Zoekresultaten 21351-21400 van de 48172 resultaten

Advocaat heeft tijdens een comparitie van partijen een niet onaannemelijk standpunt van haar cliënte verwoord. Advocaat heeft gehandeld binnen de grens die haar als advocaat van de wederpartij toekwam. Klacht ongegrond

Gelet op de aard van een conservatoire maatregel, behoefde verweerder klager niet op voorhand te informeren alvorens tot betekening van het beslagrekest over te gaan, zodat hij niet in strijd heeft gehandeld met gedragsregel 19 (oud). Evenmin sprake van rauwelijks dagvaarden door verweerder, omdat klager nog voldoende tijd voor beraad had, alhoewel sprake was van weinig welwillendheid van verweerder. Verweerder heeft naar het oordeel van de raad met de door hem gekozen bewoordingen in het beslagrekest en in de dagvaarding diverse onjuiste feiten geponeerd, waardoor de (voorzieningen)rechter mogelijk op het verkeerde been is gezet Dat een collega daarin werkzaamheden voor verweerder heeft gedaan, disculpeert verweerder niet. Verweerder heeft naar het oordeel van de raad ook het vereiste van extra zorgvuldigheid bij het verstrekken van juiste informatie in het beslagrekest geschonden (gedragsregel 30 oud). Het niet meebetekenen van producties bij een dagvaarding is niet tuchtrechtelijk verwijtbaar, maar verweerder had die producties daarna gelijktijdig aan de rechter en aan de advocaat van klager moeten sturen, omdat hij wist, dan wel had kunnen weten, dat klager werd bijgestaan door een gemachtigde. Daarmee heeft verweerder in strijd gehandeld met gedragsregel 15 lid 1 (oud) en onnodig de belangen van klager geschaad. Voorwaardelijke schorsing voor drie maanden, mede vanwege bekendheid van de raad met acht gelijktijdig lopende klachtzaken jegens deze verweerder met hetzelfde patroon, waarvan 7 eveneens op 11 juni 2018 (grotendeels) gegrond zijn geoordeeld.

Verweerder heeft de kantonrechter in zijn fax onjuist geïnformeerd door daarin te stellen dat hij namens zijn cliënte een tegenaanbod heeft gedaan aan klaagster om de zaak op de rol te laten doorhalen tegen vergoeding van het liquidatietarief, terwijl van een dergelijk aanbod tot dat moment feitelijk geen sprake is geweest. Daarmee heeft verweerder de grenzen van de hem, als advocaat van de wederpartij toekomende vrijheid, overschreden jegens klaagster en tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld. Gedragsregel 30 (oud). Voorwaardelijke schorsing voor drie maanden, mede vanwege bekendheid van de raad met acht gelijktijdig lopende klachtzaken jegens deze verweerder met hetzelfde patroon, waarvan 7 eveneens op 11 juni 2018 (grotendeels) gegrond zijn geoordeeld.

Klager verwijt verweerder documenten bij het gerechtshof te hebben ingediend waarvan hij wist, dan wel had kunnen weten, dat het gerechtshof daarmee op het verkeerde been gezet zou worden en dat tot een onjuiste voorstelling van zaken zou leiden. Niet is komen vast te staan wat tijdens de zitting bij het gerechtshof tussen partijen is besproken en afgesproken. Evenmin is komen vast te staan dat verweerder door het zwartmaken van passages in zijn nagezonden documenten van zijn cliënte het gerechtshof op het verkeerde been heeft gezet, nu voor de raad onduidelijk is gebleven of het gerechtshof aandacht had voor de situatie met de paarden zoals die was ten tijde van de beslaglegging of juist voor de situatie van de paarden ten tijde van de zitting in hoger beroep. Klacht ongegrond.

