Zoekresultaten 20651-20700 van de 47494 resultaten

Gynaecoloog. Eerder elders diagnose velamenteuze navelstrenginsertie en vasa praevia gesteld. Klacht: gynaecoloog heeft op onjuiste gronden diagnose vasa praevia verworpen. College: toetst alleen persoonlijk handelen gynaecoloog. Richtlijn “Bloedverlies in de tweede helft van de zwangerschap” van belang. Gynaecoloog wist tijdens onderzoek dat elders vasa praevia was vastgesteld. Diagnose door haar collega niet bevestigd. Herhaling onderzoek op juiste moment. Gynaecoloog heeft op juiste en deugdelijke gronden diagnose vasa praevia verworpen. Vermelding in dossier “geen vasa praevia” is kort en bondig, maar voldoende, want die informatie die voor opvolgende behandelaars van belang is. Ongegrond.

Verweerder heeft onwaarachtige facturen opgesteld met het primaire doel om klaagster te benadelen. De raad is van oordeel dat verweerder daarmee niet heeft gehandeld zoals dat een behoorlijk advocaat betaamt. Verweerder heeft in het bijzonder de kernwaarde integriteit geschonden. Omdat aan verweerder in het dekenbezwaar (18-002/DH/DH) waaraan dezelfde feiten ten grondslag liggen als aan deze klachtzaak een maatregel zal worden opgelegd, zal in deze klachtzaak aan verweerder geen maatregel worden opgelegd.

Psychiater wordt verweten dat hij a) een verkeerde diagnose heeft gesteld, b) in een bepaald geval geen diagnostiek heeft verricht, wat in strijd is met de richtlijn Psychiatrische diagnostiek, c) klager niet heeft doorverwezen naar een neuroloog en d0 klager onvoldoende heeft geïnformeerd over de mogelijke bijwerkingen van SSRI’s. Klachtonderdeel c) gegrond. Gezien de diagnose cavernomatose, waarvan epilepsie een belangrijke uiting is, en de door klager meermalen gemelde dissociaties die volgens klager een ander soort dissociaties betrof dan eerder ervaren, had de psychiater op een kortere termijn moeten doorverwijzen naar de neuroloog. Overige klachtonderdelen ongegrond. Waarschuwing.

Chirurg wordt verweten dat hij bij het plaatsen van een nieuwe shunt in de bovenarm een zenuw heeft geraakt in de linkerarm/-hand van klager. Niet gebleken dat de uitgevoerde operatie onzorgvuldig is uitgevoerd , wel dat er zich een tengevolge van de operatie een complicatie heeft voorgedaan . Niet geoordeeld kan echter worden dat de chirurg tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. Ongegrond.

Verzet ongegrond.

Voorzittersbeslissing: klacht tegen advocaat wedepartij kennelijk ongegrond. Verweerster had gegronde redenen om de rechtbank te verzoeken om assistentie van de parketpolitie bij de zitting. Niet gebleken dat het verzoek van verweerster op onwaarheden over klager heeft berust.

Voorzittersbeslissing. Klacht tegen eigen advocaat in alle onderdelen kennelijk ongegrond. Ondanks instructie niet starten van een gerechtelijke procedure is, gelet op eigen verantwoordelijkheid advocaat, niet tuchtrechtelijk verwijtbaar nu dit tijdig en op zorgvuldige wijze aan cliënt kenbaar is gemaakt.

Voorzittersbeslissing: de voorzitter is van oordeel dat verweerster niet is tekortgeschoten bij de behartiging van de belangen van klager in zijn bezwaar- en beroepsprocedure bij een gemeente. Niet gebleken dat verweerster meerdere en tegenstrijdige belangen zou hebben behartigd. Haar weigering om een brief van klager vanwege de grove toonzetting bij beroepschrift te voegen heeft verweerster weloverwogen gedaan, met voldoende toelichting aan klager van de reden. Na vertrouwenscrisis diende verweerster zich daarna aan de zaak van klager te onttrekken. Kennelijk ongegrond.

Verzet ongegrond.

De klacht ziet op de kwaliteit en voortvarendheid van de dienstverlening. Klaagster verwijt verweerder verder dat hij zijn werkzaamheden in de ene zaak heeft opgeschort, omdat de eigen bijdrage in de andere zaak niet was voldaan. Klacht ongegrond.

Verzet ongegrond. De klacht tegen de deken ziet op de vraag of de deken voldoende toezicht heeft gehouden op, samengevat, de disfunctionerende advocaten die klagers bijstonden in diverse procedures.

