Zoekresultaten 15301-15350 van de 48197 resultaten

Paard. Niet in geschil is dat dierenarts 1 geen eigen diergeneeskundige handelingen bij de pony heeft verricht. Verder kan hij niet worden aangesproken op het diergeneeskundig handelen van dierenarts 2. Verwerpt het beroep. De conclusie is dat dierenarts 2 naar het oordeel van het Veterinair Beroepscollege zonder sluitende diagnose te snel het voorstel tot euthanasie van de pony aan klaagster heeft gedaan, zonder dat is aangetoond dat euthanasie op dat moment de enige overgebleven mogelijkheid was. Het Veterinair Tuchtcollege heeft derhalve ten onrechte geoordeeld dat het advies tot euthanasie aanvaardbaar is geweest. Beroep gegrond, vernietigt beslissing VTC, verklaard klacht gegrond, legt dierenarts 2 maatregel van waarschuwing op.

Klager verwijt verweerder, cardioloog, onder meer geen goed afweging te hebben gemaakt bij zijn pre-operatieve advies dat klager een opertie aan zijn halsslagaders aan zou kunnen. Tevens verwijt klager hem dat postoperatief geen revalidatie is aangeboden. Klacht ongegrond.

De IGJ dient een klacht in tegen een tandarts met het verwijt de tandarts zijn praktijk heeft beëindigd zonder zijn patiënten hierover te infomreren, zonder zijn patiënten over te dragen en zonder zijn patiënten over de spoedgevallen dienst. Het college heeft verweerder in de gelgenheid gesteld schriftelijk te reageren op de klacht, maar de tandarts heeft daarvan geen gebruik gemaakt. Gegrond, doorhaling, schorsing

Klacht tegen tandarts over orthodontische behandeling. Het college verklaart de klacht gegrond voor zover het betreft het ontbreken van een adequaat behandelplan. De inhoudelijke klachten over de uitgevoerde behandeling en de klacht dat de tandarts zich zou hebben voorgedaan als orthodontist acht het college ongegrond. Waarschuwing.

Klaagster is ontvangen in haar klacht tegen de arts die voor een zorgverzekeraar de machtigingsaanvraag van de revalidatiearts heeft beoordeeld. De door beklaagde beantwoorde vraagstelling was of klaagster in aanmerking kwam voor interdisciplinaire medisch specialistische revalidatiezorg (MSR). Daarbij heeft beklaagde de medische situatie van klaagster en het gevolgde behandeltraject beoordeeld en getoetst aan de voorwaarden voor vergoeding die bij en krachtens de Zorgverzekeringswet zijn gesteld. Aldus heeft het advies van beklaagde betrekking op een individuele persoon en betreft het handelen van beklaagde individuele gezondheidszorg. De klacht is ongegrond verklaard, omdat het advies voldoet aan de door het Centraal Tuchtcollege voor de gezondheidszorg geformuleerde criteria voor rapportages.

Artikel 13 beklag. Klager heeft, ten tijde van de behandeling van zijn aanwijzingsverzoek door de deken, een advocaat bereid gevonden hem bij te staan in (het verdere verloop van) de procedure. Hierdoor heeft klager geen belang (meer) bij de behandeling van zijn aanwijzingsverzoek en dient zijn beklag reeds daarom ongegrond te worden verklaard.

Deels gegronde klacht over de advocaat van de wederpartij. Door klager te beschuldigen van “verbale explosies op het werk”, terwijl verweerder niet kan toelichten op grond waarvan hij dat concludeert, terwijl bovendien klagers leidinggevende schrijft dat op het werk geen verbale explosies zijn waargenomen, heeft verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld. Nu niet is uitgesloten dat de gewraakte uitlating berust op spraakverwarring ziet de raad af van het opleggen van een maatregel.

Ongegronde klacht over de eigen advocaat. Anders dan klagers stellen is door de rechtbank niet als reden voor de inbewaringneming van klager genoemd dat klager niet of namens hem niet tijdig is gereageerd op sommaties van de curator. Bovendien zijn vrijwel alle e-mails door de curator ook rechtstreeks aan klager gestuurd. Klager was dus op de hoogte van hetgeen de curator van hem verwachtte. Verweerder heeft klager erop gewezen gevolg te geven aan de sommaties van de curator. Dat verweerder de partner van klager heeft geadviseerd de laptop eerst kapot te maken voordat zij de laptop aan de curator zou geven hebben klagers niet onderbouwd.

