen een arts-assistent in opleiding tot psychiater met het verwijt dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan fraude bij het vaststellen van de diagnose 'paranoïde wanen' en 'floride psychotisch toestandsbeeld' in zijn rapportage van 10 januari 2017. Daarnaast heeft verweerder zijn beroepsgeheim geschonden door tijdens gesprekken, waarbij familieleden van klager aanwezig waren, medische informatie over klager te verstrekken. Ook heeft verweerder zijn supervisor beïnvloed waardoor zij bij de behandeling van de gevraagde RM een valse verklaring heeft afgegeven, terwijl klager haar nog nooit had gesproken Verweeder daarentegen stelt dat hij met klager de werkhypothese psychotische ontregeling heeft gesproken en dat dat met medicatie moest worden behandeld. Wanneer klager dat zou blijven weigeren, moest een rm worden aangevraagd, zo heeft verweerder aan klager uitgelegd. Verweerder heeft zorgvuldig gediagnosticeerd en geen onjuiste verklaring in het dossier opgenomen of afgegeven. Hij bewist zijn beroepsgeheim geschonden te hebben; de familieleden waren ook bij de rm-zittingen aanwezig, waartegen klager geen bezwaar heeft gemaakt, en ook medische informatie is gedeeld. Op latere tijdstippen heeft verweerder gesproken met familieleden op basis van veronderstelde toestemming van klager. Bovendien heeft heeft klager ingestemd met aanwezigheid van zijn ouders, die toezicht moesten houden na een eventueel voorwaardelijk ontslag, tijdens een ZAG-gespprek, zo stelt verweerder. Het college verklaart de klachten ongegrond.

Klager dient een klacht in tegen een psychiater met het verwijt dat zij als hoofdbehandelaar/supervisor van een andere arts zich (mede) schuldig heeft gemaakt aan fraude bij het vaststellen van de diagnose 'paranoïde wanen' en 'floride psychotisch toestandsbeeld'; ook zij heeft ter zittin in het kader van een rm-beoordeling verklaard dat klager zou lijden aan een geestesstoornis. De psychiater heeft daarnaast misbruik gemaakt van haar positie als arts tijdens de IBS-periode, waarmee zij klagers gezondheid ernstig heeft geschaad door het inzetten van dwangmedicatie en door klager onnodig onder druk te zetten. Verweerster heeft onder meer aangevoerd dat met klager de werkhypothese psychotische ontregeling is besproken en dat dat met medicatie moest worden behandeld en wanneer klager dat zou blijven weigeren een rechterlijke machtiging aangevraagd zou worden. Verweerster heeft zorgvuldig gediagnosticeerd, geen onjuiste verklaring afgegeven of opgenomen in het dossier en er is geen sprake geweest van misbruik of chantage door het dreigen met dwangmedicatie, zo stelt verweerster. Het tuchtcollege verklaart de klachten ongegrond.

Klacht tegen huisarts. De huisarts heeft klaagster in 2010 op consult gezien naar aanleiding van verschillende klachten. De moeder van klaagster heeft insectenbeten als mogelijke oorzaak naar voren gebracht. De huisarts zag geen aanwijzingen voor zorgen over een tekenbeet . Na april 2013 is de huisarts niet meer bij de behandeling van klaagster betrokken geweest. In 2014 heeft klaagster bij de opvolgend huisarts de mogelijkheid van een tekenbeet naar voren gebracht. Door een Duitse arts is in 2014 bij klaagster een erythema migrans en Lyme vastgesteld. Klaagster verwijt de huisarts dat zij een erythema migrans niet heeft herkend, geen Lymetest heeft aangevraagd en geen medische behandeling heeft ingezet tegen de ziekte van Lyme en/of andere tekenbeetziekten. Het RTG heeft de klacht kennelijk ongegrond verklaard. Het CTG verwerpt het beroep van klaagster.

