Zoekresultaten 46151-46200 van de 48312 resultaten

In deze zaak is opdracht verstrekt door de zoon namens zijn moeder die in aanmerking kwam voor gefinancierde rechtsbijstand. Na aanvraag toevoeging bleek dat voor hetzelfde rechtsbelang reeds een toevoeging was aangevraagd. Advocaat heeft verzuimd om een mutatie aan te vragen en heeft zich ten onrechte op het standpunt gesteld dat geen toevoeging meer zou worden verkregen omdat de cliënte inmiddels was overleden. Klacht gegrond.

De klacht heeft betrekking op de behandeling van klaagsters minderjarige dochter. Klaagster, die met het gezag over haar dochter is belast, verwijt de GZ-psycholoog dat zij zonder voorafgaand overleg een behandeling heeft ingesteld. De klacht heeft voorts betrekking op de door de GZ-psycholoog uitgebrachte rapportage en de wijze waarop zij heeft gereageerd op vragen van haar gemachtigde. De GZ-psycholoog heeft de klacht gemotiveerd betwist. Het college heeft de GZ-psycholoog berispt daar zij op meerdere punten is te kort geschoten bij het opstellen van het rapport en ten onrechte klaagster niet heeft betrokken bij de behandeling.

Klager verwijt de bedrijfsarts dat hij in zijn advies –in het kader van een vreemdelingenrechtelijke procedure- aan de IND onzorgvuldig jegens hem heeft gehandeld. De arts heeft de klacht gemotiveerd betwist. Het college heeft de klacht afgewezen en oordeelde dat de bedrijfsarts uiterst zorgvuldig te werk was gegaan. Ook gelegd langs de meetlat van de inmiddels vaste jurisprudentie van het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg aan welke criteria een advies moet voldoen, had de bedrijfsarts goed gehandeld.

De klacht betreft de begeleiding van klaagsters bevalling van haar eerste kind en houdt in dat de gynaecoloog is tekortgeschoten in de zorg die klaagster van hem mocht verwachten door onder andere niet tot een sectio te besluiten. Klaagsters kind is overleden. De gynaecoloog heeft de klacht gemotiveerd betwist. Het college heeft de klacht afgewezen. Het college oordeelde dat de gynaecoloog op grond van de hem ter beschikking staande gegevens –waaronder het CTG- niet heeft kunnen voorzien dat klaagsters kindje in een slechte conditie verkeerde. Voorts heeft de gynaecoloog in de gegeven omstandigheden terecht besloten de bevalling te beëindigen door middel van een vacuümextractie.

De klacht betreft de begeleiding van klaagsters bevalling en houdt in dat de gynaecoloog is tekortgeschoten in de zorg die patiënte van haar mocht verwachten. De klacht betreft onder andere het onvoldoende bijhouden van het dossier, in het bijzonder het niet vastleggen van de tussen de gynaecoloog en patiënte gemaakte afspraken en het niet formuleren van een behandelbeleid. Het kind van patiënte is overleden. De gynaecoloog heeft de klacht gemotiveerd betwist. Het college heeft de klacht in alle onderdelen gegrond verklaard en de maatregel van een berisping op gelegd.

Klaagster verwijt de huisarts dat hij een onjuiste diagnose heeft gesteld en, mede gelet op haar voorgeschiedenis, geen cardiologische oorzaak voor haar klachten heeft uitgesloten. De huisarts heeft de klacht gemotiveerd betwist. Het college heeft de klacht gegrond verklaard en de huisarts de maatregel van een waarschuwing opgelegd.

Grenzen van de aan de advocaat van de wederpartij toekomende vrijheid niet overschreden. Klacht ongegrond.

Een arts werkzaam als huisarts in opleiding bij een huisartsenpraktijk ziet patiënt tijdens visite de dag nadat patiënt opgenomen is geweest op de afdeling Spoed Eisende Hulp (SEH). Op de SEH is de diagnose vestibulair syndroom gesteld. De arts stelt dezelfde diagnose. Kort daarop wordt patiënt opnieuw opgenomen wegens een cerebellair infarct. Volgens klaagster heeft de arts zich bij het stellen van de diagnose gebaseerd op de gegevens van de SEH en daarbij niet de door klaagster verstrekte nadere informatie betrokken. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht deels gegrond en legt de huisarts een waarschuwing op. De huisarts komt in beroep. Het Centraal Tuchtcollege oordeelt dat de resultaten van enkel de slikproef onvoldoende waren om de gestelde differentiaal diagnose CVA opzij te kunnen zetten en dat nader neurologisch onderzoek nog was aangewezen. Dat patiënt kort tevoren nog was onderzocht op de SEH, waar men eveneens dacht aan een ‘vestibulair probleem’ maakt dit niet anders. Het Centraal Tuchtcollege laat de door het Regionaal Tuchtcollege opgelegde waarschuwing intact.

