Zoekresultaten 8851-8900 van de 48384 resultaten

Verzet ongegrond.

Klacht tegen chirurg. Klaagster is na een val overgebracht naar een ziekenhuis, waar een gebroken ruggenwervel werd geconstateerd. Aangezien er mogelijk een operatie zou moeten volgen, is klaagster enkele dagen later overgebracht naar een ander ziekenhuis. De aangeklaagde arts was destijds werkzaam als chirurg in dat tweede ziekenhuis en raakte in die hoedanigheid betrokken bij de behandeling van klaagster. De verwijten van klaagster zien op de medisch inhoudelijke behandeling en de verslaglegging in haar medisch dossier. Het Regionaal Tuchtcollege heeft alle klachtonderdelen ongegrond verklaard. Klaagster heeft beroep ingesteld tegen deze beslissing. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt dat beroep.

Raadbeslissing. Klacht over eigen (voormalig) advocaat. Verweerder heeft tuchtrechtelijk verwijtbaar jegens klaagster gehandeld door tegen haar op te treden terwijl hij haar voorheen heeft bijgestaan. Waarschuwing.

Klager verwijt de notaris schending van het bepaalde in artikel 17 lid 3 Wet op het notarisambt (Wna). De notaris heeft vier winkelpanden in (mede) eigendom die hij verhuurt aan derden. Hiermee heeft hij belegd in registergoederen en dit is de notaris op grond van genoemde bepaling verboden.

Klager heeft voor een minderjarige opgetreden in een letselschadezaak. Op enig moment heeft de moeder van de minderjarige de letselschadezaak geschikt, zonder tussenkomst van (het kantoor van) klager. Klager legt aan zijn klacht te onterechte veronderstelling ten grondslag dat verweerder bij de schikking heeft opgetreden namens de verzekeraar. Het verwijt dat verweerder geen informatie over de kwestie wil verstrekken aan klager is ongegrond.

Klacht tegen traumachirurg. Klaagster is na een val overgebracht naar een ziekenhuis, waar een gebroken ruggenwervel werd geconstateerd. Aangezien er mogelijk een operatie zou moeten volgen, is klaagster enkele dagen later overgebracht naar een ander ziekenhuis. De aangeklaagde arts was destijds werkzaam als chirurg in dat tweede ziekenhuis en raakte in die hoedanigheid betrokken bij de behandeling van klaagster. De verwijten van klaagster zien op de medisch inhoudelijke behandeling en de verslaglegging in haar medisch dossier. Het Regionaal Tuchtcollege heeft alle klachtonderdelen ongegrond verklaard. Klaagster heeft beroep ingesteld tegen deze beslissing. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt dat beroep.

Raadbeslissing. Klacht over eigen advocaat over de kwaliteit van de dienstverlening. niet is gebleken van onvoldoende voortvarend optreden van verweerder. Verweerder heeft wel tuchtrechtelijk verwijtbaar jegens klaagster gehandeld door na te laten aan klaagster periodiek een urenspecificatie en kostenopgave te verstrekken. Waarschuwing.

Klaagster verwijt de notaris dat zij het testament heeft gepasseerd, terwijl erflater dement was. De notaris heeft onvoldoende onderzoek verricht naar de geestestoestand en de wilsbekwaamheid van erflater. Zij had het “Stappenplan beoordeling wilsbekwaamheid ten behoeve van de notariële dienstverlening” (hierna te noemen: Stappenplan) moeten raadplegen.

Raadsbeslissing. Klacht is grotendeels niet ontvankelijk, omdat klagers hun klacht te laat bij de deken hebben ingediend. De verwijten die klagers verweerder maken, hebben plaatsgevonden in 2014 en 2015 en klagers hadden daar uiterlijk in 2017 dan wel in 2018 over moeten klagen. Klagers waren redelijkerwijs ook al veel eerder bekend met de gevolgen van het handelen dat zij verweerder verwijten dan het moment waarop verweerder het dossier aan de nieuwe advocaat van klagers had verstrekt. Geen sprake van bijzondere omstandigheden op grond waarvan de termijnoverschrijding toelaatbaar zou kunnen worden geacht. De overige klachtonderdelen zijn ongegrond.

