Zoekresultaten 9301-9350 van de 48550 resultaten

Klacht tegen huisarts. Klager is partij in een complexe echtscheiding en ziet zijn minderjarige zoon al geruime tijd niet meer. Verweerder is de huisarts van de zoon. In verband met een zitting in het kader van de echtscheiding heeft de huisarts aan de zoon een brief voor de rechter meegegeven, waarin staat dat het goed gaat met de zoon. Het ouderlijk gezag van de ouders is door de rechtbank beëindigd. Klager verwijt de huisarts dat hij onzorgvuldig heeft gehandeld in de behandelrelatie met zijn zoon, omdat hij de zoon niet heeft beschermd tegen kindermishandeling door ouderverstoting, terwijl er signalen waren dat er sprake was van ouderverstoting van klager. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht inhoudelijk behandeld en kennelijk ongegrond verklaard. Het Centraal Tuchtcollege vernietigt de beslissing van het Regionaal Tuchtcollege en verklaart klager niet-ontvankelijk omdat klager geen rechtstreeks belanghebbende is nu het ouderlijk gezag van klager door de rechtbank is beëindigd.

De klacht houdt in dat de kat van klager, die een pijnlijke rechter achterpoot had, in de spoedkliniek waar beklaagde werkzaam is, heeft verbleven zonder dat er gedegen onderzoek is verricht en/of pijnmedicatie is toegediend, waardoor de kat niet de benodigde veterinaire zorg heeft gekregen en onnodig lang pijn heeft geleden. Ongegrond.

De klacht houdt in dat de dierenarts met betrekking tot een hond met oogklachten in haar onderzoek en diagnostiek tekort te zijn geschoten, met als gevolg dat er verkeerde medicatie is ingezet. Gegrond. Waarschuwing.

Klachtambtenaarzaak. Dierenarts wordt verweten dat hij op een veterinair onjuiste en onzorgvuldige wijze recepten voor URA- en UDA-gekanaliseerde diergeneesmiddelen heeft uitgeschreven. Gegrond. Volgt geldboete van € 5.000, waarvan de helft voorwaardelijk.

Klacht tegen verzekeringsarts. De verzekeringsarts heeft in het kader van een geschil van klager met het UWV op verzoek van de rechtbank als bezwaarverzekeringsarts het dossier van klager bestudeerd en een verzekeringsgeneeskundig rapport uitgebracht. Klager verwijt de verzekeringsarts dat hij (1) een onjuist rapport heeft afgegeven, (2) geen geschikte onderzoeksmethode heeft gehanteerd om klager zijn beperkingen in kaart te brengen, (3) meerdere malen buiten zijn deskundigheid is getreden, (4) beleidsstukken van het UWV naast zich neer heeft gelegd, (5) de ziekte van klager niet serieus neemt en (6) de primaire verzekeringsarts heeft gevolgd in haar hypothese en ongemotiveerd de diagnose van een BIG-geregistreerde arts naast zich neerlegt. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht ongegrond verklaard. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klager.

Na een ondergane baarmoederoperatie met postoperatieve opname van enkele dagen ontstaat er bij een Chihuahua hond een complicatie in de vorm van een afstervend deel van de linker voorpoot. Nadat door de beklaagde dierenarts de keuze was gemaakt om (nog) niet in te grijpen en af te wachten of het afgestorven deel van de poot er spontaan af zou vallen, had hij naar het oordeel van het college meer de regie over de verdere zorg voor de hond behoren te houden om het afstervingsproces te monitoren en om tijdig te kunnen beslissen of er niet toch eerder middels een chirurgische amputatie moest worden ingegrepen. Klacht in zoverre gegrond. Volgt waarschuwing.

Klager dient een nieuwe klacht in tegen een dierenarts, terwijl de eerdere tuchtprocedure tussen hen die op hetzelfde behandeltraject en feitencomplex zag al is afgedaan. Niet ontvankelijk.

Klachtambtenaarzaak. Dierenarts wordt verweten dat hij homeopathische middelen heeft aangeprezen, aangeboden en afgeleverd als zijnde diergeneesmiddelen, zonder dat voor deze middelen een handelsvergunning was verleend. Gegrond. Volgt voorwaardelijke geldboete van € 2.500,- met een proeftijd van drie jaar.

