Direct naar content

U bent hier:

  1. Home
  2. Zoeken
  3. Zoekresultaten
Sorteer op:
Aantal:

Zoekresultaten 36221-36230 van de 46750 resultaten

  • ECLI:NL:TGZCTG:2013:42 Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg Den Haag c2012.105

    • Datum publicatie: 26-06-2013
    • Datum uitspraak: 25-06-2013
    • ECLI:NL:TGZCTG:2013:42

    De arts is door een rechtbank als een van drie deskundigen benoemd om een deskundigenbericht uit te brengen in een door klager aangespannen civielrechtelijke procedure tegen de behandelende artsen (in 1993) van zijn zoon, die thans zwaar gehandicapt is. De klachten van klager hebben – samengevat – betrekking op de vraag of de arts zijn opdracht had mogen aanvaarden zonder over een volledig medisch dossier te beschikken, of de wijze van tot stand komen van de rapportage aan de normen voldoet en of de arts overigens tuchtrechtelijk een verwijt valt te maken. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klachten ongegrond verklaard. Het Centraal Tuchtcollege overweegt dat het in de onderhavige procedure niet relevant is of de arts heeft voldaan aan zijn verplichtingen als getuige-deskundige maar of de arts in zijn hoedanigheid van arts ter zake van zijn rapportage tuchtrechtelijk een verwijt valt te maken. Alle verwijten die klager de arts maakt, dienen dientengevolge getoetst te worden aan de vijf criteria die volgens vaste rechtspraak van het Centraal Tuchtcollege gelden voor een arts als getuige-deskundige, te weten: 1) wordt in het rapport op inzichtelijke en consistente wijze uiteengezet op welke gronden de conclusie van het rapport steunt; 2) vinden de in het rapport uiteengezette gronden aantoonbaar voldoende steun in de feiten, omstandigheden en bevindingen vermeld in het rapport; 3) kunnen bedoelde gronden de daaruit getrokken conclusie rechtvaardigen; 4) beperkt de rapportage zich tot de deskundigheid van de rapporteur; en 5) kon de methode van onderzoek teneinde tot beantwoording van de voorgelegde vraagstelling te komen tot het beoogde doel leiden, dan wel heeft de rapporteur daarbij de grenzen van redelijkheid en billijkheid overschreden. Het college oordeelt vervolgens dat in beginsel de onvolledigheid van het dossier van een patiënt een arts niet behoeft te weerhouden van het uitbrengen van een deskundigenbericht, mits hij van zijn antwoorden voldoende verantwoording aflegt en in voorkomende gevallen aangeeft dat hij een of meer vragen niet kan beantwoorden. Het beroep wordt ook overigens ongegrond verklaard, waarbij het college nog opmerkt dat een tuchtrechtelijke procedure niet de juiste weg is om nader inzicht te krijgen in een medisch dossier.

  • ECLI:NL:TADRAMS:2013:15 Raad van Discipline Amsterdam 13-007A

    • Datum publicatie: 26-06-2013
    • Datum uitspraak: 24-06-2013
    • ECLI:NL:TADRAMS:2013:15

    Klacht over de financiële afwikkeling van proceskostenvergoedingen in toevoegingszaken. Klaagster gaat er kennelijk ten onrechte vanuit dat zij zelf recht heeft op de proceskostenvergoeding, terwijl deze vergoeding door de Raad voor Rechtsbijstand in mindering wordt gebracht op de aan de advocaat toekomende toevoegingsvergoeding. Klacht derhalve ongegrond. De verweerder gemaakte verwijten inzake het versturen van declaraties en urenspecificaties, het informeren over de zittingsdag, het verstrekken van kopieën van processtukken, het onder druk laten tekenen van een verklaring inzake de wijze waarop eventuele proceskostenveroordelingen in toekomstige procedures met klaagster afgerekend zouden worden, zijn eveneens ongegrond.

  • ECLI:NL:TGZCTG:2013:43 Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg Den Haag c2012.455

    • Datum publicatie: 26-06-2013
    • Datum uitspraak: 25-06-2013
    • ECLI:NL:TGZCTG:2013:43

    Klacht tegen verzekeringsarts. Klager verwijt de verzekeringsarts verwijt klager de arts dat de informatie van International SOS over de beschikbare behandelmogelijkheden in Colombia onvoldoende is om de conclusie te rechtvaardigen dat er adequate behandelmogelijkheden zijn in het land van herkomst en dat het reisadvies van de verzekeringsarts onzorgvuldig is omdat deze geen aanwijzing tot feitelijke overdracht bevat. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen; het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

  • ECLI:NL:TADRAMS:2013:16 Raad van Discipline Amsterdam 12-284A

    • Datum publicatie: 26-06-2013
    • Datum uitspraak: 24-06-2013
    • ECLI:NL:TADRAMS:2013:16

    Verzetzaak. Met de voorzitter is de raad van oordeel dat klagers te veel tijd hebben laten verstrijken alvorens onderhavige klacht in te dienen. Verzet ongegrond.