Klager heeft in 2015 met zijn scooter een aanrijding gehad met een auto. Op de naar aanleiding daarvan gemaakte röntgenfoto’s van nek, rug, ribben en knie waren geen afwijkingen te zien. Klager is behandeld door een fysiotherapeut en een neuroloog.Om de mate van invaliditeit als gevolg van het ongeval vast te stellen heeft verweerder, orthopedisch chirurg, op verzoek van zowel klager als de verzekeraar van de bij de aanrijding betrokken automobilist, klager in 2021 onderzocht en een conceptrapport opgesteld. Klager heeft gebruik gemaakt van zijn blokkeringsrecht en het rapport is niet aan de verzekeraars verzonden.Klager verwijt verweerder het volgende:1. Het onderzoek is niet onafhankelijk en het is ondeskundig en incompleet uitgevoerd;2. Het feitencomplex en de diagnoses zijn veelal gebaseerd op aannames en hypotheses;4. Een eindsituatie-onderzoek moet zorgvuldig en vakkundig worden uitgevoerd, wat hier niet het geval is geweest. Verweerder heeft het letsel gebagatelliseerd en codetaal gebruikt in de rapportage.

Verzet ongegrond.

Klager heeft de afgelopen jaren meerdere slechte ervaringen gehad met andere notariskantoren. Dit is de eerste keer dat klager een klacht indient. Klager is zeer ontevreden over de dienstverlening van dit notariskantoor. Hij verwijt het notariskantoor klantonvriendelijkheid, arrogantie en het niet nakomen van toezeggingen.

Raadsbeslissing. Klacht voor een deel niet ontvankelijk, omdat klagers hun klacht over verweerder te laat bij de deken hebben ingediend. Verweerder heeft niet gehandeld zoals dat een behoorlijk handelende advocaat betaamt door de zaak van klagers, waaronder de aansprakelijkstelling, niet met de nodige voortvarendheid te behandelen waardoor klagers jaren hebben moeten wachten op de uitkomst van hun schadeclaim. Klacht in zoverre gegrond. Waarschuwing en proceskostenveroordeling.

Deels gegronde klacht tegen een tandarts, waarschuwing. Zakelijk weergegeven verwijt klaagster de tandarts dat hij haar onvoldoende informatie heeft gegeven over de behandeling, een onjuiste behandeling heeft uitgevoerd, de tandarts niet beschikbaar was voor nazorg, er geen advies is gegeven over de pijnstilling en het spoelen en hij tekort is geschoten in de communicatie achteraf. Daarnaast heeft klaagster in haar brieven en tijdens het mondeling vooronderzoek gewezen op het belang om een medewerker van de tandartsenpraktijk te horen. Dit verzoek heeft klaagster tijdens de zitting niet expliciet herhaald. Ambtshalve is het college van oordeel dat het horen van de medewerker niet noodzakelijk is. Het college acht zich op basis van de overgelegde stukken, het proces-verbaal van het mondeling vooronderzoek en hetgeen ter zitting naar voren is gekomen voldoende voorgelicht. De gegronde klachtonderdelen zien op de toegang tot de spoeddienst met name op zondag 15 augustus 2021 en op de gang van zaken op maandag 16 augustus 2021. Het college is van oordeel dat de bereikbaarheid van de tandartsenpraktijk dat weekend tekort schoot. De tandarts heeft erkend dat het antwoordapparaat van het spoednummer in dat weekend niet ingeschakeld was. Bovendien waren de contactgegevens van het tandartsbemiddelingskantoor, waar de tandarts bij was aangesloten en dat benaderd kon worden voor spoedgevallen, niet makkelijk te vinden op de website, zo heeft de tandarts ter zitting erkend. Verder had de medewerker van de praktijk klaagster op maandag moeten verwijzen naar het tandartsbemiddelingskantoor of met de tandarts contact op moeten nemen nadat hij door klaagster was geïnformeerd over haar pijnklachten. Dat heeft hij nagelaten. Deze gang van zaken, waar de tandarts verantwoordelijk voor was, acht het tuchtcollege tuchtrechtelijk verwijtbaar. Voor de ongegronde klachtonderdelen wordt verwezen naar de beslissing onder 6.3, 6.4, 6.6 en 6.7. De conclusie is dat de klacht deels gegrond is en de tandarts de maatregel van waarschuwing krijgt opgelegd.

