Zoekresultaten 45801-45850 van de 48335 resultaten

Klaagster verwijt de huisarts dat hij haar heeft behandeld zonder informatie vooraf en zonder haar toestemming en zonder voldoende hygiëne in acht te nemen; voorts dat hij haar ten onrechte niet heeft doorverwezen naar het ziekenhuis en geen rekening heeft gehouden met haar suikerziekte en hoge bloeddruk. De huisarts heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Het College wijst de klacht in al haar onderdelen af.

Waarderingsrapport niet in strijd met de daarvoor geldende beroeps- en gedragsregels tot stand gekomen.

Klager verwijt de huisarts dat hij onvoldoende voortvarendheid heeft betracht bij de vaststelling van kanker bij zijn echtgenote, tekort is geschoten bij de pijnbestrijding en zich eigenwijs en arrogant heeft opgesteld. De huisarts heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Het College wijst de klacht in al haar onderdelen af.

Nalaten verificatie onderzoek na vaccinatie tegen aviaire influenza. Het advies van het PPE pluimvee tijdelijk binnen te houden, veronderstelt geen tijdelijke ontheffing van deze monitoringsplicht.

Waarderingsrapport niet in strijd met de daarvoor geldende beroeps- en gedragsregels tot stand gekomen.

Klager verwijt de huisarts dat zij onvoldoende voortvarendheid heeft betracht bij de vaststelling van kanker bij zijn echtgenote, tekort is geschoten bij de pijnbestrijding en zich eigenwijs en arrogant heeft opgesteld. De huisarts heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Het College wijst de klacht in al haar onderdelen af.

Klager is veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf met TBS. Er is een advies uitgebracht tot verlenging van de TBS ondertekend door de gz-psycholoog/psychotherapeut als plaatsvervangend hoofd van de inrichting. Klager verwijt de gz-psycholoog/psychotherapeut dat hij het advies heeft ondertekend zonder klager daadwerkelijk te hebben behandeld of onderzocht en dat het advies niet op onafhankelijke wijze tot stand is gekomen aangezien klager eerder een tuchtrechtelijke klacht tegen hem had ingediend. Het RTG heeft de klacht als kennelijk ongegrond afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege staakt de behandeling omdat klager de klacht heeft ingetrokken en er geen aan het algemeen belang te ontlenen redenen aanwezig zijn op grond waarvan de behandeling van de klacht dient te worden voortgezet.

Betrokkene heeft nagelaten verificatieonderzoek antistoffen aviaire influenza te laten uitvoeren. Na inspectie waarbij de overtreding aan het licht kwam, heeft betrokkene dit onderzoek alsnog laten uitvoeren. Mede gelet daarop wordt de geldboete deels voorwaardelijk opgelegd.

Klager verwijt de MDL-arts, dat hij een verkeerde en/of te late diagnose heeft gesteld, onvoldoende informatie heeft verstrekt over de behandeling en de gevolgen daarvan, een chirurgische fout heeft gemaakt door onnodig een operatie uit te voeren,verkeerde medicijnen heeft voorgeschreven en klager niet eerder heeft doorverwezen naar een gespecialiseerd ziekenhuis. De MDL-arts heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Het College wijst de klacht in al haar onderdelen af.

Klaagster verweet de huisarts dat hij de behandelovereenkomst had beëindigd zonder zorg te dragen voor een vervangend arts en had geweigerd een (spoed)visite af te leggen. Bovendien verweet klaagster de huisarts dat hij zonder haar toestemming informatie aan derden had verstrekt. De huisarts heeft de klacht gemotiveerd betwist. Het college heeft de huisarts de maatregel van een waarschuwing opgelegd en oordeelde dat de huisarts met betrekking tot het verstrekken van medische informatie over klaagster aan de forensisch psychiater in strijd met zijn geheimhoudingsplicht had gehandeld. De overige klachtonderdelen werden ongegrond verklaard.

Campylobacteronderzoek nagelaten. Geldboete.

