Zoekresultaten 21951-22000 van de 48147 resultaten

Accountant heeft jaarrekening samengesteld maar geen samenstellingsverklaring afgegeven omdat bij de jaarrekening een controleverklaring door een andere accountant zou worden (en is) uitgebracht, Klacht dat ten onrechte geen samenstellingsverklaring is afgegeven ongegrond. Het afgeven van een samenstellingsverklaring is gelet op paragraaf 6 van NVCOS 4410-oud niet verplicht indien de accountant of de opdrachtgever niet wenst dat de betrokkenheid van de accountant bij het samenstellen bij derden bekend wordt. Mede gelet op Leidraad 14 van de Nba waarin de situatie dat de samenstellingswerkzaamheden worden verricht door een andere accountant dan de controlewerkzaamheden, wordt genoemd als voorbeeld van een situatie waarin de samenstellingsverklaring achterwege kan blijven, heeft de accountant een aanvaardbare toepassing aan NVCOS 4410-oud. Ook klacht tegen verantwoording van lening aan de STAK in de jaarrekening van de entiteit in verband met inkoop van certificaten van aandelen door de STAK ongegrond. Betrokkene heeft voldoende werkzaamheden verricht en er was geen aanleiding voor nader onderzoek en ook niet om een voorziening op te nemen vanwege het risico van de oninbaarheid van de lening.

Klacht ongegrond. Klager is ten onrechte in de veronderstelling dat executiekosten pas verschuldigd zijn als deze uitdrukkelijk in het vonnis worden genoemd. Op grond van een uitspraak van de Hoge raad (ECLI:BL:HR:2010:BL1116) levert een vonnis ook een executoriale titel op voor nadien gemaakte kosten. De rechter kan immers niet weten of executie noodzakelijk zal zijn; er kan namelijk ook vrijwillig aan een vonnis worden voldaan. Van enig klachtwaardig tuchtrechtelijk handelen is dan ook geen sprake.

Klacht tegen eigen advocaat ongegrond. Niet gebleken dat verweerder al bij de intake heeft toegezegd bepaalde werkzaamheden te zullen verrichten. Na bestudering van de stukken heeft verweerder de klager voorgestane procedure niet haalbaar geacht hetgeen kennelijk voor klager aanleiding is geweest om de opdracht aan verweerder stop te zetten. Dat verweerder onjuist heeft geadviseerd en dat hij zich (eerder) aan de zaak had moeten onttrekken, heeft de raad niet kunnen vaststellen.

NO-verklaring wegens het niet voldoen aan de eisen van artikel 65 lid 2 wet BIG en artikel 4 van het Tuchtrechtbesluit BIG. Niet-ontvankelijk

Klacht (gedeeltelijk) gegrond. Maatregel: één week schorsing. Het uitgangspunt bij de beoordeling van de klacht is dat volgens artikel 19 van de Gerechtsdeurwaarderswet, de kwaliteitsrekening (hierna ook: de derdenrekening) uitsluitend bestemd is voor gelden die de gerechtsdeurwaarder in verband met zijn werkzaamheden als zodanig ten behoeve van derden onder zich neemt en voor gelden die aan hem worden toevertrouwd ten behoeve van derden. De gerechtsdeurwaarder mag van deze rekening uitsluitend betalingen doen aan de rechthebbenden, waarbij in het geval er van de kwaliteitsrekening wordt overgeboekt naar de bankrekening van het kantoor eerst moet zijn vastgesteld dat de bewaringspositie (hiervoor) toereikend is. Artikel 5 van de Administratieverordening gerechtsdeurwaarders heeft een overeenkomstige strekking. Gerechtsdeurwaarder sub 1 heeft erkend € 10.000,- te hebben opgenomen van de kwaliteitsrekening, terwijl hij wist, dan wel behoorde te weten dat hij daar niet aan mocht komen. In de eerste plaats omdat hij daarmee een tekort zou veroorzaken en ten tweede betrof het niet zijn eigen kwaliteitsrekening.

