Zoekresultaten 1951-1960 van de 3040 resultaten

Klager verwijt de notaris dat hij onvoldoende nader onderzoek heeft verricht alvorens hij de drie akten passeerde.

De notaris heeft klaagster en haar zusters geweigerd inzage te geven in (een deel van) het ondertekende testament, terwijl zij daar speciaal een afspraak voor hadden gemaakt bij de notaris. Klaagster en haar zusters hebben door hetgeen in het testament is bepaald niets af kunnen sluiten. De notaris heeft niet voldaan aan zijn Belehrungspflicht nu een medewerker van de notaris, de heer [Y} (hierna: [Y]), de eerste bespreking heeft gedaan. Ook heeft de notaris het “Stappenplan Beoordeling Wilsbekwaamheid ten behoeve van notariële dienstverlening” van de KNB niet gehanteerd. De notaris heeft geweigerd klaagster en haar zusters de gegevens te verstrekken van de executeur. De notaris was niet ingeschreven in het boedelregister. De notaris heeft klaagster en haar zusters onheus bejegend. Eerst heeft de notaris gemeld dat hij niet betrokken was bij de afwikkeling van de nalatenschap, echter daarna heeft klaagster verschillende malen een onjuiste voorlopige boedelbeschrijving ontvangen van de notaris met het verzoek of klaagster een akkoordverklaring wilde tekenen. De notaris had zijn dienst moeten weigeren

Klaagster verwijt de notaris dat hij zonder toestemming van verkoper de waarborgsom heeft teruggestort aan koper.

Klager verwijt de notaris dat hij de belangen van klager met zijn bevoorrechte vordering heeft verwaarloosd door al zijn pijlen te richten op de verkoop van de woning van erflater. Klager verwijt de notaris dat hij weigert om de kosten voor de uitvaart te erkennen. Klager stelt dat het op de weg van de notaris had gelegen om zijn eigen declaratie te specificeren met een uitgebreide urenverantwoording.

Bank verleent notaris opdracht om tot veiling van de woning van klager over te gaan. Klager verwijt de notaris dat hij onvoldoende moeite heeft gedaan om ervoor te zorgen dat klager de woning zou kunnen behouden. Ook verwijt klager de notaris dat de bank het door de vennootschap van klager uitgebrachte bod niet heeft geaccepteerd en zou de notaris volgens klager betrokken zijn geweest bij doorverkoop tegen een hogere prijs. Alle onderdelen van de klacht ongegrond.

Klaagster verkoopt (kosten koper) namens moeder appartement. De notaris stelt dat voor de levering een verklaring van erfrecht noodzakelijk is. Naar het oordeel van de kamer heeft hij klaagster op dat punt onvolledig geïnformeerd. Ook heeft hij haar onvoldoende duidelijkheid verstrekt over de aan zijn werkzaamheden verbonden kosten en heeft hij onvoldoende duidelijk met klaagster gecommuniceerd over de vraag of haar moeder met het oog op haar identificatie al dan niet in persoon bij het passeren van de akte aanwezig moest zijn. Waarschuwing.

Klacht van deel van kinderen van erflater dat (inmiddels oud-) notaris hen in 2001 niet heeft geïnformeerd over de inhoud van het testament van vader en dat de notaris de akte van bevestiging enkel heeft toegezonden aan hun oudste broer met het verzoek zorg te dragen voor ondertekening door de andere kinderen, terwijl de notaris hen destijds niet heeft geïnformeerd over de gevolgen daarvan. Klacht verjaard. Overweging ten overvloede in verband met ongegrondheid klacht, (mede) gezien de destijds gebruikelijke gang van zaken. Ook klacht tegen de notaris die op verzoek van klagers de nalatenschap van moeder ter hand heeft genomen en een verklaring van executele heeft opgesteld. Deze notaris heeft verzuimd na te gaan of eerder een verklaring van erfrecht was opgesteld naar aanleiding van het overlijden van vader. Klacht gegrond, geen maatregel.

