Direct naar content

U bent hier:

  1. Home
  2. Zoeken
  3. Zoekresultaten
Sorteer op:
Aantal:

Zoekresultaten 13261-13270 van de 46834 resultaten

  • ECLI:NL:TDIVTC:2020:59 Veterinair Tuchtcollege 's-Gravenhage 2019/76

    • Datum publicatie: 23-12-2020
    • Datum uitspraak: 26-11-2020
    • ECLI:NL:TDIVTC:2020:59

    Dierenarts wordt verweten dat zij bij een hond (reu), die hyperseksueel gedrag vertoonde in de buurt van loopse teefjes, een onjuiste medicamenteuze behandeling heeft voorgesteld en over de (werking van de) toegepaste medicatie onvoldoende informatie heeft verstrekt. Ongegrond.

  • ECLI:NL:TDIVBC:2020:14 Veterinair Beroepscollege 's-Gravenhage VB 2020/08

    • Datum publicatie: 23-12-2020
    • Datum uitspraak: 18-12-2020
    • ECLI:NL:TDIVBC:2020:14

    Kat. Niet is gebleken dat de dierenarts in zijn voormeld handelen of nalaten zodanig veterinair tekort is geschoten dat de dierenarts een tuchtrechtelijk verwijt kan worden gemaakt. Beroep ongegrond.

  • ECLI:NL:TADRSGR:2020:196 Raad van Discipline 's-Gravenhage 20-281/DH/RO

    • Datum publicatie: 23-12-2020
    • Datum uitspraak: 07-12-2020
    • ECLI:NL:TADRSGR:2020:196

    Verzet ongegrond.

  • ECLI:NL:TADRSGR:2020:202 Raad van Discipline 's-Gravenhage 20-580/DH/DH

    • Datum publicatie: 23-12-2020
    • Datum uitspraak: 09-12-2020
    • ECLI:NL:TADRSGR:2020:202

    Voorzittersbeslissing. Klacht tegen de advocaat van de wederpartij in een erfrechtkwestie kennelijk ongegrond.

  • ECLI:NL:TGZREIN:2020:82 Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg Eindhoven 2044

    • Datum publicatie: 23-12-2020
    • Datum uitspraak: 23-12-2020
    • ECLI:NL:TGZREIN:2020:82

    Neuroloog wordt verweten dat hij in strijd heeft gehandeld met de zorg die hij jegens klaagster had behoren te betrachten omdat hij heeft nagelaten tijdig de visus van klaagster te controleren en klaagster onvoldoende uitgebreid heeft onderzocht of laten onderzoeken; heeft nagelaten CVST mee te nemen in de differentiaaldiagnose en geen acht heeft geslagen op klachten en symptomen van klaagster en de diagnose CVST veel eerder had kunnen stellen. Neuroloog had gezien klachtenpatroon CVST mee moeten nemen in differentiaaldiagnose en na diagnose CVST onderzoek van fundus en meting visus moeten verrichten. Berisping.

  • ECLI:NL:TADRARL:2020:234 Raad van Discipline Arnhem-Leeuwarden 20-293

    • Datum publicatie: 23-12-2020
    • Datum uitspraak: 09-11-2020
    • ECLI:NL:TADRARL:2020:234

    Klacht over kwaliteit dienstverlening in 3 zaken van klaagster. Naar het oordeel van de raad heeft verweerster in strijd met Regel 13 gehandeld en niet de vereiste zorg jegens klaagster daarin betracht door in 2 van de 3 opgedragen zaken werkzaamheden door andere kantoormedewerkers, waaronder bureaujuristen, te laten doen, terwijl uit de stukken niet is gebleken dat daarover overleg met klaagster is geweest. Evenmin is de raad gebleken dat verweerster in die twee zaken 1 en 3 de voortgang bij haar medewerkers voldoende heeft gecontroleerd, terwijl die zaken hoofdzakelijk onder haar verantwoordelijkheid vielen. Klacht in zoverre gegrond. Het baart de raad inmiddels zorgen, mede gelet op haar eerdere tuchtrechtelijke veroordelingen die hiermee samenhangen, dat verweerster haar kantoororganisatie niet goed onder controle lijkt te hebben en haar verantwoordelijkheid niet neemt. Berisping.