Klager is geopereerd aan een gebroken sleutelbeen maar bleef pijnklachten houden waarvoor hij naar verweerder, orthopedisch chirurg, is gestuurd. Verweerder heeft hem een aantal injecties toegediend en daarna, omdat de pijn bleef, een MRI laten maken en vervolgens doorverwezen naar een neuroloog. Klager verwijt verweerder dat hij willens en wetens de diagnose zenuwontsteking heeft gesteld, terwijl die diagnose niet is gebaseerd op enig onderzoek. Ook vindt klager dat verweerder arrogant, onbeschoft en niet empathisch is geweest.

Aan de samenwerking tussen klager en de notaris ligt een overeenkomst van opdracht ten grondslag. De klacht ziet voor het grootste deel op een geschil dat uit die overeenkomst voortkomt.

Verzet. De raad verklaart het verzet van klager ongegrond.

Klacht tegen een orthopedisch chirurg. Klager is in 2015 van een ladder gevallen. In 2018 verzocht een medisch adviseur aan de orthopedisch chirurg om klager te onderzoeken en zich daarbij te beperken tot het aangedane lichaamsdeel. Begin december 2018 stelde de orthopedisch chirurg een conceptrapport op. Eind december 2018 reageerde klager schriftelijk op het rapport en eind januari 2019 verstuurde de orthopedisch chirurg het definitieve rapport naar klager. Klager verwijt de orthopedisch chirurg -zakelijk weergegeven- dat hij een verkeerde conclusie heeft getrokken in een over klager uitgebrachte rapportage. Ten onrechte is de conclusie getrokken dat de breuk in klagers nek niet door de val van eind december 2015 is ontstaan. De orthopedisch chirurg heeft volgens klager niet zorgvuldig gehandeld in de totstandkoming van de rapportage. In het conceptrapport stonden fouten en pas na het conceptrapport is medisch informatie door het ziekenhuis overgelegd. De orthopedisch chirurg heeft niet alle benodigde medische informatie opgevraagd die nodig was voor een zorgvuldige rapportage. Het Regionaal Tuchtcollege acht de klacht kennelijk ongegrond. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klager tegen deze beslissing.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een tandarts. Klager verwijt de tandarts dat hij bij het verdoven een zenuw heeft geraakt, een kies heeft getrokken die niet voldoende los zat en verkeerde voorlichting heeft gegeven na het verwijderen van de hechtingen. Het college is van oordeel dat de tandarts zorgvuldig heeft gehandeld. Klager heeft niet onderbouwd dat er bij het verdoven een zenuw heeft geraakt en dit is ook niet uit het tandheelkundig dossier te destilleren. Zelfs als er bij het verdoven een zenuw was geraakt, maakt dat niet dat een tandarts onzorgvuldig heeft gehandeld, het is een bekende complicatie. De kies en de andere elementen zijn verwijderd omdat deze reeds uit wortelresten bestonden en/of er al grote caviteiten in zaten. Ook vanwege de beperkte financiële middelen van klager is daarop besloten de elementen te verwijderen. Van verkeerde voorlichting en/of adviezen is het college niet gebleken. De conclusie is dat de klacht in al haar onderdelen kennelijk ongegrond is.

De notaris heeft nagelaten een gespecialiseerd VIA-arts te raadplegen over de geestestoestand van erflaatster. De notaris heeft zijn zorgplicht en onderzoeksplicht geschonden en niet integer gehandeld. Verder verwijt klaagster de notaris dat hij zich op drie momenten actief in de juridische procedure tussen haar en haar zuster heeft gemengd. Voorts verwijt klaagster de notaris dat hij niet tijdig op haar klachten heeft gereageerd.

