Zoekresultaten 22051-22100 van de 48142 resultaten

Advocaat is over de financiële afspraken met zijn cliënt geen verantwoording aan de wederpartij van zijn cliënt verschuldigd. Klager heeft geen eigen belang bij zijn klacht. Klacht kennelijk niet-ontvankelijk.

Ongegronde klacht tegen een arts. Nu de lezingen over afspraken rondom de lenssterkte van klaagster uiteenlopen, kan het College de feiten niet vaststellen. Klacht afgewezen.

Ongegronde klacht tegen een specialist ouderengeneeskunde. De specialist heeft in overeenstemming met de beroepsnormen gehandeld en een ziekenhuisopname had in medisch opzicht geen meerwaarde. Ook geen sprake van een onjuiste start van het stervenstraject. Klacht afgewezen.

Ongegronde klacht tegen een gynaecoloog. Gebleken dat de lezingen van partijen uiteenlopen. Niet kan worden vastgesteld dat klaagster heeft verzocht om een keizersnede of dat de gynaecoloog dit heeft genegeerd. Het voortzetten van de vaginale bevalling en een vacuümextractie zijn beide te rechtvaardigen. De gynaecoloog is niet verantwoordelijk voor handelen van andere hulpverleners of handelen niet onder haar supervisie. Zij is voorts niet betrokken geweest bij het verzoek om inzage in en afschrift van het dossier. Klacht afgewezen.

Klaagster verwijt verweerder dat hij een deel van haar kaakbot heeft verwijderd als gevolg waarvan zij een deuk in haar wang heeft opgelopen. Ongegrond

Ongegronde klacht tegen een verzekeringsarts. De rapportage had, in de tijd dat verweerder nog in opleiding was, gecontrasigneerd moeten worden. Dit hoeft echter niet te leiden tot de conclusie dat het medisch onderzoek onzorgvuldig is geweest. Dit is ook niet gebleken. Klacht afgewezen.

Ongegronde klacht tegen een verloskundige. Gebleken dat de lezingen van partijen uiteenlopen. Niet kan worden vastgesteld dat klaagster heeft verzocht om een keizersnede of dat de verloskundige dit heeft genegeerd. De verloskundige mocht er gerechtvaardigd op vertrouwen dat klaagster (impliciet/stilzwijgend) instemde met een vaginale baring en vacuümextractie. Van weigering om tot overleg over te gaan is niet gebleken. De verloskundige is niet verantwoordelijk voor het handelen van andere hulpverleners. Zij is voorts niet betrokken geweest bij het verzoek om inzage in en afschrift van het dossier. Klacht afgewezen.

Klaagster verwijt verweerder dat hij haar onheus heeft bejegend. De moeder van klaagster is patiënte van verweerder. Gegrond, waarschuwing

Verwijt aan huisarts met betrekking tot het voorschrijfgedrag van medicatie aan de verslaafde zoon van klager omdat hij de bestaande medicatie tot drie keer toe heeft uitgebreid en de zoon aan een overdosis medicatie is overleden. Multi verslavingsproblematiek. Voortdurende vraag naar andere en meer medicatie. Relatie van zoon met instelling voor verslavingszorg was verslechterd. Door huisarts geen grens overschreden. Gezien actuele behandelrelatie is herstart met chloralhydraat voorstelbaar en niet verwijtbaar. Niet vermelden van dagelijkse dosis op recept niet tuchtrechtelijk verwijtbaar nu verweerder mocht vertrouwen op lang bestaande afspraak met apotheek dat medicatie in dagdosering zou worden verstrekt. Ongegrond.

Klacht over advocaat wederpartij. Niet gebleken dat verweerster de grenzen van de haar toekomende vrijheid heeft overschreden. Klacht in alle onderdelen ongegrond.

Geen relatie tussen advocaat en klager tot stand gekomen. Advocaten tuchtrecht niet van toepassing. Klacht kennelijk niet-ontvankelijk.

