Zoekresultaten 9651-9700 van de 48393 resultaten

Voorzittersbeslissing. Kennelijk ongegronde klacht over de advocaat van de wederpartij.

Voorzittersbeslissing. De voorzitter verklaart een klacht over de advocaat van de wederpartij kennelijk ongegrond.

Klacht van nabestaanden. Huisarts wordt verweten dat hij aan destijds de patiënt de uitslag van een radiologisch onderzoek niet heeft doorgegeven en dat hij patiënt niet heeft doorverwezen naar een MDL-arts. Ook wordt geklaagd over het niet meewerken aan de beëindiging van de behandelingsovereenkomst en het niet in gesprek willen met klagers. Klacht gedeeltelijk gegrond.

Verzetbeslissing. Verzet ongegrond.

Ongegrond verzet.

Raadsbeslissing. Klacht over advocaat van de wederpartij. De raad kan niet vaststellen dat verweerder F heeft geadviseerd om niet te melden dat zij een nieuwe baan had. De inhoud van het LinkedIn-profiel viel buiten het bestek van de door verweerder te behandelen arbeidszaak, zodat het uitblijven van een advies hierover verweerder niet tuchtrechtelijk kan worden verweten. Niet gebleken dat verweerder de rechter bewust onjuist geïnformeerd door te suggereren dat hij pas na terugkeer van zijn vakantie op de hoogte is geraakt van het feit dat zijn cliënte een nieuwe baan had. Verweerder kan niet tuchtrechtelijk worden verweten dat hij niet de volledige tekst van de arbeidsovereenkomst aan klager en de rechter heeft overgelegd en dat hij niet uit eigener beweging de vorderingen heeft verminderd. Klacht ongegrond.

Raadsbeslissing. Klacht over kwaliteit van de dienstverlening van eigen advocaat. De raad is van oordeel dat voldoende aannemelijk is geworden dat verweerder uitvoering heeft gegeven aan de aan hem verstrekte opdracht. In zoverre is de klacht ongegrond. De raad is van oordeel dat verweerder wel tuchtrechtelijk kan worden verweten dat hij niet heeft gereageerd op de vele telefonische oproepen en sms-berichten van klager. In zoverre is de klacht gegrond. Waarschuwing.

Klacht tegen de advocaat van de wederpartij in een erfrechtkwestie kennelijk ongegrond.

Raadsbeslissing. Klacht over advocaat in hoedanigheid van deken. Verweerster heeft in haar hoedanigheid van deken het vertrouwen in de advocatuur niet geschaad door geen gevolg te geven aan klaagsters verzoeken om het daarheen te leiden dat mr. L zich onttrekt als advocaat van klaagsters wederpartij, geen bemiddelingspoging te doen en geen contact meer op te nemen met klaagster. Klacht ongegrond.

Verzet. De voorzitter heeft bij de beoordeling van de klacht de juiste maatstaf toegepast en voorts rekening gehouden met alle relevante feiten en omstandigheden van het geval. Verzet ongegrond.

Advocaat heeft de met zijn cliënt gemaakte afspraken over een met de wederpartij te treffen regeling niet schriftelijk vastgelegd. Misverstand over het finale karakter van de regeling komt voor risico van de advocaat, wat hem tuchtrechtelijk valt te verwijten. Hiermee staat niet vast dat de advocaat zonder instemming van zijn cliënt een finale regeling met de wederpartij heeft getroffen.Klacht gegrond, waarschuwing

Kennelijk ongegronde klacht tegen een huisarts. Klaagster verwijt de huisarts haar slecht te hebben behandeld door haar te hebben gepest en bespot. Daarnaast verwijt zij de huisarts haar medisch dossier niet te hebben doorgestuurd naar haar huidige huisarts. Het college overweegt dat klaagster en de huisarts verschillende lezingen hebben over hun onderling contact en dat het college niet kan bepalen welke versie de juiste is. In de stukken zijn geen aanwijzingen te vinden die één van beide versies ondersteunen. Dit klachtonderdeel is daarom, wegens het ontbreken van een vaststaande feitelijke grondslag, ongegrond. Daarnaast stelt de huisarts dat zij het medisch dossier van klaagster, hoogstens enkele dagen na de wijziging van huisarts, naar de nieuwe huisarts is opgestuurd. De stukken geven het college geen aanleiding om hier aan te twijfelen.