Klaagster verwijt dermatoloog haar zwaar lichamelijk letsel te hebben toegebracht door onvoldoende onderzoek te doen naar een vlekje, waarvoor zij door de huisarts naar de dermatoloog was verwezen. Volgens het Regionaal Tuchtcollege had de dermatoloog m oeten onderzoeken of klaagster mogelijk een melanoom had, valt uit de status niet te achterhalen op grond van welke bevindingen de dermatoloog tot zijn diagnose a-typische naevi is gekomen, brengt dat mee dat de dermatoloog klaagster niet die zorg heeft gegeven waartoe hij jegens haar was gehouden en is de klacht in zoverre gegrond. In hoger beroep wordt de beslissing van het Regionaal Tuchtcollege bevestigd.

Klager verwijt de internist-oncoloog, dat hij een verkeerde en/of te late diagnose heeft gesteld, onvoldoende informatie heeft verstrekt over de behandeling en de gevolgen daarvan, een chirurgische fout heeft gemaakt door onnodig een operatie uit te voeren,verkeerde medicijnen heeft voorgeschreven en klager niet eerder heeft doorverwezen naar een gespecialiseerd ziekenhuis. De internist-oncoloog heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Het College wijst de klacht in al haar onderdelen af.

null

Klager verwijt de chirurg, dat hij een verkeerde en/of te late diagnose heeft gesteld, onvoldoende informatie heeft verstrekt over de behandeling en de gevolgen daarvan, een chirurgische fout heeft gemaakt door onnodig een operatie uit te voeren,verkeerde medicijnen heeft voorgeschreven en klager niet eerder heeft doorverwezen naar een gespecialiseerd ziekenhuis. De chirurg heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Het College wijst de klacht in al haar onderdelen af.

Verkopers van een onroerende zaak hebben beoogd kopers een brief gestuurd met daarin opgenomen een aantal voorwaarden en uitgangspunten. Van deze brief bestaan twee versies. Beide versies zijn door kopers voor akkoord getekend. Beoogde kopers verzoeken de notaris over te gaan tot inschrijving van de koopovereenkomsten overeenkomstig artikel 7:3 lid 6 BW in de openbare registers. De notaris heeft, zonder verkopers in te lichten, een akte opgesteld, waarin hij heeft verklaard dat een koopovereenkomst tot stand is gekomen en heeft in de akte aangegeven dat hij namens partijen verzoekt beide versies van de brief in schrijven. Nu de inschrijving niet op verzoek van beide partijen geschiedde en de versies van de brief niet genoegzaam aantoonden dat een perfecte koopovereenkomst was gesloten, heeft de notaris onjuist verklaard en daarmee onzorgvuldig gehandeld. De maatregel van waarschuwing wordt opgelegd

Klaagster verwijt verweerder, chirurg, onder meer dat haar onvoldoende informatie is verstrekt over de borstvergroting, dat de pockets te groot waren en dat verweerder niet inging op klaagsters vraag of het door hem geconstateerde fibroadenoom nader onderzocht diende te worden. Verweerder heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Het college is van oordeel dat niet vast staat dat klaagster niet is geïnformeerd over de risico’s van haar leeftijd. De pockets bleken te ruim, maar herstel is aangeboden en de operatie was geen resultaatsverplichting. De CBO-richtlijn mammacarcinoom van 2008 wijst op de noodzaak tot verwijzing bij een mogelijk fibroadenoom naar een mamma poli, waar altijd minimaal een echo wordt aangevraagd. Verdere controle was geïndiceerd, dus dit klachtonderdeel is gegrond. Volgt: waarschuwing.

Vier aandeelhouders van een B.V. hebben een meningsverschil en vragen de notaris om tussen hen te bemiddelen. De notaris heeft deze opdracht aanvaard. Klager, één van de aandeelhouders, uit later twijfels over de onpartijdigheid van de notaris vanwege diens vriendschap met één van de andere aandeelhouders. De notaris bespreekt deze twijfels met klager, waarop klager zijn vertrouwen in de notaris bevestigt. Vervolgens zet klager wederom vraagtekens bij de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de notaris, waarop de notaris zijn werkzaamheden beëindigt. Klager wordt ontslagen als bestuurder van de B.V. en er volgt een rechtszaak tussen de aandeelhouders. De notaris geeft de advocaat van de drie vennoten een toelichting op hetgeen in de aandeelhouders-/stemovereenkomst was opgenomen omtrent de plicht de aandelen aan de medeaandeelhouders aan te bieden bij beëindiging van de samenwerking. Geoordeeld wordt dat de notaris open is geweest over zijn relatie met één van de vennoten en tijdig zijn opdracht heeft neergelegd. De notaris heeft niet gehandeld in strijd met zijn geheimhoudingsplicht.