Beslissing op verzet. Klager stelt onbeschoft te woord te zijn gestaan en dat de gerechtsdeurwaarder het verzoek van klager heeft geweigerd om een zaak voor hem te doen. De kamer is het met de beslissing van de voorzitter eens en verklaart het verzet ongegrond.

Beslissing op verzet. Het verzetschrift bevat geen gronden en is niet gemotiveerd. Het verzetschrift voldoet aldus niet aan de eisen die de Advocatenwet daaraan stelt. Verzet niet-ontvankelijk.

Beslissing op verzet. Verzet ongegrond.

Beslissing op verzet. gedeeltelijk gegrond. Maatregel: Berisping. De gerechtsdeurwaarder heeft nadrukkelijk aan klaagster toegezegd de ingehouden gelden onder zich te houden totdat er duidelijkheid was over hoe met de gelden om te gaan; doorstorten of anderszins. Klaagster heeft erop mogen vertrouwen dat de gerechtsdeurwaarder geen acties zou ondernemen, althans niet voordat zij klaagster hierover had geïnformeerd. De Kamer is van oordeel dat de gerechtsdeurwaarder, door de duidelijke toezegging te schenden, de beroepsgroep schade toebrengt.

Beslissing op verzet. Verzet ongegrond.

Klacht over eigen advocaat in alle onderdelen gegrond. Verweerder heeft van klager de opdracht aanvaard om dwangsommen voor klager te incasseren. Verweerder is bij de uitvoering van die opdracht onvoldoende voortvarend te werk gegaan door – nota bene ondanks de vele berichten van klager – de deurwaarder slechts enkele berichten te sturen en bij het uitblijven van een reactie niet adequaat te reageren. Ook acht de raad tuchtrechtelijk verwijtbaar dat verweerder niet binnen een redelijke termijn heeft gereageerd op verzoeken van klager om de deurwaarder aansprakelijk te stellen voor het niet innen van de dwangsommen, terwijl er alle reden was om de deurwaarder tijdig aansprakelijk te stellen. Tot slot acht de raad tuchtrechtelijk laakbaar dat niet is gereageerd op een door klager bij het kantoor van verweerder ingediende klacht over verweerder. Verweerder heeft gehandeld in strijd met artikel 6.28 van de Voda. Berisping.

Beslissing op verzet. gedeeltelijk gegrond. maatregel: Berisping. In een poging om antwoord te krijgen op de vraag of er sprake is van een gezamenlijke huishouding, heeft de gerechtsdeurwaarder de verhuurder van klagers aangeschreven. In zijn brief aan de verhuurder heeft de gerechtsdeurwaarder persoonlijke informatie over klagers opgenomen die niet relevant is voor de beantwoording van de vraag. Ook neemt de gerechtsdeurwaarder het niet te nauw met de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van klagers door de verhuurder toe te laten bij de beslaglegging van (hun) roerende zaken. Uit de artikelen 5 van de Verordening beroeps- en gedragsregels gerechtsdeurwaarder en 7 lid 2 van de Gedragscode gerechtsdeurwaarders ter bescherming persoonsgegevens volgt dat de gerechtsdeurwaarder uiterst terughoudend moet zijn als het gaat om het verstrekken, dan wel bekend maken van persoonlijke informatie c.q persoonsgegevens. Van enige terughoudendheid is hier niet gebleken.

Klacht over eigen advocaat. Niet is gebleken dat verweerster is tekortgeschoten in haar zorgplicht jegens klager. Het valt verweerster niet te verwijten dat de Raad voor Rechtsbijstand tot intrekking van de aan klager verleende toevoeging is overgegaan nu het vermogen van klager bij de beëindiging van de rechtshulpverlening het toegelaten bedrag oversteeg. Verweerster staat buiten deze regelgeving en toetsing. Niet is gebleken dat verweerster excessief heeft gedeclareerd. Klacht in alle onderdelen ongegrond.

