Zoekresultaten 7851-7900 van de 48384 resultaten

Klacht tegen advocaat wederpartij, die in verzoekschriftprocedure ex artikel 3:251 BW niet gemeld heeft dat zijn cliënt in staat van faillissement verkeerde. Anders dan de raad verklaart het hof de klacht ongegrond. De cliënt was op grond van artikel 25 lid 2 Fw bevoegd in de door klaagster aanhangig gemaakte procedure te verschijnen en verweerder mocht hem daarin ook bijstaan. Het voeren van verweer in die procedure diende het belang van de cliënt en was niet zinloos, omdat nog een niet bij voorbaat kansloze cassatieprocedure over de faillietverklaring aanhangig was. Verweerder mocht uitgaan van een meer dan theoretische mogelijkheid dat het faillissement vernietigd zou worden bij een herbeoordeling (ex nunc) door een verwijzingshof. Dat het faillissement uiteindelijk in werkelijkheid niet is vernietigd, doet hieraan niet af. Verweerder heeft de belangen van klaagster ook niet onnodig en op ontoelaatbare wijze geschaad door niet te melden dat zijn cliënt al voor het vestigen van het pandrecht failliet was verklaard. Daarbij is mede van belang dat het faillissement voor klaagster openbare informatie was en dat niet is gebleken dat klaagster er groot belang bij had om door verweerder te worden gewezen op het faillissement van de cliënt. Klaagster heeft ook niet kunnen toelichten wat zij in de procedure anders zou hebben gedaan als zij tijdens de procedure wel op het faillissement was gewezen. Voor het inhoudelijke oordeel van de rechter in deze procedure had informatie over het faillissement van de cliënt ook geen verschil gemaakt. Het gaat dus niet om informatie die aan de rechter gemeld had moeten worden omdat die wezenlijk is voor de oordeelsvorming van de rechter (HvD 5 juni 2009, Advocatenblad 20 augustus 2010).

Klacht tegen advocaat van de wederpartij in familiegeschil. Verweerster mocht vanuit het partijdig belang van haar cliënt financiële informatie van klaagster in een gelijktijdig lopende alimentatieprocedure van een andere moeder tegen haar cliënt vermelden in de stukken, ook dat in die procedure nog geen alimentatie was vastgesteld. Verweerster had het BSN nummer van klaagster beter kunnen weglaten of doorstrepen, maar daarvan treft haar geen tuchtrechtelijk verwijt. Ook overigens heeft verweerster de grenzen van de haar toekomende vrijheid als advocaat van de wederpartij niet overschreden. Ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de bijstand van de eigen advocaat kennelijk ongegrond.

Bekrachtiging beslissing raad. Klacht tegen advocaat van de wederpartij ongegrond. Verweerster had geen reden om vraagtekens te stellen bij de door haar in een procedure ingebrachte foto, waarop (ook) de minderjarige dochter van klager blijkt te staan. Het stond verweerster vrij om het medisch dossier van klager te delen met haar medisch adviseur, die een eigen beroepsgeheim heeft.

Klager heeft zich op de mogelijk laatste dag van de verzettermijn na een verstekvonnis tot verweerder gewend. De raad is gebleken dat verweerder zich tussen die intake en in de periode daarna niet ervan heeft vergewist of klager had begrepen onder welke omstandigheden verweerder alsnog verzet zou instellen en wat de risico's van de door verweerder voorgestelde aanpak waren (informeren bij de wederpartij naar de mogelijk eerdere aanvangsdatum van de verzettermijn). Dat had gezien de financiële gevolgen van het verstekvonnis voor klager wel van verweerder verwacht mogen worden. Gezien de aanwezige tijdsdruk had verweerder de opdracht niet moeten aannemen. Daarnaast heeft verweerder klager niet op deskundige wijze bijgestaan, onder meer door hoger beroep tegen het verstekvonnis in te stellen, terwijl dat niet mogelijk is. Ook heeft verweerder zijn zorgplicht voor klager verzaakt door niet in zijn belang te handelen en hem niet op de hoogte te houden van de voortgang. Ook is verweerder vaak onbereikbaar geweest voor klager. Daarnaast heeft verweerder excessief gedeclareerd. Hij heeft uren gedeclareerd voor werkzaamheden die hij niet voor klager had moeten verrichten omdat zij geen meerwaarde voor klager hadden. Na diens aansprakelijkstelling had verweerder uren moeten crediteren, ook voor niet door klager verzochte werkzaamheden, en daarover ook transparant moeten zijn. Berisping en toewijzing van artikel 48 lid 9 Aw.

