Zoekresultaten 24151-24200 van de 48335 resultaten

Betrokkene heeft klager 2), die, via klaagster 1), 100% van de aandelen in besloten vennootschap A hield, privé en zakelijk bijgestaan. Hij heeft klagers geadviseerd bij de verkoop van 50 % van de aandelen in A aan de besloten vennootschap B. Vervolgens heeft betrokkene de besloten vennootschap B en haar directeur-grootaandeelhouder als financieel adviseur bijgestaan bij de beslechting van de geschillen die tussen hen en klagers waren ontstaan en hen onder meer geadviseerd bij de koop van de overige door klagers in de besloten vennootschap A gehouden aandelen. Omdat hiervan een bedreiging uitging voor de naleving van het fundamentele beginsel van objectiviteit diende betrokkene een toereikende maatregel te nemen (en vast te leggen) die ertoe zou leiden dat hij zich aan het fundamentele beginsel zou houden. Betrokkene heeft geen bedreiging voor zijn objectiviteit gesignaleerd en aldus in strijd met het fundamentele beginsel van objectiviteit gehandeld. Betrokkene heeft verder aan een oud-werkneemster van de besloten vennootschap A geadviseerd om geen belastingaangifte te doen van een contant van deze vennootschap ontvangen bedrag en dit bedrag niet op de bank te zetten. Betrokkene heeft aldus in strijd met de fundamentele beginselen van “professionaliteit” en “integriteit” en overigens ook met het fundamentele beginsel van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid gehandeld. De Accountantskamer heeft de maatregel van tijdelijke doorhaling voor de duur van drie maanden opgelegd.

Advocaat heeft door zich te beperken tot de mededeling dat hij juridisch geschoold is, onduidelijkheid over zijn hoedanigheid van advocaat laten bestaan en het risico op het ontstaan van verwarring daarover in het leven geroepen. Van een advocaat mag verwacht worden dat hij duidelijkheid verschaft over zijn hoedanigheid van advocaat en dat hij zijn cliënt niet als advocaat maar in de persoonlijke sfeer bijstaat. klacht gegrond, waarschuwing

Klacht niet-ontvankelijk omdat de klacht ziet op een vermeend nalaten van verweerder in augustus 2012 tot medio 2016. Niets ondernomen terwijl van hem mocht worden verwacht dat hij navraag deed.

Geoordeeld wordt dat de notaris zijn geheimhoudingsverplichting niet heeft geschonden. Ten tijde van de adviesaanvraag en nadien in het advies aan de verwachters was de notaris noch bij de nalatenschap van de eerste erflater, noch bij de nalatenschap van de tweede erflater betrokken. Hij adviseerde enkel de verwachters. Geen reden om deze handelwijze als partijdig aan te merken.

Voorzittersbeslissing; klacht tegen (voormalig) eigen advocaat. Het dagvaarden van klager door verweerder wegens niet betaling van zijn facturen en het vervolgens niet aanbrengen van die dagvaarding wegens nagebleken oninbaarheid is niet klachtwaardig. Voorts stond het verweerder vrij om klager mede te delen dat hij de vordering op klager als steunvordering bij de faillissementsaanvraag van klager zou indienen indien klager de facturen niet tijdig zou voldoen. Van dreiging of chantage is niets gebleken. Klacht kennelijk ongegrond.

Klacht tegen eigen advocaat, ondermeer dat hij de belangen van klager onvoldoende heeft behartigd en klager onvoldoende heeft gewezen op de betekenis en strekking van het begrip 'finale kwijting', is ook in hoger beroep ongegrond. Bekrachtiging.

Naar het oordeel van de kamer behoort het niet tot de taak van de notaris om bij een standaard oprichting van een nieuwe besloten vennootschap, de enig bestuurder en aandeelhouder te wijzen op de risico’s van onbehoorlijk bestuur.

Ambtshalve herstelbeslissing; in de aanhef en onderaan de beslissing staat abusievelijk als uitspraakdatum vermeld 27 maart 2017 waar als uitspraakdatum 20 maart 2017 had moeten staan.

