Zoekresultaten 40901-40950 van de 48227 resultaten

Verweerder heeft gehandeld binnen de beleidsvrijheid die hem als advocaat toekomt. De stukken geven geen aanleiding aan te nemen dat het advies van verweerder om niet over te gaan tot het uitbrengen van de dagvaarding kennelijk onjuist is. Onder deze omstandigheid kan en mag van verweerder niet worden verwacht dat hij overgaat tot het voeren van een procedure die naar zijn mening kansloos of in ieder geval te weinig kansrijk is. Klacht kennelijk ongegrond.

Het zonder overleg met de wederpartij en consultatie van de deken overleggen van confraternele correspondentie, is niet handelen zoals een behoorlijk advocaat betaamt. Dat het belang van de cliënt overlegging van confraternele correspondentie bepaaldelijk vorderde, doet niet ter zake. Het klachtonderdeel is gegrond. Het klachtonderdeel dat ziet op het uitbrengen van een appeldagvaarding bij de cliënt van klager en niet op het kantooradres van de advocaat in eerste aanleg (klager)zelf is ongegrond. Anders dan verweerder stelt is het uit laten brengen van een appeldagvaarding niet gelijk te stellen met een aanzegging met rechtsgevolg. Verweerder wordt de maatregel van enkele waarschuwing opgelegd.

De advocaat heeft nagelaten klager schriftelijk te berichten dat zij de opdracht niet zou aanvaarden. Dit wordt de advocaat tuchtrechtelijk verweten, temeer nu sprake was van een vervaltermijn en er door klager stukken waren afgegeven aan verweerster. Klacht gegrond, maatregel een enkele waarschuwing

Verzoek ex artt. 60ab en 60b Advocatenwet. Verdenking van het plegen van ernstige strafbare feiten en inbreuken op de financiële integriteit. Onbehoorlijke praktijkuitoefening. Schorsing voor onbepaalde tijd. Benoeming waarnemers.

In casu is sprake van onnodig grievende opmerkingen in de brief van verweerder aan de advocaat van de wederpartij. Deze opmerkingen dienden ook geen zakelijk doel, zodat de klacht gegrond is. De stelling van verweerder dat de geuite beschuldigingen in de betreffende brief juist zijn en zijn gebaseerd op stukken van zijn client, neemt niet weg dat de wijze waarop verweerder zich heeft uitgelaten, ongepast is voor een advocaat. Maatregel: een enkele waarschuwing.

Niet kan worden vastgesteld dat verweerster verantwoordelijk kan worden gehouden voor het door klagers gestelde gedrag van haar broer. Uit de door klagers overgelegde brieven van de Centrale Raad van Toezicht van de NVM van 23 november 2011 en 13 januari 2012 volgt dat de Raad van Toezicht en de Centrale Raad van Toezicht NVM beslissingen hebben genomen, die zo niet genomen hadden mogen worden, vanwege het feit dat de broer van verweerster ten tijde van deze beslissingen geen lid van de NVM was. Dit oordeel van de Centrale Raad van Toezicht van de NVM regardeert geenszins het handelen van verweerster. De klacht van klagers mist dan ook feitelijke grondslag. Klacht kennelijk ongegrond.

De enkele vermelding van de naam van klager achter de tekst “ingediend namens partij” op het B-2 formulier impliceert niet dat de advocaat aan de Rechtbank heeft bericht dat klager hem opdracht heeft gegeven zich te onttrekken. Daaruit blijkt slechts dat verweerder voor klager optrad. De voorzitter acht de klacht kennelijk ongegrond.

Klacht over optreden van verweerster als advocaat van klagers wederpartij. Verwijt dat het briefpapier van verweerster niet de bankrekening van de Stichting Derdengelden vermeldt; voorts dat verweerster geen rekening en verantwoording aflegt van door klagers uit hoofde van een vonnis op de derdengeldrekening van verweerster betaald bedrag; nevenklachten. Op grond van artikel 6 lid 2 van de Verordening op de administratie en de financiële integriteit is vermelding van een rekeningnummer van de Stichting Derdengelden geen verplichting. Verweerster is niet gehouden jegens klagers om rekening en verantwoording af te leggen over betalingen die zij op de derdenrekening hebben gedaan. De vrees dat die betalingen niet op de juiste plaats terecht zijn gekomen is niet onderbouwd. Een teveel door klagers betaald bedrag is teruggestort naar hun advocaat. Deze klachten en nevenklachten kennelijk ongegrond. Verzet ongegrond.