Deels gegronde klacht over eigen advocaat. Verweerster heeft op een zitting, op welke zitting klager niet aanwezig was, zonder overleg met klager het namens hem ingestelde beroep ingetrokken. Volgens verweerster was dat in het belang van klager. De raad is echter van oordeel dat verweerster over dit essentiële punt overleg met haar cliënt had moeten voeren. Verweerster heeft geen relevant belang aangevoerd op grond waarvan zij ter zitting van 2 februari 2016 genoodzaakt was om het hoger beroep in te trekken. Waarschuwing.

Klacht gedeeltelijk gegrond. Berisping. De gerechtsdeurwaarder heeft de brieven van klager, welke betrekking hadden op het aanpassen van de beslagvrije voet niet binnen een redelijk termijn beantwoord. De Kamer is van oordeel dat er tussen de datum waarop het eerste verzoek om aanpassingen is ontvangen en de datum waarop de wijziging is vastgesteld teveel tijd heeft gezeten, maar ook tussen het moment waarop het rekeningnummer bekend was en de datum waarop de gelden daadwerkelijk zijn teruggestort. De gerechtsdeurwaarder is in dezen allesbehalve voortvarend te werk gegaan.

Huisarts nam niet de regie van de palliatieve zorg van inmiddels overleden patiënt bij veelheid van specialistische behandelingen, dosering en verscheidene medicatie bij op de voorgrond getreden delier. Huisarts schoot voorts tekort in de zorg voor de partner van patiënt. Volgt waarschuwing

Beslissing op verzet. Verzet ongegrond. De raad overweegt nog dat – anders dan klager stelt – de toegang tot de tuchtrechter niet beperkter is dan de toegang tot de civiele rechter. Ook in het onderhavige tuchtrecht had klager, als vertegenwoordiger van zijn moeder als klaagster, ontvangen kunnen worden.

Klacht gedeeltelijk gegrond. Geen maatregel. Klaagster stelt een klacht te hebben ingediend bij de gerechtsdeurwaarder, maar heeft daar nooit enige reactie op gekregen. Nu beantwoording van de klacht is uitgebleven en de gerechtsdeurwaarder hierover niets in zijn verweerschrift schrijft, wordt dit klachtonderdeel voor waar aangenomen te worden. Hoewel er volgens de Kamer sprake is van nalatigheid en gebrekkige communicatie aan de zijde van de gerechtsdeur­waar­der, kan worden volstaan met de constatering dat de klacht gegrond is, zonder oplegging van een maatregel. Hierbij speelt een rol dat de gerechtsdeurwaarder te kennen heeft gegeven dat de zaak reeds is afgewikkeld na betaling van het restant en dat klaagster, voor zover vast te stellen, niet is geschaad in haar belangen.

Verwijt aan (waarnemend) apotheker dat niet is ingegrepen nadat de huisarts van de verslaafde zoon van klager een (te) hoge dosis medicatie had voorgeschreven en ondanks klagers verzoek om de medicatie in dagelijkse porties aan zijn zoon te verstrekken, de medicatie in een te grote hoeveelheid heeft afgegeven als gevolg waarvan de zoon is overleden. Apotheker was bekend met de verslavingsproblematiek, had inzage in medicatiehistorie en wist van de verstrekking van de medicatie in dagelijkse hoeveelheden. Zonder overleg met huisarts toegegeven aan persisterend verzoek van de zoon om de hele fles aan hem te geven. Berisping.

Beslissing op verzet. Verzet ongegrond.

Beslissing op verzet. De klacht betreft het feit dat klager in privé is gedagvaard in plaats van de betreffende B.V. Overweging over vermeende schending wederhoor door klager niet op de reactie van de gerechtsdeurwaarder te laten reageren. De kamer is het met de beslissing van de voorzitter. Het verzet wordt ongegrond verklaard.