Het Centraal Tuchtcollege bevestigt in beroep het oordeel van het Regionaal Tuchtcollege dat de door haar aangeklaagde instelling niet behoort tot de kring van personen over wie ingevolge de Wet BIG kan worden geklaagd. Of de klacht ook betrekking heeft op handelen/nalaten dat meer dan tien jaren voor het indienen van de klacht heeft plaatsgevonden, zoals het Regionaal Tuchtcollege heeft geoordeeld wordt door het Centraal Tuchtcollege in het midden gelaten.

Niet weersproken is, dat de notaris in het kader van de afwikkeling van de nalatenschap zou uitzoeken welke formaliteiten in acht zouden moeten worden genomen rond de landbouwgrond in [land]. De Kamer stelt vast, dat de notaris dit ruim vier jaar lang op zijn beloop heeft gelaten. Het eenmaal leggen van telefonisch contact met de door klaagster voorgestelde notaris in [land] en het eenmaal sturen van een brief met verzoek om inlichtingen aan de door de [land waarin landbouwgrond] ambassade voorgestelde advocaat in Nederland, acht de Kamer niet voldoende. Dat laatstgenoemde advocaat niet heeft gereageerd op de diverse rappelbrieven van de notaris, zoals door de notaris gesteld, doet daaraan niet af. Ter zitting hiernaar gevraagd, verklaarde de notaris dat hij de kwestie van de landbouwgrond heeft laten rusten, omdat die geen prioriteit had. Het voorgaande getuigt naar het oordeel van de Kamer van een passieve en daarom tuchtrechtelijk laakbare houding van de notaris. Klacht op dit onderdeel gegrond, zonder maatregel. Klacht overigens ongegrond.

Klager komt bij zijn huisarts vanwege een huidaandoening. Een maand later vraagt klager telefonisch een visite aan vanwege een gezwollen, pijnlijke hand. De huisarts legt daarop geen visite af, maar schrijft pijnstillingsmedicatie voor. Nadien blijkt dat klager een streptococcus pyogenes infectie heeft. Klacht betreft onjuiste diagnose, weigering visite, voorschrijven nutteloos medicament en communicatie. Het Regionaal Tuchtcollege wijst de klachten als ongegrond af. Het Centraal Tuchtcollege oordeelt dat er voor de huisarts aanleiding was om telefonisch contact met klager op te nemen om hem (nader) uit te vragen over zijn klachten en dat de huisarts zonder waarschijnlijkheidsdiagnose niet ‘blind’ een recept voor pijnstillingsmedicatie had mogen uitschrijven, zeker niet nu de visite was geweigerd. Volgt een maatregel van waarschuwing met publicatie van de beslissing. Klagers beroep wordt voor het overige verworpen.

Het Centraal Tuchtcollege bevestigt in beroep het oordeel van het Regionaal Tuchtcollege dat de door haar aangeklaagde instelling niet behoort tot de kring van personen over wie ingevolge de Wet BIG kan worden geklaagd. Of de klacht ook betrekking heeft op handelen/nalaten dat meer dan tien jaren voor het indienen van de klacht heeft plaatsgevonden, zoals het Regionaal Tuchtcollege heeft geoordeeld wordt door het Centraal Tuchtcollege in het midden gelaten.

Klaagster verwijt de internist dat hij een verkeerde diagnose heeft gesteld. De internist diagnosticeerde een tumor aan de galwegen en dacht dat klaagster in aanmerking zou komen voor een zogenaamde DROP-trial en verwees haar naar een ander ziekenhuis. De medische specialisten aldaar hebben echter geoordeeld dat de operatie niet op basis van de DROP-trial kon plaatsvinden. Klaagster is uiteindelijke met succes op traditionele wijze geopereerd. Het RTG acht de klacht kennelijk ongegrond. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klaagster.