Klacht tegen cardioloog. De moeder van klager is met hartfalen opgenomen geweest in het ziekenhuis waar beklaagde als cardioloog werkzaam is. Beklaagde heeft klagers moeder behandeld en vervolgens overgedragen aan een collega- cardioloog (eveneens aangeklaagd). Klagers moeder is een aantal dagen daarna met terminale zorg naar huis gegaan en overleden. Klager verwijt beklaagde dat zij patiënte bewust heeft laten uitdrogen en bewust morfine heeft toegediend, wat haar dood tot gevolg heeft gehad. Dit betekent volgens klager dat beklaagde zonder toestemming palliatieve sedatie heeft toegepast. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht kennelijk ongegrond verklaard. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Klacht tegen cardioloog. De moeder van klager is met hartfalen opgenomen geweest in het ziekenhuis waar beklaagde als cardioloog werkzaam is. Beklaagde heeft de behandeling van klagers moeder overgenomen van een collega-cardioloog (eveneens aangeklaagd). Klagers moeder is een aantal dagen daarna met terminale zorg naar huis gegaan en overleden. Klager verwijt beklaagde dat zij patiënte bewust heeft laten uitdrogen en bewust morfine heeft toegediend, wat haar dood tot gevolg heeft gehad. Dit betekent volgens klager dat beklaagde zonder toestemming palliatieve sedatie heeft toegepast. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht kennelijk ongegrond verklaard. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Klacht tegen specialist ouderengeneeskunde. Klager heeft een huisartsenpraktijk en was als huisarts de hoofdbehandelaar van zijn schoonmoeder. Zijn schoonmoeder (patiënte) woonde in een verpleeghuis. Zij leed aan dementie. In juli 2016 overleed zij . Het Openbaar Ministerie is een onderzoek gestart naar de dood van de patiënte en de betrokkenheid van klager hierbij. Beklaagde is specialist ouderengeneeskunde en tevens forensisch arts. Op verzoek van het Openbaar Ministerie heeft de politie beklaagde benaderd en hem verzocht om aan de hand van het medisch dossier een aantal vragen te beantwoorden over de aan patiënte toegediende medicatie en haar overlijden. Beklaagde heeft een verslag gemaakt. De klacht houdt in: 1. beklaagde is buiten het terrein van zijn eigen kennen en kunnen als deskundige opgetreden; 2. beklaagde heeft verstrekkende ongefundeerde medisch onjuiste uitspraken gedaan; 3. het verslag is onzorgvuldig en onduidelijk opgemaakt. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht ongegrond verklaard. Het Centraal Tuchtcollege vernietigt de bestreden beslissing en verklaart opnieuw rechtdoende de klacht deels gegrond zoals in r.o. 4.6 en 4.7 is overwogen, legt de arts de maatregel van waarschuwing op en wijst het verzoek tot kostenveroordeling af.

Klacht tegen SEH-arts ongegrond. Geen opdracht gegeven om een CT-angiografie te maken, omdat er geen aanwijzingen waren voor een acuut bedreigd been. Klager is correct geadviseerd zich zo spoedig mogelijk bij zijn eigen huisarts te melden voor herhaald en vervolgonderzoek.

Verzekeringsarts wordt verweten dat zij 1) klager verkeerde en misleidende informatie heeft gegeven over het opnemen van een gesprek, 2) klagers nieuwe klachten in de niet-medische rapportage Ziektewet heeft beoordeeld “op de stukken”, terwijl klager geen stukken had ingebracht en bestaande stukken niet relevant waren, 3) in de niet-medische rapportage opdracht heeft gegeven om de betaling aan klager te stoppen vóór de datum van aanzegging, 4) de niet-medische rapportage ten onrechte niet heeft geclassificeerd als geheim en 5) het medisch verslag pas heeft opgesteld nadat klager een klacht had ingediend bij de Autoriteit Persoonsgegevens. College: v erweerster heeft na het onderzoek, in strijd met de door haar aan klager gedane toezegging, geen contact met klager opgenomen over de vraag hoe na het spreekuurcontact verder zou worden gehandeld en of hij nog nadere gegevens wenste in te brengen. Verweerster heeft geconcludeerd dat geen nieuwe medische gegevens zijn aangeleverd die tot arbeidsongeschiktheid hebben geleid. Nu er geen nieuwe stukken waren, kon zij in redelijkheid niet op basis van een dossieranalyse tot die conclusie komen en heeft zij klager met de rapportage overrompeld. Klachtonderdeel 2) is gegrond, overige klachtonderdelen ongegrond, waarschuwing.