Klaagster verwijt verweerder, arts, dat haar niet is medegedeeld dat hij geen (plastisch) chirurg is, maar huisarts en dat hij na de operatie, toen zij na een spuitje was flauw gevallen en aan het doodgaan was, niet naar haar is komen kijken. Verweerder heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Het college is van oordeel dat verweerderde sedatie leidde en niet als operateur is opgetreden. De operatie is ook postoperatief normaal verlopen en van het ontbreken van toezicht of zorg was geen sprake. Na daling van de bloeddruk is (kennelijk) een infuus gegeven, waardoor de bloeddruk zich herstelde. De klacht is ongegrond.

Klaagster verwijt verweerder, chirurg, onder meer dat zij na een borstvergroting een C-cup had gekregen, terwijl een D-cup was afgesproken en dat na de operatie haar bloeddruk zodanig daalde dat zij bijna is doodgegaan. Verweerder heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Het college is van oordeel dat de operatie een inspanningsverplichting betrof en geen resultaatsverplichting. Uit het medisch dossier en de mededeling over de aanleg van een infuus met zoutoplossing blijkt dat de operatie ook postoperatief normaal is verlopen en dat van het ontbreken van toezicht of zorg geen sprake is geweest. De klacht is ongegrond.

Klaagster is weduwe en ontving een Anw-uitkering. Zij en haar partner wonen ongehuwd samen. Zij vragen de notaris om advies omdat zij in geval van overlijden hun eigen kinderen en hun stiefkinderen gelijk willen stellen. De notaris wijst hen op de mogelijkheid van een huwelijk of een geregistreerd partnerschap vanwege de fiscale voordelen hiervan in geval van overlijden en stelt het testament op. Klaagster stelt van de SVB te horen te hebben gekregen dat een huwelijk of geregistreerd partnerschap geen gevolgen zal hebben voor haar uitkering. Klaagster en haar partner gaan een geregistreerd partnerschap aan. De SVB beëindigt hierop de uitkering. Geoordeeld wordt dat de notaris zijn zorgplicht heeft geschonden door klaagster niet te wijzen op de mogelijke financiële gevolgen van een huwelijk of geregistreerd partnerschap, nadat hij deze mogelijkheid zelf heeft aangedragen. Het feit dat klaagster, afgaande op de kennelijke onjuiste informatie van de SVB, een geregistreerd partnerschap is aangegaan, waardoor zij haar recht op de Anw-uitkering is verloren, is echter niet aan de notaris te verwijten. Volgt gegrondverklaring zonder oplegging van een maatregel.

Klager heeft woonboot verkocht aan neef notaris. Tussen klager en koper rijzen een aantal problemen m.b.t. de koopovereenkomst. Klager meent dat de notaris zich partijdig heeft opgesteld. Tevens klaagt hij erover dat de notaris een afspraak heeft verplaatst, zonder klager hiervan terstond op de hoogte te brengen. Beoordeling: deels niet-ontvankelijk wegens verjaring. Deels ongegrond aangezien de beslissing van de notaris om klager niet direct te informeren over het verplaatsen van de afspraak onder de gegeven omstandigheden verdedigbaar is

ABC-transacties en hypotheekfraude. Het BFT doet onderzoek bij de notaris naar mogelijke ongeoorloofde ABC-transacties en hypotheekfraude en constateert dat de notaris in dertien van de zestien onderzochte transacties de akten heeft gepasseerd en in één transactie de akten mede heeft gepasseerd. Geoordeeld wordt dat: -de notaris in vijf gevallen dienst had moeten weigeren; -de notaris in alle dossiers zijn onderzoeksplicht heeft geschonden; -de notaris niet heeft zorg gedragen voor naleving van het storten van een overeengekomen waarborgsom of bankgarantie in een aantal dossiers; -de notaris in acht gevallen de hypotheekverstrekker had moeten informeren over de prijsstijging en/of voorwaarden voor de financiering. -de notaris de Wet identificatie bij dienstverlening heeft geschonden. De klacht dat de notaris gebruik heeft gemaakt van niet gelegaliseerde volmachten terwijl partijen niet eerder in persoon zijn geïdentificeerd, is gegrond. Het online opvragen van uittreksels was voor het ingaan van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme niet toegestaan maar rechtvaardigt op zichzelf geen maatregel; -de notaris heeft erkend dat hij MOT-meldingen had dienen te doen. De klachten zijn gegrond verklaard. De aard en het aantal klachten, alsmede de periode waarop zij betrekking hebben, rechtvaardigen de opgelegde maatregel. Het feit dat de notaris eindverantwoordelijke is op zijn kantoor en zijn kandidaat notaris de ruimte gaf om op vergelijkbare wijze te handelen, wordt de notaris zwaar aangerekend. De notaris wordt de maatregel van schorsing opgelegd voor de duur van één maand.

