Zoekresultaten 41551-41600 van de 47494 resultaten

Klager klaagt er over dat verweerster teveel uren aan hem in rekening heeft gebracht voor de door haar verrichte werkzaamheden en onnodige proceshandelingen heeft verricht en teveel griffierecht aan hem in rekening heeft gebracht. Over het aantal uren dat in rekening is gebracht is in het kader van de begrotingsprocedure geoordeeld. Gezien de uitkomst van deze procedure staat vast dat verweerster niet een excessief aantal uren aan klager in rekening heeft gebracht. Daarom is geen taak meer weggelegd voor de tuchtrechter. Niet is komen vast te staan dat onnodige proceshandelingen zijn verricht. Het teveel aan klager in rekening gebrachte griffierecht is ongedaan gemaakt. Alle onderdelen van de klacht zijn kennelijk ongegrond.

Klager is na een bedrijfsongeval vanwege hoofdpijn- en nekklachten verwezen naar de afdeling neurologie van het ziekenhuis waar klager door twee neurologen is gezien. Later ontstonden bij klager momenten van afwezigheid. Van klager is een EEG en een CT-scan gemaakt en een MRI van de hersenen. Klager verwijt de neuroloog dat hij het MRI-onderzoek heeft beperkt tot de hersenen en niet de halswervelkolom voor de nekklachten heeft onderzocht. Het RTG heeft de klacht zonder verder onderzoek in raadkamer afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klager.

Beroepsfouten psychiater. Patiënte van psychiater heeft waandenkbeelden bij ernstige aandoening (tumor in ruggenmerg) en onderkent noodzaak operatie niet. Ondanks zijn taak hierin, onderneemt de psychiater vrijwel niets om patiente tijdig voor te bereiden op de voor haar noodzakelijke operatie. Berisping.

Klager is na een bedrijfsongeval vanwege hoofdpijn- en nekklachten, verwezen naar de afdeling neurologie van het ziekenhuis waar klager door twee neurologen is gezien.Later ontstonden bij klager momenten van afwezigheid. Van klager is een EEG en een CT-scan gemaakt en een MRI van de hersenen. Klager heeft tegen beide neurologen een klacht ingediend. Klager verwijt de neuroloog dat hij het MRI-onderzoek heeft beperkt tot de hersenen en niet de halswervelkolom voor de nekklachten heeft onderzocht. Tevens verwijt hij de neuroloog dat hij niet heeft willen meewerken aan vervroeging van de gemaakte afspraak naar een andere datum dan 10 november 2009. Het RTG wijst de klacht zonder verder onderzoek in raadkamer af. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klager.

Klaagster klaagt verpleegkundige aan die zich jegens klaagster in het ziekenhuis presenteerde als ‘medisch maatschappelijk werkster’. Het RTG heeft de klacht niet ontvankelijk verklaard. Het CTG oordeelt dat het college bevoegd is kennis te nemen van de klacht nu aangeklaagde staat ingeschreven in het BIG-register, en verwerpt het beroep nu duidelijk is dat geen sprake is van handelen in de hoedanigheid van verpleegkundige maar van maatschappelijk werkster.

Verzet tegen voorzittersbeslissing ongegrond.

Klaagster verwijt de huisarts dat hij zonder nader onderzoek de diagnose mammacarcinoom heeft gesteld. Klaagster heeft de arts nog gevraagd of er echt geen sprake was van borstinfectie/ontsteking, maar daar was geen sprake van. Klacht afgewezen.

Klaagster verwijt verweerster, internist-hematoloog, dat zij ten aanzien van de inmiddels overleden echtgenoot van klaagster niet heeft willen meewerken aan een second opinion, dat zij onvoldoende de hygiëne op haar afdeling heeft bewaakt, niet adequaat heeft gehandeld op de uitslag van een bloedkweek, aan de patiënt een te hoge dosis morfine heeft voorgeschreven en hem te lang op een MRI-scan heeft laten wachten. Tevens verwijt van onvoldoende communicatie. Klacht ongegrond.

