Zoekresultaten 22451-22500 van de 48142 resultaten

Dekenklacht. Deken verwijt verweerder de door hem aan een voormalig advocaat van zijn cliënt gedane ondubbelzinnige betalingstoezegging, om gelden vanaf zijn derdengeldrekening aan de voormalig advocaat te betalen, niet is nagekomen. Van een ondubbelzinnige en onvoorwaardelijke betalingstoezegging door verweerder jegens de voormalig advocaat is de raad niet gebleken. Voor zover de berichten van verweerder wel als een onvoorwaardelijke toezegging kunnen worden opgevat, dan geldt dat de hoogte van de declaratie(s) van de voormalig advocaat niet als onbetwist vaststond. De raad oordeelt de klacht ongegrond.

Klaagsters in eerste aanleg, moeder en dochter, zijn betrokken geweest bij een verkeersongeval. De aangeklaagde gz-psycholoog, is eigenaar van het pand waarin een trauma centrum met andere gz-psychologen is gevestigd. Met een van die andere psychologen is klaagster (moeder) een behandelrelatie aangegaan. Klaagster 1 (moeder) heeft deze gz-psycholoog ( gz-psycholoog S.) beschuldigd van verkrachting. Het Centraal Tuchtcollege heeft bedoelde S. een maatregel van een onvoorwaardelijke schorsing van een jaar opgelegd, onder meer wegens grensoverschrijdend gedrag. Klaagster 1 heeft vervolgens aan verschillende instanties e-mails gestuurd waaruit afgeleid zou kunnen worden dat de schorsing mede betrekking had op de hier aangeklaagde gz-psycholoog. In reactie hierop heeft deze gz-psycholoog klaagster 1 gevraagd dit recht te zetten en gezegd bij gebreke daarvan de nodige stappen te zullen nemen in verband met laster en smaad (reputatie schade). Klaagster 1 verwijt de gz-psycholoog dat hij: 1. geen behoorlijke intake heeft verricht; 2. klaagster onjuist heeft doorverwezen; 3. geen dossier heeft bijgehouden; 4. geen volledige openheid van zaken heeft gegeven over het grensoverschrijdend gedrag van S; 5. klaagster heeft geïntimideerd met de bedoeling het grensoverschrijdend gedrag van S. stil te houden; 6. niet beschikt over een klacht- of geschillenregeling. Klaagster 2 (dochter) verwijt de gz-psycholoog dat hij: 7. geen behoorlijke intake heeft verricht; en 8. geen dossier heeft bijgehouden. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart klaagster 1 (moeder) niet-ontvankelijk m.b.t. de klachtonderdelen 1,2,3 en 6 en verklaart klachtonderdeel 4 en 5 ongegrond. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart klaagster 2 (dochter) niet ontvankelijk met betrekking tot klachtonderdelen 7 en 8. Alleen klaagster 1 (moeder) komt in beroep. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Verweerder heeft klager ten onrechte niet geïnformeerd over de mogelijkheid, de termijn en de goede en kwade kansen van het instellen van cassatie. Dit is tuchtrechtelijk verwijtbaar en rechtvaardigt oplegging van de maatregel van waarschuwing.

Klagers verwijten verweerster dat het door haar opgestelde rapport niet aan de daaraan te stellen eisen voldoet. Verweerster heeft een rapport gemaakt in opdracht van de gemeente. Volgens klagers heeft zij haar medisch beroepsgeheim geschonden. Verweerster voert verweer. Niet-ontvankelijk.

Dekenbezwaar gegrond, schrapping. Het verwijt dat verweerster kan worden gemaakt komt er in de kern op neer dat zij zich al lange tijd stelselmatig niet laat controleren door de deken binnen de door hem gestelde kaders. Verweerster heeft zich door de inadequate wijze van informatieverstrekking aan de deken niet gedragen zoals het een behoorlijk handelend advocaat betaamt. Haar houding ten aanzien van het advocatentuchtrecht in zijn algemeenheid en de deken en het dekentoezicht in het bijzonder getuigt naar het oordeel van de raad van laksheid, achteloosheid en onverschilligheid. De raad maakt verweerster daarvan een ernstig tuchtrechtelijk verwijt. Het tuchtrechtelijk verleden van verweerster in aanmerking genomen acht de raad de maatregel van schrapping van het tableau gerechtvaardigd.