Het betreft een klacht van een huisapotheker tegen een collega-ziekenhuisapotheker. De huisapotheker heeft aan een patiënte methotrexaatspuiten meegegeven in een onjuiste dosering. Klager is de gevestigd apotheker van de huisapotheek en betrok de medicijnen van de ziekenhuisapotheek. Verweerder is zowel hoofd als de gevestigd apotheker van de ziekenhuisapotheek. Klager verwijt verweerder dat de ziekenhuisapotheek aan de huisapotheek methotrexaatspuiten heeft afgeleverd met een onjuiste dosering. Het Regionaal Tuchtcollege heeft geoordeeld dat de ziekenhuisapotheker niet is tekortgeschoten in zijn taken als hoofd en gevestigd apotheker van de ziekenhuis apotheek en dat hem de verkeerde levering – hoe onmiskenbaar fout deze ook is geweest – in tuchtrechtelijke zin niet kan worden verweten, waarna het Regionaal Tuchtcollege de klacht heeft afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege heeft de beslissing van het Regionaal Tuchtcollege bevestigd. Zie ook zaak 2009/131 waarin patiënte een klacht heeft ingediend tegen de huisapotheker (klager in deze zaak) welke klacht in hoger beroep is overgenomen door de Inspectie voor de Gezondheidszorg.

Klaagster verwijt de verpleegkundige (zorgcoördinator van een woongroep) dat hij haar dochter heeft mishandeld door haar tegen haar achterste te schoppen waardoor zij rugklachten heeft gekregen en angstig is geworden. Het RTG heeft klaagster ontvankelijk verklaard in haar klacht omdat de verpleegkundige is ingeschreven in het BIG-register en de pedagogische begeleiding aangemerkt kan worden als handelingen op het gebied van de individuele gezondheidszorg. De klacht wordt afgewezen omdat mishandeling niet is vast komen te staan noch aannemelijk is geworden. Klaagster heeft het beroep te laat ingediend. Het Centraal Tuchtcollege verklaart klaagster om die reden niet ontvankelijk in het beroep.

Klaagster heeft besloten ( ter ondersteuning van een aan te vangen echtscheidingsprocedure) zich onder behandeling te stellen van een psychiater. Zij verwijt de arts dat hij onzorgvuldig heeft gehandeld door zonder te testen of gedegen onderzoek te doen bij klaagster de diagnose borderline persoonlijkheidsstoornis te stellen. Het RTG acht de klacht deels gegrond zonder oplegging van maatregel met publicatie. Het Centraal Tuchtcollege acht het beroep van de psychiater gegrond en vernietigt de bestreden beslissing met betrekking tot het gegrond bevonden klachtonderdeel.

Bij klaagster zijn in het verleden siliconenprothesen in haar borsten geplaatst en is zij geopereerd aan nadien optredende kapselvorming. Zij is door de arts geopereerd omdat zij haar siliconenprothesen wilde vervangen door waterprothesen. Klaagster verwijt de arts dat hij onmiddellijk voorafgaand aan de operatie niet bij haar is geweest en dat zij door zijn toedoen nu misvormde borsten heeft. Het RTG heeft deze klachten afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klaagster.

De betrokkenheid van de oud-notaris met de afwikkeling van de nalatenschappen zou niet verder strekken dan het redigeren en verzenden van de brieven aan Spaarbeleg en het - indien door klaagster gewenst - beoordelen/controleren van de aangifte successiebelasting. Dat de communicatie van klaagster als executeur met haar broer over de afwikkeling van de nalatenschappen niet geheel volgens plan verliep en de opstelling van de broer vertraging in de afwikkeling opleverde, is niet aan de oud-notaris te wijten, te minder nu de regie over de afwikkeling niet onder zijn verantwoordelijkheid viel. Klacht ongegrond.

Klaagster heeft vanwege een erfelijke vorm van kanker haar beide borsten preventief laten amputeren. De plastisch chirurg heeft bij klaagster de reconstructieve borstchirurgie uitgevoerd. Klaagster verwijt de arts onzorgvuldig handelen. Zo stelt zij o.m. geen toestemming te hebben gegeven voor de uiteindelijk gekozen operatietechniek. Het RTG heeft de klacht afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het door klaagster ingestelde beroep.

De stelling van klagers dat de notaris [tweede zoon erflater] met opzet verkeerd had ingelicht over de verjaring, hebben zij bewezen noch aannemelijk gemaakt. Dat de notaris [tweede zoon erflater] gewezen had op de mogelijkheid van verjaring in het licht van zijn verwachtingen omtrent de afwikkeling van de nalatenschap, is naar het oordeel van de Kamer op zichzelf beschouwd informatief bedoeld en daarom niet tuchtrechtelijk laakbaar. Klacht ongegrond op dit onderdeel. Op ander onderdeel niet-ontvankelijk.