Klacht tegen internist. Op basis van met name het histologisch onderzoek mocht verweerder concluderen dat er vermoedelijk sprake was van een (virale) reactie. Het feit dat later geconstateerd is dat patiënt leed aan een maligne lymfatische ziekte, overigens niet die uiteindelijk werd gediagnosticeerd, die patiënt halverwege 2006 al onder de leden moet hebben gehad, maakt niet dat verweerder zijn werk onzorgvuldig heeft gedaan en deze ziekte verwijtbaar over het hoofd heeft gezien. Hij heeft passend onderzoek laten uitvoeren en dat onderzoek wees daar niet op. Klacht als kennelijk ongegrond in raadkamer afgewezen.

null

Verpleegkundige was als zodanig in dienst bij klaagster, een instelling voor geestelijke gezondheidszorg. De klacht houdt in dat de verpleegkundige een intieme relatie met een cliënte is aangegaan en heeft onderhouden in een periode dat hij als verpleegkundige een beroepsmatige hulpverleningsrelatie met haar had binnen een klinische vestiging van de instelling. Deze relatie hield tevens een seksuele relatie in. Klaagster is van mening dat sprake is van een gerede kans op recidive. Het Centraal Tuchtcollege onderschrijft het oordeel van het Regionaal Tuchtcollege dat het verweten grensoverschrijdend gedrag de verpleegkundige ernstig moet worden aangerekend, en de daaraan ten grondslag gelegde motivering. In het licht van de ernst van de feiten en de – ook naar het oordeel van het Centraal Tuchtcollege niet uit te sluiten – kans dat de verpleegkundige bij voortzetting van zijn werkzaamheden als verpleegkundige op enig moment opnieuw zijn grenzen overschrijdt, acht ook het Centraal Tuchtcollege de maatregel van doorhaling van de inschrijving van de verpleegkundige in het register gerechtvaardigd. Centraal Tuchtcollege deelt de ten overvloede door het Regionaal Tuchtcollege gegeven overweging dat wanneer de verpleegkundige na verloop van enige jaren kan aantonen dat een adequate behandeling heeft plaatsgevonden op grond waarvan aangenomen kan worden dat het risico van herhaling van het verweten gedrag nihil of verwaarloosbaar is, hij op grond van artikel 50 van de Wet BIG de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport kan verzoeken in de hem ontzegde bevoegdheid te worden hersteld. Beroep verworpen

Klacht tegen huisarts. De klacht betreft de broer van klaagster. Op zondag 7 september 2008 heeft klaagsters broer telefonisch aan klaagster gemeld dat hij krachtverlies in het rechterbeen en in de rechterarm had. Aangezien hij aan Kahler leed is klaagster direct naar haar broer toegegaan en heeft zij 112 gebeld. Bij aankomst van de ambulance zag de verpleegkundige aanleiding om via de huisartsenpost verweerder te bellen voor een visite diezelfde avond, welke hij ook heeft afgelegd. Verweerder noteerde geen spoed indicatie op dat moment. Waarschuwing. De volgende dag heeft de eigen huisarts patiënt onmiddellijk per ambulance naar het ziekenhuis verwezen waar een cerebrale bloeding is geconstateerd. Patiënt is daaraan de volgende dag overleden.

In verzet gaan tegen maanden geleden betekend vonnis op basis van door de cliënt verstrekte informatie hier niet ongeoorloofd. De advocaat is niet verplicht om - voordat hij een procedure namens zijn cliënt begint - te onderzoeken of zijn cliënt zal kunnen voldoen aan een eventuele proceskostenveroordeling. Klacht ongegrond.