Klacht tegen specialist ouderengeneeskunde na overlijden ongegrond. Het was weekend en verweerster was niet op de locatie, maar is zo snel mogelijk gekomen. Onderweg had zij contact met de verpleging en op basis van de haar verstrekte informatie is zij op de juiste gronden tot een voorlopige diagnose gekomen, rekening houdend met niet-reanimeren beleid en heeft zij het juiste beleid ingezet. Dat patiënte overleden is voordat verweerster ter plekke was, valt haar niet te verwijten.

Klacht tegen huisarts in opleiding op de SEH ongegrond. Geen opdracht gegeven om een CT-angiografie te maken, omdat er geen aanwijzingen waren voor een acuut bedreigd been. Klager is correct geadviseerd zich zo spoedig mogelijk bij zijn eigen huisarts te melden voor herhaald en vervolgonderzoek.

Gelijk aan wat de kamer bij beslissing van 22 januari 2019 en het Gerechtshof bij beslissing van 29 oktober 2019 eerder hebben bepaald (in een andere zaak tegen de gerechtsdeurwaarder) heeft de kamer (opnieuw) geoordeeld dat het vermelden van de kosten van het exploot met verwijzing naar het Btag, in de e-Court procedure, als misleidend moet worden aangemerkt. Ondanks de omstandigheid dat in de onderhavige zaak – anders dan in voornoemde zaken – meerdere gevallen van misleiding betrof, ziet de kamer geen aanleiding een zwaardere maatregel dan (opnieuw) een berisping op te leggen. De kamer heeft het nog wel nodig gevonden om het BFT te wijzen op haar verantwoordelijkheid als bestuursorgaan en onafhankelijk toezichthouder door andermaal aan te geven zorgvuldigheid te betrachten in haar treffen met de pers/media.

Klacht tegen internist ongegrond. Geen opdracht gegeven om een CT-angiografie te maken, omdat er geen aanwijzingen waren voor een acuut bedreigd been. Klager is correct geadviseerd zich zo spoedig mogelijk bij zijn eigen huisarts te melden voor herhaald en vervolgonderzoek.

Voorzittersbeslissing. Klacht over het handelen van verweerder in zijn hoedanigheid van deken. Dekenstandpunt. Het is duidelijk dat klager het niet eens is met het dekenstandpunt van verweerder, maar dat betekent niet dat verweerder zich zodanig heeft gedragen dat hij het vertrouwen in de advocatuur heeft geschaad. Geen sprake van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen. Klacht in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht tegen voormalig eigen advocaat. Kwaliteit dienstverlening. Niet gebleken van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen. Klacht kennelijk ongegrond.

Dierenarts wordt verweten dat zij ten aanzien van een kat, die een gebitsreiniging zou ondergaan, veterinair tekort is geschoten doordat onder haar verantwoordelijkheid door een paraveterinair in opleiding voorafgaand aan de ingreep een zogenoemde endotracheale tube op een zuurstofgenerator is aangesloten zonder een ventilatiesysteem, als gevolg waarvan de kat is overleden. Gegrond, waarschuwing.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een internist. De beslissing van de voetenpoli – waar beklaagde deel van uitmaakt en mede de verantwoordelijkheid draagt – om eerst een conservatieve behandeling in te zetten door middel van drukontlasting en wondzorg is de juiste keuze volgens de richtlijn van de behandeling van patiënten met een diabetische voet. De overwegingen met betrekking tot de behandeling op de voetenpoli zijn telkens genoteerd in het dossier van klager. Deze overwegingen geven geen aanknopingspunten voor het College om aan de behandeling te twijfelen of om aan te nemen dat er aanwijzingen waren om van de richtlijn af te wijken. Er was geen aanleiding om klager eerder naar de orthopedisch chirurg door te verwijzen. Klacht kennelijk ongegrond verklaard.