Klacht tegen advocaat van de wederpartij van de partner van klager ongegrond. Geen schending van privacy klager doordat verweerder in die procedure echtscheidingsstukken van klager heeft genoemd en ingebracht. Dit diende naar het oordeel van de raad een redelijk doel. Verweerder hoefde er geen rekening mee te houden dat de partner van klager niet met de stellingen uit de echtscheidingsprocedure bekend was.

Neuroloog wordt in verband met een expertise rapport verweten dat hij zijn advies uitbrengt op basis van een incompleet dossier; uitgaat van aantoonbaar onjuiste feiten; de grenzen van zijn vakgebied overschrijdt en zich niet beperkt tot het plaatsen van kanttekeningen en formuleren van vragen. Toetsing aan de vijf criteria voor rapportage. Ongegrond.

Klacht ongegrond. Klager stelt dat de gerechtsdeurwaarder ten onrechte beslag geeft gelegd onder een bank waar hij geen rekening heeft lopen. Ten aanzien daarvan overweegt de Kamer dat er in het geval van beslaglegging onder een derde een gerechtvaardigd vermoeden moet zijn van een relatie tussen de derde en de schuldenaar. De gerechtsdeurwaarder heeft in opdracht van de schuldeiser beslag heeft gelegd onder de bank. Uit de overgelegde producties blijkt dat het schuldeiser die heeft aangegeven dat klager (onder meer) bij deze bank zou bankieren. Aan de mededeling van de schuldeiser kon de gerechtsdeurwaarder een redelijk vermoeden ontlenen dat klager een rekening bij de betreffende bank. De gerechtsdeurwaarder heeft dan ook niet tuchtrechtelijk laakbaar gehandeld door beslag onder de bank te leggen.

Wraking van de voorzitter van de raad vlak voor de zitting. Verzoekster heeft verweerder voor de tweede keer gewraakt nadat verweerder het verzoek van verzoekster om zich ter zitting te verschonen (na afwijzing van de eerste wraking) heeft afgewezen. Wraking kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk ongegrond. Geen schending hoor en wederhoor, geen (schijn van) rechterlijke partijdigheid doordat verweerder ook rechter-commissaris is. Volgend verzoek om wraking wordt niet in behandeling genomen.

Klacht tegen psychiater/psychotherapeut gedeeltelijk gegrond. Bij de meeste klachtonderdelen is klaagster, die secretaresse en patiënt was van verweerder, geen direct belanghebbende. In die klachtonderdelen is zij daarom niet-ontvankelijk. Twee klachtonderdelen hebben betrekking op gedrag dat niet is onderworpen aan tuchtrechtspraak. Ook in die klachtonderdelen is klaagster niet ontvankelijk. Wel ontvankelijk is klaagster in het klachtonderdeel dat verweerder medicijnen die hij aan haar had voorgeschreven, terugvroeg voor eigen gebruik. Daarmee heeft verweerder basale waarden die aan een arts-patiënt-relatie ten grondslag horen te liggen geschonden. Verweerder heeft er geen blijk van gegeven in te zien dat zijn handelen onjuist is geweest. Maatregel: b erisping.

Neurochirurg wordt verweten dat hij onvoldoende informatie heeft gegeven over de gang van zaken tijdens en na de operatie, een onjuiste verklaring en een onjuist rapport heeft afgegeven en mogelijk medische fouten heeft gemaakt tijdens en na de operatie. Niet kan worden vastgesteld dat klager onvoldoende is geïnformeerd over de gang van zaken tijdens en na de operatie, noch dat verweerder mogelijke fouten heeft gemaakt tijdens en na de operatie. Een administratieve fout is onzorgvuldig en schadelijk voor het vertrouwen in de behandeling en kwetsend voor de patiënt en diens naasten. Klager is echter klinisch zorgvuldig behandeld en door de administratieve fout niet in zijn behandeling geschaad. Klachtonderdeel is van onvoldoende gewicht. Ongegrond.