Advocaat heeft tijdens een zitting in kort geding het standpunt van haar cliënte ten aanzien van twee versies van een huurovereenkomst verwoord. Dat cliënte nadien aan een kantoorgenote van die advocaat een andere uitleg heeft gegeven kan de advocaat tuchtrechtelijk niet worden verweten. Klacht ongegrond.

Klacht tegen eigen advocaat ongegrond. Niet gebleken dat verweerder niets heeft gedaan en niet heeft gereageerd op berichten en terugbelverzoeken van klaagster. Ook is niet komen vast te staan dat verweerder de zaak zonder overleg met klaagster aan een collega heeft overgedragen.

De klacht ziet erop dat verweerder de rechtbank heeft gevraagd om klager als gemachtigde van de wederpartij te weigeren. Het stond verweerder vrij dit te doen, de klacht is ongegrond.

Klaagster stelt dat oogarts onzorgvuldig heeft gehandeld door haar na een gecompliceerd verlopen staaroperatie onvoldoende te monitoren, o.a. door geen OCT te laten maken. Klacht ongegrond. Verweerster heeft klaagster goed in de gaten gehouden middels regelmatige controles, waarbij telkens geen tekenen van macula oedeem werden geconstateerd. Ongegrond

De twee advocaat-klagers zijn deels niet-ontvankelijk in hun klachten jegens verweerder wegens het ontbreken van een eigen belang daarbij. De raad is van oordeel dat niet is gebleken van (bewust) spreken van onwaarheid door verweerder in zijn beslagrekest, dagvaarding of tijdens een zitting of dat verweerder daarbij de grenzen van de vrijheid die hem daarbij toekomt als partijdige belangenbehartiger van zijn cliënten heeft overschreden. Gelet op de onduidelijkheid bij klagers over de opheffing van het derdenbeslag onder een bank, brengt de voor een advocaat vereiste welwillendheid met zich dat in dergelijke gevallen op een daartoe strekkend verzoek van de (advocaat van de) beslagdebiteur de advocaat binnen een redelijke termijn de opheffing alsnog schriftelijk bevestigt aan de derde-beslagene. Dat heeft verweerder niet tijdig gedaan, waarmee hij de belangen van klagers heeft geschaad. Onnodig grievende uitlatingen jegens klagers niet gebleken. Voorwaardelijke schorsing voor drie maanden, mede vanwege bekendheid van de raad met acht gelijktijdig lopende klachtzaken jegens deze verweerder met hetzelfde patroon, waarvan 7 eveneens op 11 juni 2018 (grotendeels) gegrond zijn geoordeeld.

Verweerder heeft naar het oordeel van de raad in strijd gehandeld met de kernwaarde geheimhouding ex artikel 10a lid 1 sub d Advocatenwet door een abusievelijk ontvangen vertrouwelijke e-mail van de advocaat van de wederpartij met zijn cliënt, ondanks verzoeken om die e-mail te vernietigen, toch te gebruiken in een kortgedingprocedure tegen die wederpartij. Van onnodige grievende uitlatingen jegens klagers is de raad niet gebleken. De raad is voorts niet gebleken dat verweerder een rol heeft gehad in de verplaatsing van de vrachtwagen van klagers door de gerechtelijk aangewezen bewaarder naar een andere plaats. Ook overigens ziet de raad niet in op grond waarvan verweerder als beslagleggend advocaat verantwoordelijk zou zijn voor de wijze van uitvoering van een op zijn verzoek gelegd beslag, bij gebreke van onderbouwing daarvan. Voorwaardelijke schorsing voor drie maanden, mede vanwege bekendheid van de raad met acht gelijktijdig lopende klachtzaken jegens deze verweerder met hetzelfde patroon, waarvan 7 eveneens op 11 juni 2018 (grotendeels) gegrond zijn geoordeeld.

Verzet ongegrond.

Verweerder heeft in strijd met de mededeling in zijn dagvaarding, dat op de eerst dienende dag bij akte de producties door hem zullen worden overgelegd, die producties niet gelijktijdig aan klaagsters gestuurd en daarmee in strijd gehandeld met gedragsregel 15 lid 1 (oud). De raad oordeelt voorts dat de directe gevolgen van deze niet tijdige toezending voor de voorbereiding en de behandeling van de kantonzaak door klaagster sub 2 en voor de beoordeling van klaagsters of wellicht beter een regeling in der minne diende te worden getroffen na kennisname van die producties, geen zelfstandige schending van andere gedragsregels opleveren. Voorwaardelijke schorsing voor drie maanden, mede vanwege bekendheid van de raad met acht gelijktijdig lopende klachtzaken jegens deze verweerder met hetzelfde patroon, waarvan 7 eveneens op 11 juni 2018 (grotendeels) gegrond zijn geoordeeld.