Klacht van advocaat en de cliënt als wederpartij van verweerder (voormalig advocaat). Naar het oordeel van de raad heeft verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar onjuiste informatie aan de rechtbank verstrekt op het B4-formulier. Verweerder heeft niet vooraf aan klagers gevraagd om instemming met het uitstelverzoek, dus had om die reden niet het B4-formulier (eenstemmig uitstelverzoek) mogen gebruiken. Door dat wel te doen en door in strijd met de waarheid aan te geven dat het een eerste uitstelverzoek betrof en een kopie aan de wederpartij was gestuurd, heeft verweerder de rechtbank onjuist geïnformeerd. Daarnaast heeft hij de procedure op oneigenlijke gronden vertraagd ten nadele van de wederpartij en heeft voor zijn handelen nooit excuses aangeboden. Verweerder heeft de onderlinge verhouding als advocaten verstoord en het vertrouwen van de wederpartij in de advocatuur geschaad. Berisping.

Dekenbezwaar. Verweerder is door zijn handelen niet alleen tekortgeschoten in zijn zorgplicht ex artikel 46 Aw richting cliënten en wederpartijen door het structureel niet of veel te laat te reageren op aan hem gerichte correspondentie, daarnaast heeft hij de deken langdurig belemmerd in haar toezichthoudende taak (regel 29) en is hij herhaalde toezeggingen aan de deken niet nagekomen. Die opstelling van verweerder jegens de deken geeft geen blijk van respect en gevoel voor onderlinge verhoudingen en de toezichthoudende en controlerende taak van de deken. Daarnaast heeft verweerder ondanks vele aanmaningen nagelaten de financiële bijdragen voor de jaren 2020 en 2021 te voldoen. Weliswaar heeft verweerder tijdens de zitting verklaard het foutieve van zijn handelen richting de deken in te zien, maar hij heeft al met al de raad er niet van kunnen overtuigen dat sprake is van enig inzicht in het laakbare van zijn handelen. De gedane toezeggingen zijn niet alleen veel te laat gedaan, maar worden ook niet door enig handelen ondersteund. De raad komt tot het oordeel dat verweerder dusdanig ernstig verwijtbaar heeft gehandeld, dat hij, ook heeft hij zichzelf al uitgeschreven, alsnog geschrapt moet worden van het tableau.

Verweerder (voormalig advocaat) heeft geen stukken overgelegd waaruit door de raad kan worden afgeleid dat hij met klagers voldoende heeft gecommuniceerd over de financiële kant van de zaak (gedragsregel 16). Daarnaast heeft verweerder niet gehandeld zoals een behoorlijk advocaat betaamt in de zin van artikel 46 Aw doordat hij in strijd met gedragsregel 19 zekerheden - anders dan in geld - van klagers heeft gevraagd voor betaling van zijn declaraties zonder daarover overleg met de deken te hebben gevoerd. Dat de auto van klager niet daadwerkelijk op zijn naam is gezet, doet aan het laakbare van het handelen van verweerder niet af. De overige klachten, dat verweerder zijn beroepsgeheim heeft geschonden, klager op toevoegingsbasis had moeten bijstaan en op andere punten in zijn zorgplicht richting klagers is tekortgeschoten, zijn niet voldoende concreet onderbouwd. De verweten handelwijze van verweerder en de opstelling van verweerder tijdens de zitting, die geen inzicht heeft getoond in het laakbare van zijn handelen en juist het optreden van klager ter discussie stelde, is voor de raad ernstig. Omdat verweerder in zijn 19-jarige loopbaan als advocaat een blanco tuchtrechtelijk verleden heeft, heeft de raad volstaan met de maatregel van een berisping.

