Zoekresultaten 1921-1930 van de 3040 resultaten

De klacht van klager sub I is, gelet op de vervaltermijn van drie jaar, te laat ingediend en dus niet-ontvankelijk. Bij de beoordeling speelt een rol dat niet gebleken is dat klager sub I destijds wilsonbekwaam was waar het ging om de verkoop van zijn bedrijf. Voor zover de klager sub II heeft geklaagd in zijn hoedanigheid van bewindvoerder, is ook deze klacht te laat ingediend. Voor zover het gaat de zelfstandige klacht van klager sub II is de kamer van oordeel dat hem geen zelfstandig klachtrecht toekomt.

De kamer is van oordeel dat van de notaris mocht worden verwacht dat hij, voordat hij overging tot het royeren van de hypotheekrechten, onderzoek zou verrichten door de in het Kadaster ingeschreven oorspronkelijke aktes op te vragen en te controleren. Dit geldt ook wanneer de notaris (in eerste instantie) geen aanwijzingen had dat sprake was van bijzonderheden.

U it de vaste jurisprudentie volgt dat wordt aangenomen dat ook in het tuchtrecht het beginsel ‘ne bis in idem’ geldt, ook al wordt dit beginsel niet in de Wet op het notarisambt genoemd. Het processuele beginsel ‘ne bis in idem’ staat eraan in de weg om deze klacht nogmaals te beoordelen. Dit leidt ertoe dat het verzet van klaagster tegen de beslissing van de plaatsvervangend voorzitter ongegrond moet worden verklaard.

De Kamer is met de notaris van oordeel dat gezien deze omstandigheden de geheimhoudingsplicht van de notaris als bedoeld in artikel 22, eerste lid, van de Wet op het notarisambt (Wna) eraan in de weg stond om aan klager informatie over de nalatenschap van zijn schoondochter te verschaffen. De notaris heeft geheel juist gehandeld door op het moment dat klager hem bezocht geen informatie te verstrekken en eerst aan de schoondochter te vragen of klager haar gemachtigde was en of hij hem informatie zou mogen verstrekken.

Het is begrijpelijk dat de notaris in het belang van de door hem in acht te nemen zorgvuldigheid klager heeft verzocht zijn handtekening onder de toegezonden verklaring van zuivere aanvaarding en boedelvolmacht te laten legaliseren. Voorts valt niet in te zien, waarom de notaris onjuist zou hebben gehandeld toen om zijn tussenkomst is verzocht bij het doen van een verklaring van beneficiaire aanvaarding. In tegendeel zelfs, aldus werd voorkomen dat de nalatenschap van de erflater onbeheerd zou blijven. De notaris valt daarnaast geen verwijt te maken dat hij zijn declaratie heeft ingediend, na het verrichten van werkzaamheden ten behoeve van de nalatenschap, bij een erfgenaam.

Klagers hebben de termijn van drie jaren van artikel 99 lid 15 Wna laten verlopen en de klacht tegen de notaris is dus te laat ingediend. Om die reden zal de klacht kennelijk niet-ontvankelijk worden verklaard

Nalatenschap. De notaris is boedelnotaris. Klager vindt de afwikkeling van de nalatenschap te lang duren en meent dat de executeur zaken achterhoudt. De Kamer stelt voorop dat klager legitimaris is en de notaris derhalve jegens hem niet dezelfde verplichtingen heeft als jegens de erfgenamen. De notaris heeft desalniettemin, zonder separate opdracht daartoe, voor klager de hoogte van de legitieme portie berekend en bij de executeur aangedrongen op afgifte van de door klager bedoelde zaken. De lange duur van de afwikkeling van de notaris kan hem niet worden verweten. De klacht is ongegrond.

De notaris handelt in strijd handelt met artikel 19 van de Verordening beroeps- en gedragsregels 2011 door zich op onjuiste wijze via het internet te afficheren.

Een notaris die op een zelfde moment geconfronteerd wordt met twee mogelijke kopers van eenzelfde perceel, zoals in casu het geval was, bevindt zich in een moeilijke positie. De notaris moet op dat moment onderzoeken of een van de kopers en zo ja welke koper recht op overdracht heeft. Daartoe zal de notaris met beide kopers moeten spreken. Wat de notaris niet kan doen, is een van de mogelijke kopers zonder enig gesprek wegzenden en het perceel zonder meer aan de andere koper in eigendom overdragen zonder zich ook maar enigszins in de positie en / of mogelijke rechten van klager te verdiepen. Niet zorgvuldig. Klacht gegrond. Berisping.

Door de kandidaat-notaris is gewezen op de termijn van 11 tot 17 jaar sedert het verweten handelen. De klacht is wel ingediend binnen de termijn van drie jaren van artikel 99 Wna. Ook in dat geval kan sprake zijn het overschrijden van een mede gelet op artikel 6 EVRM geldende redelijkheidnorm. Klaagster niet-ontvankelijk