Bedrijfsarts wordt verweten dat hij zich niet onpartijdig heeft opgesteld en zich niet gehouden heeft aan de normale procedures die gelden voor re-integratietrajecten, waardoor klaagster ernstig is tegengewerkt bij haar re-integratie. Ongegrond.

Klaagster verwijt de chirurg dat hij voorafgaand aan de ingreep niet heeft overlegd met de verantwoordelijke arts en niet heeft besloten de operatie niet uit te voeren, gezien de risico’s die daaraan verbonden waren en ook omdat hij de volgende dag met vakantie ging. Klaagster verwijt de arts voorts dat hij niet bekwaam was en onjuiste informatie heeft verstrekt. Klacht afgewezen.

Arts wordt verweten dat zijn aan de IND uitgebrachte medische adviezen, met betrekking tot de aanvraag voor het verblijf van de twee pleegkinderen van klager, niet aan de vereiste zorgvuldigheid voldoen omdat hij onder meer onvoldoende oog heeft gehad voor de specifieke medische problematiek bij de kinderen. Ongegrond. Publicatie.

Klaagster verwijt de verzekeringsarts dat hij in zijn advisering aan de IND tekort is geschoten in de jegens haar in acht te nemen zorg. Het rapport voldoet niet aan de daaraan te stellen eisen. Klacht afgewezen.

Bedrijfsarts wordt grensoverschrijdend gedrag, schending van zijn beroepsgeheim, onvoldoende informatieverstrekking en niet doorverwijzen verweten. Ongegrond.

Klaagster verwijt de arts dat hij in zijn advisering aan de IND tekort is geschoten in de jegens haar in acht te nemen zorg. Het rapport voldoet niet aan de daaraan te stellen eisen. Klacht afgewezen.t

De klacht heeft betrekking op de behandeling van klager door de fysiotherapeut. De klacht bestaat uit een vijftal klachtonderdelen: geen deugdelijke praktijkvoering, geen deugdelijke verslaglegging, eenzijdig beëindigen behandelrelatie, indruk gewekt dat er sprake was van andersoortige relatie dan professionele en plaatsvinden van seksuele handelingen. Klager heeft eerder een klacht ingediend tegen verweerder maar heeft deze destijds ingetrokken. Het RTG heeft overwogen dat klager misbruikt maakt van zijn bevoegdheid tot klagen door opnieuw te klagen op basis van hetzelfde feitencomplex en oordeelt tot niet-ontvankelijkheid met publicatie. Het Centraal Tuchtcollege vernietigt de bestreden beslissing en wijst de zaak terug naar het Regionaal Tuchtcollege.