Klacht tegen gz-psycholoog. Klager verwijt beklaagde met name dat zij hem niet heeft willen behandelen en dat zij hem heeft doorverwezen naar een instelling voor forensische zorg. Beklaagde heeft niet onzorgvuldig gehandeld. Klacht kennelijk ongegrond

Ongegrond verzet

Klacht tegen verzekeringsarts. Klaagster verwijt verweerder dat hij het ziektebeeld CVS/ME en de gevolgen daarvan niet onderkent, dat hij in plaats daarvan psychische problematiek als oorzaak voor de klachten van klaagster noemt en dat hij de diagnose en conclusies van haar behandelaren afkraakt. Klacht kennelijk ongegrond.

Ongegrond verzet

Klacht over advocaat in hoedanigheid van deken deels niet-ontvankelijk wegens tijdsverloop en voor het overige kennelijk ongegrond.

Klacht over de eigen advocaat gedeeltelijk gegrond. Klaagster mocht er vanuit gaan dat verweerder de opdracht had aanvaard en met zijn werkzaamheden zou beginnen, nu verweerder niet bij aanvang van de opdracht heeft vastgelegd dat hij pas zou beginnen na toekenning van de toevoeging. Verweerder heeft gemeend zijn uurtarief bij klaagster in rekening te mogen brengen nadat de aanvraag om een toevoeging buiten behandeling was gesteld. Verweerder heeft klaagster voor zijn werkzaamheden echter geen declaratie met urenspecificatie gestuurd. Het stond verweerder in de gegeven omstandigheden niet vrij het door klaagster betaalde voorschot te behouden als betaling voor zijn werkzaamheden. Waarschuwing en kostenveroordeling.

Deels gegronde klacht over de eigen advocaat. Verweerder heeft erkend dat hij klager vier maanden niet heeft geïnformeerd over zijn zaak en dat hij de schriftelijke reactie van de wederpartij op de sommatiebrief die verweerder namens klager heeft geschreven niet aan klager heeft doorgestuurd of overhandigd. De hiervoor door verweerder gegeven reden kan verweerder niet rijmen met hetgeen klager daarover op de zitting heeft verklaard. Waarschuwing en kostenveroordeling.

Advocaat heeft overleg gevoerd over de inhoud van de vaststellingsovereenkomst, klager gemotiveerd geadviseerd en uitleg gegeven over de betekenis van finale kwijting. Klager heeft zich na overleg met zijn accountant akkoord verklaard met de overeenkomst en deze ondertekend. Verwijt dat de advocaat zonder overleg met klager heeft gehandeld is feitelijk onjuist. Advocaat heeft zich, na herhaalde waarschuwingen zich bij uitblijven van betaling van de declaraties te zullen onttrekken als advocaat en nadat hem ook was gebleken dat klager geen vertrouwen meer in hem had, uiteindelijk onttrokken als advocaat. Klager had voldoende tijd zich tot een andere advocaat te wenden.. Het nalaten daarvan valt de advocaat niet te verwijten. Klacht ongegrond.

Klager heeft sinds 2004 een groot aantal steunverzoeken ingediend bij de Stichting Accountantsfonds. Deze stichting is opgericht in 1931 met als doel het verlenen van ondersteuning aan leden en oud-leden van thans de Nba of hun nabestaanden, die in zorgelijke financiële omstandigheden verkeren. Betrokkene is sinds 2013 voorzitter van het bestuur. De klacht gaat over het afwijzen van de aanvragen. Daarnaast vindt klager dat het bestuur middelen heeft verduisterd en betrokkene heeft samengespannen met overige bestuursleden omdat hij hun namen op verzoek van klager niet heeft gegeven. De klacht is deels niet-ontvankelijk en deels ongegrond. De tegen betrokkene ingediende klacht over de steunverzoeken (voor zover ontvankelijk) is ongegrond omdat niet gesteld of gebleken is dat betrokkene persoonlijk tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. Als de klacht feiten betreft die te relateren zijn aan handelen of nalaten door betrokkene persoonlijk, missen de verwijten feitelijke grondslag of heeft klager de verwijten niet aannemelijk gemaakt. Van een aan betrokkene te maken tuchtrechtelijk verwijt op grond van verduistering, al dan niet in samenspanning, is op geen enkele wijze gebleken.