Beslissing op verzet. Gedeeltelijk gegrond. Maatregel: berisping. De gerechtsdeurwaarder heeft de opdrachtgever (pas een jaar later) laten weten de opdracht niet te kunnen aannemen vanwege belangenverstrengeling. Gelet op artikel 11 Gerechtsdeurwaarderswet, in samenhang met artikel 6 Verordening beroeps- en gedragsregels gerechtsdeurwaarders, kan de gerechtsdeurwaarder een gekregen opdracht niet zonder meer weigeren op grond van onverenigbaarheid. Van belang is deze zaak is het dat onverenigbaarheid verder gaat dan het enkele feit dat gevraagd wordt een ambtshandeling te verrichten jegens een partij die al opdrachtgever is van de gerechtsdeurwaarder.

Klacht tegen psychiater/psychotherapeut gedeeltelijk gegrond. Bij de meeste klachtonderdelen is klaagster, die secretaresse en patiënt was van verweerder, geen direct belanghebbende. In die klachtonderdelen is zij daarom niet-ontvankelijk. Twee klachtonderdelen hebben betrekking op gedrag dat niet is onderworpen aan tuchtrechtspraak. Ook in die klachtonderdelen is klaagster niet ontvankelijk. Wel ontvankelijk is klaagster in het klachtonderdeel dat verweerder medicijnen die hij aan haar had voorgeschreven, terugvroeg voor eigen gebruik. Daarmee heeft verweerder basale waarden die aan een arts-patiënt-relatie ten grondslag horen te liggen geschonden. Verweerder heeft er geen blijk van gegeven in te zien dat zijn handelen onjuist is geweest. Maatregel: b erisping.

Betrokkene beschikte over onvoldoende deskundigheid voor het uitvoeren van de opdracht en heeft geen toereikende maatregel getroffen om ervoor te zorgen dat hij zich bij die uitvoering zou houden aan de fundamentele beginselen. Daardoor ontbeert het door hem verstrekte assurancerapport een deugdelijke grondslag. Betrokkene heeft aldus gehandeld in strijd met het beginsel van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid. Betrokkene heeft met zijn handelwijze de toegevoegde waarde van zijn verklaring voor de potentiële beleggers onderschat. Maatregel: berisping.

Klacht (gedeeltelijk) gegrond. Maatregel: waarschuwing. De gerechtsdeurwaarder had geen uitdrukkelijke (schriftelijke) toestem­ming van het kind om de opdracht uit te voeren. De opdracht is aangenomen via de moeder, waarbij gerechtsdeurwaarder is uitgegaan van de mededelingen van de moeder. Anders dan de overtuiging van de gerechtsdeurwaarder dat de (impliciete) toestemming is gelegen in de familiebetrekkingen, was de uitdrukkelijke toestemming van het (inmiddels) meerderjarig kind wel degelijk vereist.

Niet is komen vast te staan dat verweerder toestemming van klaagster had om voor haar op te treden. Voorts is niet gebleken dat verweerder klaagster op de hoogte heeft gehouden van het verloop van de zaak. Verweerder heeft daarnaast in strijd gehandeld met Gedragsregel 7 lid 4. Klacht vrijwel helemaal gegrond. Berisping en proceskostenveroordeling.

De gerechtsdeurwaarders hebben de klachten van klager afdoende in de interne klachtenregeling doorlopen en onderdelen van de klacht als juist erkend. De gerechtsdeurwaarders hebben klager gecompenseerd door het totaalbedrag van de door klager verrichte betalingen tevens in mindering te brengen in het nieuwe dossier. Ook hebben de gerechtsdeurwaarders de kosten van het bankbeslag afgeboekt. Klacht ongegrond.

De kamer overweegt dat de opdracht een vonnis te betekenen, betaling aan te zeggen en beslag te leggen niet zonder meer een vrijbrief was om zonder overleg een betalingsregeling overeen te komen Te meer nu klaagster in haar brief van 29 juni 2016 expliciet heeft opgenomen dat zij verzoekt om beslag te leggen op alles wat mogelijk is en op de hoogte wil blijven van alle stappen die de gerechtsdeurwaarder gaat nemen. Klacht gedeeltelijk gegrond, geen reden voor opleggen maatregel.