Klacht dat de advocaat belangrijke informatie van de rechtbank aan klaagster heeft onthouden (in casu het voornemen van de rechtbank om de zaak naar de sector kanton te verwijzen en de gelegenheid voor de advocaat om op dat voornemen te reageren), dat de belangen van klaagsters dochter niet naar behoren zijn behartigd, dat de behandeling van de zaak onnodig is vertraagd en dat de advocaat weigert schriftelijk te reageren op een door klaagster kenbaar gemaakte klacht. De advocaat heeft verwijtbaar onzorgvuldig gehandeld door de brief van de rechtbank waarin het voornemen tot verwijzing kenbaar werd gemaakt, niet aan klaagster voor te leggen. In zoverre is de klacht gegrond. Het niet schriftelijk reageren op vragen in een door klaagster kenbaar gemaakte klacht is verwijtbaar onzorgvuldig, daar in de omstandigheden van het geval van de advocaat mocht worden verwacht dat hij eerst schriftelijk op de vragen van klaagster zou antwoorden, te meer daar die beantwoording kort en zakelijk kon zijn. De vragen hadden onder meer betrekking op de verwijzing door de rechtbank naar de sector kanton. Ook in zoverre is de klacht gegrond. De overige klachtonderdelen ongegrond. Maatregel: enkele waarschuwing.

Klacht dat de advocaat in verband met een door de wederpartij geëntameerd voorlopig getuigenverhoor een gesprek heeft gehad met een door die wederpartij aangezegde getuige, die volgens klaagster niet in een bijzondere relatie tot de cliënt van verweerder stond. De betreffende getuige verrichtte door middel van zijn besloten vennootschap op regelmatige basis werkzaamheden voor de cliënte van verweerder, had met die cliënte een geheimhoudingsovereenkomst gesloten en behartigde blijkens interne stukken kennelijk het belang van die cliënte. De getuige stond daardoor in een bijzondere relatie tot de cliënt van verweerder (gedragsregel 16, lid 3). Klacht ongegrond

Op basis van de tegenstrijdige mededelingen van klagers en verweerster kan niet worden vastgesteld dat sprake was van een situatie als bedoeld in gedragsregel 15 lid 2, nu de Rechtbank aan verweerster heeft verzocht informatie te verschaffen, waarna zonodig een termijn kon worden bepaald waarop klager sub 1 nog op de verzoeken mocht reageren. Gelet hierop kan niet worden vastgesteld dat een datum voor (eind)uitspraak was bepaald Niet kan worden vastgesteld dat sprake is van een situatie waar door het doen van inhoudelijke mededelingen van verweerster een situatie is gecreëerd, waarin zij de rechter heeft kunnen beïnvloeden, zonder dat klagers daarop hebben kunnen reageren. Op basis van de ter beschikking staande gegevens blijkt niet dat sprake was van een situatie waarin om uitspraak was gevraagd, zodat gedragsregel 15 lid 2 in dit geval toepassing mist. Het stond verweerster op grond van het bovenstaande dan ook vrij om de Rechtbank, zonder toestemming van klager sub 1 te berichten, mits zij van haar brief tegelijkertijd een afschrift aan klager sub 1 heeft gezonden. Gebleken is dat zij dat heeft gedaan. De klacht wordt als kennelijk ongegrond afgewezen.

Niet kan worden vastgesteld dat klaagster sub 1 rechtstreeks in haar belang is getroffen, zodat de klacht ten aanzien van haar kennelijk niet-ontvankelijk is. De inhoud van de faxbrief van verweerder aan de advocaat van klager sub 2 leidt niet tot de vaststelling dat verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. De klacht ten aanzien van klager sub 2 is door de Raad kennelijk ongegrond verklaard.

