Zoekresultaten 40401-40450 van de 47651 resultaten

Klaagster verwijt verweerder, arts maatschappij en gezondheid, dat hij niet in redelijkheid tot zijn twee medische adviezen kon komen ten aanzien van het horen van en beslissen over klager. Klacht deels ongegrond. Waarschuwing.

Op verzoek van een juridisch belangenbehartiger (letselschade-jurist) maakt een arts, voormalig neuroloog, een rapport op met betrekking tot de door een plastisch chirurg uitgevoerde medische ingerepen. De aan het advies ten grondslag liggende (medische) stukken kunnen de door verweerder getrokken conclusies niet dragen. Het advies voldoet daarmee niet aan de eisen die daaraan gesteld mogen worden. Dat verweerder nog wel adviseert een nadere expertise uit te laten voeren doet daaraan niet af. Klacht gegrond, berisping.

Klagers verwijten de verpleegkundige als triagist niet afdoende te hebben gereageerd op de telefonische beschrijving van het ziektebeeld van patiënte, de urgentie onjuist te hebben geclassificeerd en onvoldoende verslag te hebben gedaan van de inhoud van het telefoongesprek. Het Regionaal Tuchtcollege oordeelt dat de verpleegkundige/triagist behoort tot de kring van personen over wie ingevolge de wet BIG kan worden geklaagd, verklaart de klacht deels gegrond en legt de verpleegkundige de maatregel van waarschuwing op. De verpleegkundige komt in beroep. De grieven treffen deels doel. Het Centraal Tuchtcollege vernietigt de bestreden beslissing en verklaart de gegrondverklaarde klachtonderdelen alsnog ongegrond.

Klacht tegen tandarts. Klaagster verwijt de tandarts dat hij de kroon op element 11 op onjuiste wijze heeft geplaatst. De tandarts had eerst de ontsteking moeten verhelpen en tenminste voor plaatsing van de kroon op element 11 ter controle van de toestand een röntgenfoto moeten maken. De kroon op element 11 was in vergelijking met de naastgelegen voortand te lang en de kleur niet juist. Op grond van de stukken in eerste aanleg en de mondelinge toelichting die de tandarts daarop desgevraagd ter zitting heeft gegeven neemt het Centraal Tuchtcollege thans als vaststaand aan, dat de kroon op element 11 is geplaatst op een instabiele onderbouw. Het kan de tandarts worden verweten dat hij een kroon heeft geplaatst op een element met een reeds verzakte wortel, waar zich in een eerder stadium een ontsteking met abcesvorming had voorgedaan, zonder zich er eerst van te vergewissen of de ontsteking inderdaad volledig was verholpen en hoe de situatie met betrekking tot de verzakking van de wortel op het moment van plaatsing was (door middel van het maken van een röntgenfoto) maar de kroon zonder nader overleg met en toelichting aan de patiënt heeft geplaatst. Het Centraal Tuchtcollege verklaart de klacht gegrond, voor zover de klacht ziet op het plaatsen van de kroon op element 11 zonder ter controle van de toestand eerst een röntgenfoto te maken, legt de tandarts de maatregel van waarschuwing op en verwerpt het beroep voor het overige.

Klager verwijt verweerder, verzekeringsarts, dat zij zonder toestemming gegevens van klager heeft doorgespeeld en dat zij klager met haar bezoek overvallen heeft, en hij klaagt over de wijze waarop verweerster het onderzoek heeft verricht en over haar bejegening. Klacht ongegrond.

Klacht tegen psychiater. De zoon van klagers was onder psychiatrische behandeling. Hij heeft zich gesuïcideerd. Klagers verwijten verweerder dat de doorverwijzing te lang heeft geduurd en dat patiënt niet in een goede groep is terechtgekomen. Klacht kennelijk ongegrond.