Verzet ongegrond. Klacht ingediend na ommekomst van de vervaltermijnen van artikel 46g leden 1 en 2 van de Advocatenwet. Klacht bij voorzittersbeslissing terecht niet-ontvankelijk verklaard.

Verzet ongegrond. De klacht betreft onwelwillend gedrag bij de overname van een dossier (gedragsregel 22 lid 1) en onjuiste uitlatingen binnen de klachtprocedure. Voor het eerst in verzet, en aldus te laat, heeft klaagster als aanvullende klacht opgeworpen dat verweerder haar beroep op het retentierecht (gedragsregel 22 lid 2) heeft genegeerd. De klacht dat verweerder zich in de klachtprocedure heeft bediend van onjuistheden heeft klaagster ook in verzet onvoldoende onderbouwd.

Klacht tegen drie kaakchirurgen over onvoldoende nazorg en niet-afgeven dossier. Ongegrond.

Klacht tegen drie kaakchirurgen over onvoldoende nazorg en niet-afgeven dossier. Ongegrond.

Tussenbeslissing. Klacht over eigen advocaat. Kwaliteit dienstverlening. Heropening onderzoek inz klachtonderdeel a. Opdracht aan partijen om nadere stukken in te brengen.

Oogarts wordt verweten dat hij bij toediening van intravitreale injectie niet hygiënisch heeft gehandeld, waardoor klager een ooginfectie heeft opgelopen, meerdere malen geopereerd moest worden en niet volledig meer kan zien. Richtlijn“Leeftijdsgebonden Maculadegeneratie”. Verweerder heeft voldaan aan de vereisten voor hygiënisch werken. Ongegrond

Voorzittersbeslissing. Gelet op het gemotiveerde verweer van verweerster heeft klager zijn stelling, dat verweerster zich onvoldoende heeft ingespannen bij de behandeling van zijn strafzaak, niet of onvoldoende onderbouwd. Duidelijk is dat partijen het niet eens waren over de te voeren strategie. Zoals verweerster terecht stelt betekent dit echter niet dat zij zich onvoldoende voor klager heeft ingespannen. Ook overigens blijkt dit niet uit het dossier. Kennelijk ongegrond.

Verweerder heeft onnodig lang gedaan over het vaststellen van de beslagvrije voet. Er is minder geld terugbetaald dan waarover verweerder beschikte. Klacht is gegrond. Het verweer dat de administratie niet op de orde was bij de GGN maakt dat niet anders.

Klacht tegen een tandarts. Klagers verwijten de tandarts dat zij een schriftelijke verklaring (die is opgesteld door de tandarts met wie klaagster een conflict heeft) heeft ondertekend, die in een procedure tussen klaagster en deze tandarts is overgelegd. Het Regionaal Tuchtcollege heeft klagers niet-ontvankelijk verklaard in hun klacht. De behandeling van de zaak in beroep heeft het Centraal Tuchtcollege geen aanleiding gegeven tot de vaststelling van andere feiten en tot andere beschouwingen en beslissingen dan die van het Regionaal Tuchtcollege in eerste aanleg. Het beroep wordt verworpen.