Advocaat heeft over klaagster - als niet in de procedure betrokken derde - in een processtuk het volgende geschreven: “(Klaagster) blijkt ondertussen zélf geen cent bij te dragen aan de kosten voor de verzorging en opvoeding van haar eigen kind” en in haar reactie op de tegen haar ingediende klacht : “(….) dat klaagster een kinderalimentatie ontvangt die de behoefte van haar kind volledig dekt, wat in zijn algemeenheid erop wijst dat zij onvoldoende draagkracht heeft en dus geen ruimte heeft om haar partner te onderhouden. ” Verweerster is naar het oordeel van de raad onvoldoende nagegaan of zij deze stellingen gelet op de reeds 10 jaar tussen haar cliënte en de ex-partner van haar cliënte (thans de partner van klaagster) voortdurende procedures voor haar rekening kon nemen. Gelet op de scherpe formulering van de gewraakte passages had het op de weg van verweerster gelegen voor nadere onderbouwing hiervan te zorgen. klacht gegrond, waarschuwing

De kamer stelt vast dat de voorgestelde wijzigingen in de huwelijkse voorwaarden voor klaagster grote negatieve financiële gevolgen konden hebben, terwijl er voor haar geen voordelen verbonden waren aan het prijsgeven van mogelijke toekomstige vorderingen. Op de notaris rustte de verplichting om klaagster daarover tijdig en volledig te informeren. Verder staat vast dat de notaris destijds geen aantekeningen heeft gemaakt van de besprekingen, waaruit had kunnen blijken dat klaagster over deze grote risico’s nadrukkelijk is voorgelicht. Er zijn geen andere aanwijzingen dan het verweer van de notaris dat hij klaagster wel degelijk heeft geïnformeerd. Onder deze omstandigheden houdt de kamer het er voor dat de gevolgen van de wijzigingen van de huwelijkse voorwaarden klaagster redelijkerwijs pas na de ondertekening in 2012 bekend zijn geworden. De kamer is met de notaris van oordeel dat zijn geheimhoudingsplicht in de weg kan staan aan verstrekking van afschriften van integrale dossiers. Echter, naar het oordeel van de kamer heeft de notaris ten onrechte met betrekking tot alle dossierstukken een beroep op zijn geheimhoudingsplicht gedaan.

Voorzitter oordeelt klacht over advocaat wederpartij kennelijk ongegrond. Verweerder heeft niet in strijd met gedragsregel 30 gehandeld. Mocht zijn cliënt de in rechte te overleggen transcriptie van de geluidsopnames laten maken en die transcriptie daarna door een kantoorgenoot laten controleren. De later gesignaleerde onvolkomenheden in de transcriptie waren niet van belang voor de genomen beslissing en manipulatie ervan onaannemelijk. Evenmin gehandeld in strijd met gedragsregel 31. Partijdig belangenbehartiger en van grievende uitlatingen niet gebleken.

De gerechtsdeurwaarder heeft het beslag onder de (ex-)werkgever niet opgeheven, terwijl er geen dienstverband meer bestond en hem door zijn opdrachtgever was meegedeeld de ten uitvoerlegging te beëindigen. Ook had de gerechtsdeurwaarder geen mededeling (meer) mogen doen over de omvang van klagers restantschuld aan de (ex-)werkgever. Klacht gegrond. Berisping.

De voorzitter oordeelt de klacht tegen de voormalig faillissementscurator (verweerder sub 1) van klager ten tegen diens collega (verweerder sub 2), die optreedt in zaken van de broer van klager, kennelijk ongegrond. Niet gebleken dat sprake is van een belangenconflict waardoor verweerder sub 2 zich had moeten onttrekken.

Klacht ongegrond.

Verweerder onbereikbaar, onduidelijk of, en zo ja waar, hij kantoor houdt. Niet gebleken dat zijn kantoororganisatie op orde is en dat hij is verzekerd voor beroepsaansprakelijkheid. Deken opnieuw gefrustreerd in zijn toezichthoudende taak. Verzoek tot schorsing met onmiddellijke ingang voor onbepaalde tijd toegewezen.

Klacht gegrond. Berisping. Het is de gerechtsdeurwaarder, in het kader van geheimhoudingsplicht, niet toegestaan gegevens van en/of over klaagster, zonder haar toestemming, aan derden te verstrekken. In dit geval betrof het de zoon van klaagster.

