Zoekresultaten 19501-19550 van de 47568 resultaten

De klacht houdt in dat verweerder ten aanzien van het opstellen van het rapport onzorgvuldig heeft gehandeld. Ook stelt klager dat verweerder tijdens het onderzoeksgesprek in zijn huis, niet binnen de professionele grenzen is gebleven met betrekking tot bejegening. Deels niet ontvankelijk en kennelijk ongegrond.

Anders dan klager stelt, is het Centraal Tuchtcollege van oordeel dat de psychiater zorgvuldig heeft gehandeld door direct bij het eerste contact de hulpvraag van klager uit te vragen en door binnen dezelfde GGZ-instelling intercollegiaal overleg te voeren met een eerder bij de behandeling van klager betrokken collega. Verwerpt beroep.

Niet gebleken dat de psychiater tegenstrijdige uitspraken heeft gedaan in zijn rapportage en in zijn gespreksverslag. Het gespreksverslag was bedoeld voor intercollegiaal overleg met een collega-arts in dezelfde instelling. Verwerpt beroep.

Klacht tegen specialist ouderengeneeskunde. De klacht betreft de behandeling van klaagsters moeder (patiënte) die was opgenomen in een verpleeghuis, waar verweerder als specialist ouderengeneeskunde werkzaam was. Patiënte had vergevorderde dementie, was bekend met diabetes mellitus en recidiverende urineweginfecties. Na een ziekenhuisopname is zij aan de gevolgen van urosepsis overleden. Klaagster verwijt verweerder 1) dat hij gedurende de gehele opname van patiënte in het verpleeghuis geen visie toonde maar altijd afging op de informatie van de verzorgenden die veelal niveau 2 opgeleid waren, 2) dat hij is afgegaan op de onjuiste diagnose van de waarnemend specialist ouderengeneeskunde, 3) dat zijn Koerdische afkomst mogelijk een rol heeft gespeeld bij zijn nalatigheid ten opzichte van patiënte, die van Turkse afkomst is, 4) dat hij het normaal vindt dat patiënte werd geslagen door de mannelijke medepatiënten. Het Regionaal Tuchtcollege heeft het eerste klachtonderdeel deels gegrond verklaard en de specialist ouderengeneeskunde daarvoor een waarschuwing opgelegd, met publicatie en heeft de klacht voor het overige afgewezen. De specialist ouderengeneeskunde heeft beroep ingesteld. Het Centraal Tuchtcollege vernietigt de beslissing van het Regionaal Tuchtcollege voor zover klachtonderdeel 1daarin gegrond is verklaard en wijst dit klachtonderdeel alsnog af. De maatregel van waarschuwing komt te vervallen.

Niet gebleken dat verweerder de feiten in zijn processtukken onjuist presenteert en onjuiste stellingen inneemt, alsmede in strijd heeft gehandeld met artikel 21 lid 3 Gedragsregels. Ongegrond.

Klacht tegen arts alarmcentrale. Klager heeft in het buitenland een ongeval gehad. Over de gevolgen hiervan heeft hij verschillende contacten gehad met een alarmcentrale in Nederland, waar verweerder indertijd als arts werkzaam was. Klager verwijt verweerder dat: 1) hij telefonisch contact met klager heeft geweigerd, 2) de alarmcentrale heeft geweigerd het (volledig) medisch dossier van klager af te geven, 3) hij niet heeft gewezen op MRSA problematiek bij terugkomst in Nederland, 4) in het medisch dossier niets over de overige verwondingen van klager staat vermeld, en 5) de alarmcentrale klager had toegezegd dat hij in het buitenland zou worden teruggebeld, hetgeen niet is gebeurd. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het door klager ingestelde beroep.

Verwijt aan radioloog -onder meer- dat hij in verslag van 2008 ten onrechte geen afwijkingen aan de pols heeft genoteerd, vervolgonderzoek heeft nagelaten en dat hij, toen bij herbeoordeling in 2011 bleek dat hij in 2008 de diagnose SL-dissociatie had gemist, hierover geen openheid aan de huisarts heeft gegeven. Geen eenduidige verklaring voor de afwijkingen. Gemiste diagnose. Aanvullende informatie over gewijzigde diagnose aan huisarts melden. Geen stappen genomen die redelijkerwijs van hem verwacht hadden kunnen worden. Gedeeltelijk gegrond. Waarschuwing.