Klacht tegen advocaat wederpartij deels niet-ontvankelijk, deels ongegrond. Bekrachtiging beslissing raad. De klacht is gericht tegen de advocaat van klaagsters moeder. De eerste vier klachtonderdelen zien op handelen van verweerder waarover enkel zijn eigen cliënte kan klagen en daarom niet-ontvankelijk. De overige klachtonderdelen zijn ongegrond omdat niet is gebleken dat verweerder persoonlijke informatie over klaagster gebruikt zonder doel of op ontoelaatbare wijze en omdat niet is komen vast te staan dat verweerder klaagster heeft gekleineerd.

Klager heeft in zijn hoedanigheid van faillissementscurator een klacht ingediend tegen verweerder. Hij heeft verweerder verweten de kernwaarde (financiële) integriteit te hebben geschonden door oneigenlijk gebruik te maken van de rekening van zijn kantoor. Naar het oordeel van de raad heeft klager tijdig geklaagd en wordt in zoverre ontvangen in zijn klacht. Klager wordt alsnog niet-ontvankelijk verklaard door de raad om de volgende redenen. Naar het oordeel van de raad heeft klager, tegenover het gemotiveerde verweer van verweerder, onvoldoende toereikend toegelicht waarom de beklaagde gedragingen van verweerder van ruim vóór het faillissement van de failliet op 9 oktober 2019 rechtstreeks de vermogensrechtelijke belangen van de schuldeisers raken of kunnen raken. Het aan verweerder verweten handelen speelde zich af in 2017, in een jaar waarin verweerder niet als advocaat van de failliete BV is opgetreden. Uit de overgelegde correspondentie is de raad gebleken dat verweerder, binnen de grenzen van zijn beroepsgeheim, heeft geantwoord op vragen van de curator over de overboeking in 2017 door zijn cliënt van - een deel van het door klager genoemde totaalbedrag - de € 50.000,- vanuit de failliete BV naar zijn (kantoor)rekening. Verweerder heeft ook uitgelegd dat hij ter afwending van een faillissementsverzoek van zijn client dat bedrag na een minnelijke regeling daarna heeft doorbetaald aan de advocaat van de verzoeker van het faillissement van zijn cliënt. Het had naar het oordeel van de raad op de weg van klager gelegen, hetgeen ook van een professionele curator mag worden verwacht, om meer onderzoek te doen naar het in deze beklaagde handelen van verweerder alvorens hij deze klacht bij de deken had ingediend. Of verweerder in strijd met de Voda heeft gebankierd, is verder een vraag van algemeen belang waarover alleen de deken kan klagen.

Anders dan de raad is het hof van oordeel dat verweerder klagers onvoldoende heeft geïnformeerd over zijn kosten. Verweerder heeft klagers kostenramingen gestuurd. Zijn declaraties heeft hij slechts naar de rechtsbijstandsverzekeraar gestuurd. Verweerder heeft nagelaten om afschriften daarvan naar klagers te sturen. Verweerder is daarmee jegens klagers tekortgeschoten.

Raadsbeslissing. Klacht over de kwaliteit van dienstverlening, de financiële kant van de zaak en de overdracht van het dossier. Niet gebleken is dat verweerder bij aanvang van de zaken (schriftelijk) uitleg aan klaagster heeft gegeven over de aanpak van de zaken en wat zij kon verwachten. Gedurende zijn bijstand aan klaagster is verweerder op enig moment de regie kwijtgeraakt. Verder heeft verweerder nagelaten om aanvullende financiële afspraken met klaagster en de verzekeraar te maken, zowel over de fixed fees als het voorschot voor de deurwaarder, terwijl dit op zijn weg had gelegen. Het gebrek aan aanvullende afspraken heeft tot een conflict en de beëindiging van de samenwerking geleid. Verweerder had, nu hij zelf geen andere afspraken had gemaakt, zich moeten conformeren aan de overeengekomen werkwijze van de verzekeraar. Waarschuwing.

Klacht over de kwaliteit van dienstverlening. Niet gebleken is dat de juridische bijstand aan klager als zodanig inhoudelijk onder de maat was. Wel heeft verweerder klager onvoldoende (schriftelijk) geïnformeerd. Berisping.

Raadsbeslissing. Verweerder heeft gedragsregel 15 overtreden door als (kantoorgenoot van de) voormalig advocaat van LPH op te treden tegen LPH. Berisping.