Klaagster verwijt de cardioloog dat hij een informatie- en voorlichtingsverplichting heeft geschonden door niet de mogelijkheid van plaatsing van een ICD met de patiënt te bespreken. Voorts stelt zij dat de cardioloog zijn zorgplicht heeft geschonden door na te laten nader onderzoek te verrichten naar aanleiding van de klachten van de patiënt bij gelegenheid van de laatste controle. Tot slot stelt klaagster dat de bejegening van de nabestaanden onzorgvuldig is geweest. Het Regionaal College heeft geoordeeld dat de cardioloog zijn informatieverplichting jegens de patiënt niet heeft geschonden, nu plaatsing van een ICD niet geïndiceerd was. Bij het laatste poliklinische contact heeft patiënt er melding van gemaakt drie keer een onrustig gevoel te hebben gehad, maar omdat er geen hartkloppingen, duizeligheid of wegrakingen waren geweest, mocht de cardioloog ervan uitgaan dat – op dat moment – geen sprake was van hartfalen. Ten aanzien van de bejegening oordeelt het Regionaal College dat, gelet op de terughoudendheid die dient te worden betracht bij de beoordeling van het feitelijk verloop van de communicatie verschil van mening bestaat, niet is komen vast te staan dat verweerder zich onprofessioneel heeft uitgelaten en dat hem derhalve van het onbevredigend verlopen van het gesprek geen tuchtrechtelijk verwijt kan worden gemaakt. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep. Plaatsing van een ICD bij patiënt was niet geïndiceerd. Voorts is niet gebleken dat de cardioloog de klachten van de patiënt onvoldoende serieus genomen heeft, of dat hem schending van zijn zorgplicht kan worden verweten. Daarbij is mede van belang dat het acute incident dat de patiënt kort na zijn bezoek aan de cardioloog heeft getroffen zich helaas slecht voorzienbaar is, en dat eventueel nader onderzoek ten tijde van – of kort na – de controle op 18 december 2007 weinig voorspellende waarde zou hebben gehad ten aanzien van de hartstilstand die de patiënt op eerste kerstdag 2007 heeft getroffen. Met betrekking tot het verwijt dat de cardioloog de nabestaanden onheus of onzorgvuldig heeft bejegend gedurende een gesprek op 10 maart 2009 overweegt het Centraal Tuchtcollege dat op basis van het onderzoek ter zitting voldoende aannemelijk is geworden dat de uitlatingen van de cardioloog niet krenkend bedoeld waren, maar dat hij met de aangehaalde voorbeelden heeft bedoeld de onvoorspelbaarheid van dergelijk cardiologisch lijden te verduidelijken.

Raadkamerbeslissing. Klacht tegen tandarts, ingetrokken maar verweerder wenst voorzetting van de behandeling. Verweerder heeft niet gehandeld in zijn hoedanigheid van tandarts. Klaagster niet-ontvankelijk.

Raadkamerbeslissing. Klacht tegen psychiater. Klager, verblijvend in een TBS-instelling, beklaagt zich onder meer over het voorschrijven van risperidon bij een autisme- en persoonlijkheidsstoornis en overplaatsing na een door hem veroorzaakt incident. Klacht als kennelijk ongegrond in raadkamer afgewezen.

Klaagster verwijt de huisarts dat zij haar beroepsgeheim heeft geschonden door met de vader van de kinderen van klaagster niet alleen over de kinderen te praten maar ook over de medische situatie van klaagster. Klaagster stelt dat de huisarts het vertrouwen van klaagster misbruikt, de opinies van specialisten willens en wetens naast zich neer legt en vast heeft gehouden aan haar ongefundeerde en zeer afwijkende opinie. Het is aan het Regionaal Tuchcollege niet gebleken dat de huisarts haar beroepsgeheim heeft geschonden door met de ex-echtgenoot over de medische situatie van klaagster te spreken. Uit het dossier blijkt dat de huisarts terecht aan de ex-echtgenoot informatie omtrent de kinderen heeft verstrekt, nu deze na de echtscheiding het ouderlijk gezag had behouden. Dat zij informatie over klaagster zelf aan de ex-echtgenoot heeft verstrekt betwist de huisarts, en klaagster heeft dit niet kunnen aantonen. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het hoger beroep.

Klaagster is woonachtig in de Bondsrepubliek Duistland en is niet als patiënt ingeschreven in de praktijk van de huisarts. Op enig moment heeft klaagster de praktijk van de huisarts bezocht met het verzoek om onderzoek naar een blaasontsteking. Er waren geen aanwijzingen voor een spoedeisende situatie en de huisarts heeft klaagster gevraagd vooraf contant het passantentarief te betalen voordat hij haar zou behandelen. Klaagsters klacht houdt in dat de huisarts heeft geweigerd klaagster te behandelen en dat hij dat niet had mogen weigeren. Het RTG wijst de klacht als kennelijk ongegrond af. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klaagster.

Klager heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat de notaris is afgeweken van de aan hem gegeven opdracht. Klacht ongegrond.