Nu het ging om een ingehuurde, bijna fulltime in de onderneming werkende directeur, met een bij die functie behorend salaris, had betrokkene moeten nagaan of een VAR-verklaring was verstrekt. Door dit na te laten heeft betrokkene in strijd gehandeld met het fundamentele beginsel van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid als bedoeld in artikel 12 VGBA. Het enkele feit dat volgens de jaarrekening (slechts) aan een van de aandeelhouders een deel van het beoogde dividend is uitgekeerd, had voor betrokkene reden moeten zijn om aan het management nadere vragen te stellen. Door dit na te laten heeft betrokkene in strijd gehandeld met het bepaalde in paragraaf 32 van Standaard 4410H en daarmee eveneens met het fundamentele beginsel van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid. Maatregel: waarschuwing.

Klagers verwijten verweerder dat hij op zijn H2-formulier aan het gerechtshof mededelingen heeft gedaan, waarvan hij wist, althans behoorde te weten, dat die onjuist waren, waardoor het verzoek van klagers om spoedappel te mogen instellen, is afgewezen. Volgens de raad is met de door verweerder gebruikte bewoordingen sprake geweest van een misleidende formulering richting het gerechtshof, waardoor klagers onnodig in hun belangen zijn geschaad. Beroep van verweerder op overmacht gaat niet op. Voorwaardelijke schorsing voor drie maanden, mede vanwege bekendheid van de raad met acht gelijktijdig lopende klachtzaken jegens deze verweerder met hetzelfde patroon, waarvan 7 eveneens op 11 juni 2018 (grotendeels) gegrond zijn geoordeeld.

Klacht tegen specialist ouderengeneeskunde na overlijden patiënt die ter revalidatie was opgenomen ongegrond. Verweerder werd verweten patiënt niet goed onderzocht te hebben en ten onrechte geen actie te hebben ondernomen. Er waren echter geen aanknopingspunten voor verder onderzoek dan door verweerder gedaan, in het bijzonder niet voor het door klaagster gestelde acuut nierfalen.

Klacht tegen bedrijfsarts. Klager heeft zich vanwege ziekmakende omstandigheden op de werkplek ziek gemeld en is vervolgens gezien door de bedrijfsarts. Klagers klaagt erover dat 1) de bedrijfsarts na de ziekmelding ten onrechte het bestaan van een arbeidsconflict heeft ontkend, 2) in strijd met de STECR heeft gehandeld in verband met dit arbeidsconflict, en 3) in strijd met het Standpunt Claimbeoordeling heeft gehandeld in verband met de klachten als gevolg van de gebrekkige ventilatie en de opstelling van de werkgever, alsmede in verband met eerder bestaande RSI-klachten. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege heeft het beroep verworpen.

Klacht tegen twee huisartsen. Klager heeft gebeld met de huisartsenpost, waar verweerder dienst had. Deze adviseert klager zich na 8.00 uur te wenden tot zijn eigen huisarts (028/2018). Deze schat de kans op een hartinfarct laag in en laat klager met zijn vrouw achter het stuur naar het ziekenhuis gaan om zich zekerheidshalve nader te laten onderzoeken. Dan blijkt klager een hartinfarct te hebben. Later die dag wordt hij gedotterd. Verweerder heeft klager en zichzelf een kans op een beter diagnosevorming ontnomen door klager niet zelf telefonisch te bevragen. Waarschuwing.

Tuchtprocesrecht. Verweerder wordt niet ontvangen in zijn hoger beroep tegen de beslissing van de raad. Verweerder heeft in zijn beroepschrift geen (kenbare) grieven aangevoerd tegen de motivering van de beslissing van de raad en evenmin anderszins zijn bezwaren binnen de beroepstermijn ter kennis van het hof gebracht. (vgl. art 56 Advocatenwet.). Bekrachtiging beslissing raad.

Verweerder heeft de geheimhoudingsplicht uit de mediationovereenkomst geschonden. Waarschuwing. Bekrachtiging beslissing raad.

Tussenbeslissing. Gelet op de stellingen van partijen over en weer acht het hof in het kader van het onderzoek naar de ontvankelijkheid van de klacht nader onderzoek nodig naar de wijze waarop de gestelde afstandsverklaring van klager tot stand is gekomen. Klager heeft aangegeven over stukken te beschikken die hetgeen verweerder heeft gesteld, ontkrachten. Nu één van de kernwaarden van de advocatuur in het geding is (integriteit) en het hof de ontvankelijkheid van de klacht moet onderzoeken, wordt eerst klager in de gelegenheid gesteld nadere stukken in te dienen en vervolgens verweerder in de gelegenheid gesteld hierop te reageren.