Dierenarts wordt verweten niet adequaat te hebben gehandeld nadat zijn hulp werd gevraagd in verband met ziekteverschijnselen en sterfte onder de vissen van klager. Gegrond, waarschuwing.

Dierenarts wordt verweten dat hij nalatig heeft gehandeld met betrekking tot de begeleiding van de dracht van een hond, in het bijzonder met betrekking tot de beslissing tot het uitvoeren van een keizersnede. Deels gegrond, waarschuwing.

Dierenarts treft het verwijt geen of onvoldoende onderzoek te hebben verricht naar een baarmoederontsteking als mogelijke oorzaak van de gezondheidsklachten van een jonge hond. Volgt waarschuwing.

Artikel 13 beklag en misbruik van (klacht)recht. Uit de stukken leidt het hof af dat klager voor dezelfde kwestie als in zaaknummers 200153 en 210213 heeft verzocht om aanwijzing van een advocaat. Het hof is van oordeel dat klager wederom niet heeft aangetoond dat sprake is van een procedure die een redelijke kans van slagen zou hebben. Beklag ongegrond.Nu klager blijft volharden in het indienen van (kansloze) beklagschriften over dezelfde kwestie, moet hij er rekening mee houden dat het hof een volgend beklag over dezelfde dan wel een aanverwante kwestie, wegens misbruik van recht, buiten behandeling zal stellen.

Art. 13 beklag. Deken niet bevoegd het verzoek tot aanwijzing van een advocaat in behandeling te nemen. Het hof verklaart het beklag ongegrond. Klaagster moet er rekening mee houden dat een volgend beklag, wegens misbruik van recht, buiten behandeling zal worden gesteld.

Art. 13 beklag. Klager heeft niet duidelijk gemaakt op welke grond(en) hij het niet eens is met de beslissing van de deken. Het hof verklaart het beklag ongegrond.

Art. 13 beklag. Klager heeft niet duidelijk gemaakt op welke grond(en) hij het niet eens is met de beslissing van de deken. Het hof verklaart het beklag ongegrond.

Appelverbod, te laat ingediend beroep. Klager heeft zijn hoger beroepschrift niet binnen de beroepstermijn, zoals vermeld in artikel 56 lid 1 en 3 Advocatenwet, ingediend. Het hof is niet gebleken van omstandigheden die in dit geval de (ruime) overschrijding van de beroepstermijn verschoonbaar maken. De slotsom is dat het beroep van klager niet-ontvankelijk wordt verklaard.

Ongegronde klacht tegen een psychiater. Klaagster meent dat de psychiater de patiënt niet goed heeft behandeld door, ondanks dringend verzoek van onder andere de patiënt en klaagster, de antidepressiva en het behandelplan niet aan te passen en geen veiligheidsinterventie te doen. De psychiater heeft ervoor gekozen om de medicatie, ondanks verzoeken daartoe, niet te wijzigen zich daarbij baserend op de ‘Multidisciplinaire richtlijn diagnostiek en behandeling van autismespectrumstoornissen (ASS) bij volwassenen’. De patiënt zou verder behandeld worden door het FACT team alwaar de medicatie tegen het licht zou worden gehouden. In de periode dat de patiënt onder behandeling was van de psychiater is, blijkens het overzicht van contacten, wel gebleken van inzet om de patiënt goed te behandelen en is de medicatieverstrekking ook steeds onder de aandacht geweest van de psychiater. Hij heeft in zoverre zijn rol als regiebehandelaar juist uitgevoerd en zijn handelen is in overeenstemming met het behandelplan waarin staat dat de psychiater de medicatie(verstrekking) zou evalueren, optimaliseren, wijzigen (indien nodig, zo verstaat het college) en monitoren. OokOngegronde klacht tegen een psychiater. Klaagster meent dat de psychiater de patiënt niet goed heeft behandeld door, ondanks dringend verzoek van onder andere de patiënt en klaagster, de antidepressiva en het behandelplan niet aan te passen en geen veiligheidsinterventie te doen. De psychiater heeft ervoor gekozen om de medicatie, ondanks verzoeken daartoe, niet te wijzigen zich daarbij baserend op de ‘Multidisciplinaire richtlijn diagnostiek en behandeling van autismespectrumstoornissen (ASS) bij volwassenen’. De patiënt zou verder behandeld worden door het FACT team alwaar de medicatie tegen het licht zou worden gehouden. In de periode dat de patiënt onder behandeling was van de psychiater is, blijkens het overzicht van contacten, wel gebleken van inzet om de patiënt goed te behandelen en is de medicatieverstrekking ook steeds onder de aandacht geweest van de psychiater. Hij heeft in zoverre zijn rol als regiebehandelaar juist uitgevoerd en zijn handelen is in overeenstemming met het behandelplan waarin staat dat de psychiater de medicatie(verstrekking) zou evalueren, optimaliseren, wijzigen (indien nodig, zo verstaat het college) en monitoren. Ook ten aanzien van de overige klachtonderdelen heeft het college onvoldoende aanknopingspunten om te oordelen dat de psychiater tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. Klacht in alle onderdelen ongegrond verklaard. ten aanzien van de overige klachtonderdelen heeft het college onvoldoende aanknopingspunten om te oordelen dat de psychiater tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. Klacht in alle onderdelen ongegrond verklaard.