Conclusie van een psychiater tot teruggave van een rijbewijs met termijnbeperking van 1 jaaar kan de advocaat tuchtrechtelijk niet worden verweten. Klacht kennelijk ongegrond.

Verweerster heeft de tussen haar cliënt en klager geldende geheimhouding geschonden door documenten die tot de mediation behoorden aan de rechtbank te overleggen. Verweerster heeft daarmee niet gehandeld zoals dat een behoorlijk handelend advocaat betaamt. De raad acht de maatregel van waarschuwing passend.

Klager verwijt orthopedisch chirurg –onder meer- dat hij in 2010 de fouten van de radioloog (zie 18110a) heeft verzwegen; klager op basis van een onjuiste diagnose heeft behandeld, de diagnose Ziekte van Kienböck heeft verzwegen en klager geen informatie heeft gegeven over deze ziekte en de behandelingsmogelijkheden; heeft nagelaten nader onderzoek te doen. Ziektebeeld, waaronder de geconstateerde afwijkingen, op adequate wijze heeft beschreven. Geen sprake van verzwijging. Gezien de in 2010 nog milde klachten juist gehandeld. Ongegrond.

Belangenverstrengeling

Door gehoor te geven aan de wens van verweersters cliënt om niet in te stemmen met het schikkingsvoorstel van klager en om vonnis te vragen heeft verweerster niet tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld. Evenmin tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door viertal deskundigenrapporten in het geding te brengen. Inhoud verweerschrift niet tuchtrechtelijk verwijtbaar en stelling over vermeende mishandeling en in het geding brengen van krantenknipsel in 2008 over strafrechtelijk onderzoek evenmin. Ongegrond.

Klager verwijt orthopeed onder meer dat hij drie ingrepen (in 2008, 2009 en 2010) onzorgvuldig en onoordeelkundig heeft uitgevoerd, onvoldoende aandacht heeft geschonken aan de hevige pijnklachten na de ingrepen en geen informatie heeft verstrekt over het gebruikte materiaal en de mogelijk schadelijke gevolgen daarvan. College: Klager is deels niet-ontvankelijk vanwege ne bis in idem: over een deel van de huidige klachtonderdelen is eerder onherroepelijk geoordeeld door de tuchtrechter. Geen sprake van misbruik van procesrecht, want er bestaat geen verplichting tot het bundelen van klachten in één procedure. Deels gegrond: de ingreep op 9 september 2018 is niet zorgvuldig geweest omdat deze operatie is uitgevoerd zonder deugdelijke indicatie (vermeende instabiliteit) en niet gebleken is dat klager voorafgaand aan de tweede en derde ingreep is geïnformeerd over het gebruikte materiaal en de mogelijke schadelijke gevolgen. Waarschuwing.

Verzet ongegrond.

Klager heeft niet aannemelijk heeft gemaakt dat van een uitzonderingsgeval op grond waarvan verweerder niet mocht afgaan op de door zijn cliënte verstrekte informatie sprake was. Verzet ongegrond.

Klacht tegen advocaat van de wederpartij, ingediend door klaagster sub 1 en haar advocaat (klager sub 2). Klager sub 2 is niet-ontvankelijk in een deel van de klacht, omdat het gaat om gedragingen die plaatsvonden toen hij nog niet bij de zaak betrokken was en omdat het gaat om gedragingen die zijn belangen niet raken. Verweerster heeft klaagster sub 1 rauwelijks gedagvaard, zij heeft niet gevraagd om opgave van verhinderdata en zij heeft, na dagvaarding, niet gereageerd op correspondentie van klager sub 2. Verweerster heeft zich in de tegen klaagster sub 1 ingestelde procedure op het standpunt gesteld dat klaagster sub 1 gehouden was tot nakoming van verbintenissen uit een huurovereenkomst, terwijl iedere grondslag voor deze stelling ontbrak. Verweerster heeft aldus de belangen van (met name) klaagster sub 1 ernstig geschaad. De raad legt aan verweerster een schorsing op voor de duur van vier weken, waarvan twee voorwaardelijk.