Hof bekrachtigt beslissing raad, waarbij de advocaat van de wederpartij een waarschuwing is opgelegd wegens onnodig grievende uitlatingen over klager.

Voorzittersbeslissing. Klacht over eigen advocaat. In de opdrachtbevestiging is opgenomen dat klaagster afstand heeft gedaan van gefinancierde rechtsbijstand. Klaagster heeft deze opdrachtbevestiging voor akkoord getekend. Verweerder heeft urenspecificaties naar klaagster verstuurd. Niet gebleken dat sprake is van excessief declareren. Geen sprake van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen. Klacht in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

Verweerster heeft tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door aan de notaris informatie te verstrekken waarvan zij wist dat deze onjuist was. Door de wijze waarop verweerster haar antwoord aan de notaris heeft geformuleerd, bestond de mogelijkheid dat de notaris op het verkeerde been zou worden gezet, met mogelijk nadelige consequenties van financiële aard voor klaagster. Verweerster heeft aldus de kernwaarde integriteit geschonden. De raad acht de maatregel van berisping passend en geboden. Proceskostenveroordeling.

Verwijt aan huisarts dat zij niet naar klaagster heeft geluisterd, haar niet serieus heeft genomen en ten onrechte heeft geweigerd een uitstrijkje te maken. Uit medisch dossier blijkt dat verweerster de klachten van klaagster serieus heeft genomen, deze heeft onderzocht en daarop behandeling heeft ingezet. Verweerster heeft op juiste en deugdelijke gronden geconcludeerd dat er geen reden was om een uitstrijkje te maken. Ongegrond.

Advocaat heeft belangen van klager niet nodeloos geschaad. Klacht is onvoldoende onderbouwd dan wel feitelijk onjuist. Klacht kennelijk ongegrond.

Klacht betreft de kwaliteit van de dienstverlening van de eigen advocaat in de afwikkeling van een echtscheiding. Volgens klaagster heeft verweerster onvoldoende onderzoek verricht naar de geldigheid van huwelijkse voorwaarden en heeft zij ontoelaatbare druk op klaagster uitgeoefend om een compromisvoorstel te accepteren. Verder was zij volgens klaagster niet bereid om met de gemachtigde van klaagster overleg te voeren. Het hof bekrachtigt de beslissing van de raad waarin alle klachtonderdelen ongegrond waren verklaard.

20-145 Raadsbeslissing. Verweerder heeft de derdengeldenrekening in strijd met de regels van de Voda gebruikt om voor zijn cliënte te bankieren. Het had op de weg van verweerder gelegen om juist in het geval van de door hem geschetste noodsituatie te overleggen met zijn medebestuurders van de stichting derdengelden en met de deken. De handelwijze van verweerder ten aanzien van de derdengeldenrekening is tuchtrechtelijk verwijtbaar. Dekenbezwaar gegrond. Maatregel van een waarschuwing. 20-146 Raadsbeslissing. Verweerder 2 is als medebestuurder verantwoordelijk voor de controle van de mutaties op de derdengeldenrekening. Dat verweerder het oneigenlijke gebruik van de derdengeldenrekening door zijn medebestuurder niet heeft opgemerkt, is het gevolg van de tot voor kort gehanteerde werkwijze. Verweerder heeft zijn controletaak als medebestuurder verzaakt. Dekenbezwaar gegrond. Maatregel van een waarschuwing.

Voorzittersbeslissing. Klacht tegen voormalig eigen advocaat. Kwaliteit dienstverlening. Niet gebleken van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen. Klacht kennelijk ongegrond.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een cardioloog. Van beklaagde hoefde redelijkerwijs niet te worden verwacht dat zij een nieuwe diagnose zou stellen aan de hand van de door haar gemaakte echo. Het College neemt hierbij haar zeer geringe en korte betrokkenheid, de manier waarop zij in consult werd gevraagd, de aan haar gestelde vraag, het beloop van de opname, de reeds gestelde diagnose en de aanstaande overdracht naar een ander ziekenhuis in overweging. De klacht is voor overige ook ongegrond verklaard. Klacht kennelijk ongegrond verklaard.