Verkeerde berekening beslagvrije voet, authentieke akte niet waarheidsgetrouw, niet in achtnemen wettelijke termijn van overbetekening, tweede beslag onnodig gelegd en daarmee veroorzaken nodeloze kosten en pas reageren op daarover bij hen ingediende klacht na indienen klacht bij de kamer. Vijf ernstige fouten op een rij, welke misslagen de gerechtsdeurwaarders in hoge mate wordt aangerekend. Maatregel van schorsing voor de duur van één week opgelegd. Hoger beroep ingesteld.

Klacht tegen gz-psycholoog. Verweerder is voorzitter van de Raad van Bestuur van de stichting waar klager voor een bemoeizorgtraject is aangemeld geweest. Klager verwijt verweerder dat er onvoldoende maatregelen zijn getroffen om te voorkomen dat ernstige diagnoses in een dossier kunnen worden opgenomen zonder dat achterhaald kan worden wie die diagnose heeft gesteld. In het geval van klager is dit gebeurd. Het Regionaal Tuchtcollege heeft klager in zijn klacht ontvangen en de klacht als kennelijk ongegrond afgewezen, overwegende dat verweerder volledige openheid heeft gegeven en verbetermaatregelen heeft getroffen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klager.

Niet gebleken dat de arts de pijnklachten van betrokkene heeft genegeerd. Geen tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen. Voorts is gebleken dat aanleiding bestond de medicatie van betrokkene op te hogen. Niet is gebleken dat de verwardheid van betrokkene voortkomt uit de verhoging van de medicatie. Verwerpt beroep.

Het stond verweerder vrij om P bij te staan in procedures tegen klaagster, ook al waren deze wellicht niet erg kansrijk. Verweerder heeft juridische standpunten van zijn cliënt verwoord en uitlatingen zijn niet onnodig grievend. Inhoud en toonzetting van e-mailbericht aan klaagster wel tuchtrechtelijk verwijtbaar omdat daarmee oneigenlijke druk is uitgeoefend. Deels gegrond, deels ongegrond. Waarschuwing. Proceskostenveroordeling

Klacht tegen chirurg. De klacht betreft de behandeling van de inmiddels overleden echtgenoot van klaagster (hierna: patiënt). Op 12 maart 2014 werd door de chirurg (hoofdbehandelaar) en een collega een operatie uitgevoerd, te weten een buikwandcorrectie wegens littekenbreuk. De operatie verliep probleemloos. Volgens klaagster heeft de chirurg niet adequaat gereageerd op symptomen van een nabloeding. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht gegrond en legt de maatregel van berisping op. Het Centraal Tuchtcollege vernietigt de beslissing waarvan beroep, verklaart de klacht ongegrond en verstaat dat de opgelegde maatregel van berisping komt te vervallen. Ten overvloede overweging ten aanzien van het gebruik van het SIRE-rapport door het Regionaal Tuchtcollege.

Klager heeft een intakegesprek gehad met de psycholoog en heeft daarna besloten de behandeling af te breken. De klachten houden in dat de psycholoog bij klager bepaalde symptomen heeft waargenomen, geen kennis heeft genomen en respect heeft gehad voor de ervaringsdeskundigheid van klager, geen kennis heeft van de visie van een bepaalde psychiater en van een filosoof/taalwetenschapper en geen kritische houding heeft aangenomen ten aanzien van de DSM-diagnose hypomanie. Het Regionaal Tuchtcollege is kort gezegd van oordeel dat het intakegesprek goed is verlopen en dat de psycholoog geen tuchtrechtelijk verwijt gemaakt kan worden. De klacht wordt als kennelijk ongegrond afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege komt niet tot andere beschouwingen en verwerpt het beroep. Korte geanonimiseerde samenvatting van de zaak, zoals steeds per zaak te vinden is op de site www.tuchtrecht.nl

klacht tegen een psychiater. Klaagster (echtgenote van de overleden patiënt) verwijt de psychiater dat zij: - bij patiënt ten onrechte de diagnose adhd heeft gesteld; - hem het medicijn Ritalin heeft voorgeschreven, terwijl patiënt antidepressiva nodig had; - klaagster niet heeft betrokken bij de behandeling van patiënt en niet naar haar heeft geluisterd; - de dosis Ritalin heeft verhoogd zonder medeweten van klaagster; - klaagster nauwelijks nazorg heeft verleend. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht ongegrond verklaard. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klaagster.

