Zoekresultaten 9001-9050 van de 48384 resultaten

Klacht tegen verpleegkundige. Hij is als verpleegkundige bij Jeugdgezinszorg verbonden aan de school van de twee kinderen van klager. Veilig Thuis (VT) heeft beklaagde per e-mail op de hoogte gebracht dat het vanuit school een melding had ontvangen waarin zorgen zijn geuit over het gezin en hem gevraagd of VT hem in verband met het onderzoek voor informatie kon benaderen. Klager verwijt beklaagde schending van het beroepsgeheim door zonder klagers toestemming, zonder (een poging tot) overleg met klager en zonder noodzaak in een rapport aan VT informatie te verstrekken over klager en zijn minderjarige kinderen, zonder dat beklaagde hen ooit had gezien of gesproken. Bovendien bevat de verstrekte informatie tendentieuze opmerkingen, die klager zonder noodzaak in een negatief daglicht zetten.

Ongegronde klacht tegen een chirurg. Klaagster heeft in het ziekenhuis een cardiale ablatie via de lies ondergaan, waarna sprake was van een aanhoudende infectie. Er volgden meerdere opnames van klaagster. Bij het behandelteam van klaagster, waar de chirurg onderdeel van was, bestond het vermoeden dat de wond gemanipuleerd werd door klaagster of door haar ouders en dat er mogelijk sprake was van pediatric condition falsification (hierna: PCF). Na overleg met Veilig Thuis hebben een aantal leden van het behandelteam van klaagster, waaronder de chirurg, een melding bij Veilig Thuis gedaan. Deze melding werd uiteindelijk weer ingetrokken toen er geen aanwijzingen meer waren voor PCF.Klaagster verwijt de chirurg onder andere dat zij onzorgvuldig heeft gehandeld bij het doen van de melding bij Veilig Thuis, dat zij als hoofdbehandelaar onvoldoende regie heeft gehad bij de behandeling, dat zij onjuiste behandelingen bij klaagster heeft uitgevoerd en dat zij haar beroepsgeheim heeft geschonden. De chirurg heeft de klacht bestreden. Het college heeft de klacht in al haar onderdelen ongegrond verklaard. De chirurg heeft naar het oordeel van het college voldaan aan alle stappen van de Meldcode, zij mocht haar beroepsgeheim doorbreken om een melding te doen en zij heeft op meerdere punten zorgvuldig gehandeld. De klacht is ongegrond.

Klacht tegen gz-psycholoog. Aan klager is een tbs-maatregel opgelegd waardoor hij in de periode 2015-2017 in een tbs-kliniek heeft verbleven. De gz-psycholoog was in die periode bij de behandeling van klager betrokken. Klager maakt de gz-psycholoog in dat verband een viertal verwijten. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht van klager kennelijk ongegrond verklaard. Klager heeft tegen deze beslissing beroep ingesteld. Het Centraal Tuchtcollege sluit zich aan bij de beslissing van het Regionaal Tuchtcollege en verwerpt het beroep van klager.

Hond. Het Veterinair Tuchtcollege heeft terecht geoordeeld dat de dierenarts geen overbodige of niet-geïndiceerde onderzoeken heeft uitgevoerd. De dierenarts heeft voldoende beargumenteerd waarom zij tot de diverse onderzoeken is overgegaan. Verder heeft het Veterinair Tuchtcollege terecht geoordeeld dat geen aanleiding bestaat voor de conclusie dat de dierenarts onderzoeken in rekening heeft gebracht die niet bij de hond van appellante zijn uitgevoerd. Ook is niet gebleken dat de dierenarts over de uitgevoerde onderzoeken onvoldoende met appellante heeft overlegd. Dit betekent dat appellante geen gelijk krijgt.

Klacht tegen gz-psycholoog. Klager verbleef sinds mei 2019 in de tbs-kliniek waar de gz-psycholoog werkzaam was. De gz-psycholoog was bij de behandeling van klager betrokken. Klager maakt de gz-psycholoog in dat verband een aantal verwijten. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht van klager kennelijk ongegrond verklaard. Klager heeft tegen deze beslissing beroep ingesteld. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klager.