Klaagster stelt dat de overdracht van het pand door een woningstichting aan een vastgoedhandelaar en de daarop volgende splitsing in appartementsrechten en levering van het aldus ontstane appartementsrecht aan klaagster een constructie is om de maatschappelijke zorgplicht van de woningstichting te ontlopen. Klaagster meent dat de notaris derhalve partijdigheid kan worden verweten. Klaagster verwijt notaris dat hij tekort is geschoten in zijn zorgplicht, aangezien hij klaagster er niet op heeft gewezen dat het in appartementsrechten gesplitst pand twintig jaar oud is en geen onderhoudsfonds heeft. Klaagster stelt dat de bouwvergunning van het pand niet vrij toegankelijk is. Klaagster stelt dat het pand wellicht niet voldoet aan de eisen, die gesteld worden in het kader van beschermd stadstoezicht. Klaagster verwijt notaris dat tussen het moment van tekenen van de koopovereenkomst en het passeren van de akte van levering de bestemming bedrijfsruimte/horeca gewijzigd is in bedrijfsruimte. Notaris heeft verzuimd klaagster te wijzen op deze essentiële wijziging. Beslissing: alle klachtonderdelen ongegrond.

Klaagster verwijt de notaris dat hij aan haar vader nooit een afschrift van het op 6 januari 2006 verleden testament heeft verstrekt, waardoor zij er niet van op de hoogte was dat zij in dit testament was aangewezen om de uitvaart te regelen. Daarnaast wordt de notaris verweten de geboortedatum van klaagster onjuist in het testament van 6 januari 2006 te hebben vermeld. Tevens stelt klaagster dat de door de notaris gestelde verplichting om zich bij een bezoek aan de notaris te legitimeren niet berust op de wet. Volgens klaagster hanteert de notaris hiervoor eigen regels. Klaagster verwijt de notaris dat hij de erfgenamen niet de keuze heeft gelaten de nalatenschap al dan niet beneficiair te aanvaarden en dat hij tijdens het gesprek op 20 oktober 2009 heeft gelogen. Volgens klaagster is het niet waar dat Cordaid destijds het voorrecht van boedelbeschrijving heeft ingeroepen, aangezien de notaris Cordaid eerst op 6 november 2009 op de hoogte heeft gesteld van het feit dat zij mede-erfgenaam is. De notaris is de gerechtelijke procedure voor de beneficiaire aanvaarding volgens klaagster derhalve niet op verlangen van Cordaid, maar op eigen initiatief gestart. Ook stelt klaagster dat de notaris haar op eigen initiatief in deze procedure betrokken heeft. Ook verwijt klaagster de notaris dat hij, ondanks haar protesten daartegen, de inboedel van de flat van haar vader heeft laten beschrijven en taxeren en dat zij daaraan voorafgaand slechts enkele spullen uit de flat mocht meenemen. Ten slotte verwijt klaagster de notaris ook op eigen initiatief de sloten van de flat van haar vader te hebben laten vervangen. Beslissing:verklaart de klacht in al haar onderdelen ongegrond.

Klaagster is van mening dat de huwelijksvoorwaarden niet naar behoren zijn opgesteld en zij onvoldoende is geïnformeerd door de notaris, die niet heeft gehandeld als van een onpartijdig en onafhankelijk notaris mocht worden verlangd. Zij geeft aan dat zij door de notaris onvoldoende op de hoogte is gesteld van de wettelijke status van de huwelijksvoorwaarden of van haar rechten volgens de Nederlandse wet. Klaagster geeft aan dat bij de ondertekening op 26 augustus 1991 zij een Nederlandse versie van het document onder ogen kreeg en dit onmiddellijk moest ondertekenen. Desgevraagd was er geen Engelse vertaling beschikbaar. Doordat de overeenkomst in het Nederlands was kon zij de inhoud niet begrijpen. Daarnaast was er geen advocaat aanwezig om haar te vertegenwoordigen. De notaris heeft ter plekke een geïmproviseerde mondelinge vertaling van het document gegeven. Volgens de notaris zou het niet lukken voor de huwelijksdatum een vertaling te laten opstellen omdat de inschrijving dan niet tijdig zou kunnen plaatsvinden. Klaagster voelde druk om het document te ondertekenen. Klaagster heeft ook nooit een afschrift van de huwelijksvoorwaarden ontvangen. Klaagster is van mening dat de notaris niet onpartijdig was, mede omdat hij zich ervan moet vergewissen of partijen zich bewust zijn van wat zij ondertekenen en dat dat in dit geval niet zo was. De notaris heeft ten onrechte de verklaring d.d. 7 juli 2005 opgesteld ten behoeve van de procedure in [plaats]. Beslissing: niet-ontvankelijk.