De voorzitter heeft terecht geoordeeld dat klager niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in zijn klachten waarop reeds eerder onherroepelijk door de tuchtrechter is beslist. Advocaat in hoedanigheid van vereffenaar heeft door het niet beantwoorden van een vijftal brieven het vertrouwen in de advocatuur niet geschaad, nu de kantonrechter hem had bericht dat hij het niet in belang van de vereffening achtte om door beantwoording van de brieven kosten te maken. Verzet ongegrond

Verweerder heeft als advocaat van de wederpartij van klagers in strijd gehandeld met gedragsregel 15 lid 1 (oud) door processtukken in twee (gevoegd behandelde) zaken niet gelijktijdig naar de kantonrechter en de advocaat van de wederpartij te (laten) sturen. Een advocaat is immers verantwoordelijk voor zijn medewerkers. Dat verweerder over die gelijktijdige verzending van de stukken de kantonrechter bewust onjuist heeft geïnformeerd tijdens de comparitie - en aldus in strijd heeft gehandeld met gedragsregel 30 - is de raad niet gebleken. Daarnaast mocht verweerder als partijdige belangenbehartiger namens zijn cliënten de stellingen en feiten aanvoeren zoals hij dat heeft gedaan, zonder daarbij de belangen van klagers te schaden. Voorwaardelijke schorsing voor drie maanden, mede vanwege bekendheid van de raad met acht gelijktijdig lopende klachtzaken jegens deze verweerder met hetzelfde patroon, waarvan 7 eveneens op 11 juni 2018 (grotendeels) gegrond zijn geoordeeld.

Twee advocaten klagen over de handelwijze van verweerder, waarbij klaagster niet-ontvankelijk wordt verklaard in haar klachten wegens ontbreken van een eigen belang daarbij. Wat betreft klager is de raad van oordeel dat verweerder jegens hem in strijd heeft gehandeld met gedragsregel 15 lid 1 (oud) door niet gelijktijdig verschillende stukken aan de rechter als ook aan klager toe te sturen, alsmede heeft verweerder in strijd gehandeld met gedragsregel 12 (oud) door confraternele correspondentie, zonder toestemming van klager, in het geding te (laten) brengen. De gestelde persoonlijke omstandigheden aan de zijde van verweerder kunnen geen rechtvaardiging zijn dat hij onvoldoende toezicht heeft kunnen houden of zijn medewerkers de hun opgedragen taken tijdens zijn afwezigheid op juiste wijze hebben verricht. Verweerder had in die omstandigheden de noodzakelijke maatregelen tot vervanging moeten nemen als verantwoordelijk advocaat. Van spreken van onwaarheid door verweerder, waardoor de rechter is misleid, is de raad niet gebleken. Voorwaardelijke schorsing voor drie maanden, mede vanwege bekendheid van de raad met acht gelijktijdig lopende klachtzaken jegens deze verweerder met hetzelfde patroon, waarvan 7 eveneens op 11 juni 2018 (grotendeels) gegrond zijn geoordeeld.

Advocaat heeft tijdens een comparitie van partijen een niet onaannemelijk standpunt van haar cliënte verwoord. Advocaat heeft gehandeld binnen de grens die haar als advocaat van de wederpartij toekwam. Klacht ongegrond

Gelet op de aard van een conservatoire maatregel, behoefde verweerder klager niet op voorhand te informeren alvorens tot betekening van het beslagrekest over te gaan, zodat hij niet in strijd heeft gehandeld met gedragsregel 19 (oud). Evenmin sprake van rauwelijks dagvaarden door verweerder, omdat klager nog voldoende tijd voor beraad had, alhoewel sprake was van weinig welwillendheid van verweerder. Verweerder heeft naar het oordeel van de raad met de door hem gekozen bewoordingen in het beslagrekest en in de dagvaarding diverse onjuiste feiten geponeerd, waardoor de (voorzieningen)rechter mogelijk op het verkeerde been is gezet Dat een collega daarin werkzaamheden voor verweerder heeft gedaan, disculpeert verweerder niet. Verweerder heeft naar het oordeel van de raad ook het vereiste van extra zorgvuldigheid bij het verstrekken van juiste informatie in het beslagrekest geschonden (gedragsregel 30 oud). Het niet meebetekenen van producties bij een dagvaarding is niet tuchtrechtelijk verwijtbaar, maar verweerder had die producties daarna gelijktijdig aan de rechter en aan de advocaat van klager moeten sturen, omdat hij wist, dan wel had kunnen weten, dat klager werd bijgestaan door een gemachtigde. Daarmee heeft verweerder in strijd gehandeld met gedragsregel 15 lid 1 (oud) en onnodig de belangen van klager geschaad. Voorwaardelijke schorsing voor drie maanden, mede vanwege bekendheid van de raad met acht gelijktijdig lopende klachtzaken jegens deze verweerder met hetzelfde patroon, waarvan 7 eveneens op 11 juni 2018 (grotendeels) gegrond zijn geoordeeld.