Te weinig concrete feiten en omstandigheden die de conclusie rechtvaardigen dat verweerder in en buiten rechte feitelijke informatie heeft verstrekt waarvan hij wist dat die onjuist was. Voorzitter heeft de juiste maatstaf toegepast en de door de voorzitter gegeven motivering kan de beslissing dragen. Verzet ongegrond.

Te weinig concrete feiten en omstandigheden die de conclusie rechtvaardigen dat verweerder in en buiten rechte feitelijke informatie heeft verstrekt waarvan hij wist dat die onjuist was. Voorzitter heeft de juiste maatstaf toegepast en de door de voorzitter gegeven motivering kan de beslissing dragen. Verzet ongegrond.

Klager dient een klacht in tegen een chirurg, onder meer inhoudende dat hij na een operatie onvoldoende beeldvormend heeft ingezet tijdens de follow up van klager en voorafgaand aan een tweede operatie ten onrechte geen radiotherapie heeft ingezet. Verweerder voert verweer. Ongegrond

Onder de gegeven omstandigheden heeft de notaris onvoldoende onderzoek gedaan naar de reikwijdte van de door hem te verzorgen eigendomsoverdracht en hypotheekdoorhaling. De notaris had op dit punt meer alert moeten zijn en niet zonder meer genoegen mogen nemen met de onduidelijke rechtstoestand van het over te dragen/overgedragen registergoed. Daartegenover staat de omstandigheid dat de notaris begrijpelijkerwijs erop vertrouwde dat partijen - omdat ze wel vaker zaken met elkaar deden - een en ander wel onderling zouden regelen. De kamer ziet daarom al met al geen aanleiding om een maatregel op te leggen.

Advocaat volhardt, ondanks eerdere uitspraken van de tuchtrechter, waarbij aan die advocaat tuchtrechtelijke maatregelen zijn opgelegd vanwege zijn opstelling jegens de deken, in zijn weigerachtige houding jegens de deken. Voor zover dit gedrag, zoals namens die advocaat naar voren is gebracht, al gelegen is in zijn gezondheidstoestand (hiervan is geen enkel bewijs aan de raad overgelegd) maakt dit het oordeel van de raad niet anders. Van een behoorlijk advocaat mag worden verwacht dat hij reageert op verzoeken van de deken om informatie en dat hij voor zover hij daartoe op grond van medische redenen niet in staat is, voor adequate vervanging zorgdraagt. Gegrond, schorsing twee weken, kostenveroordeling.

Advocaat heeft een fatale termijn laten verstrijken en is tekortgeschoten in zijn informatieplicht jegens klager, bij de overdracht van het dossier en tijdens de procedure van de behandeling van de klachten van en aansprakelijkstelling door klager. Verweerder heeft klager gedurende de behandeling van de zaak, maar ook in de periode daarna langdurig in het ongewisse gelaten, en is bij herhaling niet ingegaan op verzoeken van (de opvolgend) advocaat van klager. Sprake van eerdere tuchtrechtelijke veroordelingen. Gegrond: schorsing van vier weken, tuchtrechtelijke veroordeling .

Het recht om een klacht in te dienen is een persoonlijk recht waarvoor geen toestemming van een bewindvoerder is vereist. De zoon van klaagster heeft een machtiging van klaagster overgelegd waaruit blijkt dat hij gemachtigd is om klaagster te vertegenwoordigen in een klachtprocedure bij de raad van discipline. Advocaat heeft de belangen van klaagster naar behoren behartigd. Voor zover de klacht betrekking heeft op de behartiging van de belangen van de kinderen is deze niet-ontvankelijk nu de klacht niet mede namens de kinderen van klaagster is ingediend. Niet gebleken dat klaagster onbekwaam is en een dergelijke machtiging niet zou kunnen verlenen. Ged. niet-ontvankelijk, gedeeltelijk ongegrond.