Ongegronde klacht tegen een verpleegkundig specialist. Klaagster heeft in het ziekenhuis een cardiale ablatie via de lies ondergaan, waarna sprake was van een aanhoudende infectie. Er volgden meerdere opnames van klaagster. Bij het behandelteam van klaagster, waar de verpleegkundig specialist onderdeel van was, bestond het vermoeden dat de wond gemanipuleerd werd door klaagster of door haar ouders en dat er mogelijk sprake was van pediatric condition falsification (hierna: PCF). Na overleg met Veilig Thuis hebben een aantal leden van het behandelteam van klaagster, waaronder de verpleegkundig specialist, een melding bij Veilig Thuis gedaan. Deze melding werd uiteindelijk weer ingetrokken toen er geen aanwijzingen meer waren voor PCF. Klaagster verwijt de verpleegkundig specialist onder andere dat zij onzorgvuldig heeft gehandeld bij het doen van de melding aan Veilig Thuis, dat zij haar beroepsgeheim heeft geschonden door medische gegevens te delen met Veilig Thuis, dat zij obsessief in het medisch dossier van klaagster heeft gekeken en dat zij op enig moment de gezondheidstoestand van klaagster heeft onderschat. De verpleegkundig specialist heeft de klacht bestreden. Het college heeft de klacht in al haar onderdelen ongegrond verklaard. De verpleegkundig specialist heeft naar het oordeel van het college voldaan aan alle stappen van de Meldcode, zij mocht haar beroepsgeheim doorbreken om een melding te doen. Voorts concludeert het college onder meer dat niet is gebleken dat sprake was van obsessieve en onrechtmatige inzage in het dossier en van onzorgvuldig handelen dan wel van onderschatting van de situatie is geen sprake geweest. De klacht is ongegrond.

Verweerder heeft zich na de ontstane vertrouwensbreuk met klager op zorgvuldige wijze teruggetrokken (gedragsregel 14 leden 2 en 3). Daarnaast heeft verweerder belangrijke afspraken en zijn telkens gehandhaafde advies over het plan van aanpak schriftelijk aan klager bevestigd (gedragsregel 16), zodat daarover geen misverstand bij klager heeft kunnen bestaan. Excessief declareren niet gebleken. Ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht tegen de advocaat van de wederpartij in een internationaalrechtelijke familiekwestie in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

Dekenbezwaar. Advocaat voldoet niet aan de verplichtingen ex artikel 7.4 Voda. Advocaat heeft, ondanks herhaalde toezeggingen de in artikel 7.4 lid 2 Voda bedoelde gegevens publiek toegankelijk te maken en daartoe een website te lanceren, niets gedaan. Advocaat heeft ter zitting van de raad verklaard geen ambitie te hebben om met haar eenmanszaak een website te lanceren en te gebruiken. De raad rekent het de advocaat tuchtrechtelijk ernstig aan dat zij niet voldoet aan haar verplichtingen ex artikel 7.4. lid 2 Voda, daarin volhardt en dat zij de deken gedurende ruim anderhalf jaar aan het lijntje heeft gehouden, terwijl zij, naar ter zitting is gebleken, niet van plan is om aan het bepaalde in artikel 7.4 lid 2 Voda te gaan voldoen. Advocaat heeft haar stelling dat zij in de periode waarin zij toezeggingen aan de deken deed, met een collega met een gezamenlijke website bezig is geweest, onvoldoende aannemelijk gemaakt.Dekenbezwaar gegrond, schorsing 8 weken, waarvan 4 voorwaardelijk, proeftijd 2 jaren.

Verzetbeslissing. Het verzoek om aanhouding is afgewezen. De wrakingsverzoeken zijn afgewezen. De voorzitter heeft bij de beoordeling de juiste maatstaf toegepast en rekening gehouden met alle relevante feiten en omstandigheden. Verzet ongegrond.

Dekenbezwaar. Advocaat heeft verzekeringsbewijs ondanks herhaalde verzoeken van de deken pas na een tegen hem ingediend artikel 60ab verzoek en dekenbezwaar aan de deken overgelegd. Advocaat heeft de lokale ordebijdrage niet betaald, geen financiële kengetallen aangeleverd, onvoldoende opleidingspunten gehaald en de vermelding in het rechtsgebiedenregister niet doorgehaald. Omdat de advocaat zich al heeft laten schrappen van het tableau en gelet op zijn leeftijd een verzoek tot herinschrijving niet aannemelijk is, volstaat de raad met het opleggen van een berisping.Dekenbezwaar gegrond, berisping.