Beklag ex art. 13 AW. Beroep van deken op ne bis in idem slaagt. Klager heeft voor dezelfde zaak opnieuw verzocht om aanwijzing van een advocaat. De door klager aangevoerde feiten leiden niet tot een andere beoordeling dan die van het hof in de beslissing van 15 maart 2019. Het beklag wordt dan ook ongegrond verklaard.

Dierenarts wordt verweten niet tijdig te hebben onderkend dat een hond een beginnende tumor in de darmen had. Gegrond in de zin dat de dierenarts na het voorschrijven van dieetvoer een te afwachtende houding heeft aangenomen en de regie over de zorg voor de hond niet in eigen hand heeft gehouden. Gegrond waarschuwing.

Het Veterinair Beroepscollege is evenals de klachtambtenaar en het Veterinair Tuchtcollege van oordeel dat de dierenarts door het herhaaldelijk toepassen van te lage doseringen van het vaccin Clone-30 – niet 1:2, maar 1:5 of 6, of nog lager – bij de preventieve vaccinaties op de pluimveebedrijven heeft gehandeld in strijd met de bijsluiter en de registratiebeschikking. Het Veterinair Beroepscollege is evenals het Veterinair Tuchtcollege van oordeel dat de dierenarts daarmee in strijd heeft gehandeld met het verbod in artikel 2.8, eerste lid, onder c, van de Wet dieren, om diergeneesmiddelen toe te passen in strijd met de voorschriften en beperkingen als bedoeld in artikel 2:19, derde lid, onder a, van de Wet dieren, die zijn verbonden aan de vergunning die ten behoeve van dat diergeneesmiddel is verstrekt. Het Veterinair Beroepscollege verwerpt het beroep en bepaalt dat de maatregel van onvoorwaardelijke schorsing door het Veterinair Tuchtcollege ingaat op vrijdag 13 november 2020 te 00.00 uur.

Verwijt aan huisarts dat hij zonder overleg met de vaatchirurg en zonder klaagster te informeren over de risico’s, heeft geadviseerd te stoppen met medicatie, dat hij haar onheus heeft bejegend toen zij om uitleg vroeg en dat hij niet tijdig de juiste diagnose heeft gesteld. Noodzakelijk overleg met de vaatchirurg heeft niet plaatsgevonden. Ten onrechte geen regie genomen over noodzakelijke controlemomenten. Wijze van bejegening kan niet worden vastgesteld. Onvoldoende concrete onderbouwing van het verwijt over de diagnose. Gedeeltelijk gegrond. Waarschuwing.

Advocaat heeft klaagster niet gewezen op haar rechtpositie na een veroordelend vonnis, noch op een fatale beroepstermijn en nagelaten hoger beroep in te stellen tegen dit vonnis, althans nagelaten klaagster tijdig duidelijkheid te verstrekken of hij haar zou bijstaan. Door dit laatste is haar de mogelijkheid ontnomen zich tijdig tot een andere advocaat te wenden met het verzoek hoger beroep in te stellen. Klacht gegrond. Berisping Kostenveroordeling.

Voorzittersbeslissing. Klacht over eigen advocaat. Kwaliteit dienstverlening. Klachtonderdelen niet dan wel onvoldoende onderbouwd. Niet gebleken van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen. Klacht in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

Klacht over advocaat wederpartij door een vennootschap en een bestuurder daarvan. Hoger beroep ingesteld door klagers. Het hof overweegt dat verweerder bij de behartiging van de belangen van zijn cliënt, een bank, niet buiten de aan hem toekomende vrijheid is getreden. Het betrof een vrije keus van de cliënt van verweerder om een geschil over boeterente op een procedure te laten aankomen. Verweerder heeft de belangen van de vennootschap niet onnodig of onevenredig geschaad. Het hof acht de medebestuurder niet-ontvankelijk bij gebrek aan een rechtstreeks belang. Het hof bekrachtigt de beslissing van de raad (ongegrondverklaring) voor het overige.