Het is niet de taak van de deken om de advocaat van de voormalig echtgenote van klager opdracht te geven met betrekking tot het meewerken aan de oplossing van het juridische geschil tussen klager en zijn voormalig echtgenote De deken is niet gehouden een klacht te onderzoeken indien naar zijn oordeel er geen twijfel over bestaat dat de ingediende klacht een herhaling is van een reeds eerder voorgelegde klacht. De klacht wordt kennelijk ongegrond verklaard.

Uit confraternele correspondentie citeren in de memorie van grieven zonder hierover overleg te hebben met klager en zonder de deken om advies te vragen is in beginsel tuchtrechtelijk verwijtbaar. Bij de toetsing van de in artikel 46 Advocatenwet omschreven normen kan er echter niet voorbij gegaan worden dat een advocaat ten behoeve van een cliënt genoodzaakt kan zijn, gelet op de substantiëringsplicht opgenomen in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, om het standpunt van de wederpartij weer te geven. Verweerder heeft zijn beroep op de op hem rustende substantiëringsplicht niet nader geconcretiseerd en gesteld noch aannemelijk gemaakt dat verweerder slechts aan op hem rustende plicht heeft kunnen voldoen door letterlijk uit confraternele correspondentie te citeren. Verweerder heeft de grens van de aan hem toekomende beoordelingsvrijheid overschreden. Aan verweerder wordt de maatregel van enkele waarschuwing opgelegd.

De wederpartij heeft niet aannemelijk gemaakt dat zijn advocaat niet beschikte over de dagvaarding en overige gestelde producties. Dit klachtonderdeel is ongegrond. De overige twee klachtonderdelen zien op overtreding van gedragsregels die gelden tussen advocaten. Daargelaten dat deze klachtonderdelen onvoldoende nader zijn onderbouwd althans niet aannemelijk zijn gemaakt, zijn deze klachtonderdelen niet-ontvankelijk.

Klacht dat de advocaat doorgaat met het zwart maken van klager (die advocaat is van de wederpartij) en diens cliënt, terwijl iedere feitelijke grondslag voor de aantijgingen en beschuldigingen ontbreekt. In een pleitnota, voorgedragen bij het gerechtshof, heeft de advocaat klager en diens cliënt over één kam geschoren met onder meer de stelling dat het duo in procedures en daarbuiten alle regels aan zijn laars lapt en geen enkele rem meer heeft waar het gaat om het in het geding brengen van kennelijk valse documenten of het innemen van bij voorbaat onhoudbare stellingen. De stellingen van de advocaat hebben enkel betrekking op stukken die klager namens zijn cliënt in het geding heeft gebracht en hebben niet betrekking op de door de advocaat beweerde wetenschap bij klager dat het om valse stukken zou gaan. Het over één kam scheren van klager en zijn cliënt is nodeloos grievend jegens klager. Klacht gegrond. Berisping.

Klager verwijt verweerster dat zij een onjuiste draagkrachtberekening heeft opgesteld, waardoor klager te veel alimentatie betaalt en derhalve schade lijdt. Het door klager gestelde verwijt ziet op een civielrechtelijk geschil. Ook de mogelijke vordering tot schadevergoeding is voorbehouden aan de civiele rechter. Verweerster heeft de gestelde beroepsfout gemeld bij de aansprakelijkheidsverzekeraar van haar kantoor. Het stond verweerster niet vrij een nieuwe draagkrachtberekening op te stellen dan wel de draagkrachtberekening aan te passen, nu de voormalig echtgenote van klager, voorheen ook cliente van het kantoor van verweerster, daarmee niet instemde. Klacht ongegrond.