Klager verwijt de notaris dat hij een derde bezichtiging van het appartement heeft geweigerd, terwijl deze nodig was om een bouwkundige keuring te laten plaatsvinden, teneinde een financiering te kunnen verkrijgen. Klager stelt dat hij telefonisch akkoord ging met een derde bezichtiging tegen betaling van € 60,- exclusief BTW, maar dat de notaris een dag later aangaf dat een derde bezichtiging niet mogelijk was en daarbij opmerkte dat klager voor geen € 100.000,- het appartement mocht betreden. Ookverwijt klager de notaris dat hij zijn vraag om te motiveren waarom er geen bouwkundige keuring kon plaatsvinden weigerde te beantwoorden en dat de notaris tijdens telefoongesprekken met klager en met de bouwkundig keurmeester meerdere malen de telefoon heeft neergelegd. Tevens verwijt klager de notaris de inzetpremies van woningen waarbij klager de hoogste inzetter was niet aan hem te hebben uitbetaald. Daarnaast wordt de notaris verweten bij de overdracht van een andere woning kosten in rekening te hebben gebracht voor een door hem opgestelde akte de command, zonder vooraf aan klager te hebben meegedeeld dat daaraan kosten verbonden waren. Voorts stelt klager dat de notaris op 29 december 2009 getracht heeft met hem een deal te sluiten. Volgens klager had de notaris gezegd dat hij ervoor zou zorgen dat klager het appartement alsnog in zijn bezit zou krijgen, indien hij zijn klacht zou intrekken. Klager verwijt de notaris dat hij heeft gedreigd hem te weigeren als koper op de openbare veiling, toen klager weigerde zijn klacht in te trekken. Ook wordt de notaris verweten klager niet op de juiste wijze in gebreke te hebben gesteld, namelijk niet per deurwaardersexploot en/of aangetekend schrijven, zoals is voorgeschreven in artikel 22 lid 2 van de Algemene Veilingvoorwaarden 2006. Ook verwijt klager de notaris dat hij voor 28 december 2009 de aan zijn advocaat gerichte correspondentie niet tevens aan hemzelf heeft gezonden, terwijl hij daarom had verzocht en de notaris wist dat mr. Jhingoer in het buitenland verbleef. Hij stelt eerst op 29 december 2009 van de notaris de stukken te hebben ontvangen en daardoor eerst op die datum op de hoogte te zijn geweest van de weigering van de Direktbank om uitstel van betaling te verlenen en van de ingebrekestelling. Klager verwijt de notaris dat hij hem de stukken niet per fax, e-mail of aangetekende post heeft toegezonden. Klager stelt in de financiële problemen te zijn geraakt, doordat hij niet op tijd wist dat hij in gebreke was gesteld en zowel het verzoek om de derde bezichtiging als het verzoek om uitstel van betaling was afgewezen. Klager verwijt de notaris niet te hebben gereageerd op de fax, die zijn advocaat, mr. Dolphijn, hem op 29 december 2009 heeft gestuurd. Daarnaast wordt de notaris verweten het restantbedrag van € 41,23 (en de rente daarover) nog niet terug te hebben gestort op de rekening van klager, terwijl dat door hem wel was toegezegd. Tot slot verwijt klaagster de notaris dat hij weigert 1% trekgeld uit te betalen. Beslissing: deels niet-ontvankelijk, overige onderdelen ongegrond.

De notaris heeft een akte van levering verleden zonder inachtneming van het voorkeursrecht van de klager, althans zonder dat vaststond dat de klager van zijn voorkeursrecht geen gebruik zou maken. Aldus heeft de notaris in strijd gehandeld met haar zorgplicht die zij als notaris behoorde te betrachten ten opzichte van de klager.