Advocaten hebben in hun hoedanigheid van curatoren in een faillissement een klacht tegen de advocaat van de gefailleerde ingediend. De stelling van de curatoren dat de onjuiste mededelingen en het voeren van kansloze procedures door de beklaagde advocaat hebben geleid tot nadelige financiële gevolgen hebben gehad voor de schuldeisers in het faillissement van S is door klagers niet met concrete feiten onderbouwd. Dat had wel op hun weg gelegen. De enkele stelling van klagers dat zij (door de procedure in hoger beroep) pas later hebben kunnen ingrijpen, is daartoe onvoldoende. Immers, totdat klagers tot curator in het faillissement van S werden benoemd, moet de bewindvoerder geacht worden te zijn opgekomen voor de belangen van deze schuldeisers. Klagers stellen weliswaar dat hen als curator meer middelen ter beschikking staan dan de bewindvoerder, maar zij hebben ook deze stelling op geen enkele manier nader toegelicht en onderbouwd. Klacht niet-ontvankelijk

Klacht over advocaat van de wederpartij. Bekrachtiging van de beslissing van de raad. Niet valt in te zien dat en waarom de advocaat van klager de wederpartij niet had kunnen herinneren aan de eerder toegezonden brief en, in ieder geval na het uitbrengen van de dagvaarding, zelf actie had kunnen ondernemen om te komen tot een minnelijke regeling. Het had op de weg van de advocaat van klager gelegen om de wederpartij te verzoeken duidelijkheid te verschaffen en daarbij desgewenst een voorzet te geven voor een minnelijke regeling. De discussie over de geschilpunten tussen partijen maakte onderdeel uit van de civiele procedure en had daar beslecht moeten worden/is daar beslecht geworden. Bovendien is, hoewel verweerder wellicht zijn verweren en standpunten minder gekleurd en meer nauwkeurig had kunnen presenteren, niet gebleken dat hij willens en wetens de rechtbank onjuist heeft geïnformeerd of dat hij de rechtbank onjuist heeft voorgelicht. Verweerder heeft weliswaar de grenzen van de hem toekomende ruime mate van vrijheid om de belangen van zijn cliënten te behartigen opgezocht althans benaderd, maar niet is komen vast te staan dat verweerder deze grenzen heeft overschreden.

Ongegronde klacht over de advocaat van de wederpartij. Het merendeel van de door klager genoemde uitspraken die volgens hem onjuist zijn, zijn gedaan in het kader van de inhoudelijke standpuntbepaling van de vrouw in het geschil met (de vennootschap van) klager. Het is niet aan de tuchtrechter om daar een inhoudelijk oordeel over te geven. Dat oordeel is voorbehouden aan de civiele rechter, die dat inmiddels heeft gedaan. Dat verweerder in de akte en/of in de pleitnota inhoudelijke stellingen heeft geponeerd die bij voorbaat kennelijk onjuist zijn, is niet gebleken. Het ter discussie stellen van de academische titels die klager voert was functioneel voor de zaak die verweerder bepleitte. Bovendien heeft verweerder de nodige distantie betracht. Ook de beschuldiging van fysieke mishandeling was functioneel voor de zaak die verweerder bepleitte en dus niet onnodig grievend.

Klager verwijt de tandarts dat hij aan klager heeft aangeraden implantaten te nemen zonder dat klager vooraf goed was geïnformeerd over de risico's daarvan - te meer gelet op de zeldzame medische aandoening van klager. Binnen twee jaar na plaatsing van de implantaten zijn deze verloren gegaan. Verweerder betreurt dit maar betwist dat er een relatie bestaat tussen het verlies van de implantaten en de medische aandoening van klager. Om die reden is klager ook niet van tevoren hieromtrent geïnformeerd. Er was volgens verweerder bij klager geen sprake van een goede mondhygiëne. Ongegrond.

Klacht tegen advocaat van de wederpartij. Het hof bekrachtigt de beslissing van de raad, voor zover onderworpen aan het oordeel van het hof. Waarschuwing. Optreden als advocaat of mediator? Zeker gelet op haar eerdere betrokkenheid tegenover beide partijen in het kader van een mediationtraject en gelet op de gang van zaken had het op de weg van verweerster gelegen om voor aanvang van het viergesprek uit eigen beweging duidelijkheid te verschaffen over haar rol en hoedanigheid bij dit viergesprek. Ook tijdens het viergesprek heeft verweerster, hoewel dit wel op haar weg had gelegen, niet de benodigde duidelijkheid verschaft over haar rol en hoedanigheid hierbij. Het is aan verweerster om misverstanden over haar hoedanigheid te voorkomen. Verweerster heeft in strijd met regel 9 lid 1 gedragsregels 2018 gehandeld jegens klager en heeft daardoor niet gehandeld zoals een behoorlijk advocaat betaamt. Daarbij betrekt het hof dat - anders dan de raad overweegt - de vraag of daadwerkelijk een misverstand is ontstaan, er bij de beoordeling van de vraag of tuchtrechtelijk verwijtbaar is gehandeld niet toe doet, laat staan dat sprake dient te zijn van enig nadeel aan de zijde van klager.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de eigen advocaat kennelijk ongegrond. Het was niet aan verweerder om achter de benodigde informatie aan te gaan, temeer niet nu het ging om een advieszaak. Verweerder heeft voorts duidelijk aan klager geschreven dat hij zou overgaan tot sluiting van het dossier.