Gerechtsdeurwaarder sub 1: Klaagster is er niet van op de hoogte gebracht dat het gerechtsdeurwaarderskantoor is gefuseerd. Vervolgens is klaagster per abuis meegenomen in het project waarbij gekeken werd of langlopende zaken op kortere termijn geregeld konden worden. Daar komt nog eens bij dat er opzettelijk onjuiste informatie is verstrekt, namelijk de mededeling dat de verwarrende mededeling was te wijten aan een hack – wat niet het geval was. De mededelingen van (of namens) een gerechtsdeurwaarder aan een schuldenaar moeten zo helder mogelijk en naar waarheid zijn. Nu dat hier niet is gebeurd levert dat een tuchtrechtelijk verwijt aan de gerechtsdeurwaarder sub 1 op. Klacht gegrond met maatregel van berisping. Gerechtsdeurwaarder sub 2: Gerechtsdeurwaarder sub 2 heeft erkend dat hij het verzoek van klaagster om een overzicht van betalingen abusievelijk over het hoofd heeft gezien. Niet gebleken is dat sprake is van een grote onzorgvuldigheden of van handelen tegen beter weten in. Klaagster heeft gerechtsdeurwaarder sub 2 ook een jaar lang niet meer aan haar verzoek om een overzicht herinnerd. Gerechtsdeurwaarder sub 2 heeft nadat klaagster haar verzoek heeft herhaald binnen een redelijke termijn alsnog het verzochte overzicht verstrekt en heeft daarbij excuses aangeboden. De fout is hersteld en is niet zo ernstig dat deze niet op deze wijze opgelost kan worden. Klacht ongegrond.

Klager, die in detentie zit, verwijt verweerster, medisch adviseur van de Dienst Justitiele Inrichtingen, dat zij in haar rapportage ten onrechte heeft geoordeeld dat klager detentiegeschikt is. Volgens klager is de rapportage op onzorgvuldige wijze tot stand gekomen. Verweerster voert verweer. Ongegrond.

Ongegrond verzet.

Gz-psycholoog. Relatietherapie. Klacht: 1) in verslag aan verwijzend huisarts van ex-echtgenoot van klaagster niet correct over klaagster uitgelaten, 2) verslag niet met klaagster besproken, 3) geen actie ondernomen om klacht die klaagster bij praktijk heeft ingediend, te bespreken. College: Gegrond. Artikel 96 Beroepscode NIP geschonden. Verweerder mocht alleen mededelingen doen over ex-echtgenoot. Anders uiterst terughoudend en neutraal over klaagster. geen toestemming van klaagster. Verweerder had actief contact met klaagster moeten zoeken om klacht te bespreken.

De kamer acht het klachtwaardig dat de gerechtsdeurwaarder op een bepaald moment een uurtarief is gaan rekenen zonder klagers hiervan op de hoogte te stellen en te houden. De enkele verwijzing van de gerechtsdeurwaarder naar de algemene voorwaarden, nog afgezien van de vraag of klagers hierover beschikten, is te weinig om het berekenen van een uurtarief te rechtvaardigen. De kamer ziet niet in waarom de gerechtsdeurwaarder niet gelijk is overgegaan tot het overdragen van het gehele dossier, nadat de advocaat van klagers heeft aangegeven dat klagers de overeenkomst met de gerechtsdeurwaarder hadden opgezegd en om het dossier hebben verzocht. Verder heeft de gerechtsdeurwaarder ter zitting erkend dat er een rekenfout in de afrekening heeft gezeten, welke fout uiteindelijk in de civiele procedure is opgelost. Het verzet en de klacht is op deze onderdelen gegrond. Omdat de gerechtsdeurwaarder inmiddels ontslag heeft gekregen, nadat hij door de kamer is geschorst, wordt volstaan met het opleggen van een berisping.

Klager verwijt aangeklaagde dat hij heeft geweigerd of verzuimd hem kenbaar te maken uit wiens behandeldossier(s) aan klager verstrekte conceptrapportages afkomstig zijn. Klager niet-ontvankelijk. De (wijze van) verstrekking van informatie is aan de order geweest in een eerdere tuchtklacht. Het college oordeelt dat klager niet (opnieuw) kan klagen over de (wijze waarop) aangeklaagde vóór de zitting in die tuchtzaak is omgegaan met de verstrekking van de door klager verlangde informatie.

Beslag op auto, vrijwaringsbewijs. De kamer is het met de beslissing van de voorzitter eens. Verzet ongegrond.