Klacht tegen eigen advocaat in echtscheidingsgeschil gegrond. Verweerster heeft ondanks verzoek van klaagster geen beslag gelegd en heeft niet voortvarend opgetreden tegen de wederpartij. Als gevolg daarvan is een reële kans voor klaagster om een forse vordering op haar ex-man te incasseren niet benut. Voorts heeft verweerster ten onrechte niet schriftelijk vastgelegd dat zij niet op basis van toevoeging werkt maar dat zij cliënt (klaagster) wel heeft gewezen op de mogelijkheid van gefinancierde rechtshulp. Ernstig tuchtrechtelijk verwijt; berisping. Bekrachtiging beslissing raad.

Klacht tegen twee huisartsen. Klager heeft gebeld met de huisartsenpost, waar de tevens aangeklaagde huisarts dienst had (028/2018). Deze adviseert klager zich na 8.00 uur te wenden tot zijn eigen huisarts (verweerster). Deze schat de kans op een hartinfarct laag in en laat klager met zijn vrouw achter het stuur naar het ziekenhuis gaan om zich zekerheidshalve nader te laten onderzoeken. Dan blijkt klager een hartinfarct te hebben. Later die dag wordt hij gedotterd. Het voert het college te ver om ook bij een lage verdenking op een hartinfarct vervoer per ambulance voor te schrijven. Klacht ongegrond.

Dekenbezwaar met betrekking tot de kwaliteit van de dienstverlening. Verweerder heeft een onder-bewind-gestelde cliënt bijgestaan in een geschil met diens vorige bewindvoerder over ten onrechte terugbetaalde huursubsidie. Verweerder heeft verzuimd de huidige bewindvoerder als formele procespartij te laten optreden. De kantonrechter verklaarde de cliënte niet-ontvankelijk. In hoger beroep heeft verweerder de omissie niet op de juiste wijze hersteld zodat ook het hof de cliënte niet-ontvankelijk verklaarde. Verweerder heeft niet voldaan aan de eis van zorgvuldigheid. De klacht is gegrond. Waarschuwing.

Onvoorwaardelijke schorsing naar aanleiding van dekenbezwaar. Verweerder heeft gehandeld op een wijze die een behoorlijk advocaat niet betaamt door in op voorhand kansloze zaken beroep in cassatie in te stellen en niet te voldoen aan artikel 7.6 Voda, door in strijd te handelen met gedragsregel 8 en door zijn cliënten niet te informeren over het feit dat hij zijn aantekening als bedoeld in artikel 9j lid 1 Advocatenwet op korte termijn zou verliezen. Voorts heeft verweerder misbruik gemaakt van toevoegingsgelden (publieke middelen) en zijn cliënten in feite laten betalen voor valse hoop. Hij is in ten minste drie zaken opgetreden als ‘postbus-advocaat’ door zich voor een cliënt in cassatie te stellen terwijl niet hij, maar een niet-cassatieadvocaat de cassatiezaak inhoudelijk heeft behandeld. Dat zijn ernstige vergrijpen die de kernwaarden van de advocatuur raken. Gelet op de ernst van de feiten is een schorsing voor de duur van vier weken passend en geboden. Bekrachtiging beslissing raad.

Artikel 13-beklag. Meerdere rechtshulpverleners en advocaten hebben zich verdiept in de zaak van klager. De door hen gegeven adviezen zijn voldoende weloverwogen en – in het bijzonder de voorgestelde aanpak om de wederpartij eerst buiten rechte aan te schrijven alvorens een procedure bij de rechter aan te spannen – komen het hof adequaat en juist voor. Gelet op het aantal advocaten dat de zaak heeft beoordeeld, is niet aannemelijk dat een nieuwe advocaat een ander standpunt zal innemen. Voorts heeft klager niets aangevoerd op grond waarvan de bevindingen van de advocaten onjuist zouden zijn. Met de deken is het hof van oordeel dat de bevindingen van de advocaten een gegronde reden opleveren als bedoeld in artikel 13 Advocatenwet. Beklag ongegrond.