Klacht tegen een tandarts. De tandarts heeft allereerst aangevoerd dat het Regionaal Tuchtcollege zich op basis van onjuiste en ondeugdelijke gronden bevoegd heeft geacht kennis te nemen van de klacht. Het Centraal Tuchtcollege is van oordeel dat het Regionaal Tuchtcollege zich terecht bevoegd heeft geacht om kennis te nemen van de door klager ingediende klacht. De oorspronkelijke klacht bestond uit zes klachtonderdelen. Deze onderdelen zijn in de beslissing van het Regionaal Tuchtcollege weergegeven onder 3. Het Regionaal Tuchtcollege heeft klager niet-ontvankelijk verklaard in klachtonderdeel 5, de klachtonderdelen 1 en 6 geheel gegrond verklaard, de klachtonderdelen 2 en 3 deels gegrond verklaard en de klacht voor het overige als ongegrond afgewezen. Voor het gegrond verklaarde deel van de klacht is de tandarts de maatregel van berisping opgelegd. De tweede en derde beroepsgrond van de tandarts zijn gericht tegen de beslissing van het Regionaal Tuchtcollege voor zover de klachtonderdelen 1 tot en met 3 (deels) gegrond zijn verklaard en aan hem de maatregel van berisping is opgelegd. Deze klachtonderdelen betreffen het (ontbreken van) informed consent, het (onvoldoende) onderzoek naar het tandenknarsen en het (niet) lege artis handelen bij de plaatsing van de keramische inlays. Naar het oordeel van het Centraal Tuchtcollege zijn er (voldoende) aanwijzingen dat de tandarts wel met klager heeft gesproken over de inhoud en de gevolgen van de behandeling en de eventuele risico’s en dat niet geconcludeerd kan worden dat geen sprake was van informed consent. Het Centraal Tuchtcollege is met het Regionaal Tuchtcollege van oordeel dat de enkele omstandigheid dat klager tandenknarst geen contra-indicatie is voor het aanbrengen van inlays van keramiek. Wat betreft de plaatsing van de inlays kan het Centraal Tuchtcollege op basis van de bekende gegevens niet vaststellen dat deze inlays te hoog zijn gelegd. Deze klachtonderdelen zullen als (geheel) ongegrond worden afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege vernietigt de beslissing waarvan beroep, voor zover voor zover de klachtonderdelen 1 tot en met 3 (deels) gegrond zijn verklaard en aan de tandarts de maatregel van berisping is opgelegd en opnieuw rechtdoende, wijst de klachtonderdelen 1 tot en met 3 als ongegrond af en legt de tandarts de maatregel van waarschuwing op.

Beslissing op verzet: ogg Beslagvrije voet

Klacht tegen een tandarts. Klagers verwijten de tandarts 1) dat hij zich in diverse opzichten jegens hen schuldig heeft gemaakt aan grensoverschrijdend gedrag in het kader van het arbeidsconflict 2) dat de tandarts de behandelrelatie met hen niet had mogen beëindigen door hen onaangekondigd en zonder begeleidende brief de patiëntendossiers toe te sturen. Het Regionaal Tuchtcollege heeft klagers niet-ontvankelijk verklaard in het eerste klachtonderdeel en het tweede klachtonderdeel als ongegrond afgewezen. Het Regionaal Tuchtcollege heeft klagers ten onrechte niet in de gelegenheid gesteld ter zitting te worden gehoord over het eerste klachtonderdeel. De beslissing in eerste aanleg kan daarom niet worden gehandhaafd. Met toepassing van artikel 73, vijfde lid, van de Wet BIG heeft het Centraal Tuchtcollege de zaak zelf afgedaan. Het Centraal Tuchtcollege vernietigt de beslissing van het Regionaal Tuchtcollege en verklaart klagers in het oorspronkelijke klachtonderdeel 1 niet-ontvankelijk en wijst het oorspronkelijke klachtonderdeel 2 als ongegrond af.

Klacht tegen een tandarts. Klagers verwijten de tandarts dat diens assistente, over de periode dat zij met klaagster heeft samengewerkt bij haar vorige werkgever (2003 tot en met 2008), een schriftelijke verklaring heeft opgesteld, die in een procedure tussen klaagster en haar werkgever is overgelegd. Het Regionaal Tuchtcollege heeft klagers niet-ontvankelijk verklaard in hun klacht. De behandeling van de zaak in beroep heeft het Centraal Tuchtcollege geen aanleiding gegeven tot de vaststelling van andere feiten en tot andere beschouwingen en beslissingen dan die van het Regionaal Tuchtcollege. Het beroep wordt verworpen.