Psychiater. In dit beroep is alleen aan de orde of het Regionaal Tuchtcollege op goede gronden heeft overwogen dat de bevoegdheid van klager om een klacht in te dienen door verjaring is vervallen. Het Centraal Tuchtcollege bevestigt het oordeel van het Regionaal Tuchtcollege. Beroep verworpen.

Klacht tegen een patholoog. Verwerping van acute leukemie op basis van een negatieve TdT-kleuring van een cristabiopt. Ten onrechte geen TdT-kleuring van een lymfklierbiopt, dat wel voorhanden was. Waarschuwing.

Klacht tegen huisarts. Patient was onder behandeling voor ischaemie en ontsteking van een teen. Verweerder wordt verweten patient niet tijdig te hebben verwezen naar een specialist. De chirurg heeft de teen geamputeerd. Enige tijd na d eoperatie gaat het slecht met patient en overlijdt hij. Verweerder wordt voorts verweten dat hij ondanks het langdurige antibioticagebruik van patient, heeft nagelaten de nierfunctie te controleren en dat hij in de bejeging van de familie te kort is geschoten door hen niet te condoleren. Klachten ongegrond

Verweerster is werkzaam als verpleegkundige in een TBS-inrichting en als zodanig belast met en verantwoordelijk voor het verlenen van methodische verpleegkundige zorg aan de patiënten aldaar. Klager verwijt de verpleegkundige dat zij een trombosebeen bij hem heeft geconstateerd, maar dat zij hem twee dagen liet wachten op een arts. Het RTG acht de klacht in die zin gegrond dat de verpleegkundige de mogelijkheid van een trombosebeen had moeten uitsluiten en legt de verpleegkundige een waarschuwing op en gelast de publicatie. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van de verpleegkundige.

Klacht tegen chirurg. Patiënt was onder behandeling voor ischaemie en ontsteking van een teen. Verweerder amputeert de teen. Enige tijd na de operatie gaat het slechter met patiënt en overlijdt hij. Verweerder wordt onder meer nalatigheid verweten ten aanzien van bloed- en nierfunctie controle en ten aanzien van het informeren van de familie van patiënt. Klacht is gegrond voor zover die ziet op de communicatie na het overlijden met de familie van patiënt, voor het overige zijn de klachten ongegrond.

Overleggen correspondentie tussen advocaat en cliënt door advocaat wederpartij in dit uitzonderlijke geval toegestaan. Overleggen confraternele correspondentie zonder toestemming vragen aan wederpartij en deken ongeoorloofd, evenals dreigen met het openbaar maken van de zaak en het inlichten van de autoriteiten als niet aan de eis van de cliënt wordt voldaan. Volgt (deels) gegrondverklaring klacht met waarschuwing.

Het Regionaal Tuchtcollege heeft klager niet-ontvankelijk verklaard in de klacht omdat de bevoegdheid van klager tot het indienen van de klacht door verjaring is vervallen. Het Centraal Tuchtcollege bevestigt het oordeel van het Regionaal Tuchtcollege en verwerpt het beroep.

Klacht tegen psychiater. Klager verwijt de psychiater onder andere dat hij geen goede diagnose heeft gesteld en heeft nagelaten een goede therapie te bieden. Ook zou hij zijn geheimhoudingsplicht hebben geschonden. Klacht op alle onderdelen ongegrond.

Verweerder is als fysiotherapeut ingeschreven in het BIG register, doch is sinds lange tijd niet meer als zodanig werkzaam. De klacht richt zich op het functioneren van verweerder als patiëntenvertrouwenspersoon (klachtenfunctionaris). Het college overweegt dat niet valt in te zien dat de registratie als fysiotherapeut is verweven met verweerders functioneren als klachtenfunctionaris. Nu verweerder niet heeft gehandeld als fysiotherapeut, valt zijn handelen niet onder het tuchtrecht. Klagers zijn niet-ontvankelijk.