Klacht over advocaat wederpartij in arbeidsrechtelijk geschil. De klacht dat verweerder een actieve rol heeft gehad bij onjuiste beschuldigingen en zich onnodig grievend heeft uitgelaten in een conclusie van antwoord is ongegrond verklaard. Verweerder mocht vertrouwen op de informatie van zijn cliënt. Bekrachtiging raad.

Raadsbeslissing. Verweerder heeft gedragsregel 15 overtreden door als voormalig advocaat van LPH op te treden tegen LPH. Verweerder heeft gedragsregel 16 overtreden omdat hij heeft geweigerd de conceptdagvaarding aan LPH te verstrekken als (materiële) partij in het geding, hetgeen ertoe heeft geleid dat een kort geding moest worden gestart tegen HCIG en de heer S. Berisping.

Klacht over eigen advocaat. Verweerder heeft gecommuniceerd aan het postadres van klager zoals afgesproken. De stukken zijn niet aangekomen volgens klager. Het hof bekrachtigt het oordeel van de raad dat klager hierin ook een eigen verantwoordelijkheid heeft en verweerder niet tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld door op eigen initiatief over te gaan op digitale communicatie. Klacht ongegrond. Bekrachtiging (verkort).

Klacht over eigen advocaat. Bepaling over overlijden klager is niet naar analogie van toepassing op klaagster in de vorm van een vof die is ontbonden. Het feit dat verweerster niet zelf heeft geverifieerd of de bewindvoerder van de wederpartij instemde met het voeren van een hoger beroepsprocedure acht het hof onder de omstandigheden van dit geval niet zodanig ernstig dat dit tuchtrechtelijk verwijtbaar is. De gegrondverklaring van het verwijt dat verweerster onvoldoende schriftelijk heeft vastgelegd dat klaagster niet de goedkopere oplossing (medewerker ziekgemeld laten blijven ipv ontslagprocedure voeren) wenste ondanks advies daartoe van verweerster, houdt het hof in stand. Het gaat hier namelijk om een essentiële afspraak met een groot financieel risico voor klaagster. Deels bekrachtiging oordeel raad. Geen matiging maatregel: waarschuwing.

Klacht tegen eigen advocaat dat hij een zaak heeft aangenomen, maar daar niets aan heeft gedaan. Bekrachtiging beslissing waarin de klacht gegrond is verklaard met oplegging van een berisping. Verweerder maakt misbruik van recht door zich te beroepen op onbevoegdheid van de Haagse deken en raad. Verweerder is er zelf verantwoordelijk voor dat hij niet meer als advocaat mocht werken door zich zonder goedkeuring van de orde Den Haag naar dat arrondissement over te schrijven. Dat maakt het feit dat verweerder zich wel als (bevoegd) advocaat is blijven presenteren aan klaagster (en andere cliënten) des te ernstiger. Verweerder heeft er in deze en eerdere tuchtrechtelijke procedures blijk van gegeven geen enkel besef te hebben van zijn verantwoordelijkheid als advocaat en ongeschikt voor de advocatuur te zijn. Uitsluitend omdat verweerder niet meer op het tableau staat ingeschreven, handhaaft het hof de door de raad opgelegde maatregel.

Raadsbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij in een familiezaak. Niet onderbouwd dat verweerder klaagster zou stalken. Verweerder heeft een e-mail naar een verkeerde domeinnaam gestuurd, maar daarmee is geen sprake van antidateren of het onder druk zetten van klaagster. Verweerder was echter op de hoogte dat klaagster werd bijgestaan door een advocaat. Verweerder heeft zich desondanks rechtstreeks tot klaagster gewend en handelde daarmee in strijd met gedragsregel 25 lid 1. Oplegging van een waarschuwing.

Kat. De dierenarts is zowel tekortgeschoten in de toepassing van de cascaderegeling als in de verslaglegging van die toepassing. Beroep gegrond, waarschuwing.

Bekrachtiging van het oordeel van de raad.

Verzet ongegrond.