Klager verwijt chirurg bij sterilisatie zaadleider niet te hebben kunnen onderscheiden van andere structuren, zich voor de ingreep onvoldoende bekwaamd te hebben en als chirurg in opleiding het doornemen te hebben uitgevoerd zonder de ingreep door een supervisor te laten accorderen. RTG wijst de klacht in alle onderdelen af. Arts-assistent in 5e jaar opleiding tot chirurg moet bekwaam worden geacht sterilisatie uit te voeren. Niet komen vast te staan dat arts zich onvoldoende voor de ingreep had bekwaamd. Supervisor hoefde niet te worden gewaarschuwd, ook niet toen zich een als gering te kwalificeren complicatie voordeed in de vorm van losschieten van structuureinden. CTG bevestigt het oordeel van het RTG. Beroep verworpen.

Klacht tegen chirurg dat zij geen aantekeningen heeft gemaakt in het medisch dossier. Waarschuwing.

Klacht tegen gezondheidszorgpsycholoog. De zoon van klagers was onder psychiatrische behandeling. Hij heeft zich gesuïcideerd. Klagers verwijten verweerder dat de doorverwijzing te lang heeft geduurd en dat patiënt niet in een goede groep is terechtgekomen. Klacht kennelijk ongegrond.

Klaagster verwijt verweerder, tandarts, dat de behandeling van de voortand van klaagster in juli 2008 zonder overleg met haar en zonder haar instemming heeft plaatsgevonden en medisch niet noodzakelijk was, dat verweerder de restauratie niet gecontroleerd heeft op hoogte, hetgeen door een waarnemend tandarts moest worden gecorrigeerd, dat in oktober 2008 twee ondersnijtanden zonder overleg met haar en zonder haar instemming zijn beslepen, welke behandeling het gebit van klaagster uiterlijk onherstelbaar heeft ontsierd en dat de vulling van een kies te hoog was en heeft geleid tot langdurige pijnklachten. Het Regionaal Tuchtcollege heeft onder gegrondverklaring van het eerste en derde klachtonderdeel verweerder een waarschuwing opgelegd. Verweerder heeft beroep ingesteld. Het Centraal Tuchtcollege heeft overwogen dat verweerder zich schuldig heeft gemaakt aan tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen, door de voortand van klaagster te behandelen zonder een en ander vooraf met haar te bespreken terwijl deze behandeling niet noodzakelijk was en alleen van esthetische aard en bovendien niet van niet-ingrijpende aard. Het Centraal Tuchtcollege heeft de beslissing van het Regionaal Tuchtcollege bevestigd en het beroep van verweerder verworpen.

Klacht tegen chirurg dat hij geen aanvullend onderzoek heeft laten doen, niet zelf naar klager is komen kijken en onduidelijkheid heeft laten bestaan over het hoofdbehandelaarschap. Klacht op één onderdeel (geen aanvullend onderzoek) gegrond. Waarschuwing.

Raadkamerbeslissing. Klacht tegen bedrijfskundig manager over slechte communicatie in ziekenhuis. Ontvankelijk maar kennelijk ongegrond.

Klacht tegen arts in opleiding tot chirurg over het niet bij klager gaan kijken nadat hij steeds meer klachten kreeg na de operatie, het geen actie ondernemen om de klachten te verlichten en geen aantekeningen maken in het medisch dossier. Klacht ongegrond.

Raadkamerbeslissing. Klacht tegen lid van Raad van Bestuur over slechte communicatie in ziekenhuis. Ontvankelijk maar kennelijk ongegrond.

Klaagster heeft in een privé-kliniek een borstvergroting ondergaan. Wegens aanhoudende pijnklachten zijn de (PIP-)protheses uiteindelijk door een andere chirurg in een andere kliniek verwijderd. Klaagster stelt dat de chirurg fouten heeft gemaakt op het gebied van de informatievoorziening vooraf, de wijze van opereren en de begeleiding en de bejegening van klaagster achteraf. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klachten ongegrond geoordeeld. Het Centraal Tuchtcollege onderzoekt eerst de ontvankelijkheid van klaagster in verband met de beroepstermijn van artikel 73 lid 1 Wet BIG en verwerpt vervolgens het beroep.