Kandidaat-notaris heeft een fout gemaakt door in strijd met de opdracht een bedrag uit te keren in plaats van in depot te houden. Notaris is daarvoor verantwoordelijk. Nu de notaris heeft nagelaten om de gevolgen van de fout te herstellen, heeft hij niet gehandeld zoals van een redelijk handelend notaris mocht worden verwacht. Waarschuwing.

De deken heeft een drietal bezwaren tegen verweerder ter kennis van de raad gebracht. Alle bezwaren houden in dat verweerder tijdens zijn schorsing werkzaamheden heeft verricht die tot het werkgebied van een advocaat behoren. De raad heeft één bezwaar ongegrond verklaard omdat niet is komen vast te staan dat het verweerder was die in een telefonisch onderhoud met de secretaresse van de advocaat van een wederpartij vragen heeft beantwoord over een processtuk uit het dossier. Ten aanzien van de overige twee dekenbezwaren heeft de raad het volgende overwogen. Vast is komen te staan dat verweerder in de maand mei 2011 meermalen telefonisch contact heeft gehad met de advocaat van een wederpartij over een lopend dossier waarbij het geheel van de zaak, de achtergrond, de opzet en de noodzaak van een procedure aan de orde zijn geweest. Verweerder heeft de advocaat om toezending van stukken gevraagd en heeft hem een brief in het vooruitzicht gesteld. De raad heeft geoordeeld dat deze contacten niet anders kunnen worden gekwalificeerd dan als de werkzaamheden van een advocaat, waarmee verweerder in strijd met de hem opgelegde schorsing heeft gehandeld. Dat verweerder bij deze contacten, naar hij stelt, zou hebben geput uit zijn kennis van het dossier uit het verleden, maakt dat niet anders. Voorts is komen vast te staan dat verweerder in het kader van een hoger beroepprocedure waarin hij de belangen van een cliënte behartigde, na het ingaan van zijn schorsing een bespreking heeft gehad met die cliënte ter voorbereiding van het pleidooi dat in die zaak zou plaatsvinden. Verweerder heeft aantekeningen van dat gesprek gemaakt ten behoeve van de pleitnota en heeft gesteld dat hij zijn kantoorgenoot heeft geadviseerd over het opstellen daarvan. Ook heeft hij het arrest van het hof met de cliënte besproken, waarbij de mogelijkheid van het vragen van een cassatieadvies aan de orde is geweest. Verweerder heeft ontkend dat hij de pleitnota en de notitie ten behoeve van het vragen van cassatieadvies zelf heeft opgesteld, maar de raad acht die ontkenning niet geloofwaardig in het licht van de brieven van zijn kantoorgenoot aan de cliënte waarin deze onder meer heeft vermeld dat de afspraken die verweerder met de cliënte had gemaakt, niet inhielden dat van hem, de kantoorgenoot, "enige activiteit" werd verlangd. De raad heeft geoordeeld dat verweerder - ook in het geval hij de pleitnota en de notitie ten behoeve van de cassatie niet zelf heeft geschreven - aldus werkzaamheden heeft verricht die behoren tot het werkgebied van de advocaat. De raad heeft beide bezwaren gegrond verklaard en verweerder mede gezien de lange lijst met tuchtrechtelijke veroordelingen, waaronder de hem recentelijk opgelegde langdurige onvoorwaardelijk schorsing, de maatregel van schrapping van het tableau opgelegd.

Elk jaar dat de accountant een jaarrekening voor zijn client samenstelt, rusten op hem (opnieuw) de verplichtingen voortvloeiende uit de NVCOS. Indien hij daarbij steeds weer dezelfde fout maakt, dan vangt de drie- en zesjarige verjaringstermijn na ommekomst c.q. bekendheid van/met elke fout voor die fout opnieuw aan. Voor zover al juist zou zijn dat de client in strijd met boek 2, titel 9 BW de opdracht heeft gegeven geen enkelvoudige jaarrekening op te stellen, dat had op de accountant de verplichting gelegen zijn client op diens wederrechtelijke gedrag te wijzen en hem te adviseren anders te handelen en dat schriftelijk vast te leggen. Op de accountant die de jaarrekening samenstelt ligt in bijzondere gevallen de verplichting om te beoordelen of een bepaalde handelsactiviteit van zijn client wel met BTW is belast. In casu mocht hij echter op een bij de client gehouden fiscaal onderzoek vertrouwen, waarbij geen opmerkingen waren gemaakt dat voor de betrokken handelsactiviteit ten onrechte BTW-plichtigheid was aangenomen