Klacht gegrond. Berisping. Aanpassing van de beslagvrije voet is niet voortvarend gebeurd. De kamer acht het van groot belang dat de aanpassingen van de beslagvrije voet wel voortvarend gebeuren.

Klager heeft vanaf 2006 te kennen gegeven dat hij wenste dat de vorderingen door verweerder werden betwist, welk verzoek hij jaarlijks heeft herhaald. De voorzitter heeft derhalve terecht overwogen dat de in artikel 46g lid 1 aanhef sub a Advocatenwet in 2006 is ingegaan en de klacht niet-ontvankelijk verklaard. verzet ongegrond.

Niet-ontvankelijk. Klaagster heeft de gronden van het verzet niet tijdig ingesteld.

Klacht tegen advocaat van de wederpartij, dat hij klager rechtsstreeks heeft benaderd buiten zijn eigen advocaat om. Uitgangspunt is dat een advocaat die zich in verbinding wil stellen met een wederpartij waarvan hij weet dat deze wordt bijgestaan door een advocaat dit slechts doet door tussenkomst van een advocaat. In dit geval is niet gebleken van de noodzaak voor verweerder om klager rechtstreeks aan te schrijven. Stelling van verweerder dat hij in een eventuele procedure in bewijsnood kan komen te verkeren is ontoereikend voor een ander oordeel. Niet aannemelijk is dat klager alsdan de inhoud van de brieven zal betwisten. Gegrond. Geen maatregel.

Een advocaat dient de wederpartij van zijn cliënt van het voornemen om rechtsmaatregelen tegen haar te treffen in kennis te stellen. Dit geldt ook ten aanzien van een persoon, die zich in een andere procedure als mantelzorgster van de aanvankelijke wederpartij van de cliënt van de advocaat de belangen van die wederpartij heeft aangetrokken. De stelling dat klaagster zich steeds aan de kant van de aanvankelijke wederpartij heeft opgesteld en dat klaagster feitelijk de overlast veroorzaakte, zodat volgens de cliënt van verweerder het stadium van overleg met klaagster was gepasseerd, doet daar niet aan af. verzet (gedeeltelijk) gegrond, klacht (gedeeltelijk) gegrond, waarschuwing

De advocaat had tijdens een zitting van het Hof van Discipline toegezegd mee te zullen werken aan een regeling waartoe de advocaat bereid was om samen met klager naar de accountant van klager te gaan. Doel hiervan was om tot rekening en verantwoording te komen in een bepaald geschil. De advocaat heeft echter zelf een accountant ingeschakeld die een rapport heeft opgesteld en aan klager heeft gestuurd. Volgens klager was het rapport onvolledig. Vervolgens heeft verweerder niet meegewerkt aan verder overleg over de inhoud van het accountantsrapport. Klacht gegrond; 4 maanden schorsing waarvan 2 voorwaardelijk; verkorting van publicatietermijn tot 5 jaar; kostenveroordeling.

Klaagster verwijt de apotheker dat hij: 1. geen lid was van een regeling voor klachtbehandeling; 2. onvoldoende aan zijn dossierplicht heeft voldaan; 3. niet gevoerde begeleidingsgesprekken nieuw geneesmiddel heeft gedeclareerd. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de eerste klacht gegrond en de tweede en de derde klacht ongegrond verklaard en de apotheker gewaarschuwd. Het Centraal Tuchtcollege onderschrijft het oordeel van het Regionaal Tuchtcollege, voor zover het aan zijn oordeel is onderworpen. Het beroep wordt verworpen.

K.o. 1 terecht kennelijk ongegrond: niet gebleken van strijd met gedragsregel 7. K.o. 2 terecht kennelijk niet-ontvankelijk: klager geen eigen belang omdat hij bij de procedure waarop dit klachtonderdeel betrekking heeft geen partij was. Kon buiten zitting worden afgedaan. Verzet ongegrond.

