Zoekresultaten 1351-1360 van de 3038 resultaten

Overdracht perceel grond. Klaagster verwijt notaris dat hij in 2015 akte van levering heeft gepasseerd, terwijl hij wist dat er ten tijde van de voorafgaande levering van het perceel in 1992 geen akte van berusting was. Ouderlijke boedelverdeling. In beginsel mag een notaris afgaan op de juistheid van de titel van aankomst en mag hij voortbouwen op het werk van andere notarissen. Enkel indien er concrete indicaties zijn dat de eerdere notaris zijn werk niet goed heeft verricht, mag nader onderzoek van de volgende notaris worden verwacht. Kamer oordeelt dat het ten tijde van het openvallen van de nalatenschap van de moeder van klaagster in 1991 gangbare praktijk was dat de langstlevende over registergoederen kon beschikken zonder dat de kinderen een verklaring van berusting of eerbiediging testament hadden ondertekend. Dit betekent dat destijds ook zónder berusting door de legitimarissen een rechtsgeldige levering kon plaatsvinden. Nu niet is gesteld of gebleken dat klaagster de toedeling van de nalatenschap aan vader ten tijde van de overdracht van het perceel landbouwgrond had betwist, dan wel dat klaagster bezwaar had gemaakt tegen de overdracht van tot de nalatenschap behorende registergoederen zolang de door haar in de verklaring van berusting gestelde voorwaarde niet was voldaan, is de kamer van oordeel dat aangenomen mag worden dat vader ten tijde van de levering daarvan op 25 februari 1992 beschikkingsbevoegd was. Bij gebrek aan andersluidende gegevens, die niet zijn gesteld of gebleken, bestond er naar het oordeel van de kamer voor de notaris in 2015 dan ook geen indicatie om nader onderzoek te verrichten naar de vraag of de legitimarissen in 1992 hadden berust in de bepalingen van het testament van moeder. Dat hij dergelijk nader onderzoek ruim 23 jaar later niet heeft verricht en dat hij, zoals te doen gebruikelijk, heeft voortgebouwd op de eerdere titel van aankomst, acht de kamer daarom niet tuchtrechtelijk verwijtbaar. Ongegrond.

Klacht over o.a. onduidelijke formulering erfstelling. Op de notaris rust een zwaarwegende zorgplicht om al datgene te verrichten wat nodig is voor het intreden van de rechtsgevolgen die zijn beoogd met de rechtshandeling. De wensen van een testateur dienen te worden geïnventariseerd en overeenkomstig de bedoeling dient een uiterste wilsbeschikking te worden geredigeerd. Mede gelet op het vertrouwen dat de deelnemers aan het rechtsverkeer moeten kunnen stellen in een notariële akte, geldt de bedoelde verplichting jegens alle belanghebbenden - waaronder klaagster - en niet slechts jegens de partijen bij de in de notariële akte opgenomen rechtshandelingen. Deze zwaarwegende zorgplicht brengt mee dat de bewoordingen van een uiterste wilsbeschikking duidelijk dienen te zijn. Naar het oordeel van de kamer zijn de bewoordingen van de in het onderhavige testament opgenomen erfstelling niet duidelijk genoeg en niet ondubbelzinnig; de formulering in kwestie kan in redelijkheid ook anders gelezen worden dan zij blijkbaar bedoelt uit te drukken. Klacht is op dit punt gegrond. Maatregel van waarschuwing. Voor het overige is klacht ongegrond.

De notaris heeft zijn zorgplicht jegens klaagster geschonden en heeft in zijn algemeenheid, de eer en het aanzien van het notariaat geschonden.

Klager verwijt de notaris dat hij partijdig en ondeskundig heeft meegewerkt aan het passeren van de akte op basis van een onherroepelijke volmacht die erflater had gegeven aan de broer en die was opgenomen in de akte van economische eigendomsoverdracht.

Klaagster verwijt de notaris dat hij heeft gehandeld in strijd met artikel 98 van de Wet op het notarisambt (Wna) (oud), omdat hij in het proces rondom het passeren van diverse akten van levering niet heeft gehandeld zoals een behoorlijk notaris betaamt.

Klaagster heeft de notaris aansprakelijk gesteld voor schade die zij zegt te hebben geleden als gevolg van een beroepsfout van de notaris. Klaagster heeft de notaris verzocht die schade aan zijn beroepsaansprakelijkheidsverzekering te melden. De notaris heeft dit geweigerd. Klaagster maakt de notaris daarvan een verwijt. Tijdens de klachtprocedure heeft de notaris alsnog zijn verzekeraar geïnformeerd. De kamer stelt vast dat klaagster bij gelegenheid van de mondelinge behandeling heeft meegedeeld dat haar advocaat bezig is de schade bij de verzekeringsmaatschappij van de notaris te verhalen en dat niet is gebleken dat de verzekeringsmaatschappij de claim van klaagster niet in behandeling wenst te nemen. Dit betekent volgens de kamer dat klaagster geen belang meer heeft bij haar klacht en dat zij daarin niet-ontvankelijk moet worden verklaard.

Naar het oordeel van de kamer hebben de notaris en de kandidaat-notaris niet onjuist gehandeld door geen contact op te nemen met klager, maar de e-mail direct door te sturen naar degenen die de beslissing over de gunning hebben genomen, namelijk de erfgenamen. De erfgenamen hebben in deze e-mail van klager vervolgens geen aanleiding gezien om af te zien van de gunning aan de andere koper of de gang van zaken rondom de gunning nader te laten onderzoeken. Het is niet aan de executeur om zelfstandig, zonder opdracht van de erfgenamen tot enigerlei actie over te gaan, nog afgezien van de vraag of na gunning aan een derde een wijziging van de koopovereenkomst tussen deze derde en de erfgenamen nog mogelijk was geweest.