Klacht tegen advocatenkantoor, vertegenwoordigd door de advocaat-bestuurder, gevoerd door een naamloze vennootschap. Klacht, voor zover in hoger beroep nog aan de orde, is ongegrond. Vernietiging beslissing van de raad, voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen. Raad heeft aan onjuiste norm getoetst. Nu sprake is van een advocaat die in een andere hoedanigheid optreedt, dient te worden getoetst of de advocaat zich zodanig gedraagt dat daardoor het vertrouwen in de advocatuur wordt geschaad. Indien dat het geval is, zal in het algemeen sprake zijn van een handelen of nalaten dat in strijd is met hetgeen een behoorlijk advocaat betaamt waarvan hem een tuchtrechtelijk verwijt kan worden gemaakt. Niet kan worden vastgesteld dat het advocatenkantoor, vertegenwoordigd door de advocaat-bestuurder, tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. Niet kan worden vastgesteld dat de advocaat-bestuurder namens het advocatenkantoor het vertrouwen in de advocatuur heeft geschaad. Van enig tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen is dan ook geen sprake.

Voorzittersbeslissing. Klacht over eigen advocaat deels niet-ontvankelijk wegens tijdsverloop en voor het overige kennelijk ongegrond.

De vrijheid van een advocaat die een minderjarige bijstaat wordt niet alleen begrensd door de eisen die aan de advocaat als opdrachtnemer in de uitvoering van de opdracht mogen worden gesteld en die met zich brengen dat zijn werk dient te voldoen aan datgene wat binnen de beroepsgroep als professionele standaard geldt, maar vergt extra zorgvuldigheid jegens alle betrokken familieleden en bewustzijn van de wettelijke beperkingen. De advocaat dient zich van de kwetsbare positie van de minderjarige bewust te zijn en te waken voor onnodige polarisatie tussen kind en ouder(s) en tussen de ouders onderling. Een zekere terughoudendheid mag worden verwacht, rekening houdend met de wettelijke beperkingen die gelden voor het optreden voor een minderjarige. Het hof vernietigt gedeeltelijk de uitspraak van de raad (ongegrond) en verklaart één klachtonderdeel alsnog gegrond met oplegging van een waarschuwing. Verweerster heeft zich namens de zoon in een geding tussen diens ouders gemengd, zonder dat zij voldoende zekerheid had over de juistheid van haar stellingname.

Niet gebleken dat advocaat de belangen van zijn cliënt onvoldoende heeft behartigd. De door de cliënt ondertekende ‘verkorte’ overeenkomst was gelet op de benarde positie van de cliënt het meest gunstige resultaat. Dat de gestelde voorwaarden nadien niet zijn vervuld, valt de advocaat niet te verwijten. Advocaat heeft in het kort geding tot ontruiming de standpunten van zijn cliënte uitvoerig gemotiveerd verwoord. Dat de voorzieningenrechter tot een ander oordeel komt dan door de cliënt gewenst valt de advocaat niet te verwijten. Klacht ongegrond

Artikel 13 beklag. Klager wil een advocaat voor een arbeidsrechtelijke kwestie bij de kantonrechter. Hij stelt dat hij door lichamelijke en psychische klachten niet in staat is om een complexe procedure als een getuigenverhoor zonder advocaat te kunnen voeren en dat de procedure voor hem en zijn gezin van groot belang is welke situatie niet vergeleken kan worden met een andere normale zaak voor de kantonrechter. De verplichting voor de deken om op grond van artikel 13 Advocatenwet een advocaat aan te wijzen geldt alleen voor personen die een advocaat zoeken voor een procedure waarbij een advocaat verplicht is of voor een procedure waarin zij uitsluitend door een advocaat kunnen worden bijgestaan. De wet biedt geen ruimte voor de deken om hierin een andere keuze te maken. Het beklag wordt afgewezen.