Betrokkene is als bestuurder van een vereniging van eigenaren opgetreden en kan voor de uitoefening daarvan tuchtrechtelijk aangesproken worden. Tegen bedreigingen van zelftoetsing en eigen belang zijn door betrokkene afdoende waarborgen genomen. Ten onrechte heeft betrokkene aangenomen dat op een coöperatieve vereniging geen verplichting rust een jaarrekening te publiceren. Art. 2:360, derde lid BW is niet op een coöperatie van toepassing

Onzorgvuldig bindend advies

Klaagster klaagt over wijze waarop huisarts haar dementerende moeder medisch begeleidt. Het verwijt is o.a. het tegen de wil van moeder toedienen van een griepprik en het weigeren met klaagster te spreken over de medische toestand van moeder. Aan de orde is de vraag of de ruim geformuleerde machtiging van moeder aan klaagster toereikend is nu de andere dochters meer specifiek gemachtigd zijn en of klaagster wel als rechtstreeks belanghebbende kan gelden. Het RTG oordeelt klaagster deels niet-ontvankelijk en wijst de overige klachten af. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klaagster.

Indien, zoals verweerder stelt, de betreffende factuur geen betrekking had op de door klaagster gestelde prijsafspraak voor de gehele zaak, betekent dit dat door verweerder nog niet verrichte werkzaamheden bij klaagster in rekening zijn gebracht, wat verweerder tuchtrechtelijk valt aan te rekenen. Het vorderen van een wettelijke verhoging staat het vorderen van de wettelijke rente over de hoofdsom niet in de weg. Niet gebleken dat verweerder eventuele verdelingskosten voor klaagster inzichtelijk heeft gemaakt en de beslissing om met inachtneming daarvan al dan niet tot incasso over te gaan aan haar heeft voorgelegd. Hoewel een cliënt zelf tot aanvraag van peiljaarverlegging dient over te gaan, mag van een advocaat worden verwacht dat hij zijn cliënt op deze mogelijkheid wijst en zijn cliënt daarin adviseert. Nadat vonnis is gewezen onvoldoende adequaat gehandeld, en ten onrechte nagelaten op verzoek van zijn cliënte de executie van het vonnis ter hand te nemen. Klacht over trage afhandeling ten onrechte aangegrepen om werkzaamheden te beëindigen. Van een advocaat mag worden verwacht dat hij zijn cliënt uitlegt hoe op grond van een proceskostenveroordeling aan hem betaalde proceskosten zich verhouden tot hetgeen hij aan zijn cliënt in rekening heeft gebracht. Klacht gegrond; onvoorwaardelijke schorsing 14 dagen

De klacht behelst het verwijt, dat verweerster niet tijdig een deskundigenrapport heeft opgevraagd en in de procedure bij de Centrale Raad van Beroep heeft overgelegd. De klacht mist feitelijke grondslag. Uit het dossier blijkt dat met de voorgangster van verweerster een andere afspraak is gemaakt en niet gebleken is dat klager na overname van de zaak door verweerster op die afspraak is teruggekomen. Voorzittersbeslissing. Klacht kennelijk ongegrond.

Klaagster had een verklaring afgelegd ten behoeve van een zakelijke relatie, cliënt van verweerder. Toen die relatie ten einde kwam heeft klaagster die verklaring in willen trekken. Verweerder heeft daar niet aan mee willen werken. Klaagster verwijt hem dat. Klacht kennelijk ongegrond omdat de verklaring was ingebracht door de cliënt van verweerder, verweerder af mocht gaan op de juistheid daarvan zolang hem niet van onjuistheid was gebleken, de door klaagster beweerde onjuistheid alleen gelegen was in de door haar in die verklaring aangenomen hoedanigheid, terwijl verweerder alvorens een besluit omtrent klaagsters verzoek te nemen advies heeft ingewonnen bij de deken.