Klaagster is tijdens een (herhaald) opsporingsprogramma op tv als verdachte van Whatsapp-fraude in beeld gebracht. Kort na die uitzending bleek dat door een technische storing bij de betrokken bank de tijden van de pintransactie niet gelijk liepen met die van de camera van de bank, waardoor klaagster ten onrechte als verdachte in beeld is gebracht. Ondanks excuses is klaagster toch nog langer als verdachte aangemerkt. Daarin heeft zij om de bijstand van verweerder gevraagd. Verweerder heeft klaagster naar het oordeel van de raad aan haar lot overgelaten door telkens niet te reageren op haar vragen om contact en om niet met haar te overleggen over de te nemen stappen in haar stressvolle situatie. Verweerder heeft zijn zorgplicht jegens klaagster geschonden en daarbij ook in strijd met de kernwaarde deskundigheid gehandeld, terwijl hij voorafgaand aan of tijdens de zitting van de raad geen uitleg voor zijn handelen heeft gegeven of klaagster zijn verontschuldigingen heeft aangeboden. De raad acht een voorwaardelijke schorsing van 4 weken in de praktijkuitoefening van verweerder passend.

Advocaat heeft aan de rechtbank mededelingen over de inhoud van schikkingsonderhandeling gedaan. Advocaat heeft ter zitting erkend dat er geen sprake was van een onvoorwaardelijk aanbod, zoals bedoeld in de toelichting op gedragsregel 27, en dat hij gedragsregel 27 heeft overtreden. De raad volstaat , gelet op het ter zitting getoonde inzicht in het tuchtrechtelijk verwijtbaar karakter van zijn handelen en de toezegging dat hij in de toekomst met inachtneming van gedragsregel 27 zal gaan handelen, met het opleggen van een waarschuwing.Klacht gegrond, waarschuwing.

Schending informatie- en daarmee de zorgplicht. Naar het oordeel van de raad had verweerster in deze voor klager zeer emotioneel beladen kwestie meer regie moeten voeren. Zij had hem niet alleen mondeling maar ook schriftelijk, ook op eigen initiatief, op de hoogte moeten houden van de stand van zaken en wat zij daarin voor hem kon én wilde doen. Uit de e-mails van klager blijkt dat bij hem een voortdurende irritatie bestond over de werkwijze van verweerster die in zijn optiek niet naar hem wilde luisteren en een gesprek daarover weigerde. Een duidelijkere communicatie was nodig geweest. Waarschuwing.

Herstelbeslissing.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een cardioloog. Klaagster verwijt de cardioloog als hoofdbehandelaar dat er op zijn afdeling geen oog en oor is geweest voor de verslechterende situatie van haar moeder (ontbreken van regie) en dat haar moeder niet de benodigde verzorging heeft gekregen die de beroerte en het uiteindelijke overlijden had kunnen voorkomen. Het college is van oordeel dat de cardioloog als zorgverlener correct heeft gehandeld, als hoofdbehandelaar zijn verantwoordelijkheid heeft genomen en zich toetsbaar heeft opgesteld door een melding te doen van een mogelijke calamiteit, waarna het onderzoek door het ziekenhuis op gang is gekomen. Het college is van oordeel dat de cardioloog zijn regiefunctie naar behoren heeft uitgevoerd en ziet in het dossier geen aanwijzing voor een situatie waarin de cardioloog anders had moeten optreden dan hij heeft gedaan, ook niet als behandelaar van de patiënte. Klacht in beide onderdelen kennelijk ongegrond verklaard.

Verzet. De raad verklaart het verzet ongegrond.

Verzet ongegrond

Kennelijk ongegronde klacht tegen een cardioloog. De cardioloog is door de rechtbank tot deskundige benoemd in een beroepsprocedure tussen klager en UWV. De cardioloog heeft een rapport uitgebracht. Klager verwijt de cardioloog dat hij toezeggingen (over opvragen van medische informatie en inzage-en correctierecht) niet is nagekomen, dat hij onvoldoende onderzoek heeft gedaan en dat de rapportage onjuist is en blijk geeft van vooringenomenheid. Ook zou sprake zijn van belangenverstrengeling. Het college kan niet vaststellen dat de cardioloog de gestelde toezeggingen heeft gedaan. Het college is van oordeel dat het rapport van de cardioloog voldoet aan de eisen die daaraan moeten worden gesteld. De conclusies van de cardioloog zijn op basis van het zorgvuldig uitgevoerde onderzoek voldoende onderbouwd en goed te volgen. Bovendien komen de conclusies van de cardioloog – anders dan klager stelt – overeen met de conclusies van klagers eigen cardioloog. De beschuldiging van vooringenomenheid en belangenverstrengeling is onvoldoende onderbouwd. Alle klachtonderdelen kennelijk ongegrond verklaard.