Verweerder heeft de kantonrechter in zijn fax onjuist geïnformeerd door daarin te stellen dat hij namens zijn cliënte een tegenaanbod heeft gedaan aan klaagster om de zaak op de rol te laten doorhalen tegen vergoeding van het liquidatietarief, terwijl van een dergelijk aanbod tot dat moment feitelijk geen sprake is geweest. Daarmee heeft verweerder de grenzen van de hem, als advocaat van de wederpartij toekomende vrijheid, overschreden jegens klaagster en tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld. Gedragsregel 30 (oud). Voorwaardelijke schorsing voor drie maanden, mede vanwege bekendheid van de raad met acht gelijktijdig lopende klachtzaken jegens deze verweerder met hetzelfde patroon, waarvan 7 eveneens op 11 juni 2018 (grotendeels) gegrond zijn geoordeeld.

Klager verwijt verweerder documenten bij het gerechtshof te hebben ingediend waarvan hij wist, dan wel had kunnen weten, dat het gerechtshof daarmee op het verkeerde been gezet zou worden en dat tot een onjuiste voorstelling van zaken zou leiden. Niet is komen vast te staan wat tijdens de zitting bij het gerechtshof tussen partijen is besproken en afgesproken. Evenmin is komen vast te staan dat verweerder door het zwartmaken van passages in zijn nagezonden documenten van zijn cliënte het gerechtshof op het verkeerde been heeft gezet, nu voor de raad onduidelijk is gebleven of het gerechtshof aandacht had voor de situatie met de paarden zoals die was ten tijde van de beslaglegging of juist voor de situatie van de paarden ten tijde van de zitting in hoger beroep. Klacht ongegrond.

Nu het ging om een ingehuurde, bijna fulltime in de onderneming werkende directeur, met een bij die functie behorend salaris, had betrokkene moeten nagaan of een VAR-verklaring was verstrekt. Door dit na te laten heeft betrokkene in strijd gehandeld met het fundamentele beginsel van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid als bedoeld in artikel 12 VGBA. Het enkele feit dat volgens de jaarrekening (slechts) aan een van de aandeelhouders een deel van het beoogde dividend is uitgekeerd, had voor betrokkene reden moeten zijn om aan het management nadere vragen te stellen. Door dit na te laten heeft betrokkene in strijd gehandeld met het bepaalde in paragraaf 32 van Standaard 4410H en daarmee eveneens met het fundamentele beginsel van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid. Maatregel: waarschuwing.

Klagers verwijten verweerder dat hij op zijn H2-formulier aan het gerechtshof mededelingen heeft gedaan, waarvan hij wist, althans behoorde te weten, dat die onjuist waren, waardoor het verzoek van klagers om spoedappel te mogen instellen, is afgewezen. Volgens de raad is met de door verweerder gebruikte bewoordingen sprake geweest van een misleidende formulering richting het gerechtshof, waardoor klagers onnodig in hun belangen zijn geschaad. Beroep van verweerder op overmacht gaat niet op. Voorwaardelijke schorsing voor drie maanden, mede vanwege bekendheid van de raad met acht gelijktijdig lopende klachtzaken jegens deze verweerder met hetzelfde patroon, waarvan 7 eveneens op 11 juni 2018 (grotendeels) gegrond zijn geoordeeld.

Klacht tegen specialist ouderengeneeskunde na overlijden patiënt die ter revalidatie was opgenomen ongegrond. Verweerder werd verweten patiënt niet goed onderzocht te hebben en ten onrechte geen actie te hebben ondernomen. Er waren echter geen aanknopingspunten voor verder onderzoek dan door verweerder gedaan, in het bijzonder niet voor het door klaagster gestelde acuut nierfalen.