Klacht tegen chirurg. Rol als assistent-supervisor bij operatie. Niet gekeken naar markering darmtumor met OI-inkt. Operateur neemt niet zelf kennis van PA-verslag. College uit zorgen over gefragmenteerde zorg in ziekenhuis. Ongegrond en publicatie.

Verweerder handelde niet klachtwaardig door ook met de partner van klaagster te communiceren, nu deze partner van aanvang af bij de zaak betrokken was en als aanspreekpunt fungeerde. Verweerder heeft geen brieven gedeclareerd die buiten het bereik van de toevoeging vielen.

De klacht heeft betrekking op de broer van klager, die is overleden aan de gevolgen van T-cel lymfoblastair lymfoom/T-cel acute lymfatische leukemie. Patiënt werd door de huisarts verwezen naar een internist. Op verzoek van de internist heeft de patholoog, pathologisch onderzoek verricht en geconcludeerd dat er bij klagers broer sprake was van een perifeer T-cel lymfoom. Klager verwijt de patholoog dat zijn onderzoek heeft geresulteerd in een verkeerde diagnose. Hierdoor heeft patiënt lange tijd de verkeerde behandeling gekregen en was hij uiteindelijk, toen de juiste diagnose werd gesteld, niet meer behandelbaar en is hij overleden. Het RTG oordeelt de klacht gegrond en legt de patholoog de maatregel van waarschuwing op. De patholoog komt in beroep. Het Centraal Tuchtcollege acht de klacht ongegrond, vernietigd de bestreden beslissing en gelast de publicatie.

Verweerder is tekort geschoten in voorbereiding conclusie van antwoord en comparitie van partijen door geen commentaar te vragen op concept-conclusie, niet te inventariseren welke stukken nog ingebracht dienden te worden, ten onrechte de verwachting te wekken dat er nog wel een tussenvonnis met bewijsopdracht zou komen. Het uitvoerbaar bij voorraad verklaarde vonnis te laat – ruim twee weken na vonniswijzing - toegestuurd. Declaraties niet gespecificeerd, zelfs nog niet nadat daarover was geklaagd. Enkele waarschuwing.

Klacht tegen tandarts. Klacht ziet op behandeling en bejegening. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de uit elf onderdelen bestaande klacht afgewezen. Klaagster komt alleen in beroep van het oordeel dat de klacht dat de tandarts heeft verzwegen dat een kies door een mislukte trekpoging is afgebroken en dat hij klaagster zonder de kies te hebben hersteld naar huis heeft gestuurd (klachtonderdelen 9 en 10) ongegrond is. Volgens het Centraal Tuchtcollege is niet komen vast te staan dat de kies tijdens de behandeling is afgebroken en is daarmee ook de feitelijke grondslag voor klachtonderdeel 10 komen te vervallen. Beroep verworpen.

Verweerder heeft stuk ingebracht nadat vonnis was bepaald, zonder de wederpartij daar toestemming voor te vragen (gedragsregel 15 lid 2). Hoewel klager hem daartoe de gelegenheid bood het stuk alsnog terug te nemen dat niet gedaan. Gegrond, enkele waarschuwing.

Klacht tegen huisarts. Klager verwijt de huisarts dat deze zich in het dossier niet heeft beperkt tot medisch/therapeutisch noodzakelijke aantekeningen en dat de huisarts in het dossier ten onrechte en voor klager beledigende opmerkingen heeft opgenomen die geen toegevoegde waarde hebben. De huisarts heeft het dossier aangepast en aangeboden een gesprek met klager te voeren, wat klager niet wilde. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Klacht tegen psychiater over de behandeling van de zoon van klagers, waarbij onvoldoende rekening zou zijn gehouden met de mogelijkheid van suïcide en de ouders zowel voor als na de suïcide onvoldoende betrokken en geïnformeerd zouden zijn. Ongegrond.