Ongegrond klacht tegen een huisarts. Klager was in het kader van voorlopige hechtenis gedetineerd in een Penitentiaire Inrichting (PI). De huisarts is verbonden aan de PI. Klager verwijt de huisarts met name dat hij hem niet heeft doorverwezen naar een specialist en zijn verzoek om een second opinion heeft geweigerd. Het college overweegt dat de huisarts overleg heeft gevoerd met en klager heeft verwezen naar een MDL-arts. Daarnaast heeft de huisarts wat betreft de second opinion de procedure binnen de PI gevolgd. Klager heeft uiteindelijk (binnen afzienbare tijd) een arts naar zijn keuze kunnen raadplegen. Het college is niet gebleken dat de huisarts klager hier enige zorg heeft onthouden. Ongegrond.

Klacht van apotheker tegen drie apothekers. Klager is apotheker en eigenaar van twee apotheken. Klager verwijt de beklaagde apothekers dat zij zich in de hoedanigheid van bestuurder van de apothekersvereniging bewust schuldig hebben gemaakt aan machtsmisbruik en misbruik van de apothekersvereniging. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht niet-ontvankelijk. Klager komt van die beslissing in beroep, maar trekt dit beroep later in. Klager kan met het oog op de rechtszekerheid buiten de beroepstermijn niet terugkomen op deze intrekking. Het Centraal Tuchtcollege verklaart klager niet-ontvankelijk.

Advocaat heeft nagelaten zich terstond als opvolgende advocaat te stellen bij de rechtbank alsmede om zich te melden bij de advocaat van de wederpartij. De geringe moeite voor een advocaat om zich bij de rechtbank en de advocaat van de wederpartij bekend te maken ten opzichte van de negatieve gevolgen van zijn nalatig handelen voor zijn cliënt in overweging nemende, rekent de raad de advocaat het nalatig handelen ernstig aan.Klacht gegrond, berisping

Klacht van apotheker tegen drie apothekers. Klager is apotheker en eigenaar van twee apotheken. Klager verwijt de beklaagde apothekers dat zij zich in de hoedanigheid van bestuurder van de apothekersvereniging bewust schuldig hebben gemaakt aan machtsmisbruik en misbruik van de apothekersvereniging. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht niet-ontvankelijk. Klager komt van die beslissing in beroep, maar trekt dit beroep later in. Klager kan met het oog op de rechtszekerheid buiten de beroepstermijn niet terugkomen op deze intrekking. Het Centraal Tuchtcollege verklaart klager niet-ontvankelijk.

Advocaat in hoedanigheid van bindend adviseur.Verzet ongegrond.

Klacht van apotheker tegen drie apothekers. Klager is apotheker en eigenaar van twee apotheken. Klager verwijt de beklaagde apothekers dat zij zich in de hoedanigheid van bestuurder van de apothekersvereniging bewust schuldig hebben gemaakt aan machtsmisbruik en misbruik van de apothekersvereniging. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht niet-ontvankelijk. Klager komt van die beslissing in beroep, maar trekt dit beroep later in. Klager kan met het oog op de rechtszekerheid buiten de beroepstermijn niet terugkomen op deze intrekking. Het Centraal Tuchtcollege verklaart klager niet-ontvankelijk.

Dekenbezwaar. Verweerder heeft in strijd gehandeld met het bepaalde in artikel 6.22 lid 8 Voda, de in dezen van toepassing zijnde statuten en de door zijn kantoor opgestelde instructie derdengelden. Verweerder heeft gedurende de periode van 1 januari 2017 tot en met 20 augustus 2021 in strijd gehandeld met het bepaalde in de artikelen 6.19, 6.22 lid 3 en 6.23 Voda en de in artikel 3 van de statuten omschreven doelstelling van de stichting. Schorsing van 16 weken, waarvan 12 weken voorwaardelijk.