Verzet ongegrond. Klacht van opdrachtgever. Verweerder heeft emailbericht van klager wel degelijk ontvangen. Is echter verschoonbare fout.

verzet ongegrond niet gebleken is dat de gerechtsdeurwaarder beslag heeft willen leggen op privégoederen ipv op de VOF

Verzet ongegrond Beslagvrije voet: gerechtsdeurwaarder is passief bij vaststellen BVV: elk jaar huurverhoging en zorgpremie.

Dierenarts wordt verweten dat zij een hond een niet voor de eigen diersoort geregistreerd antibioticum (Ampi-dry 5000 5gr/30ml) in een te hoge dosering heeft toegediend, met als gevolg dat de conditie van de hond sterk achteruit ging en moest worden besloten tot euthanasie. Ongegrond.

Verzet tegen beslissing voorzitter dat hoger beroep tegen beslissing raad, waarin het dekenbezwaar gegrond is verklaard en verweerder de maatregel van schrapping is opgelegd, kennelijk niet-ontvankelijk is. Het verzet slaagt. In het beroepschrift van verweerder, waarbij hij beroep instelde tegen de beslissingen van de raad op het dekenbezwaar en de klacht, zijn enkele bezwaren te lezen die betrekking hebben op het dekenbezwaar. De aangevoerde gronden zijn uiterst beperkt en betreffen lang niet alle overwegingen van de beslissing op het dekenbezwaar, maar niet gezegd kan worden dat tegen die beslissing geen gronden zijn aangevoerd. De behandeling van het hoger beroep zal worden voortgezet.

Klacht tegen advocaat van de wederpartij. Ook in hoger beroep ongegrond. Niet gebleken dat verweerster de rechter onjuiste feiten heeft voorgehouden. De door verweerster in het verzoekschrift gebruikte kwalificaties zijn stevig maar niet onnodig grievend in tuchtrechtelijke zin. Van stemmingmakerij en het verkondigen van leugens, waardoor het vertrouwen in de advocatuur is geschaad, is niet gebleken. Niet gebleken dat verweerster steeds een viergesprek heeft afgehouden. Klager heeft geen feiten en omstandigheden aangevoerd waaruit blijkt dat verweerster zich onbetamelijk jegens klager heeft gedragen.

Klacht tegen gynaecoloog. Klager is de ex-partner van patiënte die bij verweerder onder gynaecologische behandeling geweest voor DES-controle en fertiliteitsvragen. De klacht houdt in dat de gynaecoloog verweerder in een tweetal gesprekken sterk heeft bevestigd dat chlamydia de oorzaak was van de onvruchtbaarheid van patiënte, terwijl hij wist dat dit niet het geval was. Volgens klager heeft de gynaecoloog daarmee willens en wetens de fout van een andere arts die bij zijn ex-partner een gynaecologische ingreep had verricht, geprobeerd te verhullen. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht als kennelijk ongegrond afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Dierenarts wordt verweten de euthanasie van een hond veterinair onjuist althans niet naar behoren te hebben uitgevoerd. Ongegrond.

Beslissing op verzet. De kamer is van oordeel dat de gerechtsdeurwaarder voorafgaand aan de beslaglegging onvoldoende onderzoek heeft verricht of de aanwezige goederen op het adres [ ] te [ ] daadwerkelijk eigendom waren van [a]. Van de gerechtsdeurwaarder had mogen worden verwacht dat hij het onderscheid tussen afzonderlijke juridische entiteiten in acht neemt en niet zonder verder onderzoek de conclusie trok dat ten laste van [a] beslag mocht worden gelegd op het adres van [b] te [ ]. Verzet gegrond. Maatregel van berisping.

Klacht tegen advocaat van de wederpartij. Het hof is, net als de raad, van oordeel dat verweerder in strijd heeft gehandeld met gedragsregel 19 door klaagster zonder enige aankondiging vooraf en zonder haar verhinderdata te vragen in kort geding te dagvaarden. Het hof acht gezien de omstandigheden, waaronder dat voor klaagster geen verrassing kan zijn geweest dat de clienten van verweerder ook tegen klaagster een verbod vorderden en dat het nadeel voo rklaagster uiterst beperkt is gebleven, het nalaten van verweerder niet in die mate verwijtbaar dat oplegging van een maatregel is aangewezen. De beslissing tot oplegging van een waarschuwing zal daarom worden vernietigd.