Klager heeft geen direct eigen belang bij de klacht. Feit dat hij tezamen met de cliënt van verweerder gesprekken heeft gevoerd over de oprichting van een coöperatie en hij daarna tezamen met de cliënt van verweerder bestuurder van die coöperatie is geworden, maakt dat niet anders.Klacht niet-ontvankelijk. Bekrachtiging beslissing raad. Het ter zitting van het hof gedane verzoek tot schorsing van verweerder in de uitoefening van de praktijk (primair obv art. 60ab, subsidiair art. 60b Advocatenwet) is eveneens niet-ontvankelijk, omdat deze enkel door de deken van de orde waartoe de advocaat behoort kan worden ingediend bij de raad van discipline.

Klacht tegen eigen advocaat. Zaak werd behandeld door patroon en stagiaire. Beslissing raad gezamenlijk, hoger beroep op verzoek van verweerster individueel. Klacht tegen stagiaire (uitspraak inzake patroon: 170334B). Een opdrachtbevestiging is niet vereist, maar een advocaat is wel verplicht de voorwaarden waaronder hij de opdracht aanvaardt vooraf te bespreken met de cliënt. Daartoe behoren o.a. de financiële consequenties van de zaak. In dit geval is niet komen vast te staan dat die zijn besproken, zodat risico van ontbreken van bewijs voor rekening van de advocaat komt. De mogelijkheid van gefinancierde rechtshulp dient in beginsel met de cliënt te worden besproken. Nu dit niet is komen vast te staan, komt het ontbreken van bewijs eveneens voor risico van de advocaat. De kwaliteit van de rechtshulp is beneden de maat, omdat niet gebleken is dat de advocaat gedegen voorlichting heeft gegeven over mogelijke scenario's, strategieën en slagingskansen. Verder dient een advocaat schikkingsvoorstellen vooraf met zijn cliënt te bespreken, ook als deze slechts dienen als "proefballon". Voor zover in hoger beroep aan de orde gesteld, is de klacht gegrond. Waarschuwing. Gedeeltelijke bekrachtiging beslissing raad.

Advocaat heeft in een civiele aansprakelijkheidsprocedure, die klager tegen hem heeft gestart, een medisch stuk over letsel van klager overgelegd. Het overleggen van medische gegevens in een procedure kan gerechtvaardigd zijn voor zover in de gegeven omstandigheden een reëel belang bij adequate rechtsbijstand daartoe noopt. Verweerder hebben naar het oordeel van het hof voldoende aannemelijk gemaakt dat zij een reëel belang hadden het medisch rapport ter kennis van de rechtbank te brengen. Daar tegenover heeft klager niet duidelijk kunnen maken welk belang aan zijn kant verweerders ervan had behoren te weerhouden het rapport in het geding te brengen. Niet ter zake doet dat niet met zoveel woorden uit het vonnis van de rechtbank blijkt dat het rapport is meegewogen in de beoordeling.

Klacht tegen eigen advocaat. Verweerder heeft in hoger beroep voldoende onderbouwd - en onweersproken door klager - laten zien dat hij regelmatig contact heeft gehad met (de schoonzus van) klager en hen heeft geïnformeerd over de stand van zaken en de aanpak van de zaken. Ten aanzien van de vraag welke kosten voor rekening van cliënt dan wel advocaat komen, is de opdrachtbevestiging van verweerder niet eenduidig. Tevens is niet gebleken of en op welke wijze verweerder klager heeft geïnformeerd over het proces(kosten)risico. Deze onduidelijkheden komen voor risico van verweerder. Verlichting maatregel. Waarschuwing. (deels) Bekrachtiging beslissing raad.

Klacht over eigen advocaat. Verweerster heeft niet in strijd gehandeld met hetgeen een behoorlijk advocaat betaamt door een afdeling van de verzekeraar waarmee klagers in een letselschadeprocedure verwikkeld zijn te adviseren. Het advies betreft niet dezelfde zaak als die van klagers noch is een toekomstig verband aannemelijk. Wel had het beter geweest als verweerster in overleg met de verzekeraar en klagers, klagers had geïnformeerd over haar besluit de verzekeraar te adviseren. Voorts is onvoldoende aannemelijk dat verweerster tekort is geschoten in de behartiging van de belangen van klagers.Klacht ongegrond. Bekrachtiging beslissing raad.