Verweerder heeft in zijn brief aan de wederpartij ten onrechte vermeld dat hij zelf geconstateerd heeft dat er sprake is van wanbeleid. Verweerder heeft verklaard dat het geen eigen constatering betrof maar dat hij afgegaan is op informatie van zijn cliënt. Verweerder heeft voorts zonder enig voorbehoud en zonder enige nuancering gesteld dat zijn cliënt geen middel zou schuwen om zijn doel te bereiken. Deze uitlatingen acht de raad een zorgvuldig opererend advocaat onwaardig. Hetzelfde geldt voor door verweerder gebezigde bewoordingen als "aanfluiting". Verweerder heeft de aan hem toekomende vrijheid om de belangen van zijn cliënt te behartigen overschreden. Het klachtonderdeel dat betrekking heeft op de mededeling van verweerder in het dekenonderzoek dat de advocaat van klager om uitstel heeft gevraagd, acht de raad ongegrond. Hoewel de advocaat van klager niet letterlijk gevraagd heeft om uitstel, heeft verweerder onbetwist gesteld dat de advocaat van klager verzocht heeft om pas op de plaats te maken om een inhoudelijke reactie te kunnen geven. Verweerder wordt de maatregel van enkele waarschuwing opgelegd

Het feit dat de advocaat aan klager (als wederpartij van zijn client) een gebruikelijke termijn en vervolgens een nadere termijn heeft gesteld voor het voldoen van de nakosten, met aankondiging dat verdere executiemaatregelen zouden worden ingezet zonder dat nadere vooraankondiging daarvan zou worden gedaan, valt onder de ruime mate van vrijheid die de advocaat heeft om de belangen van zijn client te behartigen. Gelet op artikel 18 van de gedragsregels is het de advocaat niet toegestaan zonder toestemming van de advocaat van de wederpartij rechtsstreekts contact te onderhouden met de wederpartij. De klachtenonderdelen worden door de voorzitter als kennelijk ongegrond afgewezen.

Verweerder heeft klaagster in een alimentatiezaak in hoger beroep bijgestaan op basis van een voorwaardelijke toevoeging. Na definitieve intrekking van de toevoeging heeft verweerder – geruime tijd later – klaagster aangemaand en gesommeerd om de openstaande declaraties te betalen dan wel een betalingsregeling te treffen. Over deze sommatie is een telefoongesprek gevoerd. Klacht dat verweerder in het telefonisch onderhoud onbetamelijk heeft gehandeld door te dreigen met beslaglegging en voorts dat verweerder wettelijke rente aan klaagster in rekening heeft gebracht. Klacht in beide onderdelen kennelijk ongegrond. Het verzet is niet ingesteld binnen de in artikel 46h Advocatenwet gestelde termijn. Klaagster stelt dat het verzetschrift op de laatste dag van de termijn aan het secretariaat van de Raad is gefaxt. Uit de door klaagster na de zitting overgelegde stukken blijkt van een mutatie op een rekening van KPN dat klaagster op die dag een fax heeft willen sturen aan de fax van de griffie van de Raad. Bij de griffie is gebleken dat getracht is door een onbekende verzender een fax aan de griffie te sturen, welke niet is ontvangen. Bij de griffie is geen fax van klaagster ontvangen. Klaagster had ter zitting een verzendbericht overgelegd waarop de vermelding “error report” staat. Verzet niet-ontvankelijk.

Klachten betreffende bijstand door de advocaat in een letselschadezaak en een daarmee samenhangende zaak. Klachten dat de advocaat niet heeft gewezen op de mogelijkheid van toevoeging, dat een contract is voorgelegd en getekend dat een no cure no pay afspraak inhoudt, dat klaagster niet voldoende is geïnformeerd over de inhoud van de zaken en de te nemen juridische stappen, dat de advocaat gedurende meerdere jaren niets heeft gedaan, althans geen resultaat heeft geboekt, dat de advocaat excessief heeft gedeclareerd; nevenklachten. Niet is komen vast te staan dat de advocaat heeft gewezen op de mogelijkheid van toevoeging. De enkele vermelding in de schriftelijke opdracht dat de advocaat niet op toevoegingsbasis werkt is onvoldoende. De advocaat heeft klaagster niet schriftelijk geïnformeerd over van belang zijnde stappen, zoals het royement van een procedure tegen een wederpartij. Ook de volgens de advocaat gemaakte afspraak dat hij maatregelen zou opschorten totdat hij van klaagster bepaalde stukken kreeg, is niet schriftelijk vastgelegd. De advocaat heeft niet duidelijk kunnen maken wat hij in een periode van ongeveer 4,5 jaar voor klaagster heeft gedaan. De eerste schriftelijke opdrachtbevestiging bevat een ongeoorloofde afspraak (no cure no pay). De advocaat heeft klaagster een mogelijk schadevergoedingsbedrag voorgespiegeld dat hij niet heeft onderbouwd. De declaratie van de advocaat is door de Raad van Toezicht zeer aanzienlijk gematigd, waarbij de Raad van Toezicht heeft geoordeeld dat de advocaat excessief heeft gedeclareerd. Klacht op twee onderdelen na gegrond. Maatregel: voorwaardelijke schorsing twee weken.