Klaagster heeft zich als nieuwe patiënt bij de praktijk van verweerster, tandarts, aangemeld. Klaagster verwijt verweerster ten eerste dat zij klaagster niet vooraf heeft geïnformeerd over de kosten van het eerste consult en ten tweede dat zij bij het tweede consult heeft geweigerd een tandheelkundige behandeling uit te voeren, ondanks het bestaan van acute pijnklachten. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen en het Centraal Tuchtcollege heeft het door klaagster ingestelde beroep verworpen.

Klacht tegen arts in opleiding tot chirurg over het onvoldoende onderzoek verrichten om een diagnose te kunnen stellen, het niet maken van aantekeningen in het medisch dossier en niet ’s nachts langskomen ondanks dat daar uitdrukkelijk om verzocht is. Klacht op één onderdeel (het niet maken van aantekeningen in het medisch dossier) gegrond. Waarschuwing.

Klager verwijt de bedrijfsverpleegkundige onzorgvuldig jegens hem te hebben gehandeld toen hij arbeidsongeschikt was. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verklaart de klacht gedeeltelijk gegrond en legt op een maatregel van waarschuwing.

Klaagster verwijt verweerder, arts maatschappij en gezondheid, dat hij niet in redelijkheid tot zijn medisch advies kon komen ten aanzien van het horen van en beslissen over klager. Klacht deels ongegrond. Waarschuwing.

Klager verwijt de huisarts niet gereageerd te hebben op verzoeken om nadere informatie m.b.t. klagers dochter. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart klager niet-ontvankelijk omdat niet is komen vast te staan dat de huisarts jegens klager of diens dochter handelingen heeft verricht op het gebied van de individuele gezondheidszorg. Het beroep van klager wordt verworpen.

Klacht tegen psychiater door curator patiënte over medicatie. Patiënte zelf, zijn zus, wil niet daarover klagen omdat zij het eens is met de medicatie. Het college oordeelt dat verweerster in redelijkheid patiënte wilsbekwaam kan achten ten aanzien van die medicatie en dat dan de curator niet als rechtstreeks belanghebbende is aan te merken. Niet-ontvankelijk.

Klaagster ondergaat laserbehandeling in verband met spataderen. Zij verwijt chirurg gebrekkige wijze van voorlichting en behandeling en ontbrekende nazorg. Regionaal Tuchtcollege wijst de klacht in beide onderdelen af. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

De aangeklaagde huisarts is werkzaam bij de medische dienst van de Penitentiaire Inrichting waarnaar klager recentelijk was overgeplaatst. De arts heeft een staande afspraak van klager voor het uitvoeren van een neustussenschotcorrectie in een regulier ziekenhuis geannuleerd omdat volgens PI-beleid deze ingreep in het Penitentiair ziekenhuis dient te worden verricht. De klacht houdt in dat verweerder zonder toestemming van klager zijn afspraak voor een neusoperatie in het ziekenhuis heeft geannuleerd. Het RTG heeft de klacht als kennelijk ongegrond zonder verder onderzoek in raadkamer afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege heeft het beroep van klager afgewezen.

Betreft klacht tegen de medische behandeling door de arts van klaagsters aan longvlieskanker overleden echtgenoot. Klaagster verwijt de arts: dat hij patiënt niet heeft verwezen naar een gespecialiseerde longarts; dat hij geen/summiere informatie heeft gegeven over; -de onderzoeken en de resultaten ervan; -de behandeling (palliatieve chemokuur) -het bestaan van de stichting Asbestslachtoffers; -de uitkomst van het onderzoek door het mesotheliomenpanel. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Verzetzaak. Brief van advocaat van 13 mei 2011 waarin hij zijn cliënt meedeelt niet in hoger beroep te willen gaan is geen tijdige mededeling gezien het aflopen van hoger beroep termijn op 19 mei 2011.