Een notaris dient ervoor zorg te dragen dat een boedeldossier op orde is. De notaris heeft iemand ten onrechte als executeur opgevoerd en onrechtmatig gelden naar zich toegetrokken.Hij had ervoor dienen te zorgen dat de gelden op de juiste rekening terecht zouden komen. Schorsing van twee dagen.

In eerste aanleg heeft klaagster geklaagde over de wijze waarop een operatie aan haar been is verricht door een chirurg. Het RTG heeft de klacht ongegrond verklaard. In hoger beroep is geklaagd over het gehanteerde antibiotica beleid en over de keuze van het fixatie materiaal bij de osteosynthese. In eerste instantie had de arts een dikker fixatie materiaal willen gebruiken. Hij heeft de dag voor de operatie ook gecontroleerd of dit voorradig was. Echter tijdens de operatie bleek dit materiaal niet langer steriel verpakt te zijn. Vanwege de opgetreden infectie was langer uitstel van de operatie niet wenselijk. De arts heeft toen gekozen voor ander fixatie materiaal dat niet per definitie minder goed was. De specifieke omstandigheden van klaagster hebben bijgedragen aan een minder gunstig herstel. Het CTG verwerpt het beroep.

Betreft het drie keer als B-bedrijf aan meer dan zes D-bedrijven afvoeren van varkens binnen een periode van zes weken. De tweede en derde levering vonden plaats naar hetzelfde bedrijf en tellen dus samen als één overtreding. Volgens artikel 13 van de verordening mogen B-bedrijven in een periode van zes weken naar ten hoogste zes D-bedrijven varkens afvoeren, of in een periode van vier maanden naar ten hoogste twaalf D-bedrijven. Ter zitting heeft betrokkene aangevoerd dat hij de "balk" op het transportdocument niet heeft gezien. Hij legt die bonnen gewoon bij de boekhouding en vindt de “balk” onduidelijk. Hij gaf tevens aan dat de brief van het Productschap kwam toen het kwaad al was geschied en verklaarde tenslotte dat hij klem zat omdat hij zijn vaste mester kwijtraakte. Op dat moment lag de stal vol met beren en in een moeilijke markt moest hij de dieren verkopen. Waar hij kon heeft betrokkene toen de biggen verkocht, hij moest ze kwijt. Het Tuchtgerecht verwerpt alle punten. Door de transportdocumenten ongezien op te bergen in de administratie neemt betrokkene het risico dat een ongeoorloofd transport kan plaats vinden. Hij dient de werkprocessen binnen zijn bedrijf zodanig vorm en inhoud te geven dat correcte naleving van de verordening steeds mogelijk is. De brief van het Productschap kwam na het transport van 27 juli en op de dag van het transport van 28 juli, maar ook daarna is er op 2 augustus 2011 nog een transport geweest. Tot slot begrijpt het Tuchtgerecht de moeilijkheden met teveel dieren op stal, maar betrokkene had daartoe contact kunnen opnemen met het Productschap. Er zijn mogelijkheden tot ontheffing in speciale omstandigheden. Er wordt een geldboete opgelegd, deels voorwaardelijk.