Tussen partijen is in geschil of verweerder een beroepsfout heeft gemaakt door een vordering van klager niet op de juiste wijze te stuiten waardoor deze zou zijn verjaard. De raad kan niet beoordelen of in deze kwestie sprake is van een beroepsfout, daarvoor zijn andere juridische wegen. Ook overigens kan de raad niet vaststellen dat verweerder in zijn dienstverlening richting klager is tekortgeschoten. Ongegrond.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een arts maatschappij en gezondheid. Naar aanleiding van een zorgmelding is Veilig Thuis een onderzoek gestart. Klaagster verwijt de arts onder meer inbreuk op het medisch beroepsgeheim en inmenging in de behandelovereenkomsten. Het college is van oordeel dat de vertrouwensarts voor het opvragen van de medische gegevens geen toestemming nodig had. Op grond van de WMO is Veilig Thuis bevoegd tot het opvragen en verwerken van medische gegevens zij nodig heeft in het kader van het onderzoek. In de onderhavige situatie was de uitkomst dat de vermoedens van kindermishandeling niet konden worden weerlegd, noch bevestigd. De WMO geeft aan Veilig Thuis in zo’n geval de bevoegdheid om hulp in te schakelen en adviezen te geven. De arts mocht in de rapportage de gegeven adviezen aan klaagster en aan behandelaars opnemen. Dat dan na enige tijd nog wordt nagegaan of de gegeven adviezen enig effect hebben gesorteerd, is onderdeel van de wettelijke taken en bevoegdheden – onder omstandigheden zelfs een verplichting - van Veilig Thuis. De overige klachtonderdelen zijn ook ongegrond.

Advocaat heeft nadat uitspraak is bepaald, zonder toestemming van de advocaat van de wederpartij, nog inhoudelijk gereageerd op de deskundigheid van de te benoemen deskundige, terwijl de rechtbank partijen enkel de gelegenheid had geboden om aan de rechtbank te berichten of overeenstemming was bereikt over de te benoemen deskundige en om indien (een van de) partijen zich niet kon(den) vinden in de door de rechtbank geformuleerde vraagstelling met een eenvormig alternatief te komen.Klacht gegrond, waarschuwing

De klacht gaat over de behandeling van klager op de hartfalenpoli. Klager verwijt de cardioloog dat er geen hoofdbehandelaar was geregeld en deze niet bekend was bij klager. Klager verwijt de cardioloog als supervisor een onjuist medicatiebeleid, onvoldoende monitoring van klager en dat klager onvoldoende betrokken werd bij het medicatiebeleid. Het college verklaart de klacht ongegrond. De cardioloog is coördinator van de hartfalenpoli en niet de supervisor van de ook aangeklaagde verpleegkundig specialist. De organisatie van de hartfalenpoli is voldoende geregeld. De cardioloog is, behoudens aanwezigheid bij één MDO waarbij een specifieke vraagstelling over klager besproken is, niet persoonlijk betrokken geweest bij de behandeling van klager en voor die klachtonderdelen ook niet tuchtrechtelijk aan te spreken.

De klacht gaat over de behandeling van klager op de hartfalenpoli. Klager verwijt de verpleegkundig specialist als supervisor een onjuist medicatiebeleid, onvoldoende monitoring van klager en dat klager onvoldoende betrokken werd bij het medicatiebeleid. Het college verklaart de klacht ongegrond. De verpleegkundig specialist heeft medicatiebeleid ingesteld conform de daarvoor geldende ESC Guidelines. In de periode van handelen werden in verband met de coronapandemie zo veel mogelijk consulten telefonisch gedaan. Bij de monitoring van klager voorafgaande aan 10 mei 2022 was de verpleegkundig specialist niet betrokken. Het informed consent mocht de verpleegkundig specialist veronderstellen en bovendien heeft de verpleegkundige in opleiding tot specialist (VIOS) klager teruggebeld over het medicatiebeleid en die afspraak per e-mail bevestigd. Dat klager zo ziek was dat een fysiek consult noodzakelijk was op 10 mei 2022 volgt niet uit het medisch dossier en het door klager op diezelfde dag verzonden e-mailbericht.