Klacht tegen eigen advocaat. Zaak werd behandeld door patroon en stagiaire. Beslissing raad gezamenlijk, hoger beroep op verzoek van verweerders individueel. Klacht tegen patroon (uitspraak inzake stagiaire: 170334A). Een opdrachtbevestiging is niet vereist, maar een advocaat is wel verplicht de voorwaarden waaronder hij de opdracht aanvaardt vooraf te bespreken met de cliënt. Daartoe behoren o.a. de financiële consequenties van de zaak. In dit geval is niet komen vast te staan dat die zijn besproken, zodat risico van ontbreken van bewijs voor rekening van de advocaat komt. De mogelijkheid van gefinancierde rechtshulp dient in beginsel met de cliënt te worden besproken. Nu dit niet is komen vast te staan, komt het ontbreken van bewijs eveneens voor risico van de advocaat. Als de advocaat de zaak niet zelf behandelt, maar dit een kantoorgenoot (in dit geval een stagiaire) laat doen, dient hij dit vooraf met zijn cliënt te bespreken. Voor zover in hoger beroep aan de orde gesteld, is de klacht gegrond. Gedeeltelijke bekrachtiging beslissing raad. Ten aanzien van maatregel acht het hof op basis van de tuchtrechtelijke antecedenten van verweerder een verlichting van de maatregel passend. Berisping. Kostenveroordeling.

Betrokkene was (onbezoldigd) penningmeester van een stichting. Het uitoefenen van werkzaamheden als penningmeester valt onder het bereik van het begrip “ten aanzien van de uitoefening van zijn beroep” als bedoeld in artikel 42 Wab zodat betrokkene ten aanzien van deze werkzaamheden onderworpen is aan tuchtrechtspraak op grond van de Wet tuchtrechtspraak accountants. Betrokkene heeft naar aanleiding van een e-mail, waarvan hij (naar later bleek: ten onrechte) dacht dat deze van een bestuurslid van de stichting afkomstig was, geld van de stichting overgemaakt naar een buitenlandse bankrekening. Anders dan op grond van artikel 13, tweede lid VGBA van betrokkene verwacht mocht worden, heeft hij met deze handelwijze in de gegeven omstandigheden (o.m. een atypisch betalingsverzoek, een voor de stichting aanzienlijk bedrag en geen overleg binnen het bestuur noch een geaccordeerde factuur) niet nauwgezet gereageerd. Aldus heeft hij in strijd met het fundamentele beginsel van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid gehandeld. Een accountant dient zich in het belang van een goede uitoefening van het accountantsberoep toetsbaar op te stellen en dient zich daarom te onthouden van het uitoefenen van druk om geen tuchtklacht tegen hem in te dienen. Betrokkene heeft vooraf ingestemd met een passage in een brief van zijn raadsvrouw, inhoudende dat betrokkene klaagster aansprakelijk houdt voor de eventuele schade die hij lijdt doorat klaagster een ongegronde klacht bij de Nba indient. Daarmee heeft hij gehandeld in strijd met het belang van een goede uitoefening van het accountantsberoep (artikel 42 eerste lid sub b Wab). Maatregel: waarschuwing.