Klager verwijt de BMA- arts, kort samengevat, dat deze onzorgvuldige adviezen aan de IND heeft uitgebracht die niet voldoen aan de daarvoor geldende normen, onder ander door geen deskundig specialist in te schakelen en/of de behandelaar te raadplegen. Ongegrond.

Ongegrond verzet.

Gz-psycholoog. TBS. 4-jaarsverlengingsonderzoek en pro Justitia-rapportage. Klacht: 1) geen grondig onderzoek (beperkt ingelezen), 2) verweerder had niet tot rapport kunnen komen, 3) beantwoording van vraag 1b is onjuist/onzorgvuldig. College: 1) en 2) gegrond: slechts drie documenten gebruikt voor rapportage, terwijl verweerder wist dat dossier veel meer omvatte. Geen kennis genomen van bevindingen deskundigen 2005 tot 2016. Eigen verantwoordelijkheid al dan niet rapporteren met beschikbare informatie. 3) ongegrond. Maatregel: berisping.

Klaagster heeft zich niet aan de afspraak gehouden dat zij bij alle aflossingen dossiernummers zou vermelden. Gelet op de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 31 mei 2011 (ECLI:NL:TGDKG:2010:108) is het niet in strijd met de tuchtrechtelijke norm dat de gerechtsdeurwaarders daarom de betalingen zonder dossiernummers hebben geboekt in andere dossiers dan door klaagster was bedoeld. Klacht ongegrond.

Klacht over eigen advocaat ongegrond. Dat verweerder zijn werk als strafrechtadvocaat niet naar behoren zou hebben gedaan is de raad niet gebleken. Ook overige klachtonderdelen ongegrond.

Klacht tegen verpleegkundige van de spoedeisende hulp. Klachten over de bejegening en het niet serieus te woord staan van behandelaar. De klachten zijn ongegrond.

De kamer stelt vast dat de brief van de gerechtsdeurwaarder van 19 december 2016 niet voldoet aan de criteria van artikel 8 lid 2 Btag. Dat de gerechtsdeurwaarder dit heeft erkend en heeft aangegeven dat het kantoor heeft besloten de zin met betrekking tot de kosten uit de betreffende brief te verwijderen en een format voor alle vergeefse beslagpogingen te gebruiken, doet er niet aan af dat er een onjuiste brief op het adres van klaagster is achtergelaten en klaagster hier niet over is geïnformeerd. Verzet gegrond, klacht tav brief gerechtsdeurwaarder 19 december 2016 gegrond, klacht voor het overige ongegrond.

Gz-psycholoog. Gedragswetenschapper. Klacht : 1) informatie van de organisatie naar Raad voor de Kinderbescherming gestuurd zonder informatie vooraf ter inzage en correctie aan klager aan te bieden, 2) onvoldoende dossierkennis, 3) rechtbank willens en wetens voorgelogen, 3) klager aan het lijntje gehouden, 4) rechtsgang doelbewust gefrustreerd, 5) geweigerd expliciete fouten in bronverslagen te corrigeren, 6) geweigerd de dossiers van de kinderen van klager af te geven. College: klager ontvankelijk. Verweerster heeft niet alleen gehandeld als gedragsdeskundige, maar zich daarbij begeven op het terrein waarop zij de deskundigheid bezit behorende bij haar inschrijving als gz-psycholoog in het BIG-register. Klacht 1) gegrond: verweerster had klager vooraf moeten informeren over de aan de raad verstrekte inlichtingen. 2) tot en met 6) ongegrond. Maatregel: inzicht getoond in handelen en toetsbaar opgesteld: waarschuwing.

Ongegrond verzet.

Buitengerechtelijke incassokosten. De kamer overweegt dat het niet aan de tuchtrechter is om inhoudelijk de verschuldigdheid van de genoemde kosten te beoordelen. Klacht ongegrond.

Deels gegronde klacht over eigen advocaat. Verweerder heeft tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door onvoldoende de leiding te nemen in de zaak van klager. Berisping en kostenveroordeling.