Voorzittersbeslissing. Hoger beroep tegen beslissing van de raad waarbij het verzet van klager tegen de beslissing van de voorzitter ongegrond is verklaard. Appelverbod artikel 46h lid 7 Advocatenwet. Afwijzing hoger beroep.

Klacht tegen gynaecoloog. Verweerster heeft bij klaagster een gynaecologische ingreep verricht. Tijdens de operatie blijkt sprake te zijn van endometriose. Deze wordt door verweerster voor zover mogelijk verwijderd. Klaagster verwijt verweerster dat zij 1) voorafgaand aan en tijdens de operatie niet de zorg heeft betracht die van haar verwacht mag worden, 2) dat zij het operatieverslag en bijbehorende operatiefoto van klaagster zou hebben vervalst, 3) dat er verkeerde medicatie is voorgeschreven en verweerster onvoldoende uitleg heeft gegeven over het verloop van de operatie, de voorgeschreven medicatie en de bijwerkingen daarvan en dat er 4) onvoldoende nazorg is geboden. Het Regionaal Tuchtcollege heeft overwogen dat het nalaten van het voorlichten van klaagster over de betreffende bijwerking niet juist is, maar dat dit nalaten onvoldoende is om te kunnen spreken van een tuchtrechtelijk relevant verwijt en heeft de klacht in al haar onderdelen ongegrond verklaard. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Dierenarts wordt verweten ten aanzien van een hond veterinair tekort te zijn geschoten met betrekking tot een keizersnede alsook ten aanzien van de nazorg, door onder meer een onjuist diergeneesmiddel te hebben voorgeschreven en medicatie zonder bijsluiter te hebben meegegeven. Alleen voor wat betreft het niet meegegeven van de bijsluiter gegrond. Het college ziet af van het opleggen van een maatregel.

Beslissing op verzet. Rente en buitengerechtelijke kosten. Verzoek om kwijtschelding. De kamer is het met de beslissing van de voorzitter eens. Verzet ongegrond.

Het hof bekrachtigt de beslissing van de raad dat de klachten, dat verweerder klagers zaak niet serieus heeft genomen en moedwillig heeft getraineerd, verweerder klager onvoldoende heeft geïnformeerd over de resultaatbeoordeling door de Raad voor Rechtsbijstand en dat verweerder klager te laat heeft meegedeeld dat de kans om de vordering in de bodemprocedure toegewezen te krijgen klein was, gegrond zijn. Waarschuwing. Proceskostenveroordeling.

Klachten over eigen advocaten zijn ook in hoger beroep deels niet-ontvankelijk en deels ongegrond. Een redelijke wetsuitleg brengt met zich mee dat ook de raad bevoegd is een klacht wegens termijnoverschrijding (46g Aw) niet-ontvankelijk te verklaren in het geval de voorzitter geen gebruik heeft gemaakt van zijn dienovereenkomstige bevoegdheid. Bekrachtiging.

Ten aanzien van de erfstelling van mevrouw [H] stelt de kamer vast dat artikel 19 lid 1 Wna geen beletsel voor de notaris vormde, aangezien de notaris niet met zijn partner gehuwd is. Uit het verweer van de notaris blijkt dat hij zich heeft afgevraagd of het desondanks beter was om gelet op de familierelatie tussen zijn vriendin en mevrouw [H] van de opdracht af te zien. De notaris heeft besloten toch zijn medewerking te verlenen omdat erflaatster heel duidelijk was in haar wens om haar laatste wil te laten vastleggen, niet lang meer te leven had, haar eigen notaris niet beschikbaar was en er geen tijd meer was om een andere notaris te zoeken. De kamer acht deze beslissing gelet op bovengenoemde omstandigheden niet onzorgvuldig.

Dierenarts wordt verweten, samengevat, dat hij de gezondheidsklachten van de hond van klaagster onvoldoende serieus heeft genomen. Ongegrond.