Klagers stellen dat de notaris hen sinds 13 februari 2003 heeft bijgestaan inzake een geschil tussen klagers enerzijds en mevrouw [naam] en opdrachtgever sub 1 anderzijds. Klagers stellen dat er sprake is van de een complot tegen hen, opgezet en uitgevoerd door de notaris, mr. M.A.D. Bol, als advocaat te Rotterdam en M.A. den Hollander AA. Klagers verwijten de notaris dat zij hun belangen onvoldoende heeft gewaarborgd en in zoverre dus partijdig heeft gehandeld. Klagers stellen voorts dat de notaris zich niet heeft gehouden aan de door hen verstrekte opdracht, welke inhield dat een bedrag van tenminste € 550.000,-- diende te worden geïnd op basis van voornoemd door de rechtbank Arnhem gewezen vonnis d.d. 13 augustus 2003. Naar aanleiding van dit vonnis is de onder 2.4 genoemde overeenkomst tot stand gekomen. Klagers stellen dat de notaris een adviserende rol had bij de totstandkoming van deze overeenkomst. Tenslotte stellen klagers dat de notaris het onder 2.7 genoemde gespreksverslag niet heeft ondertekend, hetgeen zij klachtwaardig achten. Voorts verwijten klagers de notaris dat zij in het gespreksverslag de onjuiste stelling heeft ingenomen dat het onder 2.2 genoemde vonnis niet-executabel is. Deze stelling heeft mogelijk ingrijpende gevolgen voor klagers. Beslissing: deels niet-ontvankelijk, deels ongegrond.

De notaris heeft zijn zorgplicht niet geschonden.

Klaagster is van mening dat in de akte van 10 oktober 2003 de garages tegen te lage bedragen zijn verkocht aan de broer van klaagster. Klaagster verwijt de notaris dat hij op verzoek van klaagster niet schriftelijk uiteengezet heeft waarom er te lage bedragen in de akte zijn opgenomen. Nu de levering bij volmacht verricht werd en notaris bekend was met de waarden van onroerend goed in zijn regio, had notaris zich moeten afvragen of er geen sprake was van oplichting. Klaagster verwijt de notaris dat de overeenkomst d.d. 12 december 2005 niet is verwerkt in de akte van verdeling d.d. 10 oktober 2007 alsmede niet aan deze akte is gehecht. Door deze handelswijze is niet de verdeling tot stand gekomen die de erfgenamen waren overeengekomen. Beslissing: deels niet-ontvankelijk, deels ongegrond.

In essentie stelt klager dat de notaris ten onrechte alleen de zoon als erfgenaam heeft genoemd in het testament. Hij is van mening dat ook de kleinkinderen als erfgenaam moeten worden aangemerkt. Klager stelt dat de notaris de zoon, volgens klager een persoonlijke vriend van de notaris, ten onrechte heeft bevoordeeld bij het afwikkelen van de nalatenschap van erflater, waardoor de kleinkinderen schade hebben geleden. Beslissing: niet-ontvankelijk.

Patient is na een hartinfarct ongeveer 10 jaar bij verweerder (cardioloog) onder controle geweest. Na ongeveer 10 jaar kreeg patiënt een hartstilstand als gevolg van ventrikelfibrilleren en is hij opogenomen in een ander ziekenhuis. Hij is daar gedotterd en heeft een ICD gekregen. Korte tijd later is patiënt overleden. De klacht betreft met name het niet adviseren/bespreken van het implanteren van een ICD. Het college wijst de klacht af.