Klacht tegen bedrijfsarts. Klager heeft zich vanwege ziekmakende omstandigheden op de werkplek ziek gemeld en is vervolgens gezien door de bedrijfsarts. Klagers klaagt erover dat 1) de bedrijfsarts na de ziekmelding ten onrechte het bestaan van een arbeidsconflict heeft ontkend, 2) in strijd met de STECR heeft gehandeld in verband met dit arbeidsconflict, en 3) in strijd met het Standpunt Claimbeoordeling heeft gehandeld in verband met de klachten als gevolg van de gebrekkige ventilatie en de opstelling van de werkgever, alsmede in verband met eerder bestaande RSI-klachten. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege heeft het beroep verworpen.

Klacht tegen twee huisartsen. Klager heeft gebeld met de huisartsenpost, waar verweerder dienst had. Deze adviseert klager zich na 8.00 uur te wenden tot zijn eigen huisarts (028/2018). Deze schat de kans op een hartinfarct laag in en laat klager met zijn vrouw achter het stuur naar het ziekenhuis gaan om zich zekerheidshalve nader te laten onderzoeken. Dan blijkt klager een hartinfarct te hebben. Later die dag wordt hij gedotterd. Verweerder heeft klager en zichzelf een kans op een beter diagnosevorming ontnomen door klager niet zelf telefonisch te bevragen. Waarschuwing.

Tuchtprocesrecht. Verweerder wordt niet ontvangen in zijn hoger beroep tegen de beslissing van de raad. Verweerder heeft in zijn beroepschrift geen (kenbare) grieven aangevoerd tegen de motivering van de beslissing van de raad en evenmin anderszins zijn bezwaren binnen de beroepstermijn ter kennis van het hof gebracht. (vgl. art 56 Advocatenwet.). Bekrachtiging beslissing raad.

Verweerder heeft de geheimhoudingsplicht uit de mediationovereenkomst geschonden. Waarschuwing. Bekrachtiging beslissing raad.

Tussenbeslissing. Gelet op de stellingen van partijen over en weer acht het hof in het kader van het onderzoek naar de ontvankelijkheid van de klacht nader onderzoek nodig naar de wijze waarop de gestelde afstandsverklaring van klager tot stand is gekomen. Klager heeft aangegeven over stukken te beschikken die hetgeen verweerder heeft gesteld, ontkrachten. Nu één van de kernwaarden van de advocatuur in het geding is (integriteit) en het hof de ontvankelijkheid van de klacht moet onderzoeken, wordt eerst klager in de gelegenheid gesteld nadere stukken in te dienen en vervolgens verweerder in de gelegenheid gesteld hierop te reageren.

Klacht tegen eigen advocaat in echtscheidingsgeschil gegrond. Verweerster heeft ondanks verzoek van klaagster geen beslag gelegd en heeft niet voortvarend opgetreden tegen de wederpartij. Als gevolg daarvan is een reële kans voor klaagster om een forse vordering op haar ex-man te incasseren niet benut. Voorts heeft verweerster ten onrechte niet schriftelijk vastgelegd dat zij niet op basis van toevoeging werkt maar dat zij cliënt (klaagster) wel heeft gewezen op de mogelijkheid van gefinancierde rechtshulp. Ernstig tuchtrechtelijk verwijt; berisping. Bekrachtiging beslissing raad.

Klacht tegen twee huisartsen. Klager heeft gebeld met de huisartsenpost, waar de tevens aangeklaagde huisarts dienst had (028/2018). Deze adviseert klager zich na 8.00 uur te wenden tot zijn eigen huisarts (verweerster). Deze schat de kans op een hartinfarct laag in en laat klager met zijn vrouw achter het stuur naar het ziekenhuis gaan om zich zekerheidshalve nader te laten onderzoeken. Dan blijkt klager een hartinfarct te hebben. Later die dag wordt hij gedotterd. Het voert het college te ver om ook bij een lage verdenking op een hartinfarct vervoer per ambulance voor te schrijven. Klacht ongegrond.

Dekenbezwaar met betrekking tot de kwaliteit van de dienstverlening. Verweerder heeft een onder-bewind-gestelde cliënt bijgestaan in een geschil met diens vorige bewindvoerder over ten onrechte terugbetaalde huursubsidie. Verweerder heeft verzuimd de huidige bewindvoerder als formele procespartij te laten optreden. De kantonrechter verklaarde de cliënte niet-ontvankelijk. In hoger beroep heeft verweerder de omissie niet op de juiste wijze hersteld zodat ook het hof de cliënte niet-ontvankelijk verklaarde. Verweerder heeft niet voldaan aan de eis van zorgvuldigheid. De klacht is gegrond. Waarschuwing.