Verweerder komt in beroep tegen de door de raad aan hem opgelegde voorwaardelijke boete van € 5.000,-. Verweerder is de voormalig advocaat van klager. Klager heeft zich erover beklaagd dat verweerder hem niet zorgvuldig heeft geïnformeerd over het feit dat de kosten van zijn voormalig advocaat, mr. O., niet zijn meegenomen in de eindafwikkeling van de procedure. Evenals de raad heeft overwogen en geoordeeld is het hof van oordeel dat verweerder is tekort geschoten in de op hem rustende zorgplicht om een cliënt helder te informeren over hetgeen is afgesproken of bedoeld als hem wordt gevraagd akkoord te gaan met een (eind)regeling (een vaststellingsovereenkomst). Het staat echter niet vast dat klager bij een juiste wijze van communicatie door verweerder de kosten van mr. O. met Univé had kunnen uit onderhandelen en geen betaling had hoeven doen aan mr. O. Het hof vernietigt dan ook de door de raad opgelegde voorwaardelijke geldboete. Voor het overige bekrachtigt het hof de beslissing van de raad.

Wrakingsverzoek kennelijk ongegrond.

Klacht over de kwaliteit van de dienstverlening. Wederzijds appel. Verweerder heeft de voor klagers belangrijke informatie niet schriftelijk vastgelegd en is gesteld noch gebleken dat verweerder klagers adequaat heeft geïnformeerd over zijn eigen honorarium en de proceskosten. Ook voldeed het advies van verweerder van 9 mei 2016 niet aan de zorgvuldigheidseisen die van een redelijk bekwame en redelijke handelende advocaat in de gegeven omstandigheden mag worden verwacht. Verweerder heeft een uitgebreide antecedentenlijst. Het hof vernietigd de uitspraak van de raad waarin een schorsing is opgelegd in de uitoefening van de praktijk voor de duur van twaalf maanden waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Het hof legt de volgende maatregel op. Schorsing in de uitoefening van de praktijk voor de duur van 24 weken waarvan twaalf weken voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar.

Ongegrond verzet

Klacht over eigen advocaat. Door de aanstaande ex-echtgenote van klager mee te delen dat hij haar niet bij kan staan vanwege eerder contact met klager over de echtscheidingsprocedure en mediation heeft verweerder de kernwaarde van vertrouwelijkheid en zijn geheimhoudingsplicht ten opzichte van klager geschonden en daarmee tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld. Maatregel van een waarschuwing. Bekrachtiging van de beslissing van de Raad van Discipline.

Ongegrond verzet

Advocaat in hoedanigheid van deken niet tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld. Verzet ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over afleggen meinedige verklaring door verweerder kennelijk niet-ontvankelijk. Het is in beginsel niet aan de tuchtrechter om te onderzoeken en beoordelen of sprake is geweest van strafrechtelijk ongeoorloofd handelen.

Voorzittersbeslissing. Klacht kennelijk ongegrond, vanwege gemotiveerde betwisting van verweerder en onvoldoende onderbouwing door klager.

Klacht tegen tandarts. Klaagster verwijt de tandarts dat zij niet adequaat en tijdig heeft ingegrepen nadat zij had geconstateerd dat sprake was van periapicale ontstekingen. Volgens klaagster heeft de tandarts haar in een te laat stadium ingelicht over de PA-ontstekingen en de consequenties daarvan en had zij eerder een verwijzing naar de kaakchirurg moeten krijgen. In dat geval had de extractie van twee kiezen voorkomen kunnen worden. Het Regionaal Tuchtcollege heeft klaagster niet-ontvankelijk verklaard in haar verzoek om een schadevergoeding en de klacht ongegrond verklaard. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klaagster.

Klager heeft een klacht ingediend tegen een tandarts, die een advies heeft uitgebracht met betrekking tot de behandeling van klagers gebit. Klager verwijt de tandarts zonder zijn toestemming zijn bevindingen en het tandheelkundig dossier van klager aan de klachtenfunctionaris van de tandarts van klager te hebben verstrekt. De tandarts voert aan dat hij hier wel degelijk (veronderstelde) toestemming voor had. Het Regionaal Tuchtcollege acht de klacht kennelijk ongegrond. Het Centraal Tuchtcollege verklaart klager niet‑ontvankelijk in het beroep, voor zover hij in beroep een nieuwe klacht heeft ingediend, en verwerpt het beroep voor het overige.

