Zoekresultaten 1971-1980 van de 3040 resultaten

Zoals blijkt uit het betoog van klaagster in haar repliek komt de klacht samengevat op het volgende neer: “(…) Mijn klacht hield in samenvatting in dat door toedoen van mr. [notaris} de toedeling aan mij van de onverdeelde helft van de woning aan de [adres en woonplaats] niet is doorgegaan en dat mr. [notaris} ten onrechte niet heeft voldaan aan mijn verzoek om het door mij gestorte bedrag van € 216.469,95 aan mij terug te betalen. De reden daartoe was gelegen in het feit, dat de titel op grond waarvan dit bedrag in depot bij mr. [notaris} lag, was weggevallen”. (…)’. Klaagster verwijt de notaris dat hij ten onrechte en zonder haar toestemming een bedrag van € 3.327,50 heeft ingehouden op het aan klaagster toekomende bedrag van de verkoop van de woning.

Klager verwijt de notaris dat hij niet voldaan heeft aan zijn verplichting tot het tijdig en volledig indienen van de jaarstukken 2012.

De notaris heeft onzorgvuldig gehandeld bij de beoordeling van de wilsbekwaamheid van erflater bij het opstellen van het testament in 2010.

De klacht tegen de notaris heeft betrekking op de wijzigingen die het testament 2011 heeft aangebracht in testament 2008. Omdat in testament 2011 artikel 3.1 is gewijzigd in die zin dat klaagster niet langer erfgename is, is de wettelijke verdeling uitgeschakeld, terwijl het desbetreffende artikel 5 van het testament 2008 niet bij testament 2011 is herroepen.

Klagers verwijten de notaris dat onder zijn verantwoordelijkheid partijen zonder overeenstemming over een vrijwillige nakoming van de ontbonden koopovereenkomst alsnog uitgenodigd zijn voor de overdracht.

Ingevolge het testament van erflater is mevrouw [naam] benoemd tot erfgenaam – tezamen met de zes kinderen van erflater -, en executeur van de nalatenschap. Uit de stukken is gebleken dat mevrouw [naam] definitief is opgenomen in een verzorgingshuis en dat zij de benoeming tot executeur niet heeft kunnen aanvaarden. Nu in het testament voorts niet is voorzien in de benoeming van een opvolgend executeur, zal derhalve de afwikkeling van de nalatenschap van erflater in beginsel door de zeven erfgenamen gezamenlijk dienen te worden behandeld. Mitsdien is ieder van de erfgenamen – als genoemd in het testament van erflater - bevoegd tot het geven van een opdracht tot opstelling van een verklaring van erfrecht. Mevrouw [naam] wordt krachtens zaakwaarneming vertegenwoordigd door haar zoon de heer [naam] (artikel 6:198 en 201 BW), en is daarmee bevoegd tot het verstrekken van genoemde opdracht aan het notariskantoor.

Ingevolge artikel 1 Administratieverordening dient een notaris zorg te dragen voor het instellen van een toereikende administratieve organisatie en een stelsel van interne controlemaatregelen waardoor alle opdrachten direct worden vastgelegd en met de vereiste zorgvuldigheid worden uitgevoerd en alle financiële rechten en verplichtingen volledig, juist en tijdig worden vastgelegd en intern verantwoord. Ook dient een notaris een zaken-/dossieradministratie te voeren die compleet en in voldoende mate gedetailleerd is, opdat elk moment de financiële status en de voortgang van de in behandeling genomen opdrachten blijkt. (artikel 3 Administratieverordening) Daarvan is de kamer in casu onvoldoende gebleken. Nu kennelijk bij de notaris een complete en in voldoende mate gedetailleerde dossieradministratie van onderhavige zaak ontbrak, had de notaris na het verstrijken van een dergelijk lange termijn bij klagers dienen te verifiëren of deze, zo zij al twee jaar geleden de opdracht tot het opstellen van de rekenvoorbeelden hadden gegeven, nog steeds de wens daartoe hadden, gezien het tijdsverloop. Niet gebleken is dat de notaris dit heeft gedaan. Zou hij dat hebben gedaan, dan is aannemelijk dat hem zou zijn gebleken dat klagers geen prijs meer stelden op toezending van de rekenvoorbeelden. Anderzijds komt het de kamer niet onaannemelijk voor dat klager in zijn telefonische reactie na 19 april 2010 om schriftelijke doorrekening heeft verzocht op basis van de door hem aangeleverde gegevens, zoals door de notaris gesteld in zijn verweer, zodat mitsdien ook niet valt uit te sluiten dat de notaris in opdracht van klagers handelde. Op grond van bovenstaande feiten en omstandigheden oordeelt de kamer dat de notaris onzorgvuldig jegens klagers heeft gehandeld. De kamer zal dit klachtonderdeel derhalve gegrond verklaren. Het maken van de rekenvoorbeelden is op zichzelf niet klachtwaardig, nu niet kan worden vastgesteld dat daarvoor geen opdracht was gegeven. De kamer acht de genoemde onzorgvuldigheid daarom van onvoldoende gewicht om een maatregel te rechtvaardigen. Daar komt bij dat de voor het maken van de berekening in rekening gebrachte uren volgens de uitspraak van de ringvoorzitter dienden te worden gecrediteerd, hetgeen de notaris heeft gedaan op 12 februari 2013, zodat de klacht voor zover deze betrekking heeft op het in rekening brengen van de rekenvoorbeelden is achterhaald.