Onvoorwaardelijke schorsing naar aanleiding van dekenbezwaar. Verweerder heeft gehandeld op een wijze die een behoorlijk advocaat niet betaamt door in op voorhand kansloze zaken beroep in cassatie in te stellen en niet te voldoen aan artikel 7.6 Voda, door in strijd te handelen met gedragsregel 8 en door zijn cliënten niet te informeren over het feit dat hij zijn aantekening als bedoeld in artikel 9j lid 1 Advocatenwet op korte termijn zou verliezen. Voorts heeft verweerder misbruik gemaakt van toevoegingsgelden (publieke middelen) en zijn cliënten in feite laten betalen voor valse hoop. Hij is in ten minste drie zaken opgetreden als ‘postbus-advocaat’ door zich voor een cliënt in cassatie te stellen terwijl niet hij, maar een niet-cassatieadvocaat de cassatiezaak inhoudelijk heeft behandeld. Dat zijn ernstige vergrijpen die de kernwaarden van de advocatuur raken. Gelet op de ernst van de feiten is een schorsing voor de duur van vier weken passend en geboden. Bekrachtiging beslissing raad.

Artikel 13-beklag. Meerdere rechtshulpverleners en advocaten hebben zich verdiept in de zaak van klager. De door hen gegeven adviezen zijn voldoende weloverwogen en – in het bijzonder de voorgestelde aanpak om de wederpartij eerst buiten rechte aan te schrijven alvorens een procedure bij de rechter aan te spannen – komen het hof adequaat en juist voor. Gelet op het aantal advocaten dat de zaak heeft beoordeeld, is niet aannemelijk dat een nieuwe advocaat een ander standpunt zal innemen. Voorts heeft klager niets aangevoerd op grond waarvan de bevindingen van de advocaten onjuist zouden zijn. Met de deken is het hof van oordeel dat de bevindingen van de advocaten een gegronde reden opleveren als bedoeld in artikel 13 Advocatenwet. Beklag ongegrond.

Klager heeft geen direct eigen belang bij de klacht. Feit dat hij tezamen met de cliënt van verweerder gesprekken heeft gevoerd over de oprichting van een coöperatie en hij daarna tezamen met de cliënt van verweerder bestuurder van die coöperatie is geworden, maakt dat niet anders.Klacht niet-ontvankelijk. Bekrachtiging beslissing raad. Het ter zitting van het hof gedane verzoek tot schorsing van verweerder in de uitoefening van de praktijk (primair obv art. 60ab, subsidiair art. 60b Advocatenwet) is eveneens niet-ontvankelijk, omdat deze enkel door de deken van de orde waartoe de advocaat behoort kan worden ingediend bij de raad van discipline.

Klacht tegen eigen advocaat. Zaak werd behandeld door patroon en stagiaire. Beslissing raad gezamenlijk, hoger beroep op verzoek van verweerster individueel. Klacht tegen stagiaire (uitspraak inzake patroon: 170334B). Een opdrachtbevestiging is niet vereist, maar een advocaat is wel verplicht de voorwaarden waaronder hij de opdracht aanvaardt vooraf te bespreken met de cliënt. Daartoe behoren o.a. de financiële consequenties van de zaak. In dit geval is niet komen vast te staan dat die zijn besproken, zodat risico van ontbreken van bewijs voor rekening van de advocaat komt. De mogelijkheid van gefinancierde rechtshulp dient in beginsel met de cliënt te worden besproken. Nu dit niet is komen vast te staan, komt het ontbreken van bewijs eveneens voor risico van de advocaat. De kwaliteit van de rechtshulp is beneden de maat, omdat niet gebleken is dat de advocaat gedegen voorlichting heeft gegeven over mogelijke scenario's, strategieën en slagingskansen. Verder dient een advocaat schikkingsvoorstellen vooraf met zijn cliënt te bespreken, ook als deze slechts dienen als "proefballon". Voor zover in hoger beroep aan de orde gesteld, is de klacht gegrond. Waarschuwing. Gedeeltelijke bekrachtiging beslissing raad.