Klager, op 9 maart 2009 in verzekering gesteld, verwijt GGD arts, die op die avond tijdens avonddienst telefonisch wordt benaderd door arrestantenwacht met name dat hij zich niet op de hoogte heeft gesteld van klagers medische toestand, klager niet heeft onderzocht en onvoldoende acht heeft gesteld op medicatie. Klager is eerder die middag beoordeeld door een klager GGD arts. Er was voor de arts geen aanleiding om klager die avond te zien, aldus het Regionaal Tuchtcollege. De volgende dag heeft de arts na gedaan verzoek daartoe, correct gehandeld door klager te bezoeken en zijn medicatieschema aan te passen. Alle klachtonderdelen worden verworpen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Klaagster is in een crisisafdeling voor langdurige zorg geplaatst (BOPZ-opname). De aangeklaagde psychiater heeft klaagster daar behandeld . De psychiater heeft samen met een sociaal verpleegkundige (SPV) bijna wekelijks gesprekken met klaagster gevoerd. Toen het psychiatrisch beeld verslechterde, is klaagster tweemaal gesepareerd en is ingrijpmedicatie toegediend. Klaagster was agressief. Na een second opinion gevraagd te hebben, is met een dwangbehandeling gestart. Overleg over toekomstmogelijkheden buiten de kliniek, leidden niet tot een oplossing. Klaagster is toen elders opgenomen en overgeplaatst. Klaagster verwijt de psychiater dat zij: 1. samen met de SPV’er voortgegaan is op de behandeling van de voorganger en de second opinion ten onrechte heeft geminacht; 2. de dwangbehandeling is gestart met Fluspirileen; 3.klaagster heeft verwezen naar de KIB in Amsterdam; 4.geen empathie heeft opgebracht; 5.zich heeft laten beïnvloeden door klaagsters mentor. Het RTG heeft de klacht in alle onderdelen als kennelijk ongegrond zonder verder onderzoek in raadkamer afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege heeft het beroep van klaagster afgewezen.

.

Klacht van huurders in een ontruimingsprocedure. Geen verplichting van de advocaat om te onderzoeken of cliënten aanspraak kunnen maken op vergoeding van kosten van rechtsbijstand uit hoofde van een rechtsbijstandverzekering. Klacht ongegrond.

Klager is op 9 maart 2009 in verzekering gesteld. GGD arts wordt tijdens avonddienst op 11 maart 2009 gebeld dat klager dringend arts nodig heeft. De arts bezoekt klager. Klager verwijt de arts onheuse bejegening. Gelet op de gemotiveerde betwisting door de arts kan niet worden vastgesteld welke van beide lezingen aannemelijk is. Het Regionaal Tuchtcollege wijst de klacht af. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klager.

Klacht over het niet verstrekken van medische gegevens betreffende klager aan de medische deskundige mist feitelijke grondslag en is daarom kennelijk ongegrond. Klacht over het feit dat verweerder klager heeft aangeboden dat hij zijn openstaande nota’s niet hoefde te betalen op voorwaarde dat klager af zou zien van het indienen van een klacht tegen hem eveneens kennelijk ongegrond.

De aangeklaagde psychiater heeft klaagster behandeld in de periode waarin klaagster na een gedwongen overplaatsing was opgenomen op een afdeling voor intensieve behandeling. Klaagster was daarvóór al opgenomen in een inrichting (i.h.k.v. BOPZ). In 2008 is met dwangmedicatie gestart. Sinds maart 2009 woont klaagster weer zelfstandig. Klaagster verwijt de psychiater: (1) de gedwongen opname/overplaatsing, (2) slechte bejegening, (3) niet serieus nemen van haar geloofsovertuiging. Het RTG heeft de klacht in alle onderdelen als kennelijk ongegrond zonder verder onderzoek in raadkamer afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege heeft het beroep van klaagster afgewezen.