Beslissing op verzet. Niet genoegzaam blijkt dat klager een incasso-opdracht uit handen heeft gegeven aan de gerechtsdeurwaarders. Verzet gegrond. Maatregel van berisping.

Klacht tegen de advocaten van de wederpartij. In hoger beroep wordt de klacht dat verweerders een verkeerde indruk hebben gewekt over hun status in de procedure en de hoedanigheid van verweerder sub 2 alsnog gegrond. Verweerder sub 2 heeft zich in de procedure aanvankelijk gepresenteerd als advocaat maar vervolgens hebben verweerders richting de rechtbank en klager onduidelijkheid laten bestaan over de hoedanigheid van verweerder sub 2, van wie een reactie op een deskundigenopinie op blanco papier in het geding is gebracht. Verweerder sub 2 is primair verantwoordelijk en krijgt een waarschuwing opgelegd. Het hof ziet geen aanleiding om de door de raad aan verweerder sub 1 opgelegde maatregel (terzake de gegrondverklaring van een ander klachtonderdeel waartegen hij geen appel heeft ingesteld) te verzwaren.

De kamer stelt vast dat [B] de notaris de opdracht heeft gegeven om een eerder door [B] gesloten koop in de openbare registers te laten inschrijven. Dit is een eenzijdig recht van een koper van een registergoed. Een beoordeling van de vraag of deze inschrijving al dan niet zou moeten plaatsvinden in verband met de belangen van klaagster, komt de notaris bij deze opdracht niet toe. Het horen van betrokkenen noch het verrichten van enig onderzoek zou zinvol zijn geweest, aangezien dit niet tot een andere handelwijze van de notaris hadden kunnen leiden.

Wrakingsverzoek. De aangevoerde gronden, waaronder de afwijzing van het verzoek van verzoeker om het proces-verbaal van een eerdere zitting van het hof (die resulteerde in een succesvolle wraking) aan het dossier toe te voegen, leveren geen zwaarwegende aanwijzing op dat de combinatie jegens verzoeker een vooringenomenheid koestert, althans dat de bij de verzoeker dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is. Afwijzing.

Hoger beroep tegen de beslissing van de raad waarbij het verzet van klaagster tegen de beslissing van de plaatsvervangend voorzitter ongegrond is verklaard. Appelverbod (artikel 46h lid 7 Advocatenwet). Geen grond voor doorbreking. Klaagster is niet-ontvankelijk in haar hoger beroep.

Dierenarts wordt verweten, samengevat, dat hij ten aanzien van een hond, die werd aangeboden in verband met oogklachten en zes weken nadien met braakklachten, onvoldoende onderzoek heeft uitgevoerd en niet adequaat heeft gehandeld naar aanleiding van door klagers verstrekte informatie over een huidinfectie. Ongegrond.

Gedragsregel 19. Een advocaat dient in zijn contacten met derden misverstand te vermijden over de hoedanigheid waarin hij optreedt. Verweerder heeft deze norm overschreden. Verweerder heeft tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld doordat hij met klaagster heeft gecorrespondeerd en gesproken zonder dat hij kenbaar heeft gemaakt dat hij als advocaat van de wederpartij van klaagster optrad. Waarschuwing. Proceskostenveroordeling.

Verweerder treedt op tegen een voormalig cliënt. De klacht is ook in hoger beroep ongegrond. Het stond verweerder op grond van gedragsregel 7 lid 5 vrij om tegen klager op te treden. Niet valt in te zien hoe het indertijd aan verweerder toevertrouwde belang van de echtgenote van klager in de procedure rondom het paard van de echtgenote waar het toen om ging op enigerlei wijze verband kan houden met het belang dat speelt in een acht jaar later lopende procedure over een ander paard met ook andere procespartijen. Niet gebleken dat verweerder beschikte over vertrouwelijke informatie die hem moest beletten op te treden tegen (de echtgenoot van) zijn voormalige cliënte. Bekrachtiging.

Dierenarts wordt verweten, samengevat, dat hij de gezondheidsklachten van de hond van klaagster onvoldoende serieus heeft genomen. Ongegrond.