Advocaat heeft in een civiele aansprakelijkheidsprocedure, die klager tegen hem heeft gestart, een medisch stuk over letsel van klager overgelegd. Het overleggen van medische gegevens in een procedure kan gerechtvaardigd zijn voor zover in de gegeven omstandigheden een reëel belang bij adequate rechtsbijstand daartoe noopt. Verweerder hebben naar het oordeel van het hof voldoende aannemelijk gemaakt dat zij een reëel belang hadden het medisch rapport ter kennis van de rechtbank te brengen. Daar tegenover heeft klager niet duidelijk kunnen maken welk belang aan zijn kant verweerders ervan had behoren te weerhouden het rapport in het geding te brengen. Niet ter zake doet dat niet met zoveel woorden uit het vonnis van de rechtbank blijkt dat het rapport is meegewogen in de beoordeling.

Klacht tegen eigen advocaat. Verweerder heeft in hoger beroep voldoende onderbouwd - en onweersproken door klager - laten zien dat hij regelmatig contact heeft gehad met (de schoonzus van) klager en hen heeft geïnformeerd over de stand van zaken en de aanpak van de zaken. Ten aanzien van de vraag welke kosten voor rekening van cliënt dan wel advocaat komen, is de opdrachtbevestiging van verweerder niet eenduidig. Tevens is niet gebleken of en op welke wijze verweerder klager heeft geïnformeerd over het proces(kosten)risico. Deze onduidelijkheden komen voor risico van verweerder. Verlichting maatregel. Waarschuwing. (deels) Bekrachtiging beslissing raad.

Klacht over eigen advocaat. Verweerster heeft niet in strijd gehandeld met hetgeen een behoorlijk advocaat betaamt door een afdeling van de verzekeraar waarmee klagers in een letselschadeprocedure verwikkeld zijn te adviseren. Het advies betreft niet dezelfde zaak als die van klagers noch is een toekomstig verband aannemelijk. Wel had het beter geweest als verweerster in overleg met de verzekeraar en klagers, klagers had geïnformeerd over haar besluit de verzekeraar te adviseren. Voorts is onvoldoende aannemelijk dat verweerster tekort is geschoten in de behartiging van de belangen van klagers.Klacht ongegrond. Bekrachtiging beslissing raad.

Klacht tegen eigen advocaat. Zaak werd behandeld door patroon en stagiaire. Beslissing raad gezamenlijk, hoger beroep op verzoek van verweerders individueel. Klacht tegen patroon (uitspraak inzake stagiaire: 170334A). Een opdrachtbevestiging is niet vereist, maar een advocaat is wel verplicht de voorwaarden waaronder hij de opdracht aanvaardt vooraf te bespreken met de cliënt. Daartoe behoren o.a. de financiële consequenties van de zaak. In dit geval is niet komen vast te staan dat die zijn besproken, zodat risico van ontbreken van bewijs voor rekening van de advocaat komt. De mogelijkheid van gefinancierde rechtshulp dient in beginsel met de cliënt te worden besproken. Nu dit niet is komen vast te staan, komt het ontbreken van bewijs eveneens voor risico van de advocaat. Als de advocaat de zaak niet zelf behandelt, maar dit een kantoorgenoot (in dit geval een stagiaire) laat doen, dient hij dit vooraf met zijn cliënt te bespreken. Voor zover in hoger beroep aan de orde gesteld, is de klacht gegrond. Gedeeltelijke bekrachtiging beslissing raad. Ten aanzien van maatregel acht het hof op basis van de tuchtrechtelijke antecedenten van verweerder een verlichting van de maatregel passend. Berisping. Kostenveroordeling.

Betrokkene was (onbezoldigd) penningmeester van een stichting. Het uitoefenen van werkzaamheden als penningmeester valt onder het bereik van het begrip “ten aanzien van de uitoefening van zijn beroep” als bedoeld in artikel 42 Wab zodat betrokkene ten aanzien van deze werkzaamheden onderworpen is aan tuchtrechtspraak op grond van de Wet tuchtrechtspraak accountants. Betrokkene heeft naar aanleiding van een e-mail, waarvan hij (naar later bleek: ten onrechte) dacht dat deze van een bestuurslid van de stichting afkomstig was, geld van de stichting overgemaakt naar een buitenlandse bankrekening. Anders dan op grond van artikel 13, tweede lid VGBA van betrokkene verwacht mocht worden, heeft hij met deze handelwijze in de gegeven omstandigheden (o.m. een atypisch betalingsverzoek, een voor de stichting aanzienlijk bedrag en geen overleg binnen het bestuur noch een geaccordeerde factuur) niet nauwgezet gereageerd. Aldus heeft hij in strijd met het fundamentele beginsel van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid gehandeld. Een accountant dient zich in het belang van een goede uitoefening van het accountantsberoep toetsbaar op te stellen en dient zich daarom te onthouden van het uitoefenen van druk om geen tuchtklacht tegen hem in te dienen. Betrokkene heeft vooraf ingestemd met een passage in een brief van zijn raadsvrouw, inhoudende dat betrokkene klaagster aansprakelijk houdt voor de eventuele schade die hij lijdt doorat klaagster een ongegronde klacht bij de Nba indient. Daarmee heeft hij gehandeld in strijd met het belang van een goede uitoefening van het accountantsberoep (artikel 42 eerste lid sub b Wab). Maatregel: waarschuwing.