De voorzitter is niet van de volledige feiten uitgegaan, omdat zij, althans dat blijkt niet uit haar beslissing, een door klaagster nagezonden en door de raad geaccepteerde brief niet in haar beslissing heeft meegenomen. Verzet gegrond.Klaagster heeft niet aangetoond dat verweerders als haar advocaat zijn opgetreden.Klacht ongegrond.

Klager beklaagt zich er over dat de gerechtsdeurwaarder niet reageert op herhaalde verzoeken om de incasso te staken en het dossier te sluiten, omdat de vordering niet meer zou bestaan. De kamer acht de klacht van klager ongegrond

Klager was tot 1 juli 2021 partner van een accountantsorganisatie. Volgens klager is hem onrecht aangedaan nadat hij in september 2018 zijn voormalig leidinggevende had beschuldigd van schending van mededingingsrecht. Die zou hem daarom hebben bedreigd en geïntimideerd. Klager heeft van de schending en de intimidatie melding gedaan. Klager vindt dat betrokkene hem als klokkenluider had moeten behandelen. Als klokkenluider had klager niet ten gevolge van zijn melding benadeeld mogen worden. De vergoedingen van klager over de periode 2017/2018 en 2019/2020 zijn echter met medewerking van betrokkene gekort en uiteindelijk is de partnershipovereenkomst met klager opgezegd. De klacht is ongegrond. Betrokkene kan niet met succes worden verweten dat de melding door klager niet conform de Klokkenluidersregeling van de accountantsorganisatie is behandeld. Klager heeft niet aannemelijk gemaakt dat hij betrokkene al in 2018 over de beweerdelijke misstanden heeft geïnformeerd.

Beslissing op verzet. Niet-ontvankelijk. Verzet te laat ingediend

Ongegronde klacht tegen een kinderarts. De klacht heeft betrekking op de medische behandeling van overleden zoon van klaagster. De kinderarts had destijds als werkdiagnose voor de luchtwegklachten ‘astma’ gesteld. Nadat een CT-onderzoek van de thorax was uitgevoerd met een zeer afwijkende uitslag, is de zoon in 2015 met spoed overgedragen aan een UMC. De zoon is in 2021 op 19-jarige leeftijd overleden als gevolg van pulmonale (arteriële) hypertensie in combinatie met diverse andere somatische en psychische aandoeningen. Klaagster verwijt de kinderarts dat zij heeft nagelaten tijdig onderzoek te doen naar de luchtwegklachten van haar zoon, mede gelet op de belaste familiegeschiedenis. Het college komt tot de conclusie dat de kinderarts met betrekking tot het tijdstip van het (opnieuw) uitvoeren van een CT-thorax, maar ook anderszins met betrekking tot het door haar gevoerde diagnostische beleid, niet heeft gehandeld in strijd met de norm van een redelijk bekwaam en redelijk handelend kinderarts. De kinderarts heeft het door haar gevoerde onderzoeksbeleid beargumenteerd toegelicht en haar keuzes voor bepaalde vormen van nader onderzoek op overtuigende wijze onderbouwd.

Voorzittersbeslissing; kennelijk ongegronde klacht over advocaat wederpartij. Verweerster is binnen de grenzen gebleven van de vrijheid die zij als advocaat van de wederpartij geniet in een huurzaak.

Ongegronde klacht tegen een kinderarts. De zoon van klagers is verschillende keren opgenomen geweest in het ziekenhuis. De kinderarts is betrokken geweest bij de laatste opname als eindverantwoordelijke. De zoon werd opgenomen vanwege een oppervlakkige ademhaling en wegdraaiende ogen. Een dag na de opname is de zoon van klagers thuis overleden. Klagers verwijten de kinderarts dat zij tijdens de opname te weinig onderzoek heeft gedaan. Het college is van oordeel dat de kinderarts niet is afgeweken van de Richtlijn BRUE (Brief Resolved Unexplained Event) of op andere wijze onzorgvuldig heeft gehandeld. De kinderarts heeft besloten om de zoon gedurende 24 uur op te nemen, aan de monitor te leggen en een ECG te verrichten. Hiermee heeft de kinderarts oog gehad voor de belaste (familie)geschiedenis van de zoon. Dat er aanwijzingen waren om gericht aanvullend onderzoek te doen is onvoldoende gebleken