Gegronde klacht tegen een huisarts. Klaagster is door de huisarts gezien op de huisartsenpost (HAP) in verband met pijnklachten. Klaagster verwijt de huisarts haar Naproxen te hebben voorgeschreven ondanks dat zij aangaf hiervoor een allergie te hebben. Ook verwijt zij hem niet adequaat te hebben gereageerd op de telefonische terugkoppeling van de apothekersassistent dat zij bij het verstrekken van de Naproxen een ‘intolerantie-melding’ kreeg. Tot slot verwijt klaagster de huisarts onvoldoende empathie te hebben getoond. Het college overweegt als volgt. De huisarts had onvoldoende grond om de allergie/intolerantie-meldingen in te schatten als bijwerkingen. Hij heeft met deze handelwijze risicovol jegens klaagster gehandeld. Hij had als hij tóch Naproxen wilde voorschrijven, eerst contact op moeten nemen met de eigen huisarts van klaagster om dit te bespreken, om zo een weloverwogen beslissing te kunnen nemen. Klacht gegrond. Berisping. Publicatie.

Ongegronde klacht tegen een huisarts. Klagers zijn de nabestaanden van een overleden patiënt. De patiënt heeft bij zijn psychiater om euthanasie gevraagd. De psychiater is daartoe bereid, maar benadert vervolgens de huisarts voor steun bij de medisch-technische uitvoering. Na enkele gesprekken en de nodige bedenktijd laat de huisarts de psychiater weten om persoonlijke redenen deze bijstand niet te kunnen verlenen. Klagers verwijten de huisarts dat zij de patiënt en zijn familie te lang in onzekerheid heeft gelaten en geen empathie heeft getoond. Het college overweegt dat de huisarts zich wel iets pro-actiever had kunnen opstellen maar dat de tuchtrechtelijke grens niet is overschreden. Daarbij ziet het college aan de kant van de huisarts geen gebrek aan empathie. Ongegrond. Publicatie.

Verzet ongegrond.

Klacht tegen internist-oncoloog. In het ziekenhuis waar de internist werkzaam was is binnen de vakgroep een enquête gehouden over het opleidingsklimaat. Uit deze enquête en uit verder onderzoek komt disfunctioneren van verweerder naar voren op onderwerpen als bereikbaarheid, aanspreekbaarheid, communicatie en bejegening. Er volgt een persoonlijk ontwikkelingsplan, een schriftelijke waarschuwing en begeleiding door een coach.Tijdens dit traject treedt klaagster sub 3 in dienst voor een opleiding tot verpleegkundige specialist. Zij geeft op verzoek van verweerder meerdere keren zelfstandig uitslagen van scans aan patiënten door zonder supervisie. Op enig moment doet zij eerst mondeling en later formeel melding van seksuele intimidatie/grensoverschrijdend gedrag door de internist. Het Regionaal Tuchtcollege acht de klachten van het ziekenhuis, het MSB en klaagster sub 3 gegrond en legt aan de internist de maatregel van doorhaling van zijn inschrijving in het BIG-register op. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van de internist tegen deze beslissing. Dit betekent dat de internist zijn werk in die hoedanigheid niet meer mag uitoefenen.

Artikel 13 beklag. Klager stelt dat sprake is geweest van belangenverstrengeling. Deze beklaggrond wijst het hof af. Het hof kan niet vaststellen dat sprake zou kunnen zijn geweest van belangenverstrengeling bij de beoordeling van klagers aanwijzingsverzoek. In ieder geval hoefde de deken daar niet op bedacht te zijn.Verder voldoet de door klager verschafte informatie niet aan de vereisten om het verzoek tot aanwijzing van een advocaat op grond van artikel 13 Advocatenwet op deugdelijke wijze te kunnen beoordelen. Ook het hof kan uit de aan de deken verzonden stukken en het beklagschrift onvoldoende herleiden waarvoor klager precies een advocaat nodig heeft. Het ligt op de weg van klager concrete aanknopingspunten aan te dragen voor de juridische procedure(s) waarvoor rechtsbijstand van een advocaat nodig is. Beklag ongegrond.