Voorzittersbeslissing. Klacht over advocaat wederpartij. Verweerster heeft de grenzen van de haar toekomende vrijheid als advocaat van de wederpartij van klaagster niet overschreden. Niet gebleken dat verweerster onjuistheden heeft verkondigd op een zitting. Klaagster heeft in twee jaar tijd acht klachten over verweerster ingediend die niet tot een gegrondverklaring van enig klachtonderdeel hebben geleid. Klaagster moet er dan ook ernstig rekening mee houden dat een volgende klacht niet in behandeling zal worden genomen vanwege misbruik van recht. Klacht kennelijk ongegrond.

Raadsbeslissing. Klacht met elf onderdelen over de eigen advocaat. Door niet op de rolzitting te reageren, dit niet met klager te communiceren en het aan te laten komen op een akte niet-dienen, heeft verweerder niet gehandeld zoals het een zorgvuldig en redelijk handelend advocaat betaamt. Dat is tuchtrechtelijk verwijtbaar. Verder is verweerder ook in het geval van betwisting van de verrekening dan wel de vrijwaring gehouden om het geldbedrag op de derdengeldenrekening dat aan klager toebehoort naar klager over te maken. Door dit niet te doen en te wachten totdat klager het formulier ‘betalingsopdracht en verrekening’ terugstuurt, heeft verweerder in strijd gehandeld met artikel 6.19 van de Voda en ook tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet. Tot slot heeft verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door niet vooraf met klager te overleggen over het tegenvoorstel van de wederpartij, althans niet schriftelijk vast te leggen dat dit is gebeurd en dat klager daadwerkelijk akkoord was met het voorstel. Drie klachtonderdelen gegrond, de overige klachtonderdelen ongegrond. Voorwaardelijke schorsing van zestien weken.

Klacht niet-ontvankelijk tegen een internist. Vast staat dat beklaagde geen behandelrelatie heeft of heeft gehad met klaagster. Het betreft hier handelingen van een BIG-geregistreerde in de privésfeer. In het licht van jurisprudentie en de Memorie van Toelichting oordeelt het College dat de gedragingen van beklaagde niet in strijd zijn met hetgeen een behoorlijk beroepsbeoefenaar betaamt. Daarbij heeft beklaagde de uitlatingen waarover wordt geklaagd uitsluitend gedaan in zijn hoedanigheid van preses van de kerkenraad, waarbij hij zich in de overgelegde e-mails steeds heeft gepresenteerd als privépersoon en niet als arts. Er is geen sprake van weerslag op het belang van de individuele gezondheidszorg. Klaagster niet-ontvankelijk verklaard en publicatie van de beslissing.

Herzieningsverzoek. Verzoeker kan niet worden ontvangen in zijn herzieningsverzoek, omdat hij geen advocaat is ten aanzien van wie een klacht gegrond is verklaard. Reeds op deze grond zal verzoeker in zijn herzieningsverzoek niet-ontvankelijk worden verklaard.

Nu op het eerdere 60ab-verzoek door het Hof van Discipline bij beslissing van 24 juli 2020 in hoogste instantie is beslist en de deken geen nieuwe feiten of omstandigheden -anders dan de beslissing van de raad op het dekenbezwaar, waarbij aan verweerder de maatregel schrapping is opgelegd,-- aan zijn 60ab-verzoek ten grondslag heeft gelegd, waaruit zou kunnen blijken van een nieuw ernstig vermoeden van een handelen of nalaten van verweerder, waardoor enig door artikel 46 Advocatenwet beschermd belang is geschaad of dreigt te worden geschaad, biedt het verzoek onvoldoende aanknopingspunten voor een onmiddellijk ingrijpen om de belangen uit artikel 46 Advocatenwet te beschermen. 60ab verzoek afgewezen

Voorzittersbeslissing. Naar het oordeel van de voorzitter is niet gebleken dat verweerder bij de behartiging van de belangen van zijn cliënten de grenzen van de aan hem, in zijn hoedanigheid van advocaat van de wederpartij, toekomende vrijheid heeft overschreden. Kennelijk ongegrond.

Dierenarts wordt verweten tekort te zijn geschoten ten aanzien van een keizersnede bij een hond en een kort daarna uitgevoerde tweede operatie. Gegrond, berisping.