Klacht over optreden van de advocaat van de wederpartij en dekenbezwaar. Verweerder heeft zich onnodig grievend uitgelaten over klaagster door beschuldigingen aan het adres van klaagster die hij poneert als zijn eigen opvatting. Verweerder had in de emotioneel beladen zaak zich enigszins terughoudend dienen op te stellen. Bovendien had verweerder nader onderzoek moeten doen naar de informatie van zijn cliënt gelet op de inhoud daarvan. Verweerder heeft gesteld dat hij nader onderzoek heeft gedaan, maar heeft niet kunnen toelichten wat dat onderzoek inhield. Het feit dat verweerder klaagster een sommatiebrief heeft gezonden is niet klachtwaardig. Verweerder behartigde de belangen van zijn cliënt en in dat kader mag verweerder klaagster een sommatiebrief sturen. Niet gebleken is dat verweerder daarbij de belangen van klaagster onnodig of onevenredig, zonder enig doel, heeft geschaad. De klacht is deels gegrond, deels ongegrond. Ten aanzien van het dekenbezwaar heeft de raad geoordeeld dat verweerder geen ongeoorloofde druk heeft uitgeoefend door middel van zijn sommatiebrieven. Wel heeft verweerder onvoldoende afstand genomen van het standpunt van zijn cliënt. Hij heeft daarmee zijn onafhankelijke rol als advocaat miskend. Het dekenbezwaar is deels gegrond, deels ongegrond. Ten aanzien van de gegrond geoordeelde klachtonderdelen in beide zaken is een waarschuwing opgelegd.

Klacht advocaat wederpartij. Curator klaagt tegen voormalig advocaat van de gefailleerde vennootschap. Belangenverstrengeling. Verweerder treedt na faillissement op als wederpartij van de curator – als vertegenwoordiger van de gezamenlijke schuldeisers van de vennootschap – en niet als wederpartij van de vennootschap. Niet voldoende aannemelijk is dat het optreden van verweerder voor de wederpartij van de curator in de gegeven omstandigheden zo bezwaarlijk is voor de bereddering van de boedel door de curator, dat verweerder zich daarvan had moeten onthouden. Klacht ongegrond.

Klacht tegen eigen advocaten over hun rol in een procedure tot beëindiging van de aan klager opgelegde TBS. Niet gebleken is dat de advocaten de voortgang van de procedure onvoldoende hebben bewaakt. Verweerster sub 2 hoefde zich niet met de inhoud van de door rechtbank gevraagde rapportage te bemoeien. Ook ten aanzien van de informatievoorziening en communicatie is verweerster sub 2 niet tekortgeschoten. Het hof voegt daaraan toe dat de insteek van beide zittingen door verweerster sub 2 is besproken met curator en klager. Wellicht had vooraf een bespreking in alle rust op kantoor beter geweest, maar daar heeft verweerster kennelijk de noodzaak niet van ingezien, hetgeen op zichzelf niet tuchtrechtelijk verwijtbaar is. Verder oordeelt het hof dat het hof niet bevoegd is te oordelen over het besluit van de deken om tweemaal griiffierecht te heffen in een klacht tegen twee advocaten over één feitencomplex. Klacht is ongegrond. Bekrachtiging beslissing raad.

Tuchtprocesrecht. Verweerster heeft binnen de beroepstermijn pro forma beroep ingesteld. Verweerster heeft geen nadere gronden ingediend (binnen de beroepstermijn) noch anderszins gereageerd op berichten van het hof. Het beroep is in het geheel niet onderbouwd en onvoldoende concreet om als met redenen omkleed te kunnen worden aangemerkt en te kunnen worden behandeld (vgl. art. 56 lid 3 Advocatenwet). Beroep verworpen.