Klager heeft verzet ingesteld tegen de voorzittersbeslissing.

Niet gebleken dat verweerder opzettelijk onwaarheden heeft geponeerd. Verzet ongegrond.

Verweerster heeft zich niet gesteld namens klager in een procedure als gevolg waarvan een verstekvonnis is gewezen. Verweerster is niet met klager in overleg getreden over het instellen van verzet tegen het verstekvonnis. Er is geen verzet ingesteld. De raad acht het handelen van verweerster niet zoals dat een behoorlijk handelend advocaat betaamt en legt een waarschuwing op.

Dekenbezwaar over onder andere de Wwft (cliëntenonderzoek en doen van een melding bij de FIU) en de artikelen 7.1 en 7.3 Voda. Er is sprake van ernstige overtredingen van de voor verweerder als advocaat geldende regels. Verweerder heeft het algemeen belang geschonden door hem als advocaat toekomende privileges te misbruiken. De raad rekent verweerder een en ander zwaar aan. Onvoorwaardelijke schorsing voor de duur van 24 weken.

Klaagster verwijt de notarissen het volgende: 1. niet onmiddellijk, of ten minste tijdens de bespreking van 10 oktober 2017 in kennis te zijn gesteld van het feit dat het notariskantoor zich als zaakwaarnemer beschouwde van de erven; 2. mogelijk ten onrechte, te veel te hebben gefactureerd en geen inzicht te hebben gegeven via specificaties; 3. niet adequaat en binnen redelijke termijn op bezwaren van klaagster te hebben gereageerd.

Niet gebleken dat verweerster haar opdracht niet uitvoerde, noch dat zij zich jegens klager als aanvaller heeft gedragen, noch dat zij excessief heeft gedeclareerd. Inhoud brief van verweerster aan Geschillencommissie niet tuchtrechtelijk verwijtbaar. Het stond verweerster vrij zich tegen de klager geformuleerde klacht te verweren en hem te wijzen op de mogelijke gevolgen van diens aantijgingen aan het adres van verweerster. Ongegrond

Klaagster, echtgenote van overleden patiënt, verwijt de verpleegkundige dat hij de totaalklachten van patiënt had moeten beoordelen, het universitair medisch centrum had moeten consulteren, dan wel had moeten zorgdragen voor een doorverwijzing van patiënt naar dit universitair medisch centrum voor nader onderzoek. Het college is van oordeel dat de uitslagen van de door verweerder uitgevoerde onderzoeken geen reden gaven voor ongerustheid of het consulteren van een arts. Verweerder heeft naar het oordeel van het college gehandeld zoals van een redelijk handelend verpleegkundige mag worden verwacht. Klacht ongegrond.

Het staat een partij vrij een geschil aan een rechter voor te leggen. Hiervan valt de advocaat van die partij tuchtrechteljik geen verwijt te maken. Zo ook niet van het op korte termjn afzeggen van een gepland viergesprek. Kennelijk onggrond.

Verzet ongegrond.

Gedeeltelijk gegrond verzet. De voorzitter heeft klachtonderdeel b) te beperkt beoordeeld, zodat het verzet hiertegen gegrond is. De klacht is evenwel ongegrond. Verweerder heeft met zijn uitlatingen het vertrouwen in de advocatuur niet geschaad.

Klaagster, echtgenote van overleden patiënt, verwijt de verpleegkundige dat zij niet de juiste zorg heeft verleend tijdens haar nachtdienst door niet de juiste stappen te nemen die noodzakelijk waren gelet op het verslechterende gezondheidsbeeld van de patiënt. Het college is van oordeel dat de verpleegkundige alle feiten en omstandigheden in onderling verband en samenhang heeft beoordeeld en heeft kunnen komen tot de conclusie dat er geen reden was om contact op te nemen met een arts of met het ziekenhuis. Klacht ongegrond.