Klaagster verwijt verweerster dat zij haar een onjuiste voorstelling van zaken gegeven heeft met betrekking tot de door haar mogelijk van haar werkgever te ontvangen schadevergoeding, ten gevolge waarvan klaagster besloten heeft om verweerster de zaak te laten behandelen terwijl zij eerder haar rechtsbijstandsverzekeraar haar belangen liet behartigen. Verweerster heeft nagelaten klaagster een deugdelijke kosten-batenanalyse te verstrekken, waarin ook de kosten van rechtsbijstand zijn betrokken. Verweerster heeft nagelaten diverse scenario's te schetsen met betrekking tot hetgeen zich zou kunnen voordoen. Dientengevolge heeft klaagster geen weloverwogen keuze kunnen maken met betrekking tot de overstap van haar rechtsbijstandsverzekeraar naar klaagster. Dit klachtonderdeel is gegrond. De klachtonderdelen die betrekking hebben op het klaagster dwingen een voorstel van de wederpartij te accepteren, dan wel het zich op een ontijdig moment onttrekken aan de zaak door verweerster, worden ongegrond verklaard. Maatregel: enkele waarschuwing

Op basis van de stukken kan niet worden vastgesteld dat verweerder bewust (feitelijk) onjuiste informatie heeft verstrekt aan diverse rechterlijke instanties. Verweerder mocht afgaan op informatie die door zijn cliënt aan hem is verstrekt. Zover de klacht ziet op de inhoud van de procedures c.q. de kwalificatie van overeenkomsten, dienen klagers zich te wenden tot de civiele rechter, nu deze is belast met de juridische kwalificatie van de overeenkomsten Alle klachtenonderdelen worden kennelijk ongegrond verklaard.

Niet kan worden vastgesteld dat klaagster rechtstreeks in haar belangen is getroffen. De klacht is niet-ontvankelijk.

Niet kan worden vastgesteld dat verweerder de zaak van klager onvoldoende heeft voorbereid dan wel dat hij onvoldoende overleg heeft gevoerd met klager. Ook kan niet worden vastgesteld dat verweerder bewust dan wel onbewust er op aan heeft gestuurd dat klager zou worden veroordeeld en zeker niet dat tbs aan hem zou worden opgelegd. De voorzitter wijst de klacht als kennelijk ongegrond af.

Het verwijt dat klager verweerder maakt dat deze onvoldoende voortvarend in haar zaak is opgetreden en in een periode van ruim een jaar slechts één brief aan de wederpartij verzonden heeft waarin hij slechts heeft meegedeeld de belangen van klaagster te zullen behartigen, wordt gegrond verklaard. Verweerder heeft niet de zorgvuldigheid ten opzichte van klaagster betracht, zoals een behoorlijk advocaat betaamt. Het ontvankelijkheidsverweer wordt gepasseerd. Niet kan worden aangenomen dat klaagster in correspondentie met de deken heeft toegezegd haar klacht in te trekken indien verweerder de door klaagster betaalde eigen bijdrage zou terugbetalen. Aan verweerder wordt de maatregel van enkele waarschuwing opgelegd.

De klachtonderdelen zien op gedragingen van de advocaat van de wederpartij uit 2000. Een klachtonderdeel is ontvankelijk, nu klaagster pas in 2008 duidelijk is geworden dat zij vanwege de betreffende gedraging van verweerster in bewijsnood kwam te verkeren. Verweerster heeft echter terecht het belang van haar cliënt voorop gesteld en naar het oordeel van de Raad begrijpelijk een beroep op haar geheimhoudingsplicht gedaan, waardoor dit klachtonderdeel ongegrond is. Het andere klachtonderdeel is vanwege het tijdsverloop niet-ontvankelijk.