  • ECLI:NL:TGZCTG:2013:38 Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg Den Haag c2012.109

    • Datum publicatie: 25-06-2013
    • Datum uitspraak: 25-06-2013
    • ECLI:NL:TGZCTG:2013:38

    Klacht tegen (psychiatrisch) verpleegkundige. Klaagster heeft betreffende haar behandeling klachten ingediend tegen alle hulpverleners wier naam in haar medisch- en verpleegkundige dossier is vermeld. Op 5 april 2007 heeft verweerder, als verpleegkundige werkzaam bij de crisisdienst RIAGG IJsselland, klaagster bezocht in het kader van een IBS-beoordeling op verzoek van de crisisdienst RIAGG Zwolle. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht, voor zover ontvankelijk, als kennelijk ongegrond afgewezen. De behandeling van de zaak in hoger beroep heeft het Centraal Tuchtcollege geen aanleiding gegeven tot de vaststelling van andere feiten en tot andere beschouwingen en beslissingen dan die van het Regionaal Tuchtcollege in eerste aanleg, zodat het beroep moet worden verworpen.

  • ECLI:NL:TGZCTG:2013:19 Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg Den Haag c2012.116

    • Datum publicatie: 25-06-2013
    • Datum uitspraak: 25-06-2013
    • ECLI:NL:TGZCTG:2013:19

    Klacht tegen (psychiatrisch) verpleegkundige. Klaagster heeft betreffende haar behandeling klachten ingediend tegen alle hulpverleners wier naam in haar medisch- en verpleegkundige dossier is vermeld. De verpleegkundige werkte gedurende de opname van klaagster op de open afdeling. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht, voor zover ontvankelijk, als kennelijk ongegrond afgewezen. De behandeling van de zaak in hoger beroep heeft het Centraal Tuchtcollege geen aanleiding gegeven tot de vaststelling van andere feiten en tot andere beschouwingen en beslissingen dan die van het Regionaal Tuchtcollege in eerste aanleg, zodat het beroep moet worden verworpen.

  • ECLI:NL:TADRAMS:2013:1 Raad van Discipline Amsterdam 13-135NH

    • Datum publicatie: 25-06-2013
    • Datum uitspraak: 21-06-2013
    • ECLI:NL:TADRAMS:2013:1

    klacht tegen eigen advocaat, in bezwaarprocedure over woningurgentie en verhuiskostenvergoeding zou hij wanprestatie hebben gepleegd. En advo maant klaagster (daarom) ten ontechte aan de eigen bijdrage rechtsbijstand aan hem te betalen.

  • ECLI:NL:TADRAMS:2013:10 Raad van Discipline Amsterdam 12-352H + 12-353H

    • Datum publicatie: 25-06-2013
    • Datum uitspraak: 24-06-2013
    • ECLI:NL:TADRAMS:2013:10

    Klacht betreffende tegenstrijdig belang van advocaat en het bewust naar voren brengen in processtukken van onjuiste informatie. Klacht deels gegrond: vast is komen te staan dat verweerder onzorgvuldig handelde door informatie achter te houden. Maatregel van waarschuwing voor de patroon (verweerder 1), geen maatregel voor de stagiaire.

  • ECLI:NL:TADRSHE:2013:8 Raad van Discipline 's-Hertogenbosch ZWB 173 - 2013

    • Datum publicatie: 25-06-2013
    • Datum uitspraak: 24-06-2013
    • ECLI:NL:TADRSHE:2013:8

    Een advocaat die overmand door emoties, wegens een sterfgeval zijn / haar werkzaamheden niet kan voortzetten, handelt niet tuchtrechtelijk verwijtbaar, door onder die omstandigheden zich vlak voor een zitting, daarvoor af te melden. Klacht kennelijk ongegrond.

  • ECLI:NL:TGZCTG:2013:1 Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg Den Haag c2011.277

    • Datum publicatie: 25-06-2013
    • Datum uitspraak: 25-06-2013
    • ECLI:NL:TGZCTG:2013:1

    Klacht tegen huisarts. Klaagster verwijt de huisarts dat hij in augustus 2006 veronderstelde dat zij mogelijk manisch depressief is, dat hij heeft gezegd dat hij het voor haar kinderen heeft gedaan, echter na haar opname heeft hij niets meer voor hen gedaan, dat hij uitging van dat wat in het dossier stond, waarmee hij verzuimde zelf een diagnose te stellen, dat hij haar bij het eerste consult al verwees naar de psychiater Plinsinga, dat hij geen begeleiding heeft gegeven in de rouwverwerking en verliesverwerking tijdens de ziekte van haar man en na diens overlijden en dat hij niet ingegrepen heeft toen duidelijk werd dat de begeleiding van Bunschoten niet voldeed. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.