Klacht tegen chirurg. Klaagster verwijt de chirurg, dagsupervisor, dat zij op 16 oktober 2015 is tekortgeschoten in de supervisie en de arts-assistenten niet heeft gecontroleerd op hun werk. Het Regionaal Tuchtcollege oordeelt de chirurg als supervisor onzorgvuldig jegens klaagster heeft gehandeld door na te laten in de namiddag, na de middagoverdracht, klaagster zelf te beoordelen. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht gegrond en legt de maatregel van waarschuwing op. Het Centraal Tuchtcollege vernietigt de beslissing waarvan beroep. Volgens het Centraal Tuchtcollege heeft de chirurg in haar rol als dagsupervisor niet tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door na te laten klaagster in de namiddag van 16 oktober 2015, na de middagoverdracht, zelf te beoordelen. Doorslaggevend daarbij is dat de hoofdbehandelaar van klaagster bij het nemen van de beslissing ten aanzien van het uit te voeren beleid tijdens de middagoverdracht aanwezig was, zodat het juist voor de hand lag dat niet de chirurg, maar de hoofdbehandelaar klaagster zou zien om zich een eigen zelfstandig oordeel te vormen over haar klinische toestand. De beslissing waarvan beroep wordt vernietigd en de opgelegde maatregel van waarschuwing komt te vervallen.

Voorzitter heeft terecht geoordeeld dat niet is gebleken dat verweerster informatie over de subsidieaanvraag heeft achtergehouden. Verzet ongegrond.

Klacht tegen psychiater. Verweerder heeft aan de directeur van de PI waar klager verblijft het advies gegeven noodmedicatie aan klager te verstrekken. Klager verwijt verweerder dat hij dit advies ten onrechte heeft gegeven en voorts dat hij voorafgaand aan de toepassing van de dwangmedicatie niet met klager heeft gesproken. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht in zijn geheel gegrond, legt aan verweerder de maatregel van berisping op en gelast publicatie van de beslissing. Het Centraal Tuchtcollege oordeelt dat de verplichting om een gedetineerde voor toepassing van dwangmedicatie in de gelegenheid te stellen te worden gehoord op de instellingsdirecteur rust en niet op verweerder. Op dit punt slaagt het beroep van verweerder. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep voor het overige, legt aan verweerder de maatregel van waarschuwing op en gelast publicatie van de beslissing.

Evenals het Regionaal Tuchtcollege is het Centraal Tuchtcollege van oordeel dat de bij de patiënt verrichte bronchoscopie vanuit medisch oogpunt gerechtvaardigd was. Voorts is voldoende vast komen te staan dat de bloeding bij de patiënt afkomstig was uit het maagdarmkanaal, en dus niet uit de longen, nu in het medisch dossier drie maal is opgenomen dat het bloed afkomstig was uit de maagsonde. Verwerpt beroep.

De maten van het kantoor van betrokkenen, waaronder betrokkenen zelf, zijn verwikkeld in een civiele procedure met hun voormalige kantoordirecteur over de door deze gevorderde bonus. Het kantoor neemt bij de civiele rechter bepaalde standpunten in over de jaarrekeningen waarop de bonus is gebaseerd. De voormalige kantoordirecteur verliest in twee instanties bij de civiele rechter, maar dient toch een tuchtklacht in. De Accountantskamer toetst de klacht inhoudelijk. Het door een accountant al dan niet in rechte innemen van een civielrechtelijk standpunt, behoudens bijzondere omstandigheden, in het kader van de door hem in acht te nemen fundamentele beginselen van integriteit en professionaliteit, niet tot een gegrond tuchtrechtelijk verwijt leiden. Van zulke bijzondere omstandigheden zou onder meer sprake zijn indien geoordeeld zou moeten worden dat een door een accountant ingenomen standpunt bewust onjuist of misleidend en dus te kwader trouw blijkt te zijn of, naar zijn aard bezien, moet worden opgevat als het accountantsberoep in diskrediet brengend. Voorts heeft te gelden dat onder bijzondere omstandigheden ook de fundamentele beginselen van objectiviteit en of vakbekwaamheid en zorgvuldigheid kunnen zijn geschonden en dat dit ook het geval kan zijn indien de betrokken accountant weliswaar niet bewust onjuist of misleidend een standpunt heeft ingenomen, maar hem wel in sterke mate kan worden verweten dat hij een onjuist of misleidend standpunt heeft ingenomen of doen innemen. De klacht wordt ongegrond verklaard nu van voormelde bijzondere omstandigheden niet is gebleken.