In het onderhavige geval werden er twee strafzaken van een cliënt, achter elkaar, in hoger beroep bij hetzelfde hof behandeld. Verweerder stond de cliënt bij in de eerste zaak en klager in de tweede zaak. Verweerder mocht bij de behandeling van de eerste zaak op een vraag van het hof over de rechtsbijstand in de tweede zaak, niet meedelen dat hij de cliënt ook in de tweede zaak bijstond, nu hij daartoe geen opdracht had. Hij had zich er in ieder geval van moeten vergewissen of er geen andere advocaat voor de cliënt in de tweede zaak optrad, temeer daar hij in het geheel niet bekend was met de inhoud van die zaak. Van belang is dat de cliënt zelf niet ter zitting was verschenen. De collega-advocaat (klager) is niet-ontvankelijk in zijn klacht over de kwaliteit van het pleidooi van verweerder in de tweede zaak. Klacht deels niet-ontvankelijk, deels gegrond. Berisping.

Klacht tegen fysiotherapeut. Klager is vanwege schouderklachten door zijn huisarts verwezen naar de fysiotherapeut. Klager verwijt de fysiotherapeut dat deze niet alleen een echo van zijn schoudergewrichten heeft gemaakt, maar ook de schoudergewrichten heeft beschadigd door kraakbeen weg te laseren met een HI-tech apparaat/methode. Volgens klager was er na de behandeling sprake van instabiliteit in de schoudergewrichten die sindsdien is toegenomen. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht als kennelijk ongegrond afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Advocaat heeft een uitvoerig verweerschrift ingediend, waarin het standpunt van klager nader gemotiveerd is weergegeven. Dat verweerder niet alle door klager voorgestelde wijzigingen heeft willen overnemen, betekent niet dat advocaat de belangen van zijn cliënt niet naar behoren heeft behartigd. klacht ongegrond.

Klacht van bewindvoerder. Voor het voeren ven een gerechtelijke procedure had in dit geval de verweerder machtiging van de kantonrechter moeten vragen, omdat de goederen van zijn cliënt onder bewind stonden. Verweerder heeft verzuimd die machtiging te vragen waardoor zijn cliënt in een kort gedingprocedure niet-ontvankelijk is verklaard. Die procedure was derhalve bij voorbaat kansloos. Dat is een beroepsfout. Verweerder werkte op basis van een toevoeging. Onder de geschetste omstandigheden mocht verweerder wel de eigen bijdrage innen, maar niet het griffierecht. Wel stond het verweerder vrij een klachtprocedure tegen de bewindvoerder te starten. Klacht deels gegrond. Waarschuwing.

Klacht tegen huisarts. Klager is vanwege schouderklachten door zijn huisarts verwezen naar een fysiotherapeut. Volgens klager heeft de fysiotherapeut niet alleen een echo van zijn schoudergewrichten gemaakt, maar de schoudergewrichten ook beschadigd door kraakbeen weg te laseren met een HI-tech apparaat/methode. Volgens klager was er na de behandeling sprake van instabiliteit in de schoudergewrichten die sindsdien is toegenomen. Klager verwijt de huisarts dat hij opdracht heeft gegeven tot deze behandeling. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht als kennelijk ongegrond afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

De deken beklaagt zich er over dat verweerster niet heeft meegewerkt aan zijn onderzoek naar een bij hem tegen verweerster ingediende klacht. Ze heeft niet op zijn brieven daarover gereageerd. Ook heeft verweerster niet gereageerd op verzoeken van een collega om informatie in een zaak waarin verweerster een beroepsfout heeft gemaakt. Tenslotte heeft verweerster klachtwaardig gehandeld in een zaak die zij behartigde voor een cliënte. De raad heeft echter in die zaak geoordeeld dat geen sprake is van tuchtrechtelijk verwijtbaar gedrag van verweerster. Daarom is dit onderdeel van het bezwaar naar het oordeel van de raad ongegrond. De overige onderdelen zijn wel gegrond. Verweerster heeft erkent niet te hebben meegewerkt aan het onderzoek van de deken en geen informatie te hebben verstrekt aan haar collega over de zaak waarin zij een beroepsfout heeft gemaakt. Omdat verweerster heeft getoond inzicht te hebben in het tekortschieten dat haar wordt verweten en zij maatregelen heeft genomen om herhaling te voorkomen volstaat de raad in dit geval met een waarschuwing, hoewel haar gedragingen op zich een zwaardere maatregel rechtvaardigen. Daarbij wordt ook meegewogen dat zij niet eerder een disciplinaire maatregel opgelegd heeft gekregen.