Klager verwijt de notaris dat hij onvoldoende zorgvuldigheid heeft betracht bij de beoordeling van de wilsbekwaamheid van zijn moeder bij het opstellen en passeren van haar levenstestament. In lijn met de uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 16 april 2019 is klager niet-ontvankelijk verklaard in de klacht, omdat hij geen redelijk belang heeft.

Naar het oordeel van het hof is sprake van een optelsom van verwijten die raken aan de kernwaarde kwaliteit. Niet alleen heeft verweerster klager onvoldoende voorgelicht over een complexe letselschadekwestie, zij heeft ook niet voortvarend en adequaat gereageerd op de aansprakelijkstelling van klager en op het verzoek om verstrekking van dossiers. Het baart het hof verder zorgen dat verweerster in haar verweer in hoger beroep en op de zitting geen blijk heeft gegeven van inzicht in onzorgvuldigheid en onbetamelijkheid van haar handelen. Anders dan de raad acht het hof de maatregel van berisping passend bij de gegronde verwijten.

Verzet ongegrond.

Hoger beroep van klager ongegrond. Beslissing raad bekrachtigd.

Verzet ongegrond.

Klacht over advocaat wederpartij. Klaagster is gemeenteraadslid en verweerder heeft in opdracht van de gemeente een notitie opgesteld over de juridische mogelijkheden tegen haar uitlatingen in het openbaar. In twee onderdelen is klaagster niet-ontvankelijk in de klacht wegens gebrek aan rechtstreeks eigen belang. In twee andere onderdelen verklaart het hof anders dan de raad klaagster wel ontvankelijk. Zij heeft in beroep met stukken aangetoond dat zij niet eerder had kunnen klagen. De klacht is in zoverre ongegrond: verweerder heeft gehandeld binnen de vrijheid die hij als advocaat wederpartij had.

Raadsbeslissing. Klacht over de eigen advocaat. Verweerster heeft erkend de gemaakte afspraken niet voldoende te hebben vastgelegd en heeft daardoor tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld. Ook heeft zij niet alle mogelijke opties met klager besproken, terwijl zij dit wel had moeten doen. Oplegging van een waarschuwing. Klacht over berekening partneralimentatie is ongegrond.

Klacht tegen uroloog ongegrond. Bij klager heeft in 2020 een partiële nefrectomie plaatsgevonden vanwege een niertumor. Een jaar later is ter controle een CT-scan van de borstkas en de buik van klager gemaakt. In het verslag van de radioloog stond dat er geen aanwijzingen waren voor een recidief of uitzaaiingen; wel werd een vergrote prostaat, uitpuilend in de blaas vastgesteld. De uroloog heeft de uitslag met klager besproken. Hij heeft de vergrote prostaat niet gemeld omdat klager geen klachten had. Elf maanden later bleek klager uitgezaaide prostaatkanker te hebben. Klager verwijt de uroloog dat hij hem niet op de hoogte heeft gebracht van de bevinding van de radioloog. Als de uroloog dat wel had gedaan dan had klager actie kunnen ondernemen en had de prostaattumor in een veel eerder stadium ontdekt kunnen worden. De uroloog heeft het klaagschrift gemotiveerd betwist. Het college oordeelt dat de uroloog niet tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld.

KNO-arts. Klager verwijt de KNO-arts dat hij zijn overleden vrouw (patiënte) onvoldoende aandacht heeft gegeven en niet serieus heeft genomen (a) en patiënte een ‘hypochonder’ heeft genoemd (b).College: Uit dossier blijkt dat de KNO-arts onderzoeken heeft laten doen. Hij heeft de onderzoeken laten verrichten die passend waren bij de klachten van de patiënte. Ongegrond. De KNO-arts stelt patiënte geen hypochonder te hebben genoemd. Voor het college niet vast te stellen wat er is gezegd. Ongegrond.

Beslissing op verzet. Klager beklaagt zich onder meer over de vastgestelde beslagvrije voet. Deze (tuchtrecht) procedure leent zich niet voor het vaststellen van een beslagvrije voet. Een oordeel daarover is voorbehouden aan de civiele rechter. De kamer is het met de beslissing van de voorzitter eens en het verzet dient dan ook ongegrond te worden verklaard.