De klacht van klager gaat in de kern over de vraag of de notaris erflaatsters erfgenamen en opvolgers ten onrechte heeft geadviseerd om erflaatsters nalatenschap te verwerpen. De klacht speelt tegen de achtergrond van de discussie over het al dan niet civielrechtelijke bestaan van de door erflaatster tijdens leven gedane schenkingen op papier. Deze discussie dient echter niet plaats te vinden in onderhavige tuchtprocedure. De beantwoording van de vraag of de schenkingen op papier zijn vervallen, is voorbehouden aan de civiele rechter. De kamer heeft onvoldoende reden om tot het oordeel te komen dat de notaris tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. De klacht (die voor een deel ook betrekking heeft op de communicatie) is ongegrond verklaard.

Verweerder heeft op persoonlijke titel gestuurd aan klaagsters advocaat, met een kopie aan een medewerker van de Raad voor de Kinderbescherming. In die e-mail beschuldigt hij klaagster op een onnodig grievende wijze van sabotage en manipulatie. Verweerder heeft zo bijgedragen aan de escalatie van het (langslepende) conflict tussen klaagster en haar ex-partner. Waarschuwing.

Klacht tegen een arts. De arts was werkzaam in loondienst bij een kliniek. In 2006 heeft klager zich gewend tot deze kliniek en een intakegesprek gehad, waarbij een bepaalde methode van haartransplantatie is aanbevolen. Dit is niet tot een behandeling gekomen, maar in 2013 neemt klager opnieuw contact op met de kliniek. In 2013 ondergaat klager een haartransplantatie volgens de in 2006 besproken methode. Deze behandeling werd uitgevoerd door een collega van de arts. In mei 2016 ondergaat klager opnieuw een haartransplantatie. Bij afwezigheid van haar collega wordt deze behandeling door de arts uitgevoerd. Klager verwijt dat arts dat zij (1) klager onvoldoende heeft geïnformeerd over de behandeling, die wat de ontwikkeling betreft in een zeer pril stadium verkeerde, laat staat als een door de beroepsgroep als algemeen aanvaarde methode werd gezien, terwijl de arts wist dat de behandeling niet zou leiden tot het toegezegde en/of beloofde resultaat en (2) niet heeft voldaan aan haar dossierplicht. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht ongegrond. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klager.

Klacht tegen eigen advocaat. Hoger beroep ongegrond. Verkorte bekrachtiging raadsbeslissing. Waarschuwing.

Het beslag brengt een substantieel bedrag op. Voorstel betalingsregeling is aanzienlijk lager, daarom hoefde de deurwaarder daarmee niet akkoord te gaan. Het voorstel afkoopregeling gedaan door de schuldeiser is niet onethisch of tuchterchtelijk laakbaar zoals door klager gesteld.

Klager verwijt de notaris dat hij onzorgvuldig heeft gehandeld door hem en zijn echtgenote te verplichten om door middel van een volmacht aan een kantoormedewerker mee te werken aan de levering van de woning. De kamer heeft de klacht gegrond verklaard zonder oplegging van een maatregel. Vast staat dat Nederland zich vanaf 19 december 2021 in de uitzonderlijke situatie van een harde lockdown bevond. In de van oudsher voor het notariaat drukke decembermaand kreeg de notaris te maken met aangescherpte coronamaatregelen en adviezen van de overheid, die moesten worden geïmplementeerd in het coronabeleid van zijn notariskantoor. Deze omstandigheid brengt naar het oordeel van de kamer met zich dat - hoewel de notaris is doorgeschoten in zijn coronabeleid door te bepalen dat klager en zijn echtgenote niet samen met de koper bij het passeren van de akte van levering aanwezig mochten zijn - met de vaststelling van de gegrondheid van de klacht kan worden volstaan en aan de notaris geen maatregel behoeft te worden opgelegd. Hierbij speelt in het voordeel van de notaris mee dat hij uiteindelijk er toch voor heeft gezorgd dat klager de passeerafspraak via een livestream heeft kunnen volgen.