Klacht over onzorgvuldig declareren van (extra) werkzaamheden in abonnementsfacturen en in meerwerkfacturen en over schending van de geheimhoudingsplicht. De tuchtrechtelijke- en civiele procedure over betaling van facturen kan naast elkaar gevolgd worden. Betrokkene heeft voor werkzaamheden (deels) dubbel gedeclareerd door er niet voor te zorgen dat het declaratiesysteem op orde was. Betrokkene heeft vertrouwelijke gegevens voor eigen gewin (betaling van facturen) gebruikt. Betrokkene heeft zichzelf, nadat de cliëntrelatie met klagers was geëindigd, via een boekhoudkoppeling die was blijven bestaan tussen een boekhoudprogramma van het kantoor en de bank van klagers, toegang verschaft tot de bankgegevens van klagers. Op twee bankrekeningnummers heeft hij vervolgens beslag gelegd. Het verweer van betrokkene dat klagers zelf hebben verzuimd om de koppeling te beëindigen druist in tegen het doel en de strekking van de artikelen 16 en 18 VGBA. Betrokkene heeft ook gewezen op een bepaling in de algemene voorwaarden van het kantoor op grond waarvan hij gerechtigd zou zijn de bankinformatie te gebruiken. Van deze (wettelijke) bepalingen kan bij overeenkomst niet worden afgeweken. De klacht is in beide onderdelen gegrond. Strijd met de fundamentele beginselen van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid, vertrouwelijkheid en integriteit. Maatregel berisping.

Klacht tegen een verpleegkundige. De verpleegkundige is werkzaam binnen het High Intensive Care (HIC) team van een GGZ-instelling. Op enig moment heeft de verpleegkundige vanuit huis veelvuldig WhatsAppberichten gestuurd en gebeld naar een patiënte. Patiënte heeft het personeel hierover geïnformeerd waarna de verpleegkundige is opgedragen hiermee direct te stoppen. De verpleegkundige heeft hieraan geen gehoor gegeven. Klaagster (de GGZ-instelling) verwijt de verpleegkundige dat hij met zijn handelen buiten de grenzen van zijn professioneel handelen is getreden en daarmee het vertrouwen heeft geschaad dat patiënten en collega’s mogen hebben in de verpleegkundige zorg. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht gegrond en legt aan de verpleegkundige de maatregel van doorhaling van de inschrijving van de verpleegkundige in het BIG-register op. Het beroep van de verpleegkundige ziet uitsluitend op de zwaarte van de opgelegde maatregel. Het Centraal Tuchtcollege overweegt dat sprake is geweest van eenmalig ernstig grensoverschrijdend gedrag op het moment dat de verpleegkundige aan het re-integreren was na een burn-out, terwijl de verpleegkundige daarvoor al twintig jaar als verpleegkundige werkzaam was zonder met de tuchtrechter in aanraking te komen. De verpleegkundige heeft daarvoor direct hulpverlening ingeschakeld, is zich bewust dat dit nooit meer mag gebeuren en heeft spijt van zijn handelen. Het Centraal Tuchtcollege verklaart daarom het beroep ten aanzien van de opgelegde maatregel gegrond en legt aan de verpleegkundige de maatregel van voorwaardelijke schorsing op voor de duur van een jaar met een proeftijd van twee jaren en gedeeltelijke ontzegging van de bevoegdheid om zijn beroep uit te oefenen, in die zin dat hij niet langer werkzaam mag zijn binnen een GGZ-instelling.

Art 13 beklag. Het feit dat klager het niet eens is met de beschikking van de kantonrechter en daarin mogelijk feitelijke onjuistheden kan aanwijzen, maakt niet dat een hoger beroep juridisch ook kansrijk is. Met de deken ziet het hof geen aanleiding om te oordelen dat aan klager ten tweede male een advocaat zou moeten worden aangewezen. Het beklag is afgewezen.

Klacht over eigen advocaat. Het hof stelt voorop dat verweerster met haar proceshouding miskent dat zij verantwoording heeft af te leggen aan de cliënt en aan de tuchtrechter. Het hof oordeelt dat verweerster niet heeft gehandeld zoals een redelijk handelend en bekwaam advocaat betaamt, doordat zij verzuimd heeft een vonnis te doen betekenen en daarbij klager niet heeft geïnformeerd hierover. Ook heeft verweerster verzuimd ter zitting naar voren te brengen dat de hypothecaire geldlening op dat moment volledig was afgelost. Het verzoek om een schadevergoeding, te bemiddelen bij de schadeclaim en nieuwe verwijten in beroep zijn door het hof afgewezen. Berisping.