Uit twee onderdelen bestaande klacht tegen psychiater over afgifte geneeskundige verklaring. Volgens het Regionaal Tuchtcollege kan de arts niet tuchtrechtelijk worden verweten dat zij zich bij het invullen van de geneeskundige verklaring niet als behandelaar heeft aangemerkt, doch had zij die verklaring niet mogen afgeven zonder de komst van klagers zuster af te wachten omdat nog onvoldoende duidelijk was over het gevaarscriterium (artikel 20, tweede lid sub a Wet BOPZ). In het principaal beroep oordeelt het Centraal Tuchtcollege dat de arts in redelijkheid heeft kunnen oordelen dat het vertrek van klager naar huis zou kunnen leiden tot acuut gevaar voor klager dan wel derden. Beslissing van het Regionaal Tuchtcollege wordt in zoverre vernietigd en dit onderdeel van de klacht wordt alsnog ongegrond verklaard. In het incidenteel beroep wordt de beslissing van het Regionaal Tuchtcollege ten aanzien van het eerste klachtonderdeel bevestigd.

Kaakchirurg. Klager heeft zich als civiele partij gevoegd in strafzaak. Klacht luidt dat de kaakchirurg ten behoeve van die procedure een onjuiste en van de eerder gegeven diagnose afwijkende diagnose heeft opgesteld, met gevolg dat de strafrechter de vordering heeft afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege deelt het oordeel van het Regionaal Tuchtcollege dat de vordering niet is afgewezen op grond van de inhoud van de brief van de kaakchirurg, maar omdat niet was voldaan aan de eis dat een (civiele) vordering van een benadeelde partij in het strafproces alleen kan worden toegewezen als deze eenvoudig van aard is. Beroep verworpen.

Klacht tegen chirurg. Klacht: slechte communicatie en ten onrechte reanimeren. Klacht ongegrond

Klacht tegen psychiater. Klaagster verwijt verweerster -zakelijk weergegeven- dat zij foutief is gediagnosticeerd en behandeld, zonder behoorlijk (psychologisch) onderzoek, en bij een ernstige crisis ten onrechte niet is opgenomen. Wat dit laatste onderdeel betreft is de klacht gegrond. Met de beslissing door verweerster dat acute opname nodig was laat het aanbod voor deeltijdbehandeling -alleen vanwege lokaal plaatsgebrek- zich niet goed rijmen. Verweerster had, toen er ter plekke geen plaats bleek, moeten onderzoeken welke mogelijkheden er elders waren voor opname en op zijn minst had zij met klaagster de afweging tussen opname elders en een deeltijdbehandeling moeten maken. Waarschuwing.

Het Regionaal Tuchtcollege heeft klager niet-ontvankelijk verklaard in de klacht omdat het klaagschrift niet voldoet aan de daaraan te stellen eisen. Het Centraal Tuchtcollege bevestigt het oordeel van het Regionaal Tuchtcollege en verwerpt het beroep.

Tandarts. Klager verwijt de tandarts dat zij hem opzettelijk heeft besmet waardoor binnen een tijdsbestek van twee maanden ontstekingsweefsel aan twee elementen kon ontstaan. Het Centraal Tuchtcollege bevestigt in beroep het oordeel van het Centraal Tuchtcollege dat niet de geringste grond bestaat voor de door klager verweten (moedwillige) besmetting. Beroep verworpen.

Echtgenoot van overleden patiënt verwijt cardioloog a. een verkeerde of te laat een diagnose te hebben gesteld; b. onvoldoende informatie over de behandeling, de gevolgen van die behandeling en eventuele alternatieven te hebben gegeven; c. verkeerde medicijnen te hebben voorgeschreven of verstrekt; d. ten onrechte niet te hebben doorverwezen naar een andere hulpverlener. Het Centraal Tuchtcollege onderschrijft het oordeel dat er geen sprake is geweest van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen. Beroep verworpen.

Klacht tegen verpleegkundige. Klacht: afschuiven van verantwoordelijkheid naar arts en slechte communicatie. Klacht ongegrond.