Ne bis in idem, artikel 51 wet BIG. Nieuwe klacht tegen arts over het handelen en nalaten van de arts als deskundige in een civiele procedure. Het Regionaal Tuchtcollege heeft hierover reeds bij onherroepelijk geworden eindbeslissing geoordeeld. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart klager niet-ontvankelijk in zijn klacht. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Klacht tegen advocaat in een procedure tegen het UWV. De klacht is ingediend in 2009 en betreft optreden van verweerster in 2004. De klacht is niet-ontvankelijk vanwege te late indiening. De redelijke termijn waarbinnen de advocaat nog rekening hoeft te houden met een klacht is overschreden.

Klager wordt op 9 maart 2009 in verzekering gesteld. GGD arts wordt die middag gebeld dat arrestant eigen medicatie heeft, met verzoek dagdozen te komen vullen. Na bestudering van de medicatie vult de arts zonder klager te zien de dagdozen voor 9 maart en 10 maart 2009 en schrijft vervolgrecepten uit voor volgende dagen. Klager verwijt de arts in het bijzonder hem niet bezocht en onderzocht te hebben, niet de door de behandelend arts noodzakelijk geachte medicijnen te hebben voorgeschreven. Het Regionaal Tuchtcollege wijst de klacht als kennelijk ongegrond af. Het Centraal Tuchtcollege overweegt dat de arts, gelet op de aandoening waaraan klager leed en de aard van de meegebrachte medicatie klager had moeten zien. In zoverre klacht gegrond en vernietiging beslissing Regionaal Tuchtcollege. Betekent aanscherping van voor GGD arts in protocol neergelegde regel. Geen oplegging van maatregel. Publicatie.

Klacht over de advocaat van de wederpartij. Verweerder heeft in opdracht van zijn cliënte beslag mogen leggen onder klager. Het verwijt dat verweerder misbruik van recht heeft gemaakt door onjuistheden te verklaren tegenover gerechtelijke instanties heeft klager onvoldoende met concrete feiten en omstandigheden onderbouwd. Over het feit dat verweerder voor klager en zijn ex-echtgenote in 2003 een echtscheidingsconvenant heeft opgesteld kan klager in 2011 niet meer klagen. Verweerder heeft in het belang van zijn cliënte een procedure aanhangig mogen maken waarbij verlenging van de door klager te betalen partneralimentatie is gevraagd.

Klager is de vader van patiënte. Patiënte was in een vegetatief laagbewuste toestand tengevolge van een meningococcensepsis opgenomen in een revalidatiecentrum. Het doel was om met vroege intensieve neurorevalidatie een verbetering van haar neurologisch toestand te bereiken. Men besloot tot stopzetting van de behandeling, omdat men binnen de revalidatie-instelling van mening was dat patiënte minimale vooruitgang liet zien. Patiënte is uit het revalidatiecentrum ontslagen en overgeplaatst naar een instelling voor mensen met een (verstandelijke) handicap. De aangeklaagde verpleegkundige is lid van de Raad van Bestuur van het revalidatiecentrum. Klager heeft een aantal klachten over de wijze waarop in het genoemde revalidatiecentrum werkzame artsen patiënte hebben behandeld. Voorts heeft klager nog aan de klacht toegevoegd dat bij de instelling een niet BIG-geregistreerde neuropsycholoog werkzaam was. Het RTG heeft de klacht als kennelijk ongegrond afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klager.