​​​​​​Dekenbezwaar, wederzijds appel. Beroep deken slaagt deels: Verweerster heeft haar cliënte onvoldoende dan wel ontijdig geïnformeerd over de essentiële informatie voor de processtrategie: de risico’s, kansen en kosten per proceshandeling. Ook heeft zij verzuimd als dominus litis op te treden bij het afbakenen van de onderzoeksopdracht voor M recherche, terwijl klaagster op haar advies dit proces inging ten behoeve van verweersters processtrategie. Ten slotte heeft verweerster een beslag laten liggen voor een vordering die niet in verhouding stond tot het getroffen bedrag, waardoor zij onnodig een kort gedingprocedure over haar cliënte heeft afgeroepen. Met dit handelen heeft verweerster de kernwaarden deskundigheid en onafhankelijkheid geschonden: berisping. Alleen ter zake van het excessief declareren faalt het beroep van de deken (marginale toetsing). Beroep verweerster faalt: het hof verwijst voor die beoordeling naar de zaak 220106.

Raadsbeslissing. Klacht over eigen advocaat. De raad heeft vastgesteld dat verweerder klager, zijn cliënt, volstrekt onvoldoende heeft geadviseerd en geïnformeerd, onder meer over de stukken die hij diende over te leggen en over de mogelijkheid van het instellen van hoger beroep. Verweerder heeft hiermee gehandeld in strijd met artikel 46, zoals onder meer uitgewerkt in de gedragsregels 16 en 17 en in strijd met de kernwaarde deskundigheid. Dat handelen neemt de raad hem kwalijk. In het voordeel van verweerder houdt de raad er rekening mee dat verweerder niet eerder door de tuchtrechter is veroordeeld. Rekening houdend met alle feiten en omstandigheden is de raad van oordeel dat de oplegging van een schorsing van 4 weken waarvan 2 weken voorwaardelijk passend en geboden is.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een psychiater (destijds in opleiding). Klager verwijt de psychiater onder andere dat hij een onjuiste diagnose heeft gesteld op basis van onzorgvuldig onderzoek. Het college overweegt dat uit het medisch dossier van klager en de verslaglegging van de gesprekken blijkt dat de psychiater op een zorgvuldige wijze tot de diagnose schizofrenie is gekomen. Daarbij heeft de psychiater zijn bevindingen besproken met zowel zijn supervisor als met zijn bredere team. Uit de anamnese blijkt dat klager destijds wel gezegd heeft dat hij stemmen hoorde. Verder blijkt niet dat klager bezwaar heeft gemaakt tegen de diagnose toen deze met hem werd besproken. Dit klachtonderdeel is ongegrond. De overige klachtonderdelen zijn ook ongegrond.

Verzet ongegrond.

Klacht over eigen advocaat. De raad heeft geoordeeld dat verweerder zijn cliënt onvoldoende (schriftelijk) heeft geïnformeerd over (onder meer) hoe de procedure zou verlopen en heeft hij de proces- en financiële risico’s onvoldoende duidelijk onder de aandacht van zijn cliënt gebracht. Omdat verweerder niet eerder door de tuchtrechter is veroordeeld en niet is gebleken dat verweerder inhoudelijk fouten heeft gemaakt bij de behandeling van de zaak van klager, wordt volstaan met de oplegging van een waarschuwing.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een verpleegkundig specialist. Na de behandeling van klager heeft klager de verpleegkundig specialist gevraagd om zijn diagnose aan te passen. Klager verwijt de verpleegkundig specialist dat de diagnose niet volledig is aangepast. Het college overweegt dat de verpleegkundig specialist op een zorgvuldige wijze de diagnose heeft aangepast. Het is gebruikelijk om de diagnose van eerdere behandelaren in eerste instantie over te nemen. De verpleegkundig specialist is vervolgens – in samenspraak met de regiebehandelaar – tegemoet gekomen aan de wens van klager om de diagnose te heroverwegen. Dit heeft hij op zorgvuldige wijze gedaan en klager kon zich destijds hierin vinden. Klacht kennelijk ongegrond verklaard.