Klacht over de eigen advocaat ongegrond. Van de advocaat kan niet wacht worden dat hij een procedure zal starten of een schadeclaim zal indienen, als de stellingen van de cliënt niet concreet kunnen worden toegelicht en onderbouwd.

Verzet ongegrond.

Klacht tegen kinderarts. In 2017 werd na een zwangerschap van 35 weken de tweeling van klagers geboren in het ziekenhuis waar de kinderarts werkzaam is. Eén van de twee kinderen werd vanwege zijn prematuriteit opgenomen op de afdeling neonatologie. Op enig moment is door de kinderarts besloten een navelvenelijn te plaatsen. Nadat de situatie van het patiëntje was verslechterd, is hij overgeplaatst naar een academisch ziekenhuis. Daar werd vastgesteld dat sprake was van sepsis en een trombus in het bloedvat waarin de navelvenelijn was aangebracht. Klagers verwijten de kinderarts onder meer dat zij bij het aanbrengen van de navelvenelijn 1. geen toestemming heeft gevraagd, 2. geen informatie heeft gegeven over de risico’s, 3. onzorgvuldig heeft gehandeld en 4. geen maatregelen heeft getroffen om de risico’s te verkleinen. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht ongegrond. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klagers.

De gerechtsdeurwaarder heeft op verzoek van de bewindvoerder op 30 april 2021 een overzicht gestuurd van de openstaande vorderingen. Daarna heeft de gerechtsdeurwaarder op 27 mei 2021 beslag gelegd op het door de bewindvoerder doorgegeven bank-rekeningnummer. Door het leggen van het beslag zonder enige aankondiging, terwijl de bewindvoerder heeft verzocht om een inventarisatie periode, heeft de gerechtsdeurwaarder het bepaalde in artikel 7 lid 1 van het Reglement Normen voor Kwaliteit waarin onder meer is bepaald dat de gerechtsdeurwaarder de justitiabele actief informeert over de consequenties van niet‐ handelen, overtreden. Daarnaast heeft de gerechtsdeurwaarder de bepaling in artikel 8 van bovengenoemd reglement, waarin is bepaald dat de gerechtsdeurwaarder executiemaatregelen effectief inzet en de proportionaliteit bewaakt van toegepaste maatregelen en kosten, overtreden.In dit licht is de opmerking in het verweerschrift van de gerechtsdeurwaarder dat achteraf gezien het niet voor de hand had gelegen akkoord te gaan met een betalingsregeling omdat is gebleken dat de vordering gewoon betaald had kunnen worden met het aanwezige saldo, niet kies. Hieruit blijkt immers dat de gerechtsdeurwaarder zijn handelwijze kennelijk gerechtvaardigd vindt wanneer de ambtshandeling doel treft. De kamer legt de maatregel van berisping en een boete op.*****UITSPRAAK IN HOGER BEROEP: 9 januari 2024, ECLI:NL:GHAMS:2024:1, [- bevestigt de bestreden beslissing.]*****

De klacht gaat over de verzuimbegeleiding door een bedrijfsarts. Het verwijt is dat de terugkoppelingen aan de werkgever niet overeenkomen met de gesprekken tussen klaagster en de bedrijfsarts. Ook zijn er klachten over dossiervoering en de overdracht van het dossier aan de opvolgend bedrijfsarts. Het college verklaart de klacht gedeeltelijk gegrond en legt geen maatregel op.

Klagers hebben het griffierecht te laat aan de deken betaald. De deken heeft de klacht niettemin naar de raad gestuurd. Uit het dossier blijkt niet of de deken dit bewust of abusievelijk heeft gedaan. De raad concludeert dat uit de wetsgeschiedenis volgt dat de wetgever niet-ontvankelijkheid als sanctie bij te late betaling van het griffierecht voor ogen heeft gehad en verklaart de klacht niet-ontvankelijk.