Klacht tegen MDL-arts. Klaagster is de moeder van patiënt die in 2008 is overleden. Verweerder was de hoofdbehandelaar van patiënt. De klacht richt zich op de medische behandeling van de patiënt. Klaagster heeft aangegeven dat patiënt voor zijn overlijden zijn broer (die de klacht ondersteunt) heeft gevolmachtigd. Die volmacht hield onder meer in dat de gevolmachtigde zoon klachten mocht indienen. RTG Zwolle: Verschil van mening tussen moeder en weduwe van een overleden patiënt over de vraag of diens veronderstelde wil erop gericht was een tuchtklacht in de dienen. Het college kiest voor de weduwe omdat deze in het algemeen geacht wordt een patiënt meer na te staan dan een andere naaste verwant. Klaagster niet-ontvankelijk. CTG: verwerpt het beroep.

Verzetszaak. Verzetschrift pas een maand na voorzittersbeslissing ingediend. Geen zwaarwegende reden voor termijnoverschrijding. Verzet niet-ontvankelijk.

Klager, op 9 maart 2009 in verzekering gesteld, verwijt GGD arts, die op 12 maart 2009 aan het einde van de middag wordt gebeld door politie met verzoek om contact met behandelend arts, nefrologe, op te nemen over de vraag of klager juiste medicatie kreeg en insluiting verantwoord was, onjuiste informatie aan de politie te hebben doorgegeven. De arts heeft contact opgenomen met nefrologe, de voorgeschreven medicatie vergeleken met de medicatie die klager kreeg en doorgegeven aan de politie dat er geen bezwaar was tegen insluiting. Klacht wordt door het Regionaal Tuchtcollege als kennelijk ongegrond afgewezen. Het CTG verwerpt het beroep van klager.

Voorzittersbeslissing. Klacht is kennelijk niet-ontvankelijk. Klager is als broer van verweerders cliënte niet in een tuchtrechtelijk relevant belang getroffen. Klacht mede wegens tijdsverloop kennelijk niet-ontvankelijk.

De aangeklaagde sociaal psychiatrisch verpleegkundige heeft klaagster begeleid toen zij op basis van de BOPZ opgenomen was in een inrichting. De verpleegkundige voerde samen met de psychiater bijna wekelijks gesprekken met klaagster. De verpleegkundige had daarnaast ook uitvoerende taken waar ook de mentor bij betrokken was. Klaagster verwijt de verpleegkundige dat: (1) hij zich heeft laten inpakken door de mentor, (2) te close was met de psychiater, (3) heeft gezorgd voor een verstoorde relatie, en (4) de lichamelijk klachten van klaagster heeft miskend. Het RTG heeft de klacht in alle onderdelen als kennelijk ongegrond zonder verder onderzoek in raadkamer afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege heeft het beroep van klaagster afgewezen.

Vereiste schriftelijke vastlegging. Verweerder heeft verzuimd vast te leggen dat in overleg is besloten om af te zien van de mogelijkheid tot het instellen van een vordering om de uitvoerbaarheid van het vonnis op te schorten. Klacht gegrond.

Klacht van klager tegen forensisch arts die advies heeft uitgebracht aan klachtencommissie over verwijt dat GGD artsen nalatig zijn geweest in het verlenen van medische zorg. RTG verklaart klager ontvankelijk in de klacht (tweede tuchtnorm) maar wijst de klacht af. In beroep bevestigt het CTG de ontvankelijkheid doch vernietigt de beslissing van het RTG. Het advies van de arts voldoet niet aan de criteria die naar vaste jurisprudentie gelden voor rapportage. Klacht gegrond. Waarschuwing.

Voorzittersbeslissing. Verweerder heeft de brieven zo kunnen begrijpen dat hij geen werkzaamheden meer voor klager mocht verrichten op het moment dat de toevoegingsaanvraag werd afgewezen. Klacht kennelijk ongegrond.