Het is niet aan de tuchtrechter om een oordeel uit te spreken over het geschil wat partijen verdeeld hield. Niet gebleken dat de advocaat een onpleitbaar standpunt heeft ingenomen, noch dat hij de rechter heeft misleid of zich nodeloos grievend jegens klager heeft uitgelaten. Klacht kennelijk ongegrond.

Verzoek artikel 60b Aw toegewezen. Uit het dossier en het verhandelde ter zitting is de raad genoegzaam gebleken dat verweerder thans niet in staat is zijn praktijk behoorlijk uit te oefenen. Verweerder heeft dat ook niet weersproken. Vast is komen te staan dat verweerder niet, althans onvoldoende reageert op verzoeken van de deken, zich niet aan toezeggingen tot het informeren van de deken houdt en niet of nauwelijks bereikbaar is voor de deken. Ook is gebleken dat de financiële situatie van het kantoor van verweerder zorgwekkend is, en aan een goede praktijkuitoefening in de weg staat. Daarnaast is sprake van privéomstandigheden die ervoor zorgen dat verweerder zijn praktijk op dit moment niet de aandacht kan geven die deze verdient en heeft verweerder erkend verslaafd te zijn aan het gebruik van cocaïne waartoe hij behandeling nodig heeft.

Klacht ingediend na de vervaltermijn van drie jaren en aldus niet-ontvankelijk.

Klacht tegen een specialist ouderengeneeskunde, werkzaam op een revalidatieafdeling van een verpleeghuis. De arts heeft de patiënt die na een CVA vanuit een ziekenhuis was opgenomen op de revalidatieafdeling onvoldoende gevolgd. Hij mocht niet alleen vertrouwen op verzorgenden die informatie doorgeven aan verpleegkundigen, maar had zelf de patiënt goed moeten volgen. Na ruim twee weken op deze afdeling te hebben verbleven, is de patiënt met urosepsis en uitgedroogd opgenomen in het ziekenhuis. Het college oordeelt dat verweerder een eigen verantwoordelijkheid als arts had en deze ook had moeten nemen. Hij kan zich niet verschuilen achter de wijze waarop de zorg in het verpleeghuis geregeld is. Klacht gegrond. Het college legt de maatregel van berisping op en bepaalt dat de beslissing ter publicatie zal worden aangeboden.

Ongegronde klacht tegen een psychiater. Klaagster is ontvankelijk in de klacht. Het door klaagster gestelde verbod op het delen van informatie over de klacht is naar het oordeel van het College niet zodanig belemmerend voor de verdediging van de psychiater dat niet meer gesproken kan worden van een eerlijk proces. Naar het oordeel van het College valt de psychiater niet te verwijten dat haar brief aan Veilig Thuis door de ex-echtgenoot van klaagster is ingebracht in een rechtszaak. Dat klaagster het omtrent de diagnose van haar ex-echtgenoot niet eens is met het professionele oordeel van de psychiater, maakt niet dat de psychiater ten onrechte haar bevindingen omtrent de al dan niet door haar gestelde diagnoses met Veilig Thuis heeft gedeeld. De psychiater mocht naar aanleiding van wat haar eigen patiënt haar had verteld over relationele spanningen, in combinatie met het feit dat zij eerdere gesprekken met beide partners had gehad, verklaren zoals zij heeft gedaan in haar brief aan Veilig Thuis. Dat klaagster de rectificatie niet heeft ontvangen kan niet tot een tuchtrechtelijk verwijt leiden. Overige klachtonderdelen ook ongegrond. Klacht afgewezen.

Ongegronde klacht tegen een huisarts. Het College is van oordeel dat verweerder tijdens het consult voldoende en adequaat onderzoek heeft gedaan en op basis van dit onderzoek op dat moment tot zijn beleid heeft kunnen komen. Het inplannen van een controle door de verpleegkundige en een consult de volgende dag bij de huisarts was passend. Daarnaast heeft de huisarts gezorgd voor een vangnet door klager te vertellen dat hij contact op moest nemen met de (dienstdoende) arts als de klachten zouden verergeren. Dat achteraf blijkt dat klager op dat moment erg bang was, kan de huisarts niet aangerekend worden, nu vaststaat dat klager zijn angst niet heeft geuit tegenover de huisarts. Ook de overige klachtonderdelen zijn ongegrond. Klacht afgewezen.