Beslssing op verzet. In de beslissing van 3 mei 2022 is een overweging in de beslissing van de kamer van 29 maart 2021, die gedeeltelijk gegrond was verklaard, uitgelegd. Hetgeen klager in verzet heeft aangevoerd levert geen nieuw gezichtspunt op dat ertoe moet leiden een andere afweging te maken dan de voorzitter heeft gedaan in de beslissing van 3 mei 2022. Klager dient zich tot de civiele rechter te wenden in het onderliggende geschil. Een gerechtsdeurwaarder mag zijn declaratie verrekenen met opbrengsten.

Klacht tegen verzekeringsarts. Klager is betrokken geweest bij een auto-ongeval, waarbij zijn auto in botsing kwam met een andere auto. Omdat klager diverse klachten had, heeft beklaagde, op verzoek van de verzekeringsmaatschappij van de bestuurder van de andere auto, driemaal een medisch advies uitgebracht. Klager stelt zich op het standpunt dat beklaagde bij de beoordeling van het door klager opgelopen letsel niet als een arts handelt, maar als een tegenpartij. Uit de medische adviezen die zij heeft geschreven blijkt volgens klager dat zij niet onafhankelijk is en niet professioneel handelt. Haar adviezen stoelen volgens klager niet op conclusies van behandelaren, maar op haar eigen ongefundeerde aannames. Het college volgt dit niet. Klacht kennelijk ongegrond.

Verzet ongegrond.

Klacht tegen specialist ouderengeneeskunde. Klaagsters zijn de echtgenote en dochter van de overleden patiënt. Zij zijn erg ontevreden over het verloop van de behandeling van patiënt in het verpleeghuis voorafgaand aan zijn overlijden en vinden het moeilijk te verwerken dat zij geen kans hebben gehad om afscheid te nemen. Zij verwijten verweerster – kort gezegd – gebrek aan communicatie. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht ongegrond verklaard. Het Centraal Tuchtcollege vernietigt die beslissing, verklaart de klacht alsnog gegrond, legt aan verweerster de maatregel van waarschuwing op en gelast geanonimiseerde publicatie van de beslissing.

Dekenbezwaar volgend op toegewezen 60ab-verzoek (22-825/DH/DH/D). De deken heeft verzocht om schrapping. De raad wijst dat niet toe. Een schrapping onder de gegeven omstandigheden zou erop neerkomen dat de tuchtrechter elk vertrouwen in het functioneren van verweerster heeft verloren. Weliswaar deelt de raad de zorgen van de deken over verweerster en haar praktijkvoering, maar het is niet zo dat elk vertrouwen in haar functioneren als advocaat ontbreekt. Verweerster zal van de raad nog een laatste kans krijgen om orde op zaken te stellen.Omdat de raad het bezwaar wel degelijk gegrond acht zal aan verweerster de maatregel van een voorwaardelijke schorsing in de uitoefening van de praktijk voor de duur van 26 weken worden opgelegd. De raad zal daarbij, naast de algemene voorwaarde, bijzondere voorwaarden aan de schorsing verbinden. Bijzondere voorwaarden zijn onder meer coaching, regelmatig rapporteren aan de deken en herstel van de verhouding met de deken.

Klacht tegen bedrijfsarts. Klager en de bedrijfsarts verrichten beiden bedrijfsgeneeskundige werkzaamheden voor dezelfde arbodienst. De bedrijfsarts verricht deze werkzaamheden als ZZP'er. De bedrijfsarts heeft de begeleiding van diverse werknemers op zich genomen. De begeleiding van (enkele van) deze werknemers is later overgedragen aan klager. Klager klaagt als collega-beroepsbeoefenaar. Hij verwijt de bedrijfsarts onder meer dat hij tekortschiet in zijn zorgplicht jegens meerdere werknemers, dat zijn dossiervorming onvoldoende is en dat hij oncollegiaal gedrag vertoont door opdrachten aan te nemen waarvan hij weet dat hij deze zal overdragen aan een andere bedrijfsarts. De voorzitter van het Regionaal Tuchtcollege heeft klager in de klacht niet-ontvankelijk verklaard, omdat hij geen rechtstreeks belanghebbende is en daarom niet gerechtigd is om een klacht in te dienen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klager tegen deze beslissing.