Hoger beroep tegen verzetsbeslissing van de raad, waarbij het verzet ongegrond is verklaard. De door klager aangevoerde gronden zien uitsluitend op de inhoudelijke beoordeling van de zaak en raken niet aan fundamentele rechtsbeginselen, zoals schending van hoor en wederhoor. Dergelijke klachten leveren naar vaste jurisprudentie geen grond op voor doorbreking van het appelverbod. Beroep niet-ontvankelijk.

Voorzittersbeslissing. Klacht tegen eigen advocaat. Klacht deels niet-ontvankelijk omdat deze is ingediend na het verstrijken van de driejaarstermijn. Klacht voor het overige kennelijk ongegrond. Klager heeft - tegenover de gemotiveerde betwisting door de advocaat - zijn stelling dat de advocaat hem geen stukken heeft gestuurd, onvoldoende onderbouwd.

Betrokkene is bestuurslid en penningmeester van een stichting, een vermogensfonds dat financiële steun verleent aan initiatieven die erop gericht zijn om de leefomstandigheden van mensen met een verstandelijke beperking te verbeteren. Een aantal erfgenamen van een verstandelijk beperkte vrouw, uit en via wier vermogen aanzienlijke bedragen zijn geschonken en nagelaten aan de stichting, voert een civiele procedure over haar nalatenschap tegen de stichting. De nabestaanden hebben vragen gesteld over het beheer van het vermogen van de stichting en over de jaarrekeningen van de stichting. De klacht is gegrond voor zover deze betrekking heeft op de publicatie van deels onjuiste kerngetallen op de website van de stichting. Betrokkene is daarvoor als bestuurslid en penningmeester verantwoordelijk. Hij heeft in onvoldoende mate toezicht gehouden op de werkzaamheden van de administrateur die de onjuiste cijfers op de website had gepubliceerd. Aan de accountant wordt hiervoor de maatregel van waarschuwing opgelegd. Voor het overige is de klacht ongegrond.

Voorzittersbeslissing. De voorzitter verklaart een klacht over de advocaat van de wederpartij kennelijk ongegrond.

Voorzittersbeslissing over de advocaat van de wederpartij van klager. Verweerster heeft aan klager een onderbouwd schikkingsvoorstel gedaan. Zoals het de keuze van klager was om daarmee in te stemmen, zo was het de keuze van verweerster om de termijn van het tegenvoorstel zonder bericht te laten verlopen. Verweerster heeft gehandeld in het partijdig belang van haar cliënte en het stond haar vrij om klager in rechte te betrekken. Of dat een kansloos hoger beroep was, ligt primair ter beoordeling voor aan de civiele rechter. Van onmiskenbare misbruik is de voorzitter niet gebleken. Kennelijk ongegrond.

Het staat een advocaat vrij om de wederpartij van zijn cliënt namens die cliënt te informeren over de voorgenomen huuropzegging en tevens over de vervolgstappen, die genomen zouden worden indien hij niet akkoord zou gaan met de huuropzegging. Voorzover klager zich niet kan vinden in de huuropzegging dient hij zich daartegen in rechte te verweren.Klacht kennelijk ongegrond

Voorzittersbeslissing. Klacht tegen de deken. De voorzitter verklaart de klacht in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

De voorzitter verklaart een klacht over de advocaat van de wederpartij kennelijk ongegrond.