Het is een advocaat niet toegestaan om op meer plaatsen kantoor te houden. Verweerder heeft zich daaraan schuldig gemaakt door op 2 plaatsen, zonder ontheffing, kantoor te houden. Verweerder behandelt via een door hem opgezette constructie met diverse door hem (feitelijk) bestuurde vennootschappen, letselschadezaken. In die zaken wordt door verweerder, via één van zijn vennootschappen, resultaat gerelateerd gedeclareerd bij één van de andere vennootschappen. Verweerder ontvangt een bepaald percentage van de omzet. Dat is niet toegestaan. Voorts overtreedt verweerder het provisie-verbod doordat hij een vergoeding betaalt voor toewijzing van meer dan een bepaald aantal zaken. Verder laat verweerder bij zijn cliënten onduidelijkheid staan over zijn positie in de diverse vennootschappen in relatie tot de cliënten. De hoedanigheid van verweerder is niet altijd duidelijk. Verweerder heeft aangevoerd dat zijn handelwijze een hoger maatschappelijk doel dient, maar de raad is van oordeel dat verweerder daarbij niet de voor advocaten geldende regelgeving kan negeren. De klacht is (ten dele) gegrond. Omdat verweerder heeft aangegeven niet van plan te zijn deze handelwijze aan te passen, kan geen andere maatregel worden opgelegd dan schrapping van het tableau.

Klaagster verwijt de apotheker amoxicilline aan haar te hebben verstrekt, terwijl de apotheker wist, althans had behoren te weten dat klaagster vanwege de bij haar gestelde diagnose systemische mastocytose zeer allergisch op dit middel zou reageren. Het Centraal Tuchtcollege is van oordeel dat klaagster niet aannemelijk heeft gemaakt dat apotheker ervan op de hoogte was dat bij haar de diagnose systemische mastocysto was gesteld . Bovendien vormde die diagnose geen contra-indicatie voor het voorschrijven van amoxicilline. De klacht wordt ongegrond verklaard.

Klaagster klaagt over de door verweerder verleende diensten. Deze waren onvoldoende en niet adequaat. Verweerder was bovendien niet of nauwelijks bereikbaar voor klaagster. Verweerder zond klaagster wel een forse nota maar heeft daar volgens dat haar niets voor gedaan. De raad oordeelt dat de klachten terecht zijn. Uit de vele e-mails blijkt dat verweerder slecht bereikbaar was. Na bestudering van het dossier heeft hij klaagster op geen enkele wijze geïnformeerd op zijn visie op de zaak en welke aanpak hij adviseerde. Zijn nota heeft hij zonder tijdregistratie opgesteld aan de hand van de stukken in het dossier. Verweerder heeft niet gehandeld zoals een van een redelijk handelend advocaat mag worden verwacht. Verweerder krijgt een voorwaardelijke schorsing van 8 weken en een bijzondere voorwaarde inhoudende dat hij een gedeelte van de door klaagster betaalde nota moet terug betalen.

Naar het oordeel van de raad heeft het handelen van verweerster niet voldaan aan de kwaliteitseisen die van haar mochten worden verwacht. Gelet op de redactie van de opdrachtbevestiging, die ruimte overliet voor een eigen interpretatie, behoefde klaagster niet te begrijpen dat haar opdracht aan (uiteindelijk) verweerster beperkt was tot het indienen van een verzetschrift tegen een Duitse uitspraak op uitsluitend formele gronden. Dat verweerster nader onderzoek naar de wensen van klaagster heeft gedaan, is niet gebleken. Verweerster heeft voorts geen deskundige inschatting gemaakt van de zaak van klaagster en geen inzicht getoond in de verschillende juridische (on)mogelijkheden van de zaak en het verzetschrift was inhoudelijk onder de maat. Verweerster had in de gegeven omstandigheden moeten verifiëren of klaagster op de hoogte was van de zittingsdatum. Dat heeft zij niet gedaan, waardoor de zaak slechts kort voor de zitting kon worden voorbesproken. Daarnaast zijn afspraken onvoldoende schriftelijk vastgelegd waardoor misverstanden konden en zijn ontstaan. Verweerster mocht zich na vertrouwensbreuk onttrekken aan de zaak. In zoverre klacht ongegrond, voor het overige gegrond. Maatregel van waarschuwing, omdat verweerster toen advocaat-stagiaire was onder begeleiding van een patroon.