Gegronde klacht, tijdelijke doorhaling van twee weken. Klaagsters waren met hun eenmanszaken klant van betrokkene. Ook de vof van hun vader en zijn twee broers (ooms van klaagsters) waren klant van betrokkene. De vader van klaagsters is in 2019 overleden, waarna de ooms de vof hebben voortgezet. Tussen klaagsters en de ooms is een geschil ontstaan over de waarde van het aandeel van hun vader in de vof. Betrokkene is de accountant van zowel klaagsters als de ooms gebleven. Klaagsters verwijten betrokkene dat hij geen maatregelen heeft genomen om de bedreiging van zijn objectiviteit weg te nemen, dat hij de stukken waar klaagsters om hebben gevraagd niet (tijdig) heeft afgegeven, dat hij zonder toestemming van klaagsters een onjuiste jaarrekening 2019 van de vof heeft samengesteld, dat hij zonder toestemming van klaagsters een onjuiste aangifte IB 2019 van vader heeft ingediend bij de Belastingdienst en dat hij zonder toestemming vertrouwelijke stukken van klanten aan derden heeft verstrekt. De Accountantskamer is van oordeel dat betrokkene niet tijdig heeft onderkend dat de tegengestelde belangen van klaagsters en de ooms een (mogelijke) bedreiging van zijn objectiviteit vormden. Deze bedreiging ontstond al op het moment van overlijden van vader. Betrokkene had daarnaast niet kunnen volstaan met de toezending van de conceptjaarrekening 2019 aan klaagsters. Betrokkene had aan klaagsters tekst en uitleg moeten geven over de waarderingsgrondslagen in de conceptjaarrekening 2019, omdat deze jaarrekening ook voor hen als erfgenamen van hun vader van belang is. Ook heeft hij zonder toestemming van klaagsters de aangifte IB van vader ingediend bij de Belastingdienst en heeft hij zonder toestemming vertrouwelijke stukken van andere klanten van het accountantskantoor gedeeld met de advocaat van de ooms.

Dekenbezwaar over het handelen van een advocaat als patroon. De raad oordeelt dat verweerster als patroon ernstig tekort is geschoten. De raad acht dit handelen van verweerster zeer kwalijk. Verweerster heeft hiermee belangrijke regels overtreden en zowel de twee stagiaires als de cliënten van het advocatenkantoor van verweerster zijn hierdoor benadeeld. Gelet op de ernst van dat handelen is in beginsel de oplegging van een onvoorwaardelijke schorsing gerechtvaardigd. De raad houdt echter - in het voordeel van verweerster - ook rekening met de volgende omstandigheden. Naar aanleiding van deze zaak is de verwachting dat verweerster de komende tijd geen goedkeuring zal krijgen om over een stagiaire het patronaat te voeren. De kans dat zij op korte termijn vergelijkbare handelingen zal verrichten, is daarom klein. Verder heeft verweerster op de zitting zelfreflectie getoond en heeft zij op eigen initiatief een coach ingeschakeld om zich persoonlijk verder te ontwikkelen. Ten slotte wordt rekening gehouden met de omstandigheid dat verweerster niet eerder door de tuchtrechter is veroordeeld. De raad acht alles overziende een geheel voorwaardelijke schorsing van 6 weken passend en geboden.

Klacht gegrond. Maatregel: berisping. Van een gerechtsdeurwaarder mag worden verwacht dat hij brieven met betrekking tot een bij hem in behandeling zijnde incasso binnen een redelijke termijn beantwoordt. Daarmee is voor de gerechtsdeurwaarder een ondergrens gesteld ten aanzien van de communicatie in de uitoefening van zijn ambt. Indien die communicatie (nadrukkelijk) ziet op de (aanpassing van de) vastgestelde beslagvrije voet wordt de termijn (van twee weken) aanzienlijk ingekort en dient het verzoek onverwijld in behandeling te worden genomen.

Klager is van mening dat betrokkene naar aanleiding van zijn twee meldingen van beweerdelijke misstanden ten onrechte niet in actie is gekomen. De Klokkenluidersregeling had gevolgd moeten worden. Ook heeft betrokkene ten onrechte niet aan klager bevestigd dat een eerder onderzoek door een advocatenkantoor naar de gemelde misstanden onjuist, onvolledig en misleidend is geweest. De klacht is ongegrond omdat betrokkene bij de afhandeling van beide meldingen niet betrokken is geweest en daarop dus niet tuchtrechtelijk kan worden aangesproken. Klager heeft niet aannemelijk gemaakt dat het onderzoek door het advocatenkantoor ondeugdelijk was. De Accountantskamer ziet ook niet in, als het onderzoek ondeugdelijk was, op grond waarvan betrokkene dat aan klager had moeten bevestigen.