Een accountant heeft jaarrekeningen van een onderneming samengesteld op basis van het microregime terwijl het regime voor kleine rechtspersonen van toepassing is. De klacht wordt gegrond verklaard en aan de accountant wordt de maatregel van berisping opgelegd. De accountant heeft door jaarrekeningen op te stellen volgens een regime dat op grond van de wettelijke bepalingen niet van toepassing is, gehandeld in strijd met het fundamentele beginsel van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid.

Voorzittersbeslissing; klacht over de dienstverlening door de eigen advocaat kennelijk ongegrond. Daarnaast heeft verweerster zich op zorgvuldige wijze aan de zaak onttrokken. Ook de klacht over verweerder als klachtenfunctionaris is kennelijk ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht tegen een fysiotherapeut. Klager verwijt de fysiotherapeut dat deze geen melding heeft gemaakt op grond van artikel 11 Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg (Wkkgz). De voorzitter acht klager niet rechtstreeks belanghebbend. Klacht is kennelijk niet-ontvankelijk.

Deels gegronde klacht tegen een huisarts. Klager heeft samen met zijn ex-vrouw het ouderlijk gezag over zijn dochter. Klager verwijt de huisarts hem onvoldoende te informeren en hem onvoldoende in de gelegenheid te stellen mee te beslissen over medische behandelingen van zijn dochter. Het college is van oordeel dat de huisarts met het verstrekken van het medisch dossier – bijna twintig maanden na het eerste verzoek daartoe – ruimschoot te laat was, de klacht is in zoverre gegrond. Het binnen een dag (of maximaal enkele dagen) na een verzoek daartoe informeren van klager, zoals hij graag zou zien, acht het college niet werkbaar. Het eens per drie maanden verstrekken van het medisch dossier, zoals de huisarts nu doet, is een passende handelwijze. Klager verwijt de huisarts daarnaast dat zij weigert een tweegesprek (alleen met klager, buiten aanwezigheid van zijn ex-vrouw) aan te gaan. Het college oordeelt hierover dat een driegesprek (met beide ouders) de meest efficiënte en transparante manier van informatieoverdracht is en de enige manier om te voorkomen dat er (nog meer) ‘ruis op de lijn ontstaat’. Tot slot is het college van oordeel dat de huisarts een andere afweging had moeten maken met betrekking tot het informeren en consulteren van klager over een doorverwijzing van zijn dochter naar een dermatoloog. Zij had klager actiever (vooraf) moeten betrekken bij de besluitvorming. Het college verklaart de klacht deels gegrond en legt de huisarts de maatregel van een waarschuwing op.

Betrokkene heeft in het kader van een civielrechtelijk geschil, op verzoek van een van de partijen in dat geschil, een rapport opgesteld. In dit rapport heeft betrokkene een financiële analyse gemaakt. Klaagster meent dat betrokkene zich daarbij ten onrechte naar de wensen van haar opdrachtgever heeft gericht. De klacht is ongegrond. Betrokkene heeft zich bij de door haar verrichte cijfermatige analyse terecht gericht naar de door het gerechtshof Amsterdam gegeven uitleg van de winstrechtenovereenkomst. Betrokkene heeft zich gelet op het puur cijfermatige karakter van de uit te voeren analyse en omdat zij in haar rapport geen conclusies trok, op het standpunt mogen stellen dat hoor en wederhoor in dit geval niet noodzakelijk was ter verkrijging van een deugdelijke grondslag voor haar rapport.

Voorzittersbeslissing. Klacht over advocaat van de wederpartij kennelijk ongegrond, omdat de feitelijke grondslag van de klacht ontbreekt.