De notarissen wordt verweten een verboden samenwerkingsverband te hebben met de klerk [naam]. Aangezien klagers van mening zijn dat de notarissen zich niet aan de afspraken hebben gehouden die op 9 juli 2009 door de voorzitter met alle notarissen zijn gemaakt, hebben zij ter zitting aangegeven dat zij dit klachtonderdeel toch willen handhaven. Het plaatsen van een groot bord met naamsvermelding van het kantoor van de notarissen in [plaats], waar twee notariskantoren gevestigd zijn, maar niet die van de notarissen zelf. Het plaatsen van advertenties in zowel weekbladen met een zeer beperkte plaatselijke oplage als in alle huis-aan-huis blaadjes op [plaats]. De notarissen maken gebruik van freelance-diensten van [naam], directeur van het Bureau [naam]. Mevrouw [naam] werft exclusief voor de notarissen cliënten op [plaats] en brengt op hun naam offertes uit. Ook heeft zij een emailadres dat verwijst naar het kantoor van de notarissen. Verder profileert Bureau [naam] zich als notaris op een algemene notarissite, terwijl mevrouw [naam] geen notaris is. De notarissen wordt verweten dat Bureau [naam] als nevenvestiging fungeert. Het plaatsen van interviews met notarisklerk [naam] in het maandblad Invité dat uitkomt op [plaats], waarin gesuggereerd wordt dat hij zelf notaris is. Reclame-uitingen van het kantoor van de notarissen via een lichtkrant in de etalage van een makelaar op [plaats] alsmede een advertentie van het kantoor van de notarissen op de website van [naam] Totaal Wonen. De notarissen bieden cliënten bij het passeren van een akte van levering en hypotheek een loungeset aan. Volgens klagers werken de notarissen daardoor feitelijk met tarieven die onder de kostprijs liggen. De notarissen handelen in strijd met artikel 27 van de Verordening beroeps- en gedragsregels door op hun website te vermelden dat zij leidend in de regio zijn. Verder staat er op hun site dat de stijging van het aantal akten gepaard gaat met een bovengemiddelde kwaliteit van de aangeleverde akten. Er staat voorts vermeld dat dit volgens het Kadaster zeker een compliment waard is. De wijze waarop de notarissen zich op de markt profileren zijn naar de opvatting van klagers in strijd met: - de eer en aanzien van het ambt (artikel 1 van de Verordening beroeps- en gedragsregels); - de collegialiteit die men jegens zijn beroepsgenoten in acht moet nemen (artikel 17 van de Verordening beroeps- en gedragsregels); - de zorgvuldigheid die een behoorlijk notaris betaamt en die een inbreuk vormt op het streven in het notariaat naar een onderlinge verhouding die berust op welwillendheid en vertrouwen (artikel 26 van de Verordening beroeps- en gedragsregels). Beslissing: klacht deels gegrond zonder oplegging van een maatregel, deels ongegrond.

Het verbinden van het waardeoordeel stalking aan de ontvangst van een grote hoeveelheid correspondentie en sms–berichten niet onnodig grievend. Verzet ongegrond

volgt

Verweerder, psychiater, heeft samen met een psycholoog, verweerder in zaak 09136b, een gemeenschappelijk onderzoeksverslag geschreven over klaagster en haar ex-echtgenoot. Dit gebeurde op verzoek van de Raad voor de Kinderbescherming. Klaagster klaagt er onder meer over dat de psychiater niet onafhankelijk was omdat hij kennis had van eerdere rapportages over klaagster. Daarnaast had de rapportage volgens klaagster niet aan de Raad verstrekt mogen worden nu klaagster daarvoor uitdrukkelijk geen toestemming had verleend. Verweerder heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Het college heeft geen feiten en/of omstandigheden kunnen ontwaren die zouden kunnen doen twijfelen aan de onafhankelijkheid van verweerder. Het college is daarnaast van oordeel dat aan klaagster geen blokkeringsrecht toekwam. De klacht is op alle onderdelen ongegrond.

Verweerder, psycholoog, heeft samen met een psychiater, verweerder in zaak 09136a, een gemeenschappelijk onderzoeksverslag geschreven over klaagster en haar ex-echtgenoot. Dit gebeurde op verzoek van de Raad voor de Kinderbescherming. Klaagster klaagt er onder meer over dat de psycholoog niet onafhankelijk was omdat hij kennis had van eerdere rapportages over klaagster. Daarnaast had de rapportage volgens klaagster niet aan de Raad verstrekt mogen worden nu klaagster daarvoor uitdrukkelijk geen toestemming had verleend. Ook zijn sommige uitspraken in de rapportage onbehoorlijk en kwetsend. Verweerder heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Het college heeft geen feiten en/of omstandigheden kunnen ontwaren die zouden kunnen doen twijfelen aan de onafhankelijkheid van verweerder. Het college is daarnaast van oordeel dat aan klaagster geen blokkeringsrecht toekwam. Van een krenkende of verwijtende toon is geen sprake. Wel had verweerder op een aantal punten genuanceerder te werk moeten gaan en zijn conclusies uitgebreider moeten motiveren c.q. onderbouwen. Dit is echter niet tuchtrechtelijk verwijtbaar. De klacht is op alle onderdelen ongegrond.