Klaagster verwijt de huisarts dat hij in samenspraak met de waarnemend huisarts amoxicilline aan heeft voorgeschreven, terwijl hij wist, althans had behoren te weten dat klaagster vanwege de bij haar gestelde diagnose systemische mastocytose zeer allergisch op dit middel zou reageren. Het Centraal Tuchtcollege is van oordeel dat klaagster niet aannemelijk heeft gemaakt dat de huisarts wist, althans behoorde te weten dat de waarnemend huisarts voornemens was amoxicilline aan klaagster voor te schrijven . Bovendien vormde de diagnose systemische mastocysto geen contra-indicatie voor het voorschrijven van amoxicilline. De klacht wordt ongegrond verklaard.

Niet gebleken dat verweerster feiten aan de rechter heeft voorgehouden waarvan zij de onjuistheid kende of behoorde te kennen. Kwalificaties “grillig”, “onbesuisd”, “impulsief”, “leugenachtig”, “dwingend”, “voor eigen rechter spelend” en “(be)dreigend” niet onnodig grievend tegen de achtergrond van hetgeen de vrouw verweerster had medegedeeld omtrent uitlatingen en handelen van klager alsook in het licht van de hevige strijd die tussen klager en zijn ex-echtgenote gaande was. Niet tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door bezwaar te maken tegen in geding brengen van stukken door advocaat klager. Niet gebleken dat verweerster niet wilde meewerken aan een viergesprek. Klacht over gedragsregel 17 niet-ontvankelijk omdat deze gedragsregel ziet op de onderlinge verhouding tussen advocaten. Deels ongegrond, deels niet-ontvankelijk.

Dekenbezwaar tegen stagiaire-ondernemer, welk dekenbezwaar wegens spoedeisendheid van het door de deken gelijktijdig gedane verzoek ex 60ab/60b Aw in verband met het ontbreken van een stageverklaring bij verweerster apart is behandeld. De raad oordeelt 7 klachtonderdelen gegrond. De deken is ontvankelijk in de klachtonderdelen over privégedragingen van verweerster bij 3 strafzaken jegens haar (o.a. rijden zonder rijbewijs), waarmee zij in strijd met de kernwaarde integriteit ex artikel 10a Aw heeft gehandeld. Verweerster heeft voorts in strijd met gedragsregel 36 gehandeld door zonder toestemming een geluidsopname van een telefoongesprek met de deken te maken. Door diverse toevoegingen aan te vragen voor het verlenen van rechtsbijstand door zichzelf als advocaat aan zichzelf in privé en de wijze waarop zij dat heeft gedaan, heeft verweerster ook niet integer gehandeld. Verweerster had dit moeten weten, dan wel beseffen, dan wel moeten navragen. Voorts was de beroepshouding van verweerster een advocaat onwaardig door een arrestantenverzorger van een cellencomplex onder druk te zetten om in strijd met de waarheid een piketformulier te laten ondertekenen, waarbij zij bovendien haar plicht heeft verzaakt om zich behoorlijk en op gepaste wijze te gedragen in haar omgang met derden in haar werkomgeving. Door bovendien welbewust onjuiste informatie te verstrekken aan een andere orde van advocaten over haar stageperiode, die niet was verlengd door de orde Noord-Nederland, heeft verweerster niet betamelijk en niet integer gehandeld jegens die orde. De klachtonderdelen met betrekking tot het gebruik van het wrakingsmiddel door verweerster, het doen van een eigen onderzoek in een strafzaak terwijl het politieonderzoek nog loopt, en het retourneren van een strafdossier aan de rechtbank, worden ongegrond verklaard. Maatregel van 16 weken schorsing, waarvan 8 weken voorwaardelijk, waarbij rekening wordt gehouden met feit dat verweerster stagiaire-ondernemer was en geen eerdere tuchtrechtelijke veroordelingen heeft.