Voorzittersbeslissing. Klacht tegen een fysiotherapeut. Klager verwijt de fysiotherapeut dat deze geen melding heeft gemaakt op grond van artikel 11 Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg (Wkkgz). De voorzitter acht klager niet rechtstreeks belanghebbend. Klacht is kennelijk niet-ontvankelijk.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een huisarts. Klager verwijt de huisarts dat zij de voormalig persoonlijk begeleider van klager bij een GGZ-instelling beschermt ten koste van klager en dat zij hem als patiënt verwaarloost. Ook verwijt hij haar met zijn dossier te hebben geknoeid en medisch bewijs te hebben verduisterd, om hem in een kwaad daglicht te stellen. Tot slot verwijt klager de huisarts dat zij een overstap naar een andere huisarts zou blokkeren. Voor het vermoeden van klager dat de huisarts een rol speelt in het conflict tussen klager en zijn voormalig persoonlijk begeleider bij de GGZ-instelling, kan het college in het dossier geen aanwijzingen vinden. Ditzelfde geldt voor de stelling dat sprake is van verduistering van medisch bewijs. Voor zover klager met ‘knoeien’ bedoelt dat de huisarts de in het verleden door de GGZ gestelde diagnose ‘depressie’ in het dossier heeft veranderd in ‘zenuwinzinking’, merkt het college op dat dit na herhaalde verzoeken van klager is gedaan. Dat de huisarts klager zou hebben weerhouden van een overstap naar een andere huisarts is evenmin gebleken. Klacht is kennelijk ongegrond.

klacht eigen advocaat. Verweerder heeft het aanzien van de advocatuur geschaad door ruim een jaar niet op e-mails van de rechtsbijstandverzekeraar te reageren en geen gehoor te geven aan terugbelverzoeken. Nu verweerder uit de e-mails van de rechtsbijstandverzekeraar had kunnen begrijpen dat de informatieverzoeken zagen op het dossier van klaagster, alsmede dat klaagster kennelijk niet op de hoogte was van (de inhoud van) de beschikkingen van het hof, had verweerder zowel met de rechtsbijstandverzekeraar als met klaagster contact moeten opnemen. Door in zijn geheel niet te reageren op de verzoeken van klaagster en/of de rechtsbijstandverzekeraar, heeft verweerder niet de zorgvuldigheid betracht die van hem verwacht mocht worden. Verweerder heeft daarmee tevens gehandeld in strijd met de voorwaarde voor de voorwaardelijke schorsing waarvan de proeftijd nog niet was verstreken ten tijde van het handelen van verweerder. Verweerder dient daarom rekening houden met de mogelijkheid dat (verzocht zal worden dat) de voorwaardelijke schorsing alsnog ten uitvoer gelegd zal worden.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een huisarts. Klager meent dat er door de huisarts, die de eigen huisarts van klager vanwege afwezigheid verving, niet is geluisterd naar de hulpvraag van hem en zijn echtgenote over de gezondheid van hun tweejarige dochter, en dat er niet is meegedacht in het behandelen van de klachten. Ook verwijt hij de huisarts dat de door klager en zijn echtgenote gevraagde verwijzing naar een specialist ten onrechte is geweigerd. Het college is van oordeel dat de handelwijze van de huisarts getuigt van een voldoende zorgvuldige aanpak. De triage door de assistente tijdens het eerste telefoongesprek is uitgebreid geweest, er bleek geen sprake van een spoedeisende situatie, er heeft overleg plaatsgevonden en de huisarts heeft het dossier van de dochter gelezen. Tijdens een tweede telefoongesprek is nog gevraagd naar veranderde omstandigheden. Dat de huisarts de gevraagde verwijsbrief niet heeft verstrekt kan onder deze omstandigheden niet als onzorgvuldig worden beschouwd. Voor de juistheid van de stelling van klager dat juiste, passende en adequate zorg categorisch is geweigerd ziet het college geen aanknopingspunten. Klacht is kennelijk ongegrond.

klacht eigen advocaat. Verweersters hebben voldoende hebben onderbouwd dat in het intake gesprek het recht op gefinancierde rechtsbijstand met klaagster is besproken. Daarvoor is het whatsapp-bericht dat klaagster nadien stuurde en dat zij niet kan verklaren, mede redengevend. Tegen de achtergrond van het aanbod van verweersters, dat zij klaagster zullen vrijstellen van betaling van de openstaande facturen en de reeds betaalde facturen zullen terugbetalen indien klaagster alsnog de stukken overlegt waaruit blijkt dat zij in 2020 inderdaad recht had op gefinancierde rechtsbijstand, oordeelt de raad dit klachtonderdeel ongegrond. Ook de klacht over excessief declareren is ongegrond, de in rekening gebrachte uren noch de uurtarieven zijn als excessief aan te merken. Hoewel de declaratie aanzienlijk hoger is uitgevallen dan vooraf verwacht, maakt dat niet dat de declaratie dus excessief is.

