Zoekresultaten 1751-1760 van de 3040 resultaten

Notaris brengt als partijnotaris huisbezoek aan klager (op leeftijd) om hem te bevragen over het verloop van het saldo van de spaarrekening van erflaatster, voor wie klager jarenlang de administratie heeft gedaan. Vervolgens stelt de notaris een proces-verbaal akte op. Over het optreden als partijnotaris mag geen enkel misverstand bestaan. Naar het oordeel van de kamer heeft de notaris niet voldaan aan de op hem rustende extra zorgplicht die voortvloeide uit zijn, van de normale ambtsuitoefening afwijkende, hoedanigheid. Verder heeft de notaris zich bij het huisbezoek onaangekondigd laten vergezellen door de zoon van erflaatster. Naar het oordeel van de kamer had hij daarvoor vooraf toestemming moeten vragen aan klager en niet pas op de drempel van diens woning. Klager heeft de herhaalde vraagstelling door de notaris als intimiderend ervaren. Naar het oordeel van de kamer dient een notaris in dergelijke omstandigheden een grote mate van terughoudendheid en zorgvuldigheid te betrachten. Dat heeft de notaris onvoldoende gedaan. Klacht gegrond zonder oplegging van maatregel.

Klacht over concept-akte houdende proces-verbaal van een algemene vergadering van aandeelhouders (o.a. omvang van de opdracht en inhoud van de concept-akte). Klacht ongegrond.

Voor zover de klacht ziet op het verstrekken van informatie ten tijde van het toetreden tot de woonvereniging en het doorbetalen van toetredingsgelden, is de klacht buiten de termijn van drie jaar ingediend. Ter zake van de voorgenomen splitsing van het registergoed is niet gebleken van klachtwaardig handelen door de notaris. Voor zover het gaat om de notulen op notarieel aktepapier, acht de kamer het aan de opdrachtgevers verstrekken van aangepaste notulen op aktepapier onzorgvuldig. Dat geldt ook voor het niet rectificeren dan wel niet vermelden dat de notulen in de plaats van eerdere notulen treden.

Klaagster heeft ingestemd met levering van de voormalige echtelijke woning (die in eigendom toebehoorde aan haar en wijlen haar echtgenoot) terwijl zij ten tijde van het passeren van de akte niet wist dat de bank enkele minuten voor het geplande transport had meegedeeld dat zij niet langer bereid was afstand te doen van haar hypotheekrecht omdat de aflosnota niet juist was. Volgens de bank had wijlen de echtgenoot (zakelijke) schulden, die eveneens in de aflosnota verdisconteerd moesten worden. De notarisklerk had daar wel even over gesproken met de zwager van klaagster, die haar vergezelde tijdens het transport en eerder contact had gehad met het notariskantoor in verband met de verkoop van de woning, maar niet met klaagster zelf. De resterende verkoopopbrengst is door de notaris in depot gehouden, zonder dat een depotovereenkomst is opgesteld. Dat de notaris heeft geweigerd gebruik te maken van de eerste volmacht van de bank op basis van de eerste aflosnota, acht de kamer niet verwijtbaar. In de gegeven omstandigheden had het wel op de weg van de notaris gelegen zich er van te vergewissen of de (veronderstelde) volmacht van de zwager mede inhield dat hij bevoegd was om namens klaagster in te stemmen met een dergelijke voor haar ingrijpende wijziging van de voorwaarden waaronder de levering van de woning zou plaatsvinden . De toezegging van de notaris aan de bank dat hij zou zorgdragen voor betaling van de restantvordering zodra hij de definitieve aflosnota van de bank zou hebben ontvangen, acht de kamer tuchtrechtelijk laakbaar. Dat de notaris afspraken over het in depot houden van de verkoopopbrengst niet schriftelijk heeft vastgelegd, wordt eveneens verwijtbaar geacht, evenals het feit dat hij klaagster tot handelen heeft willen aanzetten door aan haar te berichten dat hij de verkoopopbrengst aan de bank zou overmaken. Klachten deels gegrond; maatregel van waarschuwing.

Uit de gang van zaken blijkt niet dat de notaris heeft voldaan aan zijn Belehrungspflicht jegens klaagster. Klaagster is onvoldoende voorgelicht over de negatieve gevolgen van de wijziging van de huwelijkse voorwaarden.

Klager verwijt de oud-notaris en de notaris onzorgvuldig en partijdig te hebben gehandeld ten aanzien van de nalatenschap van de moeder van klager. De stichting van de notarissen is in het testament van de moeder van klager benoemd tot bewindvoerder en executeur. Het verwijt tegen de oud-notaris mist feitelijke grondslag. Klager heeft op geen enkele wijze zijn beschuldigingen aan het adres van de notaris aannemelijk gemaakt. Indien moet worden aangenomen dat klager de notaris tevens het verwijt maakt dat zij namens de stichting ten onrechte heeft geweigerd de bewindvoering en de executele te aanvaarden, dan geldt dat een dergelijke weigering legitiem is, wanneer daarvoor een goede grond aanwezig is. De notaris heeft haar motieven – onweersproken – toegelicht. De notaris had een gegronde reden de bewindvoering en executele (namens de stichting) niet te aanvaarden.

