Zoekresultaten 1461-1470 van de 3040 resultaten

Klacht ongegrond. De notaris mocht ter zake van het verlijden van de akte afgaan op het e-mailbericht van de curator. Hij was niet verplicht voorafgaand aan de overdracht de – gewezen – hypotheekhouder over die overdracht te informeren. Klacht ongegrond.

De kamer constateert dat de kandidaat-notaris er niet in is geslaagd om, nadat de woning van de ouders van klagers begin december 2014 was geleverd, voortvarend een verdelingsvoorstel te doen. De kandidaat-notaris erkent dit ook. De vraag of de kandidaat-notaris daardoor tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld, beantwoordt de kamer echter ontkennend. De kamer neemt hierbij in aanmerking dat de niet te vermijden drukte op een notariskantoor in de maand december de vertraging in het redigeren van het voorstel mede zal hebben veroorzaakt, dat de kandidaat-notaris aan klagers heeft meegedeeld dat zij aan haar eerdere toezegging niet kon voldoen en dat de termijnoverschrijding niet als ontoelaatbaar kan worden aangemerkt.

Vrijstelling schenkbelasting valt tegen. De (kandidaat-)notaris had zich voor wat betreft de inschatting van de verschuldigde schenkbelasting weliswaar voorzichtiger kunnen opstellen, maar dit vormt op zich zelf beschouwd onvoldoende grond voor een tuchtrechtelijk verwijt. De (kandidaat-)notaris heeft de zaak destijds beoordeeld aan de hand van de destijds beschikbare, gezaghebbende en – naar onweersproken is gesteld – gelijkgestemde bronnen. Feiten of omstandigheden op grond waarvan geoordeeld zou moeten worden dat de (kandidaat-)notaris destijds redelijkerwijs had kunnen voorzien dat de belastingdienst de zaak anders zou beoordelen, zijn niet gesteld en niet gebleken. De (kandidaat-)notaris heeft klager aanvankelijk te summier ingelicht over de tegenvallende schenkbelasting. Deze tekortkoming heeft de notaris nadien adequaat gecompenseerd door een uitgebreidere toelichting en een gesprek.

Gelet op hetgeen partijen over en weer hebben aangevoerd, is de kamer - los van de vraag of hier sprake is van een tuchtrechtelijk te toetsen verwijt - van oordeel dat al met al niet is komen vast te staan dat notaris [B] zich niet aan de bij de voorzitter van de kamer gemaakte afspraken houdt en/of enige bij of krachtens de Wna geldende, hier van belang te achten verplichting schendt. De klacht dient daarom ongegrond verklaard te worden.

Voor wat betreft de vraag of klagers ‘enig redelijk belang’ als bedoeld in artikel 99 Wna bij de ingediende klacht hebben, acht de kamer van belang dat de Memorie van Toelichting als redelijk belang aanmerkt ‘betrokkenheid bij een specifieke zaak’ of ‘handhaving van beroepsnormen of regels’. Gesteld noch gebleken is dat de handelwijze van de notaris als een schending van beroepsnormen of regels voor het notariaat jegens klagers, die geen belangenorganisatie zijn, is te kwalificeren. De ouders van klagers hadden/ hebben de vrijheid hun vermogen te besteden op de wijze die zij wilden/willen. De kamer merkt ten deze op dat klagers bij de behandeling van het verzoek hebben verklaard dat hun moeder nog steeds achter de lening staat en geen klacht tegen de notaris wenst. Vervolgens resteert de vraag of sprake is van een zodanige betrokkenheid van klagers bij het handelen van de notaris dat klagers als indirect betrokkenen moeten worden beschouwd. Ofschoon de kamer zich realiseert dat de lening nu en in de toekomst zowel bij leven van de ouders als daarna consequenties voor klagers kan hebben - bijvoorbeeld indien de ouders zorgbehoevend worden dan wel met betrekking tot de nalatenschap - acht de kamer die mogelijke consequenties onvoldoende om klagers als indirect belanghebbenden in de klacht te ontvangen.

De kamer stelt vast dat uit de door de notaris nagezonden aanbiedingsbrieven volgt dat de notaris de huwelijkse voorwaarden daags na het passeren van de akte voor het eerst ter inschrijving aan de rechtbank heeft aangeboden. Nadien heeft de notaris twee keer een rappelbrief gestuurd. Naar het oordeel van de kamer heeft de notaris hiermee aan de in dit verband op hem rustende verplichtingen voldaan en kan hem van de vertraagde inschrijving geen tuchtrechtelijk verwijt gemaakt worden. De klacht wordt daarom op dit punt ongegrond verklaard. De schriftelijke bevestiging van de door klaagsters gegeven opdrachten is in de visie van de notaris gelegen in zijn begeleidende brieven bij de aan klaagsters toegezonden concepten. De kamer overweegt dat de door de notaris gevolgde werkwijze weliswaar een risico vormt voor de notaris in geval van betwisting een opdracht zou moeten aantonen, maar op zich zelf beschouwd niet in strijd is met een bij of krachtens de Wna gegeven voorschrift of een inbreuk vormt op een door genoemde regelgeving beschermd belang.

De kamer stelt voorop dat de notaris niet betrokken is geweest bij de totstandkoming van de koopovereenkomst. Deze was reeds gesloten tussen partijen onder begeleiding van de makelaar. De notaris had enkel de opdracht om de akte van levering op te stellen en te passeren. De kamer constateert dat de notaris heeft onderkend dat de prijs opvallend laag was. Hij heeft hier terecht onderzoek naar gedaan. Gelet op het resultaat van zijn onderzoek en zijn beperkte opdracht heeft de notaris naar het oordeel van de kamer niet onzorgvuldig gehandeld door in de lage verkoopprijs geen aanleiding te zien om zijn medewerking te weigeren. Nu er op het moment van levering geen enkele twijfel was over de wilsbekwaamheid van klaagster, bestond er voor de notaris geen reden om deze nader te onderzoeken alvorens tot het passeren van de akte over te gaan.

De kamer stelt voorop dat de notaris er beter aan had gedaan om de wijziging van de volmacht van moeder niet in aanwezigheid van haar zoon Jan te bespreken en de conceptakte naar het adres van moeder te zenden. De kamer is echter van oordeel dat om de navolgende redenen geen sprake van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen. De nieuwe volmacht was een logische verbetering ten opzichte van de vorige. Verder is van belang dat, nadat de notaris was gebleken dat de mededelingen van Jan niet juist waren en bij hem twijfel ontstond over de wensen van moeder, de notaris alsnog tweemaal uitgebreid onder vier ogen met moeder heeft gesproken. De notaris heeft hiermee naar het oordeel van de kamer voldoende maatregelen genomen om zijn eerdere fout te herstellen.

De notaris heeft de overdracht verzorgd van een boerderij en weilanden van klaagster en haar zusters aan familieleden. Klaagster verwijt de notaris onzorgvuldig te hebben gehandeld door klaagster stukken te laten tekenen die zij niet kende, door klaagster geen inzage te geven in documenten en door het schenden van het notarieel ambtsgeheim. Klaagster wordt gedeeltelijk niet-ontvankelijk verklaard in haar klacht, omdat deze te laat is ingediend (artikel 99 lid 15 Wet op het notarisambt). Voor het overige is de klacht ongegrond.

De kamer is van oordeel dat, indien een notaris erfgenamen aanraadt een nalatenschap te verwerpen respectievelijk te aanvaarden, het tot de gangbare notariële praktijk behoort dat hij daarbij tevens aan de erfgenamen de fiscale aspecten van hun keuze voorhoudt en niet slechts dan wanneer zij daarom verzoeken.