nelijk ongegronde klacht tegen een internist. Het College is van oordeel dat klager ontvankelijk is in zijn klacht omdat de klacht voldoende weerslag heeft op de individuele gezondheidszorg als bedoeld in artikel 47 lid 1 sub b Wet BIG. Daarnaast is de internist BIG-geregistreerd en in die hoedanigheid onderworpen aan het tuchtrecht. De internist heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat hij, noch in zijn functie als arts noch in zijn hoedanigheid van sectorhoofd, verantwoordelijkheid draagt dan wel noemenswaardige invloed uitoefent of kan uitoefenen op de organisatorische aspecten waarop de klachtonderdelen b, c (gedeeltelijk), d en e betrekking hebben. Hem kan aldus geen tuchtrechtelijk verwijt ex art. 47 lid 1 sub b Wet BIG worden gemaakt. De overige klachtonderdelen kunnen evenmin slagen, gelet op het feit dat de internist niet als behandelend arts bij klager betrokken is of is geweest. Klacht afgewezen.

Verzetbeslissing; verzet ongegrond.

Klacht tegen een uroloog. Klager stelt dat de uroloog hem onvoldoende heeft voorgelicht over een operatie waarbij een urostoma werd aangelegd volgens de methode Bricker en heeft nagelaten minder bezwarende alternatieven aan te bieden. Ook zou de uroloog de operatie niet zorgvuldig hebben uitgevoerd. Het is niet aannemelijk dat de uroloog onvoldoende voorlichting heeft gegeven, nu hij gedurende meerdere jaren diverse keren met klager de mogelijkheid van deze operatie heeft besproken. Daarvoor heeft klager meerdere minder bezwarende behandelingen ondergaan, maar deze verhielpen zijn klachten niet. Tevens heeft de uroloog klager voor een tweede mening naar een referentie-centrum verwezen. De urinelekkage die ruim een week na de operatie is opgetreden komt met enige regelmaat voor na dit type operatie en wil niet zeggen dat de uroloog de operatie niet goed heeft uitgevoerd. Het college verklaart de klacht in al haar onderdelen ongegrond.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een psychiater. Het College is van oordeel dat de psychiater klager op zorgvuldige wijze, voldoende onderbouwd en gerechtvaardigd en met inachtneming van een afrondingstraject heeft overgedragen aan het FACT-wijkteam. De psychiater kan geen tuchtrechtelijk verwijt worden gemaakt. Klacht afgewezen.

Klacht tegen huisarts. Bij patiënt is in 2018 uitgezaaide longkanker vastgesteld. Patiënt verwijt verweerster dat zij hem niet eerder heeft doorgestuurd naar de longarts voor een longfoto. Als dat wel was gebeurd, was eerder ontdekt dat patiënt longkanker had en had hij eerder behandeld kunnen worden. Patiënt is tijdens deze procedure overleden als gevolg van zijn ziekte, waarna zijn zus de klacht heeft overnemen. Het college is van oordeel dat, ondanks het tragische beloop, niet gebleken is van enig tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen zijdens verweerster en verklaart de klacht ongegrond.

Verzetzaak. Klaagster niet ontvankelijk in verzet. Aan een gemotiveerd verzetschrift wordt de eis gesteld dat daarin is aangegeven waarom de klager het niet eens is met de inhoud van de beslissing en waarom de klager wenst dat de zaak opnieuw door de volledige raad wordt behandeld. Aan deze eis voldoet de eerste brief van klaagster niet. Daarin is alleen opgenomen dat klaagster behandeling door de volledige raad wenst, hetgeen in het verzetschrift niet is herhaald. Het verzetschrift is buiten de verzettermijn ontvangen. Klaagster heeft derhalve niet tijdig een verzetschrift ingediend. Ter zitting heeft klaagster nog naar voren gebracht dat het verzetschrift pas later is ingediend wegens ziekte van haar echtgenoot/gemachtigde. Dit leidt echter niet tot verschoonbare termijnoverschrijding. Daarbij komt dat de griffier nogmaals en ten overvloede op de termijn waarbinnen klaagster eventueel verzet zou kunnen indienen heeft gewezen.