Klacht dat de advocaat zich in een brief van oktober 2007 aan de deken – geschreven in het kader van een toenmalige klachtprocedure, waarbij klager als advocaat was betrokken – onbehoorlijk (grievend) over de persoon van klager (die optreedt als advocaat van de wederpartij) heeft uitgelaten. Klager heeft van de gewraakte uitlating voorjaar 2011 kennis genomen bij herlezing van het dossier. Klacht wegens tijdsverloop kennelijk niet-ontvankelijk. Verzet ongegrond.

Klager verwijt verweerder dat hij een onjuiste draagkrachtberekening, opgesteld door zijn kantoorgenote heeft gehanteerd, waardoor klager te veel alimentatie betaalt en derhalve schade lijdt. Het door klager gestelde verwijt ziet op een civielrechtelijk geschil. Ook de mogelijke vordering tot schadevergoeding is voorbehouden aan de civiele rechter. De kantoorgenote van verweerder heeft de gestelde beroepsfout gemeld bij de aansprakelijkheidsverzekeraar van haar kantoor. Het stond verweerder niet vrij een nieuwe draagkrachtberekening op te stellen dan wel de draagkrachtberekening aan te passen, nu de voormalig echtgenote van klager, voorheen ook cliente van verweerder, daarmee niet instemde. Klacht ongegrond

Niet is komen vast te staan dat er sprake is geweest van een cliënt- advocaat verhouding tussen klager en verweerster. Het stond verweerster vrij om de belangen te behartigen van de ex-partner van klager. De klacht die ziet op het op een laat moment indienen van stukken ten behoeve van een kort geding is ongegrond. De raad heeft niet kunnen vaststellen dat verweerster door de late indiening van stukken tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. Of ingediende processtukken te laat zijn ingediend en/of deze buiten beschouwing dienen te worden gelaten is aan de civiele rechter en niet aan de tuchtrechter. Beide klachtonderdelen zijn ongegrond.

Verweerder heeft onweersproken gesteld dat hij de belangen van klager naar beste kunnen te hebben behartigd. Klacht kennelijk ongegrond.

Het verwijt van klaagster aan verweerder dat hij haar niet op de hoogte heeft gesteld van een hoorzitting en zelf ook niet aanwezig is geweest tijdens de hoorzitting is gegrond. Verweerder heeft niet weersproken dat hij klaagster niet op de hoogte heeft gesteld van een hoorzitting en dat hij niet zelf op de zitting aanwezig is geweest. Het verwijt van klaagster dat verweerder verzuimd heeft om (tijdig) beroep in te stellen, wordt eveneens gegrond verklaard. Er ontbreekt een deugdelijke schriftelijke vastlegging. Verweerder heeft niet de zorgvuldigheid ten opzichte van klaagster in acht genomen, zoals een behoorlijk advocaat betaamt. Maatregel: berisping

Niet kan worden vastgesteld dat verweerster de deuwaarder onjuist heeft geinformeerd. Verweerster kan dan ook op geen enkele wijze worden verweten dat de deurwaarder een fout heeft gemaakt. Van de door klager gestelde oplichting en/of smaad van de zijde van verweerster is dan ook geen sprake. Klacht kennelijk ongegrond.

Verweerder heeft in zijn hoedanigheid van deken niet gehandeld in strijd met enig fundanmenteel rechtsbeginsel en het vertrouwen in de advocatuur is niet geschonden. Uit niets is gebleken dat het feit, dat (de rechtsvoorganger van) het kantoor van verweerder bij een of meer van de betreffende procedures betrokken is geweest, hem heeft verhinderd een zorgvuldig oordeel over de klachten te geven. Van partijdigheid is niet gebleken, ook niet van een schijn daarvan. Anders dan klaagster meent is de positie van de deken in zoverre niet vergelijkbaar met die van een lid van de Raad van Discipline. De visie van de deken over de klachten is niet bindend voor de beoordeling van de klacht door de tuchtrechter. Het is aan de (voorzitter van de) Raad van Discipline om over een klacht een onafhankelijk en onpartijdig oordeel te geven.