Dierenarts wordt verweten met betrekking tot een gebitsbehandeling bij een hond nalatig te hebben gehandeld. Ongegrond

Dekenbezwaar. Het is een advocaat niet toegestaan om op meer plaatsen kantoor te houden. Verweerder heeft zich daaraan schuldig gemaakt door op 2 plaatsen, zonder ontheffing, kantoor te houden. Verweerder behandelt via een door hem opgezette constructie met diverse door hem (feitelijk) bestuurde vennootschappen, letselschadezaken. Voor de rechtzoekende die zich tot verweerder wendt is de relatie van verweerder tot deze vennootschappen onduidelijk. De vennootschappen hebben een resultaatafhankelijke honorariumafspraak gemaakt. Verweerder had, wetende dat hij binnen het raam van die overeenkomst in zijn hoedanigheid van advocaat belangen van de cliënten zou behartigen, geen medewerking mogen verlenen aan deze voor advocaten niet toegestane resultaatafhankelijke beloningsafspraak. Hetzelfde geldt voor de proviseafspraak die tussen de vennootschappen is gemaakt. Verweerder had het als enig bestuurder in zijn macht om ervan af te zien nu hij wist dat deze provisie afspraak voor een advocaat niet is toegestaan. Het hof legt de maatregel van schrapping op. Verweerder heeft er geen blijk van gegeven dat hij inziet dat hij als advocaat gehouden is de Advocatenwet, Voda en de Gedragsregels te eerbiedigen en na te leven. Verweerders handelen als advocaat is voor de cliënt onduidelijk en ondoorzichtig en is ondanks de gevraagde opheldering voor het hof duister gebleven. Het standpunt van verweerder dat hij een hoger doel dient in het belang van de rechtzoekende doet het hof vrezen dat hij zijn handelwijze zal blijven voortzetten. Proceskostenverorodleing. Bekrachtiging.

Optreden tegen een voormalig cliënt (gedragsregel 7 lid 4). Verweerder heeft zich begeven in een situatie waarin hij de kans liep ten koste van zijn voormalige cliënte in een belangenconflict te raken. De volgende omstandigheden acht het hof daarbij van belang: verweerder had op grond van een eerdere advocaat-cliënte relatie voorkennis van de onderhandelingsstrategie van klaagster die nu de wederpartij is, toenmalige verwevendheid tussen klaagster en de cliënt van verweerder, het tegenstrijdig belang tussen klaagster en de cliënt van verweerder en het door klaagster aan verweerder kenbaar gemaakte bezwaar tegen zijn optreden. Klaagster had daarom redelijke bezwaren als bedoeld in de derde voorwaarde van gedragsregel 7 lid 5, waardoor het verweerder niet vrijstond tegen klaagster op te treden. Gegrond, waarschuwing. Proceskostenveroordeling. Bekrachtiging.

Klacht over eigen advocaat. Een handschriftdeskundige is tot de conclusie gekomen dat een handtekening onder een verklaring waarin afstand wordt gedaan van het recht om in de onderhavige procedure over verweerder te klagen, hoogstwaarschijnlijk van klager afkomstig is. Gelet daarop is de raad van oordeel dat niet is komen vast te staan dat - zoals klager stelt - de handtekening niet van klager is. In het kader van de klachtprocedure past geen uitgebreid onderzoek naar de feiten. De raad verklaart de klacht niet-ontvankelijk.

Bedrijfsarts wordt onder meer verweten dat zij 1) een niet volledig en correct Actueel oordeel heeft ingevuld en ondertekend, 2) klaagster dit formulier niet heeft doen toekomen en 3) ten behoeve van het Deskundigenoordeel bewust medische informatie uit klaagsters dossier voor UWV heeft achtergehouden. College: Beroep verweerster op bundelen klachten en ne bis in idem faalt. Ontvankelijk. Uitleg uitspraak CTG in eerdere klachtzaak tussen partijen. Klachten 1) en 2) gegrond, 3) ongegrond. Geen oplegging maatregel vanwege onder meer eerdere berisping en handelen van gelijksoortige aard, toetsbare opstelling verweerster en diverse genomen verbetermaatregelen.