Verweerster is werkzaam als arts verslavingszorg. De inmiddels overleden moeder van klaagster (patiënte) was een van de cliënten van de Medische Heroïne Behandelunit (MHBU), alwaar verweerster gedurende acht uur per week werkzaam is. Aan patiënte is door verweerster een sanctie opgelegd in verband met het ongeoorloofd meenemen van folie met mogelijk resten heroïne vanuit de MHBU. De sanctie bestond eruit dat patiënte gedurende twee weken geen heroïne verstrekt kreeg. Ter compensatie kreeg zij methadon verstrekt. Klaagster stelt dat verweerster, onder meer daardoor, tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. Daarnaast verwijt zij verweerster nog een aantal andere zaken, waaronder het niet overleggen met de huisarts van patiënte. Het college verklaart de klacht in zijn geheel ongegrond, omdat niet gebleken is dat de verwijten terecht zijn.

Klacht tegen chirurg. Zwelling tweede teen. Diagnose hemangioom. Amputatie van de teen. Postoperatief diagnose dystrofie/neuroom gesteld. Klaagster verwijt verweerder -samengevat- onvoldoende onderzoek/onjuiste operatie-indicatie, onzorgvuldige uitvoering van de ingreep en een onjuiste diagnose van de postoperatieve klachten. Verweerder heeft niet onzorgvuldig gehandeld. Klacht kennelijk ongegrond.

Klager verblijft in een penitentiaire inrichting. Hij stelt dat verweerder (GZ-psycholoog) heeft geweigerd om kenbaar te maken over welke klachten-en geschillenregeling hij beschikte. Ongegrond

Rapport omtrent indicatieve waarde aandelen. In het rapport wordt voldoende duidelijk gemaakt wat de door betrokkene bepaalde indicatieve waarde inhoudt en wat de aan deze wijze van waarderen klevende beperkingen zijn. Klacht in zoverre ongegrond. De mededeling dat is uitgegaan van informatie afkomstig van het management is onjuist. Betrokkene heeft erkend dat hij alleen heeft gesproken met een voormalige manager van de onderneming. Betrokkene heeft ook verzuimd nader onderzoek te doen naar een vordering van 10 miljoen die deze voormalige manager tegen de vennootschap had ingesteld. Hij had moeten nagaan of deze vordering tot een uitstroom van middelen zou leiden. Waarschuwing.

Klager is door de fysiotherapeut naar verweerder (orthopeed) doorverwezen wegens pijn in zijn schouder. Klager verwijt verweerder het stellen van een onjuiste diagnose. Tevens heeft verweerder hem twee injecties in zijn schouder gegeven, die overbodig waren. Ongegrond.

Klacht over advocaat wederpartij. Verweerder mocht na daartoe verkregen verlof conservatoir beslag leggen zoals hij dat heeft gedaan, ook al was dat ten nadele van klager. Naar het oordeel van de raad mocht verweerder, ook na de bekendheid met de bezwaren van klager tegen hem, als advocaat tegen de vennootschap van klager blijven optreden in de incassozaak tegen klager. Het bepaalde in het vierde lid van Gedragsregel 7, waaruit volgt dat het een advocaat niet is toegestaan om tegen een voormalige cliënt of bestaande cliënt van hem of van een kantoorgenoot van hem op te treden, is in deze kwestie niet van toepassing, omdat hier geen sprake is van dezelfde voormalige of bestaande cliënt van verweerder en zijn kantoorgenoot. Die laatste stond immers klager in privé bij, daar waar verweerder tegen de vennootschap van klager ging optreden. Nu de raad ook anderszins niet is gebleken van bezwaren waarom verweerder niet tegen de vennootschap van klager had mogen optreden, heeft verweerder naar het oordeel van de raad niet tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door zich niet aan de incassozaak tegen de vennootschap van klager te onttrekken. Klachten ongegrond. Verkorte bekrachtiging beslissing raad.