De notaris was dus op de hoogte van zowel het belang van Klaagster als mede-eigenares van het pand als van het feit dat tussen partijen kennelijk geen overeenstemming bestond over de vraag of [A] in 2003 conform het bepaalde in de “Regeling Mede-eigendom” zijn aandeel aan Klaagster had aangeboden. Nu bovendien ruim negen jaren waren verstreken na het door [A] gedane aanbod, zonder dat in de feitelijke situatie tussen [A] en Klaagster iets was veranderd, had de notaris rekening moeten houden met de mogelijkheid dat het negen jaar daarvoor gedane aanbod tussen partijen geen betekenis meer had of dat partijen hierover andersluidende afspraken hadden gemaakt. Dit geldt temeer nu [A] aan de notaris uitdrukkelijk had gezegd dat Klaagster niet op de hoogte mocht worden gesteld van de voorgenomen levering. Een dergelijke instructie wijst er immers op dat Klaagster mogelijk een al dan niet gegrond bezwaar tegen die levering had. Dit had de notaris extra alert moeten maken op de mogelijkheid dat de rechtmatige belangen van Klaagster door de levering zouden worden benadeeld. Het is juist dat de notaris op grond van zijn geheimhoudingsplicht niet gerechtigd was om tegen de instructie van [A] in toch informatie bij Klaagster in te winnen. Wel had van de notaris mogen worden verwacht dat hij zijn ministerie geweigerd had, indien hem het inwinnen van informatie bij Klaagster zou worden verboden. Een dergelijk verbod levert onder de omstandigheden van dit geval immers een gegronde reden voor het weigeren van zijn dienst op. Door toch zijn ministerie te verlenen heeft hij willens en wetens het risico genomen dat rechten van Klaagster door de levering zouden worden aangetast. De omstandigheid dat hij op grond van de uitsluitend van de zijde van [A] ontvangen informatie van mening was dat het standpunt van Klaagster onjuist was, maakt dit niet anders. Dit is een beslissing die niet aan hem, maar aan de rechter is, nadat beide partijen daarover zijn gehoord.

Op grond van de in het geding gebrachte stukken overweegt de kamer dat niet eenduidig is vast te stellen op welk moment klagers kennis hebben genomen van het handelen van de notaris in deze. Zowel klagers als de notaris hebben bevestigd dat klagers in juni 2009 een bezoek hebben gebracht aan de notaris, echter uit dit bezoek kan naar het oordeel van de kamer niet afdoende worden geconcludeerd dat daarmee klagers in feite kennis hebben genomen van het handelen van de notaris. De notaris heeft gesteld dat klagers bij hun bezoek in juni 2009 vragen hebben gesteld over genoemde akte van 20 december 1990 en genoemde akte van levering van 31 januari 1992. Gespreksnotities daarvan ontbreken echter. Door klagers wordt betwist dat zij bij het bezoek in juni 2009 aan de notaris dergelijke vragen hebben gesteld. Klager sub 1 heeft tijdens de mondelinge behandeling gesteld dat het slechts een kort bezoek betrof, waarbij hij een kaartje (nr. 104) heeft ontvangen van de notaris. Nu onvoldoende is komen vast te staan dat klagers in juni 2009 kennis hebben genomen van het handelen van de notaris dienaangaande, zijn zij derhalve ontvankelijk in het tweede klachtonderdeel van onderhavige zaak.

De tweede vraag die de kamer nu dient te beantwoorden is of de notaris voldoende zorgvuldig is geweest bij het passeren van de akte betreffende de koopovereenkomst genoemd onder 1.f van onderhavige beslissing. Daarbij is van belang dat de notaris naar aanleiding van het standpunt van klagers (zie de onder 1.h aangehaalde brief) bij brief van 13 november 2012 (aangehaald onder 1.j) hen heeft geïnformeerd over de taxatie door het kantoor Kinneging & Heijer Makelaardij. Ook wordt bij de overwegingen betrokken het besluit van de notaris om zijn ministerieplicht op te schorten in afwachting van een gerechtelijke uitspraak daaromtrent. Bij vonnis van 14 december 2012 heeft de rechter in kort geding geoordeeld dat (voorshands) niet getwijfeld behoefde te worden aan de geestesgesteldheid van klager sub 2 ten tijde van het tekenen van de koopovereenkomst op 9 november 2009. Ook is daarin overwogen dat voor het verschil tussen de WOZ-waarde en de koopprijs een redelijke verklaring bestaat. Vervolgens heeft de voorzieningenrechter de notaris opgedragen zijn medewerking te verlenen aan het passeren van de akte van overdracht. De kamer is van oordeel dat de notaris door op genoemde wijze het oordeel aan de rechter te laten op zorgvuldige wijze jegens alle betrokkenen gehandeld heeft. Hem kan er uiteraard geen verwijt van worden gemaakt dat hij handelde zoals hem in het vonnis van de voorzieningenrechter was opgedragen. Daarbij merkt de kamer op dat klager sub 1 in de gelegenheid was in deze procedure tussen te komen, maar dat uit het vonnis blijkt dat ook zonder dat zij dat heeft gedaan haar positie door de voorzieningenrechter nadrukkelijk is meegewogen. Derhalve komt de kamer tot het oordeel dat de notaris hierin niet een tuchtrechtelijk verwijt kan worden gemaakt en hij dus niet klachtwaardig heeft gehandeld. De kamer acht het eerste klachtonderdeel ongegrond.