Zoekresultaten 1361-1370 van de 3038 resultaten

De klachten zien op ernstige normschendingen, die de notaris naar het oordeel van de kamer zwaar aangerekend moeten worden. Naar het oordeel van de kamer illustreren deze normschendingen de lichtvaardige en onzorgvuldige wijze waarop de notaris zijn ambt uitoefende. Dit alles kan hem temeer worden aangerekend nu hij, ondanks door het BFT daartoe in de gelegenheid te zijn gesteld, niet over is gegaan tot herstel van in elk geval zijn negatieve financiële positie. Het handelen van de notaris toont aan dat de notaris onvoldoende besef heeft van de hoge eisen die de maatschappij, mede in het belang van de rechtszekerheid, aan het notariaat stelt. Te allen tijde moet op de deugdelijkheid van het werk van een notaris kunnen worden vertrouwd. Het verweer en de houding van de notaris bij de behandeling van de klacht duiden niet op besef van zijn verantwoordelijkheid als notaris; de notaris lijkt het verwijtbare van zijn handelen niet in te zien. De kamer acht de normschendingen van de notaris dusdanig ernstig dat het niet langer verantwoord is dat de notaris zijn ambt voorzet. Ontzetting uit het ambt.

BFT-onderzoek naar handelwijze (thans kandidaat-) notaris. Het notariskantoor waar hij destijds het ambt uitoefende trad op als projectnotaris bij diverse onroerend goed projecten van een woningbouwvereniging. De omvang van de zorgplicht van een notaris wordt in hoge mate bepaald door de concrete omstandigheden van het geval. Wat deze omstandigheden betreft stelt de kamer voorop dat de transacties die voorwerp van onderzoek door het BFT zijn geweest, veelal aangegaan zijn door professionele partijen, die daarbij bijgestaan werden door (fiscaal) deskundigen. Uitgangspunt bij dergelijke transacties tussen grote en deskundige partijen is dat de notariële zorgplicht haar grens vindt waar de notaris goede grond heeft erop te kunnen vertrouwen dat de betreffende belanghebbende zichzelf reeds op de hoogte had gesteld en dat deze tevoren reeds voldoende inzicht had in hetgeen nodig was ter bereiking van het beoogde resultaat. Voorts acht de kamer van belang dat de notaris bij de totstandkoming van de transacties (de obligatoire fase) veelal niet betrokken was. Resumerend komt de kamer tot de slotsom dat de notaris kan worden tegengeworpen dat de dossiervorming op enkele punten te wensen overgelaten lijkt te hebben en dat in een enkele akte van levering duidelijker tot uitdrukking gebracht had kunnen worden dat de tegenprestatie reeds voldaan was ter gelegenheid van een eerdere transactie. De kamer acht deze conclusies van onvoldoende gewicht voor een gegrond te achten bedenking jegens de notaris. Daarbij betrekt de kamer wat de dossiervorming betreft dat de notaris thans niet meer de houder van het protocol is. Niet uitgesloten is dat de dossiervorming wel op orde was maar stukken buiten toedoen van de notaris geen onderdeel meer uitmaken van de betreffende dossiers. De kamer beoordeelt deze conclusies van onvoldoende gewicht om de bedenkingen tegen de notaris gegrond te achten.

De klacht dat de notaris onzorgvuldig heeft gehandeld bij de executieveiling van het pand van klagers is ongegrond.

De kamer is van oordeel dat de kandidaat-notaris in haar verweer voldoende verklaring heeft gegeven voor de trage afwikkeling van de nalatenschap. De kandidaat-notaris was bij het zetten van stappen in de afwikkeling van de nalatenschap telkens afhankelijk van de erfgenamen die geen overeenstemming konden bereiken. Uit het verweer blijkt dat zij niet meer heeft kunnen doen dan hetgeen zij heeft gedaan om voortgang te houden in de afwikkeling. De kamer neemt hierbij in aanmerking dat de kandidaat-notaris op het moment dat zij niet meer verder kwam met de afwikkeling het initiatief heeft genomen om zich tot de kantonrechter te wenden om op die manier uit de ontstane impasse te komen. De trage afwikkeling kan de kandidaat-notaris niet worden verweten.

De indiening van een klacht dient hetzij direct, hetzij indirect verband te houden met het eigen belang van degene die de klacht indient. Tijdens de mondelinge behandeling van de klacht is klaagster diverse malen expliciet gevraagd wat haar belang bij indiening van deze twee klachtonderdelen is. Klaagster heeft hierop telkens geantwoord dat zij kwetsbare ouderen wil beschermen tegen notarissen die willen profiteren van hun naïviteit, waardoor ouderen kosten maken die niet zinvol zijn. De kamer is van oordeel dat dit door klaagster aangevoerde belang niet kan worden aangemerkt als een eigen redelijk belang van klaagster bij de door haar ingediende klachten.

Na de gesloten vaststellingsovereenkomsten tussen de erfgenamen is de notaris in zoverre bij de afwikkeling van de nalatenschap van moeder betrokken geraakt, dat hij van de executeur de opdracht heeft gekregen de nalatenschap conform die overeenkomsten af te wikkelen. Dat er sprake zou zijn geweest van het verstrekken aan de notaris van een algehele afwikkelingsbevoegdheid is niet gebleken. Gelet op de verkregen opdracht was de notaris niet bevoegd zelfstandig beslissingen te nemen in het geval de erfgenamen twistten over (de uitleg van) de overeenkomsten. De notaris heeft dan ook niet onjuist gehandeld door de advocaten van partijen te informeren over de tegengestelde standpunten wat betreft de vermeende dubbeltelling van kosten, zodat de advocaten daarover een oplossing konden bereiken.

De notaris dient bij een zakelijke transactie als de onderhavige, waarbij het ging om zeer grote belangen, voorafgaande aan het verlijden van de akte(n) vast te stellen dat aan formele vereisten is voldaan, dat partijen bevoegd zijn de opdracht tot vestigen van een hypotheek te geven en dat sprake is van een achterliggende vordering. Voor zover de notaris heeft gesteld dat het niet voor zijn rekening komt indien partijen hem moedwillig hebben misleid, volgt de kamer hem niet. Het behoort tot de taak van de notaris voldoende onderzoek te doen, om die misleiding zoveel als mogelijk is te voorkomen.

Met betrekking tot de weigering van de notaris om het gevraagde te verstrekken voert de notaris terecht het verweer dat de legitimatie cruciaal is. In dit geval gaat het om klager die aangeeft dat hij door [ A ] gemachtigd is om stukken op te vragen. In een dergelijke situatie, waarin [ A ] niet in persoon bij de notaris verschijnt, mag en kan de notaris alleen afschriften verstrekken op basis van een volmacht indien deze volmacht door een andere notaris gelegaliseerde handtekeningen bevat en de originele volmacht naar de notaris is gezonden.

De klacht dat de (kandidaat-)notaris onzorgvuldig heeft gehandeld bij de executieveiling van het pand van klagers is ongegrond.

Mogelijke discussie over het voortbestaan van de schuld diende te worden voorkomen. Dat brengt met zich dat de notaris niet juist heeft gehandeld door de schuld niet conform het gestelde in het testament in de akte afgifte legaat te vermelden. Het was aan de notaris om, indien partijen het niet nodig of niet wenselijk achtten dat de schuld zou worden vermeld, zij er in had voorzien dat dit schriftelijk zou worden vastgelegd.