Of de kantooropgave 2008 in het kader van de CCV niet correct is gedaan kan niet worden vastgesteld, nu hiervan geen feitelijk bewijs is overgelegd. De verplichtingen uit hoofde van de destijds geldende Boekhoudverordening en VAFI zijn niet nageleefd aangezien betalingen door de Stichting Beheer Derdengelden zijn verricht met slechts één handtekening; .Verweerder heeft zich niet verdiept heeft in de terzake geldende verordeningen en is ernstig tekort geschoten als bestuurder van de Stichting Beheer Derdengelden. Bezwaren deels gegrond Maatregel : berisping

Voorzover een cliënt al een rol heeft gespeeld bij het onttrekken van goederen uit een gefailleerde vennootschap valt diens advocaat hiervan geen verwijt te maken. Dat de advocaat hierbij zelf een rol heeft gespeeld is niet komen vast te staan. Verzet deels gegrond, klacht ongegrond.

Klagers zijn de zonen van patiënte. Patiënte is overleden aan de gevolgen van een aortadissectie. Klagers verwijten verweerder, cardioloog, dat hij bij de opname van patiënte onvoldoende (lichamelijk) onderzoek heeft verricht en verwijtbaar niet (tijdig) de juiste diagnose heeft gesteld. Verweerder heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Anders dan verweerder heeft aangevoerd, moet het college ervan uitgaan dat de bloeddruk onvoldoende is opgemeten, nu niet uit het medisch dossier blijkt dat dit wel adequaat is gebeurd. Dit klachtonderdeel is gegrond. De overige klachtonderdelen zijn ongegrond. Waarschuwing.

volgt

volgt

Vooropgesteld wordt dat een advocaat zich niet rechtstreeks tot de wederpartij wendt, indien hij weet wie de advocaat van de wederpartij is. Nu klaagster geenszins met stukken heeft aannemelijk gemaakt dat verweerder bekend was, dan wel kon zijn met het feit dat klaagster werd bijgestaan door een advocaat, is de klacht ongegrond.

Klager verwijt verweerder dat hij hem van onvoldoende informatie heeft voorzien over de taakverdeling tussen verweerder en de door hem ingeschakelde Italiaanse advocaat. De klacht is niet-ontvankelijk door het lange tijdsverloop.

Klager verwijt verweerster een onredelijk korte termijn te hebben gehanteerd bij (het aankondigen van) de executie van een vonnis. Klacht ongegrond.

Tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen door bij klager werkzaamheden in rekening te brengen die onder het bereik van de toevoeging vallen en dit bedrag niet op het eerste verzoek van klager aan hem te restitueren. Klacht gegrond. Waarschuwing.

Klachtonderdeel a en c ongegrond. Klachtonderdeel b gegrond zonder oplegging van enige maatregel. Een advocaat heeft en behoudt een eigen verantwoordelijkheid om er op toe te zien dat, ongeacht eventuele tegenstrijdige instructies van cliënt, zijn belang daardoor niet mag worden geschonden.

Het gaat om een klacht van een advocaat tegen een collega advocaat. Klaagster meent dat verweerster tegen haar heeft gelogen en haar oncollegiaal behandeld. De raad vindt dat, nu beide partijen een verschillende interpretatie geven aan hetgeen is gebeurd, de feitelijke gang van zaken niet vastgesteld kan worden. Klacht ongegrond.

Advocaat dient de financiële afspraken die hij voorafgaand aan het aannemen van een zaak met zijn cliënt heeft gemaakt, schriftelijk aan cliënt te bevestigen, zodat deze afspraken voor cliënt transparant zijn. Doet hij dat niet, dan handelt hij klachtwaardig.

Klagers verwijten de arts dat zij de gezondheid van hun zoon zeer ernstig in gevaar heeft gebracht door hem een te hoge dosis morfine toe te dienen. De arts heeft verweer gevoerd en meent zorgvuldige medische zorg te hebben verleend. Het College heeft de klacht afgewezen.

Mededeling van het waardeoordeel ‘stalking’ niet onnodig grievend. verzet ongegrond

Dekenbezwaar. Schorsing 2 maanden, waarvan 1 maand onvoorwaardelijk. De deken verwijt verweerder dat hij ernstig tekort geschoten is in de behartiging van de belangen van een werknemer, voor wie verweerder zich had gesteld in een arbeidsrechtelijke procedure. Verweerder is volledig afgegaan op de informatie die hij van de werkgever (client van verweerder) had ontvangen, zonder dat hij zich van de juistheid daarvan had vergewist bij de werknemer. Ook heeft verweerder verzuimd de werknemer op de hoogte te houden van het verloop en de afloop van de arbeidsrechtelijke procedure. Het dekenbezwaar is gegrond.