Indien het voor de advocaat in redelijkheid niet mogelijk is met de (beoogd) cliënt rechtstreeks contact te hebben en door de advocaat derhalve bij de (beoogd) cliënt ook niet niet zelf onderzoek kan worden gedaan naar de noodzakelijkheid van het treffen van een beschermingsmaatregel in het belang van de (beoogd) cliënt, de advocaat niet in opdracht van de zaakwaarnemer van die (beoogd) cliënt, namens die (beoogd) cliënt de beschermingsmaatregel kan verzoeken. De Raad is van oordeel dat het verweerster door middel van de door haar gevolgde weg niet vrij stond de belangen van de beoogde curandi te behartigen en hen bij te staan door namens hen de beschermingsmaatregel(en) te verzoeken. Door dat toch te doen heeft verweerster de schijn gewekt, althans in ieder geval de schijn kunnen wekken, dat zij niet (zozeer) optrad voor de beoogde curandi, maar voor stichting M.. De klacht is gegrond. Er wordt geen maatregel opgelegd.

Nu klager sinds 2006 kennis droeg van de handelswijze van verweerder en sindsdien verkeerde in de mogelijkheid de handelswijze tuchtrechtelijk te laten beoordelen komt de voorzitter na een belangenafweging tot het oordeel dat verweerder na het verstrijken van de periode geen tuchtklacht meer hoeft te verwachten. Klacht wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

De aanpak van de zaak door verweerder komt de voorzitter niet kennelijk onjuist voor. Het is onvoldoende aannemelijk dat het prestatieniveau van verweerder onvoldoende is geweest. De stukken waaruit dat zou moeten blijken zijn niet overgelegd en partijen spreken elkaar ten aanzien van dit klachtonderdeel tegen. Het kan verweerder niet worden verweten dat de rechter een beslissing heeft genomen die klager niet welgevallig is, nu voldoende is gebleken dat verweerder zich voor de belangen van klager ter zake heeft ingezet Klachtenonderdelen kennelijk ongegrond.

Verweerder heeft de zaak niet met de nodige voortvarendheid aangepakt. De Raad acht de klacht gegrond. Maatregel: een onvoorwaardelijke schorsing voor de duur van een week.

Klacht is kennelijk niet-ontvankelijk nu klager geen althans onvoldoende feiten heeft gesteld met betrekking tot het feit dat zij acht jaar heeft gewacht met het indienen van de klacht.

In verzet wordt de voorzittersbeslissing waarbij de klacht kennelijk ongegrond wordt verklaard bekrachtigd. Niet is komen vast te staan dat er sprake is van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen met betrekking tot uitlatingen van verweerder over klager. Verzet is ongegrond

Verweerder treft geen verwijt dat hij klager op de zitting niet heeft bijgestaan, nu klager bij brief zelf de Rechtbank expliciet heeft laten weten dat verweerder hem niet langer vertegenwoordigde.

Klacht tegen verweerder als advocaat van klagers wederpartij, inhoudende dat verweerder onzorgvuldig, ondeskundig en onethisch heeft gehandeld bij de executie van een tegen klager gewezen Engels verstekvonnis in Nederland; voorts dat nodeloos kosten bij de executie zijn gemaakt. Na het vonnis is door klager een bankgarantie gesteld, waarin betalingsafspraken zijn vermeld. De afspraken betreffen de betaling van een bedrag in Euro, terwijl het vonnis een bedrag in GBP betreft. Verweerder is de hem toekomende vrijheid niet te buiten gegaan door namens zijn cliënt nakoming te verlangen van de in de bankgarantie met klager vastgelegde afspraken. Binnen die vrijheid valt ook het nemen van executiemaatregelen zoals het leggen van beslag. Klacht kennelijk ongegrond. Verzet ongegrond.