Wrakingsverzoek kennelijk ongegrond.

Gegronde klacht tegen een huisarts. Klaagster is van mening dat de (waarnemend) huisarts laks met haar acute oogklachten is omgegaan. Zij neemt het hem kwalijk dat hij geen belang heeft gehecht aan haar verzoek een verwijsbrief te sturen voor haar oogarts en dat ook niet heeft gedaan, waardoor pas laat serieus naar haar klachten is gekeken. Het college is van oordeel dat de huisarts juist heeft gehandeld door onmiddellijk (telefonisch) contact op te nemen met het academisch medisch centrum waar klaagster was behandeld en met de oogkliniek waar klaagster patiënt is. Daarmee hield de verantwoordelijkheid van de huisarts evenwel niet op. Het enkel neerleggen van de casus bij de specialist, volstaat in dit geval niet. Nu niet duidelijk was wat er aan de hand was, was het de verantwoordelijkheid van de huisarts om zich er in samenspraak met de specialist van te verzekeren dat zijn (voorlopige) inschatting van de situatie en daarmee de verwijzing, juist was, en dat daaraan een goed gevolg werd gegeven. Gebleken is dat de huisarts zich daarvan niet bewust is (geweest) en hij op dat punt tekort is geschoten. Het college verklaart de klacht gegrond en legt de huisarts de maatregel van een waarschuwing op.

Ongegronde klacht tegen eigen advocaat. Van klachtwaardig handelen zijdens verweerder is de raad niet gebleken; uit de overgelegde stukken blijkt dat verweerder wel degelijk overleg heeft gevoerd met klager en stukken heeft meegenomen in de procedure.

Voorzittersbeslissing; kennelijk ongegronde klacht over de advocaat wederpartij in een familierechtzaak.

Klacht gedeeltelijk gegrond, tijdelijke doorhaling voor de duur van één maand. Klager en betrokkene waren partners bij hetzelfde accountantskantoor. Klager is per 1 januari 2021 vertrokken naar een ander accountantskantoor en heeft zijn klantenportefeuille meegenomen. Betrokkene heeft vanaf januari 2021 uitkeringen op grond van de NOW en TVL aangevraagd voor zijn accountantskantoor. Klager verwijt betrokkene dat hij deze uitkeringen ten onrechte heeft aangevraagd en dat hij bij de waardering van de aandelen van klager een verkeerde voorstelling van zaken heeft gegeven door deze uitkeringen niet in zijn prognose over 2021 op te nemen. De Accountantskamer overweegt dat klager gemotiveerd en met stukken onderbouwd heeft gesteld dat betrokkene ten onrechte NOW-uitkeringen heeft aangevraagd, waardoor het op de weg van betrokkene lag om daartegen gemotiveerd verweer te voeren. Betrokkene heeft dat niet gedaan. Hij heeft alleen ontkend dat hij deze uitkeringen ten onrechte heeft aangevraagd, maar heeft niet willen uitleggen waar deze aanvraag op is gebaseerd. De Accountantskamer komt daarom tot de conclusie dat in deze tuchtprocedure aangenomen moet worden dat betrokkene NOW-uitkeringen heeft aangevraagd zonder dat aan de voorwaarden van de NOW is voldaan. De klacht is in zoverre gegrond. Voor het overige is de klacht ongegrond, omdat klager met betrekking tot de aangevraagde TVL-uitkering onvoldoende heeft gesteld om aan te kunnen nemen dat deze ten onrechte is aangevraagd. Daarnaast kan het standpunt van betrokkene dat de NOW- en TVL-uitkeringen niet in de prognose over 2021 hoefden te worden opgenomen worden beschouwd als een verdedigbaar civielrechtelijk standpunt.

Voorzittersbeslissing; klacht over de advocaat wederpartij. De klacht is gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk, omdat klager geen rechtstreeks belang heeft bij de (aard van) de afspraken tussen zijn wederpartij en diens advocaat. Verder is de klacht kennelijk ongegrond; verweerder mocht als partijdige belangenbehartiger namens zijn cliënt een kort geding starten, ook al was klager ziek en veroorzaakte het kort geding stress bij klager.