Beslissing op verzet. Klager beklaagt zich er samengevat over dat de gerechtsdeurwaarder de verzoeken van klager om aanpassing van de beslagvrije voet bewust traineert en negeert. De kamer is het met de beslissing van de voorzitter eens en het verzet tegen die beslissing dient ongegrond te worden verklaard.

Ongegronde klacht. De betrokken accountant verzorgde voor klagers de btw-aangiften en de aangiften IB met de daarbij behorende winstbijlage. Klagers hebben in januari 2022 aan betrokkene laten weten dat zij afscheid van hem gaan nemen. Klagers verwijten betrokkene dat hij de aangiften IB 2021 niet heeft verzorgd en ingediend bij de Belastingdienst, dat hij hun dossier niet heeft overgedragen aan hun nieuwe boekhouder en dat hij niet heeft gereageerd op vragen en verzoeken. De Accountantskamer overweegt dat klagers in hun opzegging duidelijk te kennen hebben gegeven dat betrokkene alleen nog het vierde kwartaal van 2021 hoefde te verzorgen, wat hij ook heeft gedaan. Daarom kan betrokkene niet worden verweten dat hij geen werkzaamheden heeft verricht met betrekking tot de aangiften IB 2021. Daarnaast hadden klagers via het online boekhoudprogramma zelf toegang tot hun dossier en heeft betrokkene in september 2022 alsnog een back-up van dit dossier naar klagers laten sturen. Betrokkene heeft op de e-mails van klagers gereageerd en telefonisch heeft zijn assistent hen steeds te woord gestaan. Klagers hebben niet aannemelijk gemaakt dat betrokkene geen telefonisch contact met de opvolgend boekhouder heeft gehad. Daarom kan ook niet worden vastgesteld dat betrokkene met betrekking tot het verzoek van deze opvolgend boekhouder tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld.

Daargelaten echter of aangenomen moet worden dat klager vanwege zijn taalbarrière redelijkerwijs niet eerder dan ten tijde van de van de scheiding en deling van de uitsluitingsclausule kennis heeft kunnen nemen, overweegt de kamer als volgt. Indien de scheiding en deling zou worden aangemerkt als het moment waarop klager redelijkerwijs op de hoogte raakte van het gesteld klachtwaardig handelen, dan dient de datum van het vonnis van 30 juni 2021 te worden aangemerkt als aanvang van de additionele vervalstermijn. Dit betekent dat geconcludeerd moet worden dat ook al zou de additionele vervaltermijn van toepassing zijn, deze verlopen is (op 30 juni 2022), voordat de voorliggende klacht werd ingediend (28 augustus 2022). Dat klager, zo stelt hij althans, pas veel later van het vonnis kennis heeft genomen omdat zijn toenmalige advocaat dit pas in september 2022 aan hem doorzond, doet hieraan niet af. De kennis van de toenmalige advocaat moet immers als eigen kennis aan klager worden toegerekend.

De raad verklaart klager sub 2 niet-ontvankelijk in de klacht wegens het ontbreken van een eigen, rechtstreeks belang bij de klacht. De raad verklaart de klacht ongegrond ten aanzien van klager sub 1. Hij heeft, tegenover de gemotiveerde betwisting door verweerster, niet aannemelijk gemaakt dat zij tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld.

De klacht ziet deels op een overdracht waarbij klagers geen partij zijn geweest. Klagers worden echter rechtstreeks geraakt door de wijze waarop bedoelde overdracht is voorbereid en uitgevoerd. Klagers hebben daarom een redelijk belang bij de klacht die dus, gelet op de maatstaf van artikel 99 lid 1 Wna, ontvankelijk is.Inhoudelijk wordt geoordeeld dat het de notaris vrij stond om de (op grond van de koopovereenkomst en het vonnis) vereiste akte van levering te passeren en daartoe de voorlopige kadastrale grenzen van bedoelde percelen bij het Kadaster op te geven.Juist vanwege het voorlopig karakter van deze opgave, valt het de notaris tuchtrechtelijk niet te verwijten dat hij daarbij gebruik heeft gemaakt van een door de projectontwikkelaar aangereikt digitaal bestand waarin, naar achteraf blijkt, een onjuiste oppervlakte is ingetekend. Klacht (ook verder) ongegrond.

Klacht tegen een psychiater van een tbs-kliniek over bedreiging met toediening van Clozapine.De voorzitter oordeelt dat de klacht feitelijke grondslag mist. De klacht is kennelijk ongegrond.