De termijn waarbinnen het griffierecht dient te worden betaald betreft geen fatale termijn, in die zin dat overschrijding van deze termijn tot niet-ontvankelijkheid leidt. Ook de omstandigheid dat klager op een eerdere intrekking van de klacht bij de deken is teruggekomen en alsnog om doorzending van de klacht heeft gevraagd leidt niet tot niet-ontvankelijkheid van de klacht. Enkel een klacht waarop door de tuchtrechter is beslist kan niet voor een tweede maal aan de tuchtrechter worden voorgelegd. Klager heeft geen eigen belang bij klachten die zijn echtgenote betreffen. Leidt tot niet-ontvankelijkheid van deze klachten. Uit de overgelegde stukken valt niet eenduidig op te maken dat advocaat voor het verstrijken van de termijn opdracht had gekregen bezwaar tegen de CIZ-indicatie in te dienen. Het staat een advocaat vrij om van zijn cliënt verkregen kennis in het belang van zijn cliënt aan de wederpartij van die cliënt te berichten, voorzover de cliënt daartegen geen bezwaar heeft geuit en voor zover dit in overeenstemming is met een goede beroepsuitoefening,

Klacht tegen kinderarts die melding heeft gedaan over zoon klaagster bij Veilig Thuis. Volgens klaagster is niet gehandeld conform stap 1 van de meldcode van de KNMG en is onvoldoende onderzoek gedaan voordat tot melding is overgegaan. Volgens klaagster is er bij haar zoon geen sprake van toegebracht letsel, maar van letsel dat al bij de geboorde is ontstaan. Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep en is van oordeel dat voldoende onderzoek is gedaan voordat tot melding is overgegaan.

Klacht tegen chirurg. De klacht heeft betrekking op de inmiddels overleden echtgenote van klager (hierna: patiënte). Bij patiënte is anuskanker geconstateerd. Na het aanleggen van een stoma en behandeling met chemo- en radiotherapie leek sprake van complete remissie. Vervolgens heeft patiënte toch verschillende klachten ontwikkeld. De chirurg heeft op enig moment een operatieve drainage verricht onder spinaal anesthesie. Drie maanden nadien is patiënte overleden. Klager verwijt de chirurg onder meer dat hij patiënte heeft geopereerd in bestraald gebied en dat hij haar heeft geopereerd zonder met haar en klager te overleggen en zonder haar of klager op de gevolgen te wijzen. Het Regionaal Tuchtcollege acht de klacht ongegrond. Het Centraal Tuchtcollege is van oordeel dat de chirurg niet heeft voldaan aan de op hem rustende dossierplicht als bedoeld in artikel 7:454 BW, acht de klacht in zoverre gegrond en legt de maatregel van waarschuwing op.