Beslissing van de raad vernietigd. Klacht van advocaat tegen andere advocaat over toevoeging ongegrond. Verweerster heeft voor een andere zaak dan de door klager behandelde zaak een toevoeging verkregen en zij mocht bij het aanvragen van de toevoeging afgaan op de van haar cliënte verkregen informatie. Voor de stelling dat verweerster zich onwelwillend jegens klager heeft opgesteld biedt het dossier geen aanknopingspunten.

Klacht over advocaat wederpartij. Verweerder mocht klaagster rechtstreeks benaderen nu hem niet duidelijk was of zij werd bijgestaan door een advocaat. Dit blijkt niet uit het feit dat verweerder tussen haakjes op het verzoekschrift de advocaat had opgenomen die klaagster drie jaar geleden in een eerder geschil had bijgestaan. Verder is niet gebleken dat verweerder te lang heeft gewacht met het intrekken van de verzoekschriftprocedure. Bekrachtiging beslissing raad voor zover voorgelegd aan het hof (ongegronde onderdelen). Geen proceskostenveroordeling.

Bekrachtiging uitspraak raad. Klacht over optreden advocaat wederpartij. Grenzen van de verweerster toekomende vrijheid niet overschreden. Ongegrond.

Aan betrokkene was de opdracht verstrekt om de goederenstromen, facturering en geldstromen bij onder meer klaagster 1) te onderzoeken. Tijdens zijn onderzoek had betrokkene aanleiding moeten zien om zijn initiële afweging dat geen sprake was van een persoonsgericht onderzoek, te heroverwegen, nu het handelen van klaagster 1) de facto onderwerp van het onderzoek werd. Het lag dan ook in beginsel op zijn weg om klaagster 1) over dat onderzoek te informeren, haar te benaderen om informatie te verschaffen, om zijn bevindingen met haar te delen en haar in de gelegenheid te stellen een reactie kenbaar te maken. Nu geen bijzondere omstandigheden zijn gebleken die rechtvaardigen dat het horen van klaagster 1) achterwege kon blijven, is niet voldoende dat betrokkene, met verzending van een afschrift van een daarop ziende e-mail aan de advocaat van klaagster 1), de accountant van klaagster 1) heeft geïnformeerd en in de gelegenheid heeft gesteld om een reactie op zijn bevindingen te geven. Het rapport van betrokkene ontbeert dan ook reeds op die grond een deugdelijke grondslag. Betrokkene heeft een jurist en een ‘praktijkdeskundige’ geraadpleegd op het (specialistische) gebied van onder meer het vervoersrecht, maar heeft nagelaten in zijn rapport te vermelden op welke wijze hij hun deskundigheid heeft geverifieerd. Nu hij bij gebreke aan voldoende eigen juridische kennis zelf de (juistheid van de) inhoud van de adviezen van degenen die door hem waren geraadpleegd, niet kon beoordelen, had betrokkene een voorbehoud moeten maken voor zover zijn bevindingen zijn gebaseerd op de van hen verkregen adviezen. Dit geldt te meer, nu de bevindingen van de accountant van klaagster 1), zoals betrokkene ook zelf in zijn rapport heeft geconstateerd, “lijnrecht staan tegenover de rechtsuitleg van” degenen die door hem waren geraadpleegd. Een accountant moet verder voorkomen dat, indien hij een schatting maakt, die schatting een misleidend beeld geeft. Hij moet zich baseren op reële veronderstellingen en voor zover het door hem geschetste beeld is gebaseerd op onzekerheden, deze onzekerheden benoemen. Betrokkene heeft dit niet gedaan. Door geen voorbehouden te maken waar dit wel had gemoeten en conclusies te trekken zonder deze (afdoende) met feiten te onderbouwen, heeft betrokkene het rapport ook in zoverre niet voorzien van een deugdelijke grondslag en aldus gehandeld in strijd met het fundamentele beginsel van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid, zoals neergelegd in artikel 2 onder d. van de VGBA. Maatregel: waarschuwing.

Voorzittersbeslissing. Appelverbod. Geen doorbreking, nu klager onvoldoende heeft aangevoerd over de schending van fundamentele rechtsbeginselen om zo een doorbreking te rechtvaardigen.