De kandidaat-notaris heeft een akte opgemaakt voor de moeder van klagers, waarin zij een schenking doet aan haar zoon/de broer van klagers en waarin eerdere schenkingen aan haar zoon worden vastgelegd. De kamer overweegt dat onvoldoende is gebleken dat de kandidaat-notaris de akte niet had mogen passeren, omdat moeder, volgens klagers, niet wist wat zij deed. De kamer is wel van oordeel dat de kandidaat-notaris vóór het passeren van de akte, buiten aanwezigheid van de zoon, aan moeder had moeten vragen wat haar bedoelingen en wensen waren. De volgende omstandigheden brachten dit mee. Het verzoek tot het opstellen van de schenkingsakte kwam niet van moeder, maar van de zoon, de begunstigde. Moeder en zoon waren de kandidaat-notaris voorheen onbekend. De schenking en kwijtscheldingen hielden een benadeling in van de andere twee kinderen van moeder. De kandidaat-notaris wist dat de verhouding tussen de zoon en de andere kinderen niet optimaal was. Uit het eerste gesprek met de zoon was het de kandidaat-notaris bekend dat eerder een andere notaris was benaderd om de akte op te stellen. Moeder was bejaard en woonde in een zorgcomplex. Moeder had geen kennis kunnen nemen van het concept van de akte. De kamer overweegt verder dat niet aannemelijk is geworden dat moeder heeft verklaard dat zij tijdig voor het passeren van de akte van de inhoud ervan heeft kennisgenomen, zoals de kandidaat-notaris in de akte heeft vermeld. Naar het oordeel van de kamer is niet komen vast te staan dat de kandidaat-notaris de verklaringen van moeder over de schenkingen onjuist heeft weergegeven of dat hij deze niet heeft geverifieerd. Voor de gegrond verklaarde klachtonderdelen wordt de kandidaat-notaris een waarschuwing opgelegd.

Notaris weigert klager inzage in het notarieel dossier. De stelling van klager dat de notaris inzage dient te verlenen in het notarieel dossier, is in zijn algemeenheid onjuist. De notaris heeft onbetwist aangevoerd dat zich in het dossier informatie bevindt, die betrekking heeft op of afkomstig is van de wederpartij van klager. Gezien zijn geheimhoudingsplicht mag de notaris deze informatie niet aan klager ter inzage te geven of (in kopie) ter beschikking stellen. Klager heeft wel recht op inzage in of op afschriften van stukken uit het dossier die op hemzelf betrekking hebben. Als aan de inzage kosten zijn verbonden, bijvoorbeeld doordat het dossier geschoond moet worden, is de notaris gerechtigd aan de inzage de voorwaarde te verbinden dat de daaraan verbonden kosten worden vergoed.

De notaris heeft in de dossiers met nummers [nummer] en [nummer] akten gepasseerd zonder zich ervan te vergewissen dat alle gelden aanwezig waren. Voorts heeft de notaris in de overige 8 dossiers, genoemd in 5.5, gehandeld in strijd met zijn rechercheplicht en heeft de notaris in een ander dossier ([nummer]) in strijd met het Reglement BUD gehandeld. Ten slotte heeft de notaris ontoelaatbaar gebruik gemaakt van de derdengeldenrekening van het notariskantoor, door op 23 december 2011 een bedrag van € 21.000,-- in depot te nemen voor een cliënt terwijl daarvoor geen opgedragen notariële diensten en of werkzaamheden aan ten grondslag lagen. Gezien de ernst van onderhavige klachten oordeelt de kamer dat een zware maatregel op zijn plaats is. Daarbij weegt ook mee dat ten aanzien van de notaris meermalen klachten van vergelijkbare aard gegrond zijn verklaard. Wel neemt de kamer in ogenschouw dat de notaris nu maatregelen heeft getroffen zijn werkzaamheden overeenkomstig de wettelijke regels uit te voeren. De kamer acht het opleggen van de maatregel van schorsing voor de duur van twee weken dan ook passend en geboden.

Uit de stukken van het dossier blijkt dat het adres van klager met de juiste postcode is vermeld in de notariële akte van 22 maart 2006, in de brief van de notaris van 13 november 2013, in het deurwaardersexploot van 14 februari 2014 en in de brief van de notaris aan de Rechtbank Noord-Holland van 3 april 2014. De notaris heeft in de notariële akten van 4 maart 2014, 26 maart 2014 en 7 mei 2014 de postcode niet juist vermeld. Zulks heeft de notaris ook erkend. De notaris heeft ter zitting van 13 januari 2015 verklaard dat voor de juistheid van de gegevens van het registergoed uitgegaan moet worden van de kadastrale aanduiding, die ook geheel correct is opgenomen in het kadaster. De kamer is het eens met deze uitleg en acht de kennelijke typefout in bovengenoemde akten dan ook niet tuchtrechtelijk verwijtbaar. Gezien het vorenstaande en nu klager overigens geen nadeel van dit handelen van de notaris heeft ondervonden, acht de kamer dit klachtonderdeel eveneens ongegrond.