Voorzittersbeslissing. Klacht tegen een fysiotherapeut. Klager verwijt de fysiotherapeut dat deze geen melding heeft gemaakt op grond van artikel 11 Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg (Wkkgz). De voorzitter acht klager niet rechtstreeks belanghebbend. Klacht is kennelijk niet-ontvankelijk.

Deels gegronde klacht tegen een huisarts. Klager heeft samen met zijn ex-vrouw het ouderlijk gezag over zijn dochter. Klager verwijt de huisarts hem onvoldoende te informeren en hem onvoldoende in de gelegenheid te stellen mee te beslissen over medische behandelingen van zijn dochter. Het college is van oordeel dat de huisarts met het verstrekken van het medisch dossier – bijna twintig maanden na het eerste verzoek daartoe – ruimschoot te laat was, de klacht is in zoverre gegrond. Het binnen een dag (of maximaal enkele dagen) na een verzoek daartoe informeren van klager, zoals hij graag zou zien, acht het college niet werkbaar. Het eens per drie maanden verstrekken van het medisch dossier, zoals de huisarts nu doet, is een passende handelwijze. Klager verwijt de huisarts daarnaast dat zij weigert een tweegesprek (alleen met klager, buiten aanwezigheid van zijn ex-vrouw) aan te gaan. Het college oordeelt hierover dat een driegesprek (met beide ouders) de meest efficiënte en transparante manier van informatieoverdracht is en de enige manier om te voorkomen dat er (nog meer) ‘ruis op de lijn ontstaat’. Tot slot is het college van oordeel dat de huisarts een andere afweging had moeten maken met betrekking tot het informeren en consulteren van klager over een doorverwijzing van zijn dochter naar een dermatoloog. Zij had klager actiever (vooraf) moeten betrekken bij de besluitvorming. Het college verklaart de klacht deels gegrond en legt de huisarts de maatregel van een waarschuwing op.

Voorzittersbeslissing. Klacht d.d. 17 januari 2022 over kwaliteit dienstverlening eigen advocaat. Onderdeel dat ziet op dienstverlening tot en met eerste kwartaal 2017. Geen verschoonbare termijnoverschrijding. Klacht in zoverre op grond van artikel 46g lid 1 onder a kennelijk niet-ontvankelijk. De voorzitter kan niet vaststellen op welke periode het andere klachtonderdeel ziet. Voor zover dat ontvankelijk zou zijn is het onvoldoende onderbouwd en derhalve kennelijk ongegrond.

De toegevoegd notaris had in de omstandigheden niet direct gevolg mogen geven aan het verzoek van [sponsor] tot het laten doorvoeren van bestuurswijzigingen in het Handelsregister. De toegevoegd notaris had eerst contact moeten opnemen met de voorzitter van de stichting. De klacht is gegrond.

De notaris had gelet op de bestaande onzekerheden, niet mogen overgaan tot het tekenen van de akte van verdeling van de nalatenschap zonder de procedure omtrent wettelijke vereffening van de nalatenschap in acht te nemen, tenzij door de executeur alsnog de ruimschootsvoldoende-verklaring was afgegeven. De kamer overweegt hierbij nog dat een notaris tenminste een summier onderzoek moet doen naar de juistheid van een door een executeur afgelegde ruimschootsvoldoende-verklaring. De klacht is gegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over advocaat van de wederpartij. Verweerder mocht afgaan op de informatie die hij van zijn cliënten kreeg. Niet gebleken van bijzondere omstandigheden op grond waarvan verweerder deze informatie had moeten verifiëren. Klacht kennelijk ongegrond.

Verzetbeslissing. De raad verklaart het verzet kennelijk ongegrond.

Klacht tegen gz-psycholoog kennelijk niet-ontvankelijk. De voorzitter is van oordeel dat (de totstandkoming van) het rapport op zich wel weerslag heeft op de individuele gezondheidszorg, maar klager heeft daar geen rechtstreeks belang bij omdat de psychische gesteldheid van zijn vader en niet hijzelf werd onderzocht. Uit de stukken blijkt veeleer een financieel en emotioneel belang. Dat zijn geen rechtstreekse en concrete belangen in het kader van de individuele gezondheidszorg.Voor zover klager als nabestaande de klacht heeft ingediend is de voorzitter van oordeel dat klager niet de veronderstelde wil van zijn vader tot uitdrukking laat komen.