Uit het exploot van 22 oktober 2010 blijkt dat op verzoek van klager op genoemde datum in strafrechtelijk klassiek beslag ex artikel 94 Strafvordering (hierna: Sv) in beslag is genomen het registergoed [adres] te [woonplaats] en het registergoed [adres] [woonplaats]. Op grond van genoemd artikel 94 Sv kunnen voorwerpen in beslag worden genomen met het oog op de waarheidsvinding of om wederrechtelijk verkregen voordeel, als bedoeld in artikel 36e van het wetboek van strafrecht aan te tonen, dan wel omdat zij in aanmerking komen voor verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer. Voorts heeft de voorzieningenrechter in kort geding op 28 juni 2011 geoordeeld dat de mededeling van klager, namelijk dat van de zijde van het Openbaar Ministerie het vermoeden bestaat dat betreffend pand afkomstig is van enig misdrijf en dat hij een risico van strafvervolging ter zake van opzet- of schuldwitwassen loopt wanneer hij dit pand (en de merkenrechten) voorhanden heeft of krijgt, voor rekening en risico van Cekaoge komt, en niet aan toewijzing van de vordering (de levering) in de weg staat. Vast staat dat partijen, genoemd in de akte sub 1.f van onderhavige beslissing, de notaris opdracht hebben gegeven tot het passeren van onderhavige akte van levering. Anders dan klager en ook verweerder kennelijk stellen, is de kamer van oordeel dat niet eenduidig kan worden vastgesteld welk beslag thans door klager is gelegd op onderhavige registergoederen. Dit kan evenwel ook in het midden blijven. Gezien de inhoud van de door de notaris verleden akte is het beslag immers op het geleverde goed blijven rusten. De positie van [klager] als beslaglegger is dus niet aangetast. Het staat de notaris niet vrij zijn ministerie te weigeren op de enkele grond dat een goed wordt overgedragen waarop een strafrechtelijk beslag rust. Nu klager de beoogde transactie niet als zodanig als witwastransactie heeft bestempeld, komt de kamer tot het oordeel dat de notaris op goede gronden zijn ministerie heeft verleend. Van schending van de zorgplicht van de zijde van de notaris, dan wel handelen in strijd met een andere in acht te nemen (tucht)norm is niet gebleken. Het feit dat het de notaris bekend was dat [klager] voornemens is de rechter te verzoeken de goederen waarop de akte betrekking had verbeurd te verklaren maakt het voorgaande niet anders.

Gegronde klacht. De notaris heeft in strijd met artikel 24 Wna te laat de jaarstukken ingediend bij het BFT. De notaris wordt de maatregel van waarschuwing opgelegd, nu hij dit eerder heeft nagelaten.

Deels gegronde bedenkingen naar aanleiding van een onderzoek door het BFT, met overgangsrecht van Wna oud naar Wna nieuw. Ambtshalve onderzoek wordt gezien als vooronderzoek in Wna nieuw. Drie geselecteerde ABC-transacties. In één van deze transacties is de koopprijs weggelaten. Dat is in strijd met artikel 46 Wna. De notaris wordt de maatregel van berisping opgelegd. De overige bedenkingen zijn ongegrond.