Klacht over optreden van de advocaat van de wederpartij en dekenbezwaar. Verweerder heeft zich onnodig grievend uitgelaten over klaagster door beschuldigingen aan het adres van klaagster die hij poneert als zijn eigen opvatting. Verweerder had in de emotioneel beladen zaak zich enigszins terughoudend dienen op te stellen. Bovendien had verweerder nader onderzoek moeten doen naar de informatie van zijn cliënt gelet op de inhoud daarvan. Verweerder heeft gesteld dat hij nader onderzoek heeft gedaan, maar heeft niet kunnen toelichten wat dat onderzoek inhield. Het feit dat verweerder klaagster een sommatiebrief heeft gezonden is niet klachtwaardig. Verweerder behartigde de belangen van zijn cliënt en in dat kader mag verweerder klaagster een sommatiebrief sturen. Niet gebleken is dat verweerder daarbij de belangen van klaagster onnodig of onevenredig, zonder enig doel, heeft geschaad. De klacht is deels gegrond, deels ongegrond. Ten aanzien van het dekenbezwaar heeft de raad geoordeeld dat verweerder geen ongeoorloofde druk heeft uitgeoefend door middel van zijn sommatiebrieven. Wel heeft verweerder onvoldoende afstand genomen van het standpunt van zijn cliënt. Hij heeft daarmee zijn onafhankelijke rol als advocaat miskend. Het dekenbezwaar is deels gegrond, deels ongegrond. Ten aanzien van de gegrond geoordeelde klachtonderdelen in beide zaken is een waarschuwing opgelegd.

Klacht advocaat wederpartij. Curator klaagt tegen voormalig advocaat van de gefailleerde vennootschap. Belangenverstrengeling. Verweerder treedt na faillissement op als wederpartij van de curator – als vertegenwoordiger van de gezamenlijke schuldeisers van de vennootschap – en niet als wederpartij van de vennootschap. Niet voldoende aannemelijk is dat het optreden van verweerder voor de wederpartij van de curator in de gegeven omstandigheden zo bezwaarlijk is voor de bereddering van de boedel door de curator, dat verweerder zich daarvan had moeten onthouden. Klacht ongegrond.

Klacht tegen eigen advocaten over hun rol in een procedure tot beëindiging van de aan klager opgelegde TBS. Niet gebleken is dat de advocaten de voortgang van de procedure onvoldoende hebben bewaakt. Verweerster sub 2 hoefde zich niet met de inhoud van de door rechtbank gevraagde rapportage te bemoeien. Ook ten aanzien van de informatievoorziening en communicatie is verweerster sub 2 niet tekortgeschoten. Het hof voegt daaraan toe dat de insteek van beide zittingen door verweerster sub 2 is besproken met curator en klager. Wellicht had vooraf een bespreking in alle rust op kantoor beter geweest, maar daar heeft verweerster kennelijk de noodzaak niet van ingezien, hetgeen op zichzelf niet tuchtrechtelijk verwijtbaar is. Verder oordeelt het hof dat het hof niet bevoegd is te oordelen over het besluit van de deken om tweemaal griiffierecht te heffen in een klacht tegen twee advocaten over één feitencomplex. Klacht is ongegrond. Bekrachtiging beslissing raad.

Tuchtprocesrecht. Verweerster heeft binnen de beroepstermijn pro forma beroep ingesteld. Verweerster heeft geen nadere gronden ingediend (binnen de beroepstermijn) noch anderszins gereageerd op berichten van het hof. Het beroep is in het geheel niet onderbouwd en onvoldoende concreet om als met redenen omkleed te kunnen worden aangemerkt en te kunnen worden behandeld (vgl. art. 56 lid 3 Advocatenwet). Beroep verworpen.

Ongegronde klacht over eigen advocaat. Letselschadezaak. Dat de kwaliteit van de door verweerster aan klaagster verleende dienstverlening niet aan de daaraan te stellen eisen voldoet is de raad niet gebleken. Geen strijd met artikel 7.7 Voda. Dat verweerster niet heeft onderzocht of klaagster voor een toevoeging in aanmerking kwam, valt haar niet tuchtrechtelijk te verwijten. Niet kan worden vastgesteld dat verweerster haar geheimhoudingsplicht heeft geschonden. Ook overige klachtonderdelen ongegrond. Bekrachtiging beslissing raad.

Dekenbezwaar tegen advocaat-stagiaire gegrond. De raad is ervan overtuigd dat verweerder doelbewust (willens en wetens) het systeem van de gefinancierde rechtsbijstand heeft willen omzeilen doordat hij heeft getracht zijn kosten vergoed te krijgen van de Staat terwijl hij aan de andere kant ook een beloning wenste van zijn cliënte (cadeausuggestie) in de vorm van door hem zelf uitgekozen studieboeken. De raad passeert het verweer dat de cadeausuggestie los moet worden gezien van de manier van declareren van de toevoeging. Verweerder heeft de Raad voor Rechtsbijstand misleid door te melden dat de wederpartij geen juridische kosten heeft vergoed. Berisping.