  • ECLI:NL:TADRARL:2020:228 Raad van Discipline Arnhem-Leeuwarden 19-337

    • Datum publicatie: 22-12-2020
    • Datum uitspraak: 20-10-2020
    • ECLI:NL:TADRARL:2020:228

    Verzet gedeeltelijk gegrond. De raad komt tot de conclusie dat klager zijn stelling dat hij niets van verweerster vernam voldoende aannemelijk heeft gemaakt en dat verweerder deze stelling onvoldoende heeft weersproken. De voorzitter heeft het klachtonderdeel ten onrechte kennelijk ongegrond verklaard en het verzet in zoverre gegrond. De raad oordeelt vervolgens dat verweerder klager niet op de hoogte heeft gehouden van de stand van zaken in het hoger beroep. Verweerder heeft processtukken niet in concept aan klager voorgelegd. Evenmin heeft hij klager afschriften verstrekt van ingediende processtukken. Verweerder heeft klager ook niet adequaat geïnformeerd over een eventueel in te stellen cassatieprocedure. Dit alles is niet zoals het een behoorlijk handelend advocaat betaamt. Uit het dossier blijkt dat verweerder klager heeft bijgestaan omdat klager niet meer in aanmerking kwam voor een toevoeging en zich geen advocaat kon veroorloven op betalende basis. Verweerder heeft daarop besloten om klager – een bekende – pro bono bij te staan. Een vriendendienst zoals deze vrijwaart een advocaat echter niet van zijn plicht om de cliënt op de hoogte te houden van de stand van zaken, te informeren over de in te dienen of ingediende processtukken en adequaat te adviseren. Verweerder heeft dit alles echter niet gedaan. Waarschuwing.

  • ECLI:NL:TADRAMS:2020:285 Raad van Discipline Amsterdam 20-840/A/A 20-841/A/A

    • Datum publicatie: 22-12-2020
    • Datum uitspraak: 14-12-2020
    • ECLI:NL:TADRAMS:2020:285

    Voorzittersbeslissing. Klacht over advocaat wederpartij. Verweerders voeren primair aan dat klager niet-ontvankelijk is vanwege het ne bis in idem-beginsel. Er zijn nieuwe tuchtrechtelijk relevante feiten/gedragingen gesteld, waardoor de voorzitter de klacht wel ontvankelijk acht. Dat verweerders klachtwaardig hebben gehandeld kan niet worden vastgesteld. Klacht kennelijk ongegrond.

  • ECLI:NL:TGZRSGR:2020:151 Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg Den Haag 2020-076a

    • Datum publicatie: 22-12-2020
    • Datum uitspraak: 22-12-2020
    • ECLI:NL:TGZRSGR:2020:151

    Ongegronde klacht tegen een arts. Klager verwijt beklaagde dat zij geen CT-scan heeft laten maken en de patiënt naar huis heeft laten gaan. Dit verwijt is naar het oordeel van het college niet terecht. Beklaagde heeft kennis genomen van hetgeen in het medisch dossier was opgenomen over het eerdere recente bezoek van de patiënt aan de SEH en de diagnose die toen was gesteld na anamnese, bloedonderzoek en echo: een sigmoïd diverticulitis (en een blaassteen als toevalsbevinding). Beklaagde heeft hierop wederom een echo van de buik laten maken en hierop werd de eerdere diagnose bevestigd. Dit keer werd als nevenbevinding een hydronefrose van de rechter nier aangetroffen. Hierop heeft beklaagde de zaak telefonisch besproken met de arts-assistent urologie en met haar supervisor. De patiënt is uit het ziekenhuis ontslagen met een verhoogde pijnmedicatie en de mededeling om bij het verergeren van de klachten terug te komen. Voorts is voor de patiënt een afspraak gemaakt op de poli chirurgie binnen maximaal een week voor een CT-scan blanco en op de afdeling urologie binnen twee weken vanwege de hydronefrose. Het ingezette beleid is niet in strijd met de Richtlijn diagnostiek en behandeling acute diverticulitis van het colon. Klacht ongegrond verklaard.

  • ECLI:NL:TADRARL:2020:229 Raad van Discipline Arnhem-Leeuwarden 19-739

    • Datum publicatie: 22-12-2020
    • Datum uitspraak: 20-10-2020
    • ECLI:NL:TADRARL:2020:229

    Verweerder heeft het verweer dat hij namens klager heeft gevoerd in een procedure over de verhoging van partneralimentatie niet, althans niet voldoende feitelijk onderbouwd. Het gevoerde verweer was niet adequaat en de kwaliteit van dienstverlening daarmee ondermaats. Onder verantwoordelijkheid van verweerder is de beslissing van de rechtbank niet onverwijld naar klager gestuurd. Verweerder heeft op dit punt erkend dat hij een fout heeft gemaakt en heeft daarvoor ook zijn excuses gemaakt. Dit neemt niet weg dat verweerder ook in de nasleep van deze fout niet zorgvuldig heeft gehandeld. Het heeft te lang geduurd voordat hij contact opnam met klager en verweerder is niet voortvarend geweest bij het toesturen van het dossier ten behoeve van de opvolgend advocaat die voor klager hoger beroep zou instellen. De kernwaarde deskundigheid is in het geding en daarom is de raad van oordeel dat een onvoorwaardelijke schorsing in de uitoefening van de praktijk voor de duur van acht weken passend is. De raad heeft bij het bepalen van de maatregel in aanmerking genomen dat aan verweerder eerder de maatregel van een deels onvoorwaardelijke schorsing is opgelegd.