De echtgenoot ven klaagster is wegens toenemende benauwdheidsklachten onder behandeling geweest bij verweerder vanaf 22 april 2004 tot aan zijn overlijden op 3 november 2006.. Verweerder is blijkens zijn aantekeningen steeds bedacht geweest op een maligne mesothelioom (patiënt was werkzaam in de bouw), maar vond daarvoor geen aanwijzingen zoals ook is bevestigd door het mesothliomenpanel dat door hem is ingeschakeld. In oktober 2006 blijkt toch sprake te zijn van een mesothelioom. Er volgt een palliatieve chemotherapie maar patiënt is op 3 november 2006 tengevolge van een pneumonie in een sepsis geraakt en overleden. Klaagster verwijt verweerder dat hij patiënt niet heeft verwezen naar een gespecialiseerde longarts en dat hij geen dan wel summiere informatie heeft gegeven over de onderzoeken en het resultaat, de behandeling, het bestaan van de stichting Asbestslachtoffers en de uitkomst van het onderzoek van het mesotheliomenpanel. Verweerder heeft de klachten bestreden en aangevoerd dat er geen aanleiding was patiënt te verwijzen naar een gespecialiseerde longarts, dat hij patiënt en klaagster steeds volledig op de hoogte heeft gesteld van zijn bevindingen, dat patiënt akkoord is gegaan met de (palliatieve) chemotherapie en dat hij de uitslag van het mesotheliomenpanel in het gesprek van 2 januari 2007 ook heeft meegedeeld aan klaagster. Het college oordeelt dat verweerder volgens de standaard heeft gehandeld. Achteraf gezien bleek patiënt te lijden aan een zich zeer langzaam ontwikkelend mesothelioom dat lange tijd niet aantoonbaar was. Verweerder is hierop steeds alert geweest en heeft deze mogelijke diagnose ook steeds betrokken in zijn onderzoeken. Ook heeft hij het mesotheliomenpanel ingeschakeld. Ten aanzien van de informatie die verweerder heeft verstrekt gaat het college uit van de van de aantekening in de decursus van het gesprek van 3 november 2006 en van het verslag van de poli oncologie verpleegkundige waaruit is af te leiden dat verweerder wel voldoende informatie heeft verstrekt.

Klaagster verwijt de huisapotheker dat hij haar bij het afhalen van haar recept een te hoge dosering methotrexaat heeft geleverd. De huisapotheker betrok de medicijnen van de ziekenhuisapotheek. Het Regionaal Tuchtcollege wijst de klacht af. In hoger beroep wordt de klacht overgenomen door de Inspectie voor de Gezondheidszorg. Het Centraal Tuchtcollege oordeelt dat de apotheker inzake de volumecontrole, de instructie ter zake van de noodzakelijke dosiscontrole en de etikettering van de spuiten niet heeft gehandeld als van een redelijk bekwaam apotheker mag worden verwacht en legt aan de apotheker een waarschuwing op. Zie ook zaak 2009/157.

Klacht bij voorzittersbeslissing kennelijk niet ontvankelijk wegens strijd met ne bis in idem beginsel. Geen nieuwe gezichtspunten in verzet, verzet ongegrond.

Klacht tegen psychiater over over klaagsters zoon met het oog een op behandel- en plaatsingadvies uitgebrachte rapportage. Het Centraal Tuchtcollege onderschrijft het oordeel van het Regionaal Tuchtcollege dat de psychiater bepaalde uitlatingen over klaagster niet had mogen doen en dat hij geen beroepsmatige conclusies over haar had mogen trekken, zonder haar in het onderzoek te betrekken, althans haar in de gelegenheid te stellen zich over een en ander uit te laten. Het Centraal Tuchtcollege acht een minder zware maatregel dan de door het Regionaal Tuchtcollege opgelegde berisping op zijn plaats en waarschuwt de arts.

Echtgenoot van overleden patiënt verwijt cardioloog a. een verkeerde of te laat een diagnose te hebben gesteld; b. onvoldoende informatie over de behandeling, de gevolgen van die behandeling en eventuele alternatieven te hebben gegeven; c. verkeerde medicijnen te hebben voorgeschreven of verstrekt; d. ten onrechte niet te hebben doorverwezen naar een andere hulpverlener. Het Centraal Tuchtcollege overweegt dat de arts alleen bij de behandeling van patiënte betrokken is geweest tijdens diverse opnames in het ziekenhuis en dat zijn rol in de behandeling van patiënte dan ook gering geweest. Het is het college niet gebleken dat de arts, waar en voor zover hij bij de behandeling van patiënte betrokken is geweest, haar niet die zorg geboden heeft waartoe hij jegens haar was gehouden. Beroep verworpen