De advocaat van de wederpartij heeft niet de grenzen van de haar toekomende vrijheid overschreden. De voorzitter kan vermeende afspraken over schikkingsvoorstellen niet vaststellen. Er is sprake van diverse contactmomenten met klager geweest, waarna een procedure in het belang van de cliente van verweerster noodzakelijk was . Klachten kennelijk ongegrond.

Klaagster verwijt de huisarts haar amoxicilline te hebben voorgeschreven, terwijl de huisarts wist, althans had behoren te weten dat klaagster vanwege de bij haar gestelde diagnose systemische mastocytose zeer allergisch op dit middel zou reageren. Het Centraal Tuchtcollege is van oordeel dat huisarts op basis van zorgvuldig onderzoek een verdedigbare beslissing heeft genomen. De klacht van klaagster wordt ongegrond verklaard.

Klacht tegen advocaat van de wederpartij. De opdracht van verweerster aan de deurwaarder om het beslag op te heffen zodra klager de achterstand in betaling van alimentatie heeft betaald, valt binnen de beleidsvrijheid van verweerster. Het gerechtshof heeft verweerster geen instructie gegeven. Klacht ongegrond. Bekrachtiging.

Ongegronde klacht tegen een psychiater. Geen sprake geweest van weigering van behandeling door de psychiater. Ook is niet vast komen te staan dat er (spoed)signalen waren waardoor de psychiater sneller en doeltreffender had moeten reageren. Klacht afgewezen.

De deken heeft op goede gronden geweigerd aan klagers verzoek tot het andermaal aanwijzen van een advocaat te voldoen. Vooropgesteld, er is een advocaat die klagers wil bijstaan in de bodemprocedure. De omstandigheid dat klagers het niet eens zijn met de wijze waarop deze advocaat de zaak behandelt (in dit geval de weigering om in deze procedure een wrakingsverzoek in te dienen), levert op zich zelf geen grond op voor aanwijzing van een andere advocaat. In dit geval heeft de deken, uit oogpunt van zorgvuldigheid, eerder mr. H als advocaat aangewezen en hij heeft specifiek onderzocht of mr. K op goede gronden het verzoek van klagers heeft geweigerd. Mede op basis van het ondezoek dat mr. H heeft uitgevoerd, is hij tot de conclusie gekomen dat hiij geen aanleiding zag voor het indienen van het wrakingsverzoek. Ten onrechte menen klagers dat een (aangewezen) advocaat verplicht is het wrakingsverzoek namens klagers te ondertekenen. Een advocaat heeft hierin een eigen verantwoordelijkheid. Nu klagers geen nieuwe feiten of omstandigheden hebben gesteld die aanleiding zouden kunnen zijn voor een nieuwe beoordeling van hun verzoek, heeft het hof het beklag als ongegrond afgewezen.

Klaagster verwijt verweerder, oogarts, dat hij niet adequaat heeft gehandeld toen zij bij hem kwam met een forse oogontsteking. Als gevolg van dit lakse optreden heeft klaagster meerdere hersenoperaties moeten ondergaan. Tevens verwijt klaagster verweerder te liegen over de gang van zaken. Verweerder voert verweer. Gegrond

Klacht tegen advocaat van de wederpartij. Het hof oordeelt, anders dan de raad, dat uit de weergave van verweerster van het e-mailbericht van klager niet kan worden afgeleid dat verweerster onjuiste of onvolledige informatie heeft gegeven waardoor het gerechtshof op het verkeerde been is gezet. Klacht ongegrond. Vernietiging.

Gegronde klacht tegen een arts. De arts is met het voeren van persoonlijke gesprekken met klaagster over relationele en familiaire aangelegenheden en het maken van in de behandelrelatie ongepaste complimenten jegens klaagster, reeds ernstig tekort geschoten in het houden van gepaste afstand. Daarbij is op basis van ongeloofwaardige en inconsistente verklaringen van de arts voor het college voldoende aannemelijk geworden dat de arts zich eveneens schuldig heeft gemaakt aan de door klaagster gestelde (ongewenste) lijfelijke intimiteiten. Schorsing voor de duur van een maand.