De termijn waarbinnen het griffierecht dient te worden betaald betreft geen fatale termijn, in die zin dat overschrijding van deze termijn tot niet-ontvankelijkheid leidt. Ook de omstandigheid dat klager op een eerdere intrekking van de klacht bij de deken is teruggekomen en alsnog om doorzending van de klacht heeft gevraagd leidt niet tot niet-ontvankelijkheid van de klacht. Enkel een klacht waarop door de tuchtrechter is beslist kan niet voor een tweede maal aan de tuchtrechter worden voorgelegd. Klacht is voor zover deze betrekking heeft op feiten die meer dan drie jaar voor indiening van de klacht hebben plaatsgevonden niet-ontvankelijk. Aan klager is tijdig aangekondigd dat hij tijdens een hoorzitting door de beklaagde advocaat zou worden bijgestaan, waarop door klager niet is gereageerd. Ondermaatse rechtsbijstand tijdens de hoorzitting is niet komen vast te staan. Klacht gedeeltelijk niet-ontvankelijk, gedeeltelijk ongegrond.

Klacht tegen kinderarts die door een collega-kinderarts als aandachtsfunctionaris kindermishandeling is geconsulteerd over een melding bij Veilig Thuis. De collega-kinderarts heeft uiteindelijk een melding gedaan over de zoon van klaagster. Volgens klaagster is niet gehandeld conform stap 1 van de meldcode van de KNMG en is onvoldoende onderzoek gedaan voordat tot melding is overgegaan. Volgens klaagster is er bij haar zoon geen sprake van toegebracht letsel, maar van letsel dat al bij de geboorde is ontstaan. Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep en is van oordeel dat voldoende onderzoek is gedaan voordat tot melding is overgegaan.

Anders dan klagers betogen is in beroep niet gebleken dat aan betrokkene bij zijn ziekenhuisopname andere medicatie werd verstrekt dan bij zijn ontslag. Verwerpt beroep.

Klacht tegen psychiater. Tijdens haar verblijf in een TBS-kliniek heeft er een incident plaatsgevonden tussen klaagster en een mede-patiënt. Klaagster verwijt verweerder dat hij daar, als directeur behandelzaken, niet adequaat op heeft gereageerd. Het Regionaal Tuchtcollege heeft klaagster niet in haar klacht ontvangen nu er geen sprake was van handelen of nalaten dat betrekking heeft op de individuele gezondheidszorg. Het Centraal Tuchtcollege oordeelt anders en ontvangt klaagster in haar klacht maar acht die ongegrond.

Het enkele feit dat een beklaagde arts en een lid van het Regionaal Tuchtcollege ongeveer in dezelfde tijd aan dezelfde faculteit hebben gestudeerd, vormt onvoldoende grond voor het bestaan van de schijn van partijdigheid. Het is gebruikelijk dat de ontslagbrief (mede) wordt ondertekend door de laatst aanwezige supervisor, ook als deze niet de gehele opnameperiode verantwoordelijk was voor de patiënt. Verwerpt beroep.

Niet is gebleken dat verweerster haar cliënten en / of derden heeft aangezet tot antedateren, verdraaien, vervalsen of het plegen van meineed. Verzet ongegrond.

Verzoek aanwijzing advocaat ex art. 13 Advocatenwet. Het beklag is ongegrond, omdat de deken niet bevoegd is om kennis te nemen van het verzoek nu de zaak waarvoor klager stelt bijstand nodig te hebben niet in zijn arrondissement zou dienen.

Klaagster is bekend binnen de geestelijke gezondheidszorg. De aangeklaagde psychiater is hoofdbehandelaar van het FACT-team en supervisor van de bij de behandeling van klaagster betrokken verpleegkundigen. Klaagster heeft op enig moment aan een verpleegkundige om verlaging van de dosering van het depot gevraagd waarop een afspraak met de psychiater is gemaakt om dit te bespreken. Klaagster is zonder bericht van verhindering niet op deze, en ook niet op de volgende afspraken met de psychiater verschenen. Klaagster verwijt de psychiater dat er onjuiste medicatie aan haar wordt gegeven, dat deze niet op een goede manier wordt toegediend, dat hij klaagsters gezondheid veronachtzaamt en dat er sprake is van belangenverstrengeling. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht zonder nader onderzoek als kennelijk ongegrond afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klaagster.