Het handelen van een notaris als hier aan de orde is slechts bij hoge uitzondering te verontschuldigen. In het onderhavige geval is sprake van het ontbreken van een adequaat en actueel overzicht van de bewaringspositie, het onjuist informeren van het BFT, negatieve liquiditeit en negatief eigen vermogen en drie bewaringstekorten. De kamer acht deze nalatigheden, zowel gezamenlijk als afzonderlijk, dusdanig ernstig dat die in beginsel een ontzetting uit het ambt rechtvaardigen. Echter, de kamer ziet hier termen aanwezig hiervan af te wijken en aan de notaris een berisping op te leggen. Daarvoor is redengevend dat de notaris spijt heeft betuigd, dat zij er op heeft toegezien dat de kwaliteitsrekening nadien geen tekorten meer vertoonde en dat zij, ook in de visie van het BFT, inmiddels toereikende maatregelen heeft getroffen teneinde dergelijke fouten in de toekomst te voorkomen. De notaris is een geïntensiveerd samenwerkingsverband aangegaan met een nieuwe accountant, waarbij de administratie thans wekelijks wordt gecontroleerd. Ook heeft de notaris duidelijk gemaakt dat zij voorafgaand aan het passeren van een akte in haar werkwijze een extra veiligheidswaarborg heeft ingebouwd om te voorkomen dat een akte wordt getekend zonder dat de daarvoor bestemde derdengelden aanwezig zijn. Het BFT heeft bij gelegenheid van de mondelinge behandeling van de klachten ook niet aangedrongen op een ontzetting van de notaris uit het ambt.

Een vereniging van eigenaars (VvE) verwijt de notaris niet te hebben voldaan aan haar verzoek om bij de overdracht van een appartementsrecht de bedragen, die de verkoopster nog aan de VvE verschuldigd was, te verrekenen met de koopprijs. De kamer is in de eerste plaats van oordeel dat de VvE belanghebbende is bij de klacht, gelet op het ruime belangenhebbendenbegrip van artikel 99 lid 1 Wna. In de tweede plaats overweegt de kamer het volgende. Uit artikel 5:122 lid 3 BW volgt dat koper en verkoper van een appartementsrecht hoofdelijk aansprakelijk zijn voor betaling van verschuldigde bijdragen. Aangenomen wordt dat daaronder alleen vallen de bijdragen die jaarlijks bij de exploitatierekening worden vastgesteld en de voorschotbijdragen die bij de jaarlijkse begroting worden vastgesteld. In artikel 5:122 lid 5 BW wordt bepaald dat de notaris moet zorgen dat een verklaring van een VvE, waarin opgave wordt gedaan van de bedoelde bijdragen, aan de akte wordt gehecht. In de notariële praktijk is het gebruikelijk dat de verschuldigde bijdragen, vermeld op de verklaring, na levering van het appartementsrecht door de notaris worden verrekend met de koopprijs. In de voorliggende zaak heeft de notaris de verklaring van artikel 5:122 lid 5 BW ontvangen. Nadat de verkoopster tegen de verschuldigdheid van de bijdragen bezwaar had gemaakt bij de notaris, heeft de notaris besloten de bijdragen niet te verrekenen. Of de notaris dat terecht heeft gedaan kan onvoldoende worden beoordeeld, bij gebreke van (bewijs)stukken of van een toelichting ter zitting door en partijen. Hun afwezigheid ter zitting brengt tevens mee dat geen bevraging mogelijk was of en in hoeverre het reglement van splitsing afwijking van het bepaalde in artikel 5:122 lid 3 BW mogelijk maakt, wat van belang kan zijn voor de beoordeling of de bijdragen verschuldigd zijn. Met het zich scharen achter het standpunt van de verkoopster heeft de notaris mogelijk de VvE in een financieel nadelige positie gebracht. De notaris had dit kunnen voorkomen door vóór het passeren van de akte de VvE te informeren dat de bijdragen niet zouden worden verrekend en had aldus de VvE de mogelijkheid geboden daartegen rechtsmiddelen in te stellen. Door dit na te laten heeft de notaris onzorgvuldig jegens de VvE gehandeld. Klacht gegrond. Geen maatregel.

De notaris heeft in 1991 het testament van de broer van klaagster gepasseerd. De oud-notaris heeft destijds met de broer van klaagster het testament voorbesproken en heeft het opgesteld. Klaagster stelt dat haar broer onvoldoende wilsbekwaam was een testament op te laten maken en verwijt de notaris en de oud-notaris onzorgvuldig te hebben gehandeld. De laatstgenoemden stellen geen enkele herinnering meer te hebben aan het dossier. Zij nemen aan dat zij, zoals gebruikelijk, de wilsbekwaamheid van de testateur te hebben beoordeeld. De kamer stelt vast dat thans niet meer is te achterhalen wat heeft plaatsgevonden tijdens het gesprek van de oud-notaris met de broer van klaagster en bij het passeren van het testament door de notaris. Dat de verklaringen van de notaris en de oud-notaris niet op waarheid berusten, is onvoldoende gebleken. De kamer acht het niet ondenkbaar dat een notaris niet meer voor ogen staat dat wat vijfentwintig jaar geleden heeft plaatsgevonden bij het opstellen en passeren van een testament, ook al betreft het, zoals in dit geval, een bijzondere making. Nu niet is komen vast te staan dat de oud-notaris of de notaris geen of onvoldoende onderzoek heeft gedaan naar de wilsbekwaamheid van de broer van klaagster kan hun in dit geval geen onzorgvuldigheid worden verweten en is de klacht ongegrond.