Eindbeslissing. Klacht tegen advocaat van de wederpartij. Klacht dat verweerder gemanipuleerde jaarstukken en jaarstukken die slechts een concept waren heeft ingediend. Naar aanleiding van de tussenbeslissing van het hof van 13 juni 2016 hebben klagers (jaar)stukken ingediend en verweerder het complete procesdossier en heeft de deken onderzoek gedaan. Het hof concludeert op basis van deze stukken en informatie dat de verweten manipulatie niet is komen vast te staan en evenmin dat verweerder op de hoogte was van de brief van de accountant. Klachten in hoger beroep alsnog ongegrond. Vernietiging.

tav ka d De Advocatenwet kent een klachtrecht toe aan degene die door een handelen of nalaten van een advocaat in zijn of haar belang is of kan worden getroffen. Het hof is van oordeel dat klagers in dit geval een eigen belang hebben nu het gaat om het optreden van verweerder betreffende een nalatenschap waarin zij erfgenamen zijn. Klachtonderdeel d is naar het oordeel van het hof ongegrond, nu niet is gebleken dat van de rekening van de nalatenschap gelden zijn betaald aan verweerder die betrekking hebben op de onderhavige klachtprocedure. tav ko e Het hof stelt vast dat uit de stukken niet blijkt dat namens klagers op het schikkingsvoorstel is gereageerd. Nu het voorstel d.d. 2 november 2015 inhield dat het “binnen drie dagen na heden” moest worden aanvaard, kan betwijfeld worden of de gestelde termijn op 5 november 2015 al om was. Het uitbrengen van de appeldagvaarding op 5 november 2015 is gezien de gestelde termijn in elk geval buitengewoon krap, maar in dit geval leidt dat niet tot een tuchtrechtelijk verwijt nu niet gebleken is dat klagers van het uitbrengen van de appeldagvaarding nadeel hebben ondervonden. Zij hebben immers niet op het schikkingsvoorstel gereageerd en niet gesteld dat zij het voorstel hadden willen aanvaarden. Volgt ongegrondverklaring.

Klaagster verwijt de neuroloog een verkeerde diagnose en behandeling. Klaagster vindt dat zij eerder doorgestuurd had moeten worden voor een second opinion. Gegrond

Klacht tegen advocaat van de wederpartij dat hij in de procedure feitelijke gegevens heeft verstrekt waarvan hij wist dat deze onjuist waren. Verweerder heeft met zijn stelling dat zijn cliënt altijd op goede gronden een goedkeurende verklaring heeft afgegeven met inachtneming van alle beroepsregels, een feitelijke stelling en geen mening geponeerd, en bovendien hiermee de rechter en de wederpartij op het verkeerde been gezet nu verweerder bekend was met de conclusie van het interne onderzoeksrapport van zijn cliënt dat de goedkeurende verklaring niet had mogen worden verstrekt. Waarschuwing. Veroordeling in proceskosten van de Orde. Bekrachtiging.

Ten onrechte heeft de raad de e-mail van 27 april 2013 voor de ontvankelijkheidstoets als uitgangspunt genomen. Dit moet zijn de mail van 23 maart 2012, zijnde het moment dat klager zijn voorstel aan Van B en niet aan verweerster heeft gedaan. De klachtonderdelen die in hoger beroep aan het oordeel van het hof zijn onderworpen zien enkel op de aspecten dat verweerster onduidelijke declaratieafspraken heeft gemaakt, de inzet en reikwijdte van de hulppersoon Van B niet is vastgelegd en de juridische dienstverlening niet helder is afgerond. Ten aanzien van al die aspecten geldt dat klager hiermee uiterlijk 23 maart 2012 bekend was. Door eerst op 11 november 2015 een klacht in te dienen bij de deken is de drie jaarstermijn als bedoeld in artikel 46a lid 1 aanhef en onder a van de Advocatenwet verstreken. Reeds daarom is de bestreden beslissing door het hof vernietigd en is klager alsnog in zijn klachtonderdelen a, h en j niet-ontvankelijk verklaard.