Betreft het twee keer als D-bedrijf aanvoeren van varkens van meer dan zes bedrijven binnen een periode van zestien weken. Beide keren was dit echter van hetzelfde bedrijf, dus er is sprake van één overtreding. Door varkens aan- of af te voeren in strijd met de voorschriften van de verordening is risico van verspreiding van besmettelijke dierziekten vergroot. Daarmee is een gevaar voor de hele varkenssector in Nederland ontstaan. Door het te laat melden van de levering van 24 juni heeft betrokkene nagelaten om tijdig aan zijn meldplicht te voldoen. Daar zat 17 dagen tussen en dat wordt hem aangerekend, het moet binnen 3 werkdagen. Nu kon het Productschap pas na de melding zien wat er aangevoerd was, maar die waarschuwing bereikte betrokkene pas na de levering van 5 juli. Die laatste aanvoer had dus niet hoeven en mogen plaatsvinden. Het Tuchtgerecht tilt daar zwaar aan. Betrokkene stelt verder dat de “balk” op het transportdocument niet duidelijk staat. Het Tuchtgerecht oordeelt echter dat deze "balk" alleen de mededeling is, dat áls het transport doorgang vindt, er dan een overtreding plaats vindt. Het is louter een constatering, geen waarschuwing. Betrokkene dient de werkprocessen binnen zijn bedrijf zodanig vorm en inhoud te geven dat correcte naleving van de verordening steeds mogelijk is. Nu krijgt hij de papieren pas bij het lossen en laat ze vervolgens ook nog even in de stal liggen. Zo neemt betrokkene het risico dat een ongeoorloofd transport kan plaats vinden. Geldboete, deels voorwaardelijk.

Klagers hebben zich in eerste aanleg beklaagd over het feit dat de tandarts de vier premolaren bij hun minderjarige dochter heeft getrokken. Het RTG heeft de tandarts hiervoor de maatregel van doorhaling in het register opgelegd. De tandarts is van deze beslissing niet in beroep gegaan. Thans dient de tandarts een herzieningsverzoek ex artikel 52 Wet BIG in. Er is echter geen sprake van naderhand nieuw gebleken feiten en omstandigheden. Het herzieningsverzoek wordt afgewezen.

B-bedrijf heeft vaker dan eenmaal binnen twaalf maanden van adres voor de aanvoer van vrouwelijke varkens gewisseld, twee maal. Betrokkene voert aan niet bekend te zijn geweest met de verplichting om het wisselen van aanvoeradres te melden. Het Tuchtgerecht oordeelt dat de ondernemer verantwoordelijk is voor de juiste naleving van de verordening, ook als de aanvoer van biggen wordt geregeld door een handelaar. De Nederlandse leverancier had nog geen gelten op leeftijd, dus heeft betrokkene tussendoor een keer rechtstreeks uit Denemarken betrokken. Het Tuchtgerecht oordeelt dat elke aanvoer op het bedrijf meetelt. Ook bij invoer uit buitenland is er een risico. De verordening stelt dat het niet verboden is om varkens vanuit het buitenland te importeren. Maar die import telt wél mee in het aantal contactmomenten. En daarbij geldt dus dat een B-bedrijf één maal per 12 maanden van aanvoerbedrijf mag wisselen. Tenslotte verwijt het Tuchtgerecht betrokkene dat hij de waarschuwingsbrief van het Productschap niet gezien zou hebben. Zo’n brief moet alarmbellen laten rinkelen, maar toch is er daarna op 29 juli toch weer een transport gekomen. Geldboete, deels voorwaardelijk.

Klacht over onheuse en niet onafhankelijke bejegening door psychiater bij onderzoek in kader van keuring van militair invaliditeitspensioen op grond van posttraumatische stressstoornis ongegrond.

Klaagster klaagt haar tandarts aan omdat hij haar fysiek, mentaal en financieel schade zou hebben berokkend. Op de achtergrond speelt mee dat de tandarts met zijn opvolger in een zakelijk geschil verwikkeld is geraakt waarbij de verhoudingen zijn verstoord. Het RTG oordeelt dat de tandarts meer röntgenfoto’s had dienen te maken en legt hiervoor een waarschuwing op. De overige klachten zijn ongegrond verklaard. Het CTG bevestigt deze beslissing.

Klacht tegen psychiater over de behandeling van de zoon van klagers, waarbij onvoldoende rekening zou zijn gehouden met de mogelijkheid van suïcide en de ouders zowel voor als na de suïcide onvoldoende betrokken en geïnformeerd zouden zijn. Ongegrond.