Klacht tegen huisarts. Bejegeningsklacht. Niet kan worden vastgesteld of verweerder een bepaalde opmerking al dan niet heeft gemaakt en wie als eerste aan de orde heeft gesteld dat klager een nieuwe huisarts zou zoeken. Het bespreekbaar maken van de vertrouwensvraag zou ook niet onredelijk zijn geweest. Ten aanzien van bij klager bestaande handklachten valt niet in te zien dat verweerder onvoldoende voortvarend heeft gehandeld of anderszins onvoldoende zorg heeft verleend.

Met betrekking tot het verwijt dat de notaris klager niet heeft laten weten dat het bedrag van de makelaarskosten niet was uitbetaald, heeft de notaris gewezen op de volmacht die klager aan de SNS Bank had gegeven. Deze volmacht betrof niet alleen de eigendomsoverdracht zelf, maar ook de algehele financiële afwikkeling daarvan. De kamer is van oordeel dat het gelet op deze volmacht op de weg van de SNS Bank had gelegen om klager ervan in kennis te stellen dat vanwege een executoriaal derdenbeslag het bedrag van de makelaarskosten bij de notaris in depot werd gehouden. Dit betekent dat het de notaris niet tuchtrechtelijk verweten kan worden dat hij hierover geen contact heeft gezocht met klager.

Anders dan de voorzitter in de beslissing van 14 maart 2017 in rechtsoverweging 4.3 heeft overwogen, overweegt de kamer dat de vergissing van de gerechtsdeurwaarder om één van de drie dossiers na het vonnis van de kantonrechter niet te sluiten wel degelijk tuchtrechtelijk laakbaar is. De kamer is van oordeel dat de gerechtsdeurwaarder niet heeft voldaan aan artikel 4 van de Verordering beroeps- en gedragsregels van de Gerechtsdeurwaarders en kennelijk gebruik heeft gemaakt van een niet sluitend computersysteem. De gerechtsdeurwaarder had tevens alvorens klager te dagvaarden beter moeten onderzoeken of de vordering nog daadwerkelijk open stond. Niet gebleken is dat de gerechtsdeurwaarder dit heeft gedaan. Verzet gegrond met oplegging van geldboete € 250,--.

Klager zou onjuist zijn geïnformeerd over het kind geboden budget. De kamer is het met de beslissing van de voorzitter eens en verklaart het verzet ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klagers zijn niet-ontvankelijk vanwege tijdsverloop. De vraag of een klacht tijdig is ingediend hangt niet af van het moment waarop in rechte is komen vast te staan dat wat de klager heeft geconstateerd over het handelen of nalaten van de advocaat juist is.

Voorzittersbeslissing. De klacht van advocaat en ex werkgever komt er in de kern op neer dat verweerder (advocaat en ex-werknemer) heeft samengespannen tegen klager en klager nadeel heeft willen toebrengen. De klacht is gedeeltelijk niet-ontvankelijk, gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond wegens gebrek aan feitelijke onderbouwing.

Vordering zorgverzekeraar. De kamer is het met de beslissing van de voorzitter eens en verklaart het verzet ongegrond.

De kamer is van oordeel dat het in dit geval op de weg van de gerechtsdeurwaarder had gelegen om bij de opdrachtgever na te gaan of het standpunt van klager dat er inmiddels bij het Hof was geschikt juist was en de bewijslast niet bij klager neer te leggen. Dit mede gelet op de omstandigheid dat klager het rolnummer van de zaak aan de medewerker heeft doorgegeven en daarmee voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat er een zaak was, hetgeen bovendien door het noemen van het nummer eenvoudig te verifiëren was. Verzet gegrond, geen termen aanwezig voor het opleggen van een maatregel.

Gegronde klacht over eigen advocaat. Niet kan worden vastgesteld dat verweerder klager afdoende heeft geadviseerd over de aanpak van de zaak. Verder blijkt nergens uit dat verweerder met klager heeft afgestemd welke argumenten hij wel en niet zou aanvoeren. Hetzelfde geldt voor de aangeleverde stukken: ook daarvan blijkt niet dat verweerder met klager heeft afgestemd welke stukken hij wel en niet zou inbrengen. Een redelijk handelend en redelijk bekwaam advocaat had dat wel gedaan. De raad ziet af van het opleggen van een maatregel, nu aan een eerder over verweerder ingediend dekenbezwaar (mede) hetzelfde feitencomplex ten grondslag ligt als aan deze zaak.