Klacht over eigen advocaat gedeeltelijk gegrond. Verweerder heeft slechts in één zaak een opdrachtbevestiging opgesteld, terwijl hij klaagster gedurende een langere periode in meerdere zaken heeft bijgestaan. Verweerder had in iedere zaak een aparte opdrachtbevestiging moeten opstellen. Daarnaast heeft verweerder klaagster een declaratie van € 5.000,- gestuurd, terwijl hij door de Raad voor Rechtsbijstand in klaagsters zaken was toegevoegd en deze toevoegingen niet zijn ingetrokken. Verweerder had deze declaratie dus nooit aan klaagster mogen zenden. Berisping.

Verzet ongegrond.

Klacht over de zorgvuldigheid van de notaris ten aanzien van de beoordeling wilsbekwaamheid van de moeder van klaagster kort voorafgaand en ten tijde van passeren testament. In dit concrete geval waren er voldoende omstandigheden waardoor de notaris zorgvuldigheid had kunnen en moeten betrachten. Daarom heeft de kamer de klacht gegrond verklaard en aan de notaris een berisping opgelegd.

Klacht tegen een GZ-psycholoog. De klacht is ingediend door haar werkgever en betreft het aangaan van een seksuele relatie met een cliënt. Het verweer is dat zij de relatie niet uit vrije wil is aangegaan maar dat de cliënt haar daartoe onder druk heeft gezet. Klacht is gegrond; maatregel voorwaardelijke doorhaling.

C/05/389652 KL RK 21 - 103 (Voorzittersbeslissing) De voorzitter verklaart de klacht kennelijk niet ontvankelijk op grond van het ne-bis-in-idem-beginsel en oordeelt voorts dat de klacht kennelijk van onvoldoende feitelijke grondslag is voorzien.C/05/395890 KL RK 21 - 168 (Beslissing op verzet tegen de voorzittersbeslissing) De kamer is van oordeel dat de voorzittersbeslissing van 25 oktober 2021 niet op goede gronden gegeven is. Omdat de voorliggende klacht een nieuwe klacht is waarop het ne-bis-in-idembeginsel niet van toepassing is en die anders dan de voorzitter oordeelde van voldoende feitelijke grondslag is voorzien (twee getuigenverklaringen). Verzet gegrond.C/05/402375 KL RK 22 – 41 (Kamer beslissing) Klager verwijt de notaris dat deze heeft gelogen bij gelegenheid van de behandeling van de in 2018 door klager tegen hem ingediende klacht bij de kamer en daarna in hoger beroep bij het hof. Kamer van oordeel dat klager onvoldoende feitelijke aanknopingspunten heeft aangevoerd om te concluderen dat de notaris in strijd met de waarheid zou hebben verklaard. Klacht ongegrond.

In de afwikkeling van de letselschadezaak van een kwetsbare klager heeft verweerder op drie verschillende momenten, bij aanvang van de opdracht, rondom de ondertekening van de vaststellingsovereenkomst door klager en bij het intrekken van de toevoeging, niet de financiële waarborgen voor klager gecreëerd die van verweerder als advocaat verwacht mochten worden. Schending van de kernwaarde financiële integriteit. De raad legt hem een berisping op en daarnaast een schadeloosstelling van klager ex artikel 48b lid 1 Aw voor een bedrag van € 5.000,-.

Geen verschoonbare termijnoverschrijding. Verzet ongegrond.

De broer van klager is overleden. In zijn testament heeft de broer klager tot enig erfgenaam benoemd en ook is er een executeur benoemd. De notarissen hebben de executeur op zijn verzoek bijgestaan in de uitoefening van zijn taak. Omdat de notarissen niet waren belast met de afwikkeling van de nalatenschap van de broer valt de notarissen in zoverre geen tuchtrechtelijk verwijt te maken. Dat de executeur zijn taak niet naar behoren heeft verricht valt, voor zover al juist, de notarissen evenmin tuchtrechtelijk te verwijten.

Klacht over feiten en omstandigheden waarover al eerder een klacht is ingediend tegen de notaris en die al eerder door de kamer beoordeeld zijn. Toepassing ne-bis-in-idem-beginsel met verwijzing naar ECLI:NL:GHAMS:2012:BZ5466. Relevante nieuwe feiten en omstandigheden als bedoeld in ECLI:NL:GHAMS:2012:BV6394 zijn naar het oordeel van de kamer niet gesteld en niet gebleken. Klacht niet-ontvankelijk.