Voorzittersbeslissing. Klacht van meerdere klagers tegen psychiater die in een artikel vergelijkingen maakt tussen complotdenkers en bepaalde psychiatrische aandoeningen. Beklaagde noemt de klagers niet in het artikel. Klagers zien zichzelf niet als complotdenkers, maar hun omgeving wel. De voorzitter acht klagers niet rechtstreeks belanghebbend. Klacht is kennelijk niet-ontvankelijk.

Verzet ongegrond.

Wrakingsverzoek ziet op de procesbeslissing van verweerders de zaak op stukken af te doen. Een onwelgevallige procesbeslissing is geen grond voor wraking. Andere omstandigheden die zien op de persoon van verweerders zijn gesteld noch gebleken.

Klacht tegen (destijds) arts-assistent niet in opleiding kindergeneeskunde. Klagers meldden zich in 2014 bij de spoedpoli kindergeneeskunde, omdat hun pasgeboren zoon 11% van zijn geboortegewicht was afgevallen en matig plaste. De arts heeft het zoontje op de poli gezien en behandeld, onder supervisie van de dienstdoende kinderarts. In de periode daarna is de art nog meermalen bij de zorg voor het zoontje betrokken geweest. Ongeveer twee maanden na het eerste polibezoek is de diagnose vesico-ureterale reflux (VUR) graag 4-5 beiderzijds gesteld. Klagers verwijten de arts dat zij 1. de diagnose VUR heeft gemist, ondanks positieve familieanamnese en signalen voor een UWI en 2. haar toezegging om contact op te nemen met de kinderuroloog van de broer van patiënt niet is nagekomen. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht ongegrond. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klagers.

Klacht van een bedrijfsarts tegen een arts die destijds onder supervisie van een verzekeringsarts bij het UWV werkte, over een door de arts opgestelde en door de supervisor (zaak C2022/1435) getoetste en akkoord bevonden Verzekeringsgeneeskundige rapportage. Die rapportage ging over een werknemer die door klager als bedrijfsarts was begeleid. In die rapportage, die is opgesteld in het kader van een door de werknemer bij het UWV aangevraagd Deskundigenoordeel, heeft de arts geconcludeerd dat de eerder door de bedrijfsarts (klager) vastgestelde beperkingen, inclusief de urenbeperking tot 20 uur, op basis van de beschikbare informatie niet kon worden getoetst. De voorzitter van het Regionaal Tuchtcollege heeft klager in de klacht niet-ontvankelijk verklaard, omdat hij geen rechtstreeks belanghebbende is en daarom niet gerechtigd is om een klacht in te dienen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klager tegen deze beslissing.

Verweerder heeft voor een CV een procedure aangespannen, maar heeft klager (een stille vennoot) daarover niet geïnformeerd, terwijl klager een groot (financieel) belang had en bovendien bij uitstek het verzoekschrift had kunnen onderbouwen en nadere informatie had kunnen verstrekken, op een ook voor de CV cruciaal punt. Verweerder heeft daarmee niet integer en onzorgvuldig gehandeld. Waarschuwing.

Klacht tegen kinderarts. Klaagster klaagt over de behandeling van haar overleden zoontje. Klaagster verwijt de kinderarts dat hij heeft nagelaten om cardiaal onderzoek uit te voeren. Gelet op de familiegeschiedenis waarin het syndroom van Beals voorkomt, had cardiaal onderzoek volgens klaagster wel moeten gebeuren. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht ongegrond. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klaagster.

Appelverbod. De door klager aangevoerde gronden zien in essentie op de inhoudelijke beoordeling van de zaak en raken niet aan fundamentele rechtsbeginselen. Als de raad het eens is met de beslissing van de voorzitter, volstaat een verkorte motivering met verwijzing naar de motivering in de beslissing waarvan verzet. Dat levert geen schending van enig artikel van de Grondwet, het EVRM, enig ander door klager aangehaald wetsartikel of van een fundamenteel rechtsbeginsel op. Beroep klager niet-ontvankelijk.