Voorzittersbeslissing. Klacht over kwaliteit van dienstverlening en over bejegening kennelijk ongegrond.

De gerechtsdeurwaarder wel degelijk binnen een redelijke termijn steeds op de verzoeken van klager om informatie heeft gereageerd. De gerechtsdeurwaarder is bij een onder bewind gestelde in beginsel verplicht om met of via de bewindvoerder te communiceren. De gerechtsdeurwaarder heeft dan ook niet tuchtrechtelijk laakbaar gehandeld door klager naar zijn bewindvoerder te verwijzen voor (verzoeken om) informatie terzake zijn dossiers. Het is uiteindelijk aan de werkgever van klager om de beslagvrije voet op correcte wijze toe te passen. Klacht ongegrond.

De door de gerechtsdeurwaarder in rekening gebrachte kosten berusten op door de overheid vastgestelde en in het Besluit tarieven ambtshandeling gerechtsdeurwaarders neergelegde tarieven. Niet gebleken is dat de gerechtsdeurwaarder andere of hogere kosten in rekening heeft gebracht.

Klacht tegen patroon en stagiaire. Een opdrachtbevestiging is niet vereist, maar een advocaat is wel verplicht de voorwaarden waaronder hij de opdracht aanvaardt vooraf te bespreken met de cliënt. Daartoe behoren o.a. de financiële consequenties van de zaak. In dit geval is niet komen vast te staan dat die zijn besproken, zodat risico van ontbreken van bewijs voor rekening van de advocaat komt. De mogelijkheid van gefinancierde rechtshulp dient in beginsel met de cliënt te worden besproken. Nu dit niet is komen vast te staan, komt het ontbreken van bewijs eveneens voor risico van de advocaat. De kwaliteit van de rechtshulp is beneden de maat, omdat niet gebleken is dat de advocaat gedegen voorlichting heeft gegeven over mogelijke scenario's, strategieën en slagingskansen. Klacht over optreden van de advocaat jegens de gemachtigde van klager, is niet-ontvankelijk wegens ontbreken van eigen belang van klager. Als de advocaat de zaak niet zelf behandelt, maar dit een kantoorgenoot (in dit geval een stagiaire) laat doen, dient hij dit vooraf met zijn cliënt te bespreken. Verder dient een advocaat schikkingsvoorstellen vooraf met zijn cliënt te bespreken, ook als deze slechts dienen als "proefballon". Klacht deels gegrond, deels ongegrond en deels niet-ontvankelijk. Maatregel opgelegd aan patroon: voorwaardelijke schorsing van twee weken en kostenveroordeling, aan stagiaire: waarschuwing.

Klager is verwikkeld in een echtscheidingsprocedure. Verweerster staat zijn echtgenote bij. Klager verwijt verweerster opruiende taal te gebruiken, mee te werken aan het geven van een verkeerde voorstelling van zaken aan de rechter en de rechter onjuiste informatie te verstrekken. Ook intimideert en dreigt verweerster. Bovendien zet verweerster zich onvoldoende in om het (echtscheidings-)geschil in der minne op te lossen. De raad is van oordeel dat verweerster geacht wordt terughoudend op te treden teneinde onnodige escalatie van de in dit soort zaken vaak aanwezige emoties te vermijden. Verweerster heeft er blijk van gegeven zich onvoldoende bewust te zijn van haar eigen verantwoordelijkheid op dit punt. Door de wijze waarop zij bij de aanzegging van een Kort Geding gewag heeft gemaakt van de mogelijke aanwezigheid van de pers en van het feit dat haar cliënte “geen blad voor de mond” zou nemen, heeft zij impliciet gedreigd om zaken die in de relatie tussen klager en zijn vrouw speelde openbaar te maken wetende dat dit schade zou kunnen toebrengen aan klager. Dit onderdeel van klacht is daarom gegrond. Omdat er nog niet eerder disciplinaire maatregelen tegen verweerster zijn genomen volstaat de raad met een waarschuwing.