Klager verwijt de psychiater dat zij onvoldoende onderzoek heeft verricht en een onjuiste diagnose heeft gesteld. De gestelde diagnose belemmert klager bij het vinden van een goede psychiatrische behandeling voor zijn klachten. Het Regionaal Tuchtcollege heeft geoordeeld dat het door de psychiater opgestelde rapport niet voldoet aan de daaraan te stellen eisen. De conclusie ontbeert ondersteuning en maakt niet inzichtelijk waarom de psychiater tot de in het rapport genoemde diagnose is gekomen en waarom andere – gezien de voorliggende feiten, omstandigheden en onderzoeksresultaten eveneens verdedigbare – diagnoses volgens de psychiater moeten worden uitgesloten. Het Regionaal College legt de maatregel van waarschuwing op. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep. Anders dan de psychiater stelt is het Regionaal College niet getreden buiten de door klager voorgelegde klacht. In eerste aanleg is het rapport en de wijze van totstandkoming ter sprake geweest naar aanleiding van de door klager geuite bezwaar dat de conclusies niet worden gesteund door de feiten. Een rapport als het onderhavige moet onder meer aan het criterium worden getoetst of de in het rapport uiteengezette gronden aantoonbaar voldoende steun vinden in de feiten, omstandigheden en bevindingen van het rapport. Op dit punt voldoet het rapport niet. Dat het, naar de stelling van de psychiater, ging om een concept doet hieraan niet af. Nu het rapport aan klager is verzonden zonder dat kenbaar was dat het om een concept ging dat mogelijk nog aan wijzigingen onderhevig was, dient het rapport aan de tuchtrechtelijk daaraan te stellen eisen te voldoen, hetgeen in casu niet het geval is. De behandeling in hoger beroep heeft het Centraal Tuchtcollege ook voor het overige niet geleid tot de vaststelling van andere feiten en tot andere beschouwingen en beslissingen dan die van het College in eerste aanleg.

Klaagster verwijt haar plastisch chirurg ter zake van een beperkte facelift met een boven- en onderooglidcorrectie dat hij die ingrepen heeft uitgevoerd terwijl daar weinig resultaat van viel te verwachten; evenmin heeft hij alternatieven aangedragen. Voorts stelt zij dat de ingrepen slecht zijn uitgevoerd, dat er onhygiënisch werd gewerkt, dat de hechtingen door een daartoe onbevoegde zijn aangebracht en tot slot dat de nacontroles/nazorg ontoereikend waren. Alleen op het laatste punt is de klacht in eerste aanleg gegrond verklaard en is de arts een waarschuwing opgelegd: niet is aangetoond dat de arts klaagster – die dat ontkent – voor een nacontrole heeft uitgenodigd. De grief van de arts faalt.

Het stond verweerder vrij de wederpartij van klager bij te staan op de wijze die verweerder voorstond. Optreden verweerder niet onnodig grievend. Belangen van klager door optreden verweerder niet onnodig of onevenredig beschadigd.

Klacht tegen radioloog over (A) het ten onrechte niet verrichten van een mammografie althans niet verwijzen naar chirurg, (B) de inhoud van het onderzoeksverslag en (C) beoordeling van het echografisch onderzoek. RTG verklaart klachtonderdeel A. ongegrond en B. en C. gegrond en legt maatregel van berisping op. Het principaal appel van de arts wordt afgewezen. De arts heeft zich door een herhaald echografisch onderzoek niet zelf uit te voeren de mogelijkheid ontnomen om te kunnen beoordelen of bij klaagster een mammografie had moeten worden gedaan. Het oordeel van het RTG over het onderzoeksverslag wordt bevestigd. Opgelegde maatregel van berisping wordt gehandhaafd. In verweer in beroep door klaagster aangevoerde nieuwe klacht valt buiten bereik beroep. Voorwaardelijk incidenteel appel van klaagster behoeft geen behandeling nu voorwaarde waaronder ingesteld niet is vervuld.

Verweerder kon het verzoek van klager, het advies dat hij aan een beklaagde advocaat gaf in het kader van een klachtzaak die verweerder als deken behandelde, nader op schrift te stellen weigeren, nu het Hof van Discipline anders oordeelde en het standpunt van verweerder uit zijn dekenadvies in de onderliggende klachtzaak bleek.