Klacht tegen een arts die is opgetreden als deskundige in een procedure voor het Centraal Tuchtcollege. Klager verwijt de arts dat hij niet overeenkomstig de destijds actuele stand van de wetenschap heeft gerapporteerd. RTG: Klager is ontvankelijk. Klacht wordt afgewezen. CTG: verwerpt het incidenteel beroep van de arts tegen de ontvankelijkheid en verwerpt het principaal beroep van klager.

Klagers zijn de ouders van een minderjarige patiënte met buikklachten en pijn in haar been. De lichamelijke klachten werden door de huisarts psychisch geduid. Een jaar later blijkt zij een grote tumor in haar buik te hebben met metastasen in het gehele skelet. Klagers stellen dat de huisarts beide tuchtnormen van artikel 47 Wet BIG heeft overtreden. De eerste tuchtnorm vanwege het uitvoeren van onvoldoende diagnostiek, het stellen van een te late diagnose en het te laat doorverwijzen. De tweede tuchtnorm vanwege o.m. het niet reageren op de aansprakelijkheidstelling. Het RTG oordeelt beide klachtonderdelen gegrond en legt de arts de maatregel van berisping op. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van de arts en gelast de publicatie van de beslissing.

Klacht tegen apotheker. Klager klaagt over onzorgvuldig handelen door de apotheker bij de receptafhandeling en de bezorging van de medicatie (pijnstilling wegens rugpijn). Het RTG oordeelt dat geen sprake is van een structurele tekortkoming in de werkwijze van de apotheker en dat hier slechts sprake is van een menselijke vergissing. De klacht wordt afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Klacht tegen apotheker. Klager heeft de apotheker per brief laten weten dat zijn gegevens niet zonder zijn toestemming aan derden mochten worden verstrekt. De apotheker heeft zijn gegevens vervolgens geblokkeerd. Door een landelijke opschoningsactie (aanpassing in het software systeem) zijn de gegevens echter gedeblokkeerd en zijn de gegevens raadpleegbaar geworden voor andere zorgverleners. Klager verwijt de apotheker dat zij zonder zijn toestemming zijn medicatiegegevens heeft verstrekt aan ECOM en daarmee heeft gehandeld in strijd met de toepasselijke regelgeving. RTG Amsterdam: Waarschuwing. CTG: Vernietigt de beslissing van het RTG en verklaart de klacht alsnog ongegrond.

Klacht tegen apotheker. De (principiële) klacht betreft de vraag of de apotheker de medicatie- en persoonsgegevens van klager zonder zijn expliciete toestemming mocht opnemen in een elektronisch patiëntendossier. Het RTG heeft op dit klachtonderdeel ten onrechte niet beslist. Het CTG acht klager ontvankelijk in zijn klacht en verwerpt het beroep.

Klaagster verwijt de huisarts dat zij niet tijdig de juiste diagnose heeft gesteld, dat zij haar niet tijdig heeft doorverwezen naar een specialist en dat zij haar onvoldoende heeft begeleid na de verwijzing en na de operatie. Het Regionaal Tuchtcollege wijst de klacht af. Het Centraal Tuchtcollege oordeelt dat voor zover klaagster in hoger beroep de grondslagen van haar klacht heeft uitgebreid, zij voor wat betreft die aanvullende gronden niet-ontvankelijk is. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Klaagster verwijt de huisarts grove nalatigheid omdat hij, toen klaagster ziek was, medische hulp geweigerd heeft waardoor klaagster onnodig ernstig ziek is geworden. De noodzakelijke medicatie van klaagster werd haar niet of te laat of op een verkeerd tijdstip aangeboden. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht als zijnde kennelijk ongegrond afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege oordeelt dat klaagster voor wat betreft de aanvullende gronden niet-ontvankelijk is. Het Centraal Tuchtcollege gaat bij de beoordeling van het hoger beroep uit van de klacht zoals die in eerste aanleg is geformuleerd en door het Regionaal Tuchtcollege is beoordeeld. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Klaagster verwijt chirurg dat hij bij de door hem uitgevoerde spataderoperatie is tekortgeschoten aangezien die operatie ondeugdelijk zou zijn uitgevoerd. Ongegrond.