Gegronde klacht tegen psychiater. Onvoldoende communicatie over een wijziging in de definitieve deskundigenrapportage, die plaatsvond op verzoek van de opdrachtgever zonder dat klager hiervan op de hoogte was. Daarnaast kan het rapport de tuchtrechtelijke toets der kritiek niet op alle onderdelen doorstaan.

Klacht over advocaat wederpartij. Verweerder heeft klager rechtstreeks benaderd terwijl deze door een advocaat werd bijgestaan. Voormalig advocaat van klager heeft verweerder weliswaar meegedeeld de zaak te zullen overdragen, maar daarna heeft verweerder wekenlang niets meer vernomen. Gezien dit tijdsverloop valt verweerder van het rechtstreeks benaderen van klager geen tuchtrechtelijk verwijt te maken. Voorts stond het verweerder in beginsel vrij om het faillissement van klager aan te vragen. Gelet op omstandigheden hoefde verweerder de namens klager aangeboden bankgarantie niet in het faillissementsverzoekschrift te vermelden. Het achterwege laten van dergelijke nadere informatie verdient weliswaar geen schoonheidsprijs, maar brengt niet mee dat verweerder op dit punt tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. Klacht in alle onderdelen ongegrond. Bekrachtiging beslissing van de raad.

Dekenklacht tegen patroon gegrond nu hij zijn advocaat-stagiaire niet heeft weerhouden van diens tuchtrechtelijk laakbare handelingen (zie 18-054). Het was de taak van verweerder als patroon om de startende stagiaire deugdelijk te informeren over en te begeleiden bij het declareren van een (van zijn eerste) toevoeging(en). De raad acht het onbegrijpelijk dat verweerder slechts vijf minuten de tijd heeft genomen voor het overleg met de stagiaire en tijdens dat overleg ook niet heeft doorgevraagd over de door de stagiaire aan de cliënt gedane cadeausuggestie (in de vorm van studieboeken). Het verzoek van verweerder om het dekenbezwaar (vóór de zitting) kennelijk ongegrond/niet-ontvankelijk of van onvoldoende gewicht te verklaren ex art. 46j Advocatenwet gepasseerd. Waarschuwing.

klacht tegen huisarts. Gemiste diagnose opgezette lymfeklieren. Aangemerkt als vetbultje. Patiënte overlijdt aan uitgezaaide longkanker en longembolie. Geen tuchtrechtelijk verwijt.

Klacht van klagers tegen advocaat van wijlen hun moeder en diens nieuwe partner. Hof is van oordeel dat klagers enkel belang hebben bij hun klacht over de bezoekregeling van hun zieke moeder. Voor het overige zijn klagers niet-ontvankelijk in hun klacht. Ten aanzien van de klacht van klagers over de bezoekregeling van hun moeder volgt het hof de raad. De bezoekregeling was niet in strijd met de belangen van de moeder van klagers, aangezien deze voor rust en structuur zorgde en ruim van opzet was, zodat klagers wel de gelegenheid hadden hun moeder te bezoeken. Klacht ongegrond. (deels) Bekrachtiging beslissing raad.

Advocaat heeft herhaaldelijk niet geantwoord op verzoeken van de deken om informatie en daardoor de deken in diens toezichthoudende taak belemmerd, wat een advocaat ernstig valt aan te rekenen. Dekenbezwaar gegrond, berisping.

Gedeeltelijk gegronde klacht. Verweerder heeft niet gehandeld zoals een behoorlijk advocaat betaamt door klaagster rauwelijks in kort geding te dagvaarden, door met haar gemaakte afspraken niet na te komen. Dat de cliënt van verweerder van zijn moeizame communicatie met klaagster af wilde door het inschakelen van een rechter is begrijpelijk, maar ontslaat verweerder niet van de verplichting klaagster zelf behoorlijk te informeren over de voorgenomen rechtsmaatregelen. Waarschuwing. Bekrachtiging beslissing raad.