Klacht tegen internist kennelijk ongegrond. De klacht is ingediend door een nabestaande van een patiënt. Klaagster is niet tevreden over de behandeling die haar moeder heeft gekregen en de communicatie tijdens de ziekenhuisopname. Klaagster verwijt de internist zij haar niet goed geïnformeerd heeft over de behandeling, het medisch dossier onjuistheden bevat en er onvoldoende naar patiënt en naar klaagster is geluisterd. De internist was afgezien van één dagdienst, waarop een familiegesprek heeft plaatsgevonden, niet betrokken bij de behandeling van patiënt. Het college oordeelt dat de internist niet tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld.

Beslissing op verzoek ex artikel 60ab Advocatenwet. Het verzoek is afgewezen. Hoewel de raad de zorgen van de deken over verweersters geschiktheid voor de advocatuur deelt, is het de raad onvoldoende gebleken van omstandigheden die maken dat onmiddellijk ingrijpen noodzakelijk is en de gewone tuchtprocedure bij de raad (en eventueel hoger beroep bij het Hof van Discipline) niet afgewacht kan worden. Verweerster heeft als gevolg van de voortijdige beëindiging van de stage momenteel geen praktijk en staat derhalve ook geen cliënten bij. Wel liggen er een arbeidsovereenkomst tussen verweerster en een nieuw kantoor die bepaalt dat verweerster per 1 september 2023 als advocaat-stagiaire in dienst treedt bij dat kantoor, en een verzoek van verweerster en haar beoogd patroon tot het opnieuw goedkeuren van de stage en patroon, maar op dit verzoek moet de raad van de orde nog beslissen. Voor de stelling van de deken dat in die aanvraag slechts de geschiktheid van de patroon wordt getoetst en dus dat ondanks dat nog moet worden beslist op die nieuwe aanvraag, het 60ab-verzoek urgent blijft, vindt de raad onvoldoende steun in de Voda.

Klacht (gedeeltelijk) gegrond. Maatregel: waarschuwing. Vast is komen te staan dat de gerechtsdeurwaarder tweemaal een exploot heeft betekend aan het geheime c.q. afgeschermde (voormalig) woonadres. In een uitspraak van de kamer van 6 mei 2022 (ECLI:NL:TGDKG:2022:99) is reeds geoordeeld dat een bewindvoerder belang heeft bij het geheimhouden van zijn (adres)gegevens. Hetzelfde geldt voor een afgeschermd zaakadres. De gerechtsdeurwaarder mag in beginsel afgaan op de in de systemen opgenomen adresgegevens, maar dient, indien sprake is van een afgeschermd zaakadres, het te respecteren belang van klager in zijn functie van bewindvoerder om zijn gegevens afgeschermd te houden, te eerbiedigen.

klacht dat cardioloog geen goede diagnose heeft gesteld, waardoor klagers echtgenote is komen te overlijden. Tijdens de obductie zijn er zaken naar boven gekomen die volgens klager niet gemist hadden mogen worden. Het college oordeelt dat de cardioloog voldoende onderzoek heeft gedaan naar de hartklachten van patiënte. Zo is er een echo van het hart gemaakt, er heeft CT-onderzoek plaats gevonden (CT coronairen) en ook een hartkatheterisatie. Er werden geen voor hartklachten relevante afwijkingen aangetroffen waarop de cardioloog had moeten behandelen. Dit komt overeen met de bevindingen bij de obductie. Dat uit het obductierapport blijkt dat sprake blijkt te zijn geweest van een vergroot hart, maakt het voorgaande niet anders. Van een onjuiste diagnose of het missen van aandoeningen is niet gebleken. Klacht kennelijk ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over eigen advocaat kennelijk ongegrond. Gedragsregel 14 lid 2. Het stond de advocaat vrij om zich aan de zaak van klager te onttrekken.

Klacht (gedeeltelijk) gegrond. Maatregel: berisping. Naast dat de coördinerend deurwaarder verantwoordelijk is voor de inning en verdeling, heeft hij tevens te fungeren als ‘één duidelijk aanspreekpunt voor schuldenaar als het gaat om de hoogte van zijn beslagvrije voet’. Als blijkt dat er iets verkeerd is gegaan met de vaststelling van die beslagvrije voet