Klager is eigenaar van een appartement en daarmee ook lid van een VVE. Verweerder heeft opgetreden voor de VVE in een door klager tegen de VVE ingestelde procedure. Klager verwijt verweerder dat hij dat onbevoegd heeft gedaan. Volgens klager ging het om een geschil tussen hem en een andere appartementseigenaar met een meerderheidsbelang en had de VVE bij dat geschil geen (eigen) belang. Er was dus ook geen noodzaak voor verweerder om namens de VVE op te treden. Verweerder vindt dat de VVE wel degelijk een eigen belang heeft en dat hij ook bevoegd was om namens de VVE op te treden. De raad onderschrijft het standpunt van verweerder. Verweerder is naar het oordeel van de raad ook niet voorbij gegaan aan de belangen van klager. Klacht in alle onderdelen ongegrond.

Betrokkene was jarenlang de accountant van een familiebedrijf. Tussen de beide vennoten is een conflict ontstaan. Er is een verdeling van de onroerende goederen en van de aandelen in het familiebedrijf besproken. Klagers zijn van mening dat betrokkene bij deze verdeling vooral het belang van de mede-vennoot heeft gediend. Daarnaast heeft betrokkene financiële informatie over het familiebedrijf niet met klagers als bestuurder / aandeelhouder willen delen. De Accountantskamer verklaart de klacht deels gegrond, omdat betrokkene zijn rol in het conflict onvoldoende duidelijk heeft gemaakt, waardoor een bedreiging van zijn objectiviteit is ontstaan. Hij heeft die bedreiging onvoldoende onderkend en ten onrechte een maatregel daartegen achterwege gelaten. Ook had betrokkene de financiële informatie, waarop klagers als bestuurder van het familiebedrijf recht heeft, moeten verstrekken. De Accountantskamer legt aan betrokkene de maatregel van berisping op.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een psychiater. Na de behandeling van klager heeft klager de psychiater gevraagd om zijn diagnose aan te passen. Klager verwijt de psychiater dat de diagnose niet volledig is aangepast. Het college overweegt dat de psychiater op een zorgvuldige wijze de diagnose heeft aangepast. Het is gebruikelijk om de diagnose van eerdere behandelaren in eerste instantie over te nemen. De psychiater is vervolgens tegemoet gekomen aan de wens van klager om de diagnose te heroverwegen. Dit heeft zij op zorgvuldige wijze gedaan en klager kon zich destijds hierin vinden. Klacht kennelijk ongegrond verklaard.

Verweerder heeft er onvoldoende voor gezorgd dat geen misverstand zou kunnen ontstaan over zijn hoedanigheid. Hij heeft een absoluut ongeoorloofd advies gegeven om de bankrekening van een onderneming aan de vooravond van een (mogelijk) faillissement te (laten) legen en hij heeft de curator in het faillissement willen laten geloven dat een overeenkomst tot overdracht van activa van de failliet (volledig) tot stand was gekomen voordat de rechter het faillissement had uitgesproken. Verweerder - nota bene zichzelf profilerend als specialist in het insolventierecht - heeft met dit alles de kernwaarde integriteit geschonden, op een wijze die het vertrouwen in de advocatuur schendt. Schorsing voor de duur van zes weken, waarvan drie weken voorwaardelijk.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een psychiater (destijds in opleiding). De psychiater heeft klager het antipsychoticum quetiapine voorgeschreven. Klager verwijt de psychiater dat hij klager verkeerde medicatie heeft voorgeschreven waardoor hij is aangekomen en dat bovendien de dosering van de medicatie te hoog was. Het college overweegt dat er op dat moment sprake was van een schizofreniediagnose waarvoor quetiapine geïndiceerd is. Verder heeft de psychiater de effectiviteit en de bijwerkingen van de quetiapine nauwlettend gemonitord. Uit het medisch dossier blijkt niet dat er in de periode waarin de psychiater klager zag, sprake was van gewichtstoename. Dit klachtonderdeel is ongegrond. Verder overweegt het college dat de dosering van de quetiapine gebruikelijk was. Klacht kennelijk ongegrond verklaard.

Verweerder heeft opgetreden voor de ex-vrouw van klager in geschillen rondom de omgang met hun toen nog minderjarige dochter. Klager is niet ontvankelijk in de klachten die zien op de bijstand aan de ex-vrouw, gelet op de vervaltermijn. Verweerder is de dochter, toen zij meerderjarig was, gaan bijstaan in een geschil met klager over een onderhoudsbijdrage. Dit deel van de klacht is ongegrond. Bij de klacht dat de belangen van de vrouw en de dochter tegenstrijdig zijn heeft klager geen belang en de klacht is ook in zoverre niet ontvankelijk.

Raadsbeslissing. Klacht over advocaat van de wederpartij. Geen sprake van onnodig grievende opmerkingen in brief en dagvaarding. De rechtbank heeft alle door klager gestelde beweringen die verweerster heeft gedaan in het vonnis als feiten vastgesteld. Ook heeft de rechtbank geoordeeld dat klager inderdaad op onrechtmatige wijze geldbedragen aan de gezamenlijke bankrekening van zijn ouders heeft onttrokken en dat klager die bedragen moet terugstorten. Klager heeft tegen dit vonnis geen hoger beroep ingesteld en dat betekent dat de daarin genoemde feiten in rechte vaststaan. Verder heeft verweerster niet tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door klager geen vragen te stellen naar aanleiding van zijn verhaal. Verweerster behartigt in de eerste plaats de belangen van haar cliënten en zij was dan ook niet gehouden om in te gaan op klagers verhaal. Bovendien heeft klager zijn verhaal, al dan niet via zijn advocaat, bij de rechtbank kunnen doen. Klacht is ongegrond.

Raadbeslissing. Klacht over advocaat van de wederpartij. Klager is geen cliënt van verweerder is geweest en van ander feiten of omstandigheden die verweerder moesten beletten om tegen klager te gaan optreden is niet gebleken. Ongegrond.

Klacht tegen de advocaat van de wederpartij. Het verwijt is dat verweerder ongeoorloofde prijsafspraken heeft gemaakt met zijn cliënten. Klaagster is in die klacht niet-ontvankelijk.

Verzet ongegrond.

Klacht over advocaat wederpartij. Verweerder heeft tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door een e-mail aan de rechtbank te sturen zonder een kopie daarvan aan de wederpartij te sturen. Bekrachtiging beslissing raad. Waarschuwing en proceskostenveroordeling.

Klacht tegen advocaat wederpartij. Klaagster stelt dat verweerster als advocaat voor de wederpartij in een procedure tegen klaagster een aantal onjuistheden naar voren heeft gebracht. Zij wordt daarin door de raad niet gevolgd. Klacht is in al haar onderdelen ongegrond.

Betrokkene heeft in het kader van een procedure over de verdeling van pensioenrechten naar aanleiding van een echtscheiding, op verzoek van de advocaat van een van beide partijen in deze procedure een rapportage opgesteld. Het doel van deze rapportage was om in kaart te brengen of het verrichten van de ondernemingsactiviteiten van de ene echtgenoot in een eenmanszaak voorzienbaar nadelig is geweest voor de B.V. waarin de pensioenverplichting aan de andere echtgenoot was ondergebracht. De klacht is gedeeltelijk gegrond. Betrokkene heeft een eenzijdig rapport opgesteld, met aannames die op zijn minst genomen discutabel zijn, zonder inzicht te verschaffen in (de cijfermatige gevolgen van) mogelijke alternatieven. Betrokkene heeft gehandeld in strijd met de fundamentele beginselen van vakbekwaamheid en zorgvuldigheid en van objectiviteit. Aan hem wordt de maatregel van tijdelijke doorhaling van de inschrijving voor de duur van één maand opgelegd.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een bedrijfsarts, Klager verwijt de bedrijfsarts dat hij geen juiste voorstelling van zaken heeft gegeven in zijn terugkoppeling van het spreekuur; dat hij de informatievoorziening en correspondentie aan klager en zijn werkgever niet gelijktijdig naar deze partijen heeft gestuurd en dat hij een passieve houding heeft aangenomen en een onduidelijk advies heeft verstrekt. De klachtonderdelen betreffende de terugkoppeling van het spreekuur, de informatievoorziening en het gegeven advies lenen zich voor gezamenlijke behandeling. De bedrijfsarts was ten tijde van het spreekuur pas recent gestart als bedrijfsarts. Om te worden ingewerkt was hij die dag als toehoorder aanwezig bij het spreekuur van een collega bedrijfsarts. De bedrijfsarts was dus niet bij klager betrokken als behandelaar. Hij was dan ook niet verantwoordelijk voor het advies en ook niet voor de terugkoppeling daarvan en de correspondentie daarover. Alle klachtonderdelen zijn ongegrond.

klacht tegen advocaat wederpartij. Verweerster stond in een familiekwestie de ex-vrouw van klager bij als advocaat. Klager stelt dat verweerster in de procedures waarin zij de ex-vrouw van klager bijstond, ten onrechte het woord ouderverstoting heeft gebruikt en dat verweerster daarmee tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. Klager wordt daarin door de raad niet gevolgd.

Klaagster heeft € 25.000 aan het kantoor van betrokkene uitgeleend. Betrokkene heeft zich hoofdelijk verbonden tot terugbetaling van die geldlening. Klaagster stelt dat betrokkene haar vertrouwen heeft misbruikt en heeft nagelaten te waarschuwen voor de risico’s die kleven aan de overeenkomst van geldlening. Toen zij de uitgeleende som opeiste, ging betrokkene niet direct tot betaling over. In dat kader klaagt klaagster erover dat betrokkene onprofessioneel heeft gehandeld. De Accountantskamer verklaart de klacht deels niet-ontvankelijk, en deels ongegrond. Betrokkene had een voldoende aanvaardbare reden voor de niet onmiddellijke terugbetaling van de geldlening, zodat hij voldoende professioneel heeft gehandeld.

Deels gegronde klacht tegen een bedrijfsarts. Klager heeft meerdere klachten. Klager betoogt dat het bericht dat de bedrijfsarts buiten hem om aan de advocaat van zijn werkgever heeft gestuurd, informatie bevat die hij op grond van de geldende richtlijnen niet aan de werkgever had mogen verstrekken. Het college acht dit klachtonderdeel gegrond. De bedrijfsarts had, zoals hij zelf ook min of meer erkent, zich moeten onthouden van verklaringen over het gedrag van klager. Verder verwijt klager de bedrijfsarts dat zijn verslaglegging onjuist/onwaarachtig is. Volgens klager heeft de bedrijfsarts hem tijdens een consult op geen enkele wijze duidelijk gemaakt dat hij weer arbeidsgeschikt werd geacht. Het advies in de tussentijdse evaluatie moge goed door de bedrijfsarts zijn doordacht en, anders dan klager insinueert, ook goed zijn bedoeld en ‘vrijstelling van werk’ inhouden, duidelijk is dat de bedrijfsarts zijn zienswijze in het consult met klager niet goed heeft uitgelegd en / of heeft besproken. Het college acht ook deze klacht gegrond. De overige klachtonderdelen zijn ongegrond. Wat betreft de maatregel, rekent het college de bedrijfsarts in het bijzonder aan dat hij zich tegenover de advocaat van de werkgever op tendentieuze toon over klager heeft uitgelaten. Berisping.

Voorzittersbeslissing; Kennelijk ongegronde klacht over de dienstverlening van de eigen advocaat en over de kantoorgenoot die als klachtenfunctionaris de interne klacht en aansprakelijkheidstelling heeft behandeld. Hoewel namens verweerder 1 in eerste instantie abusievelijk aan de rechtbank is verzocht klaagsters zaken gevoegd te behandelen, heeft verweerder 1 dit tijdig gecorrigeerd. Van het feit dat de rechtbank daarop wel heeft besloten de zaken op dezelfde dag en door dezelfde rechter te laten behandelen, valt verweerder 1 geen verwijt te maken. Dit betreft een beslissing van de rechtbank. Ook overigens is niet gebleken dat de dienstverlening van verweerder 1 aan klaagster ondermaats is geweest. Verder is niet gebleken dat verweerder 2 in zijn hoedanigheid van klachtenfunctionaris de bij het kantoor ingediende klachten (aansprakelijkheidstelling) over verweerder 1 op een wijze heeft behandeld dat hij daarmee het vertrouwen in de advocatuur heeft geschaad. Verweerder 2 is met klaagster in gesprek gegaan, waarbij is stilgestaan bij de klachten die klaagster over verweerder 1 had en is er gekeken naar een oplossing voor die klachten. Het is verder niet aan de voorzitter een oordeel te geven over de verdere afhandeling van de civiele aansprakelijkheidstelling. Voor zover klaagster heeft verzocht het kantoor van verweerders te verplichten de in dat kader gestelde afspraken alsnog na te komen, gaat dit eveneens de spankracht van het tuchtrecht te buiten.

Klacht tegen eigen advocaat. Verweerder was op grond van artikel 509c Sv als advocaat van klager aangesteld. Nadat klager in de strafrechtelijke procedure was ontslagen van alle rechtsgevolgen heeft verweerder zonder toestemming van klager een verzoek om schadevergoeding ingediend, alsmede is hij op de mondelinge behandeling van dat verzoek verschenen. Klager stelt dat verweerder daarmee tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. Hierin wordt hij door de raad niet gevolgd. De raad is van oordeel dat verweerder voldoende heeft onderbouwd dat hij daarmee in het belang van klager heeft gehandeld.

Voorzittersbeslissing. Kennelijk niet-ontvankelijk vanwege het ontbreken van een eigen belang voor klaagster in klachtonderdeel a) en klager in klachtonderdeel b). Kennelijk ongegrond nu op grond van de stukken niet wordt onderbouwd dat verweerster bij het doen van de uitspraak (als zij deze uitspraak al zou hebben gedaan) bekend was met de onjuistheid voor klager in klachtonderdeel a) en er ten aanzien van klaagster in klachtonderdeel b) geen sprake is van een schending van gedragsregel 25.

Verzetzaak. Klaagster stelt dat de beslissing van de voorzitter is gebaseerd op onjuiste en onvolledige feiten. Klaagster wordt daarin niet gevolgd. Verzet ongegrond.

Voorzittersbeslissing: Klacht is in alle onderdelen kennelijk ongegrond. Klachtonderdelen a), b), d) en e) vallen buiten het bestek van de tuchtrechtprocedure. In klachtonderdeel c) is niet gebleken van een schending van gedragsregel 5.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een bedrijfsarts. Klager verwijt de bedrijfsarts dat hij zijn beroepsgeheim heeft geschonden door (per e-mail) medische gegevens aan de waarnemend teamleider van klager te verstrekken. Het college constateert dat uit de e-mail niet volgt dat de bedrijfsarts eerder met de werkgever van klager over diens diagnose heeft gesproken. De waarnemend teamleider schrijft immers dat hij via klager zelf op de hoogte is van de diagnose schizofrenie en vraagt aan de bedrijfsarts of dit ook bij hem bekend is. Voor zover klager met zijn klacht bedoeld heeft dat de bedrijfsarts (actief) de diagnose met de werkgever van klager zou hebben gedeeld, is de klacht dan ook ongegrond. Voor zover klager met zijn klacht bedoeld heeft dat de bedrijfsarts in zijn antwoord op de vraag van de waarnemend teamleider te veel informatie heeft gegeven, volgt het college dat niet. De reactie van de bedrijfsarts is neutraal en bevestigt de suggestie van de waarnemend teamleider niet. De bedrijfsarts heeft hiermee dan ook naar het oordeel van het college niet tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld. Klacht kennelijk ongegrond verklaard.

Verzetzaak. Klager is het niet eens met de beslissing van de voorzitter dat hij niet heeft meegedeeld welk relevant stuk in het door verweerder opgestelde beroepschrift ontbrak en dat klager onvoldoende heeft onderbouwd dat verweerder het standpunt van klager onvoldoende naar voren heeft gebracht. Klager wordt daarin niet gevolgd. Verzet ongegrond.