Tuchtprocesrecht. Verweerster heeft binnen de beroepstermijn pro forma beroep ingesteld. Verweerster heeft geen nadere gronden ingediend (binnen de beroepstermijn) noch anderszins gereageerd op berichten van het hof. Het beroep is in het geheel niet onderbouwd en onvoldoende concreet om als met redenen omkleed te kunnen worden aangemerkt en te kunnen worden behandeld (vgl. art. 56 lid 3 Advocatenwet). Beroep verworpen.

Klacht over advocaat wederpartij ongegrond. Van een advocaat behoeft niet verwacht te worden dat hij een college-advocaat behoedt voor overtreding van de Gedragsregels.

Klacht tegen huisarts, neuroloog en twee internisten. Deze klacht is gericht tegen de voormalig huisarts van klager bij wie klager negen jaar patiënt is geweest. Deze klacht betreft in essentie het handelen van de huisarts over die periode met betrekking tot a) het voorschrijven van Omeprazol en daarmee samenhangend, b) het vitamine B12-tekort en c) de onvriendelijke bejegening. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht als kennelijk ongegrond afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege heeft het beroep verworpen.

Ongegrond verzet

Klager heeft klachten ingediend tegen zijn huisarts, neuroloog en twee internisten. Deze klacht is gericht tegen de neuroloog. Klager is door de huisarts naar de neuroloog verwezen en is ruim twee jaar bij de neuroloog onder behandeling geweest in welke periode diverse neurologische onderzoeken hebben plaatsgevonden. De klacht betreft in essentie het handelen van verweerder met betrekking tot een eventueel vitamine B12-tekort. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege heeft het beroep verworpen.

Ongegrond verzet

Klacht tegen orthodontist. Klachtonderdelen die zien op gebrekkige dossiervoering, ontbreken van behandelplan en slechte communicatie zijn gegrond. Berisping.

Ongegrond verzet

Klager heeft klachten ingediend tegen zijn huisarts, neuroloog en twee internisten. Deze klacht is gericht tegen een van de internisten. Klager is door de huisarts naar de internist verwezen. De internist heeft klager eenmaal gezien op het spreekuur en tweemaal telefonisch gesproken om de uitslagen en het advies te bespreken. De klacht betreft in essentie het handelen van verweerster met betrekking tot een eventueel vitamine B12-tekort. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege heeft het beroep verworpen.

Gegrond dekenbezwaar. Het valt verweerder tuchtrechtelijk te verwijten dat hij de jaarstukken over 2015 en 2016 niet tijdig op schrift heeft gesteld, zijn kantoorverplaatsing niet tijdig heeft doorgegeven, de door de deken gevraagde financiële stukken niet tijdig heeft verstrekt en verschillende met de deken gemaakte afspraken niet is nagekomen. Berisping en kostenveroordeling.

Klacht tegen orthodontist. Klachtonderdelen die zien op gebrekkige dossiervoering, ontbreken van behandelplan en slechte communicatie zijn gegrond. Berisping.

Klager heeft klachten ingediend tegen zijn huisarts, neuroloog en twee internisten. Deze klacht is gericht tegen een van de internisten. De internist heeft klager op verwijzing van een collega-internist eenmaal gezien op een spreekuur en eenmaal telefonisch gesproken om de uitslagen te bespreken. De klacht betreft in essentie het handelen van verweerster met betrekking tot een eventueel vitamine B12-tekort en D3-tekort. Daarnaast heeft klager een klacht over de bejegening. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege heeft het beroep verworpen.

Klacht over advocaten wederpartij deels gegrond. Verweerders hebben tegenover klaagster onvoldoende duidelijkheid verschaft over hun rol in de zaak van de heer H. Hierdoor heeft er geen discussie met klaagster kunnen plaatsvinden over de vraag of er was voldaan aan het bepaalde in regel 7 lid 5 van de Gedragsregels 1992. Dat komt voor rekening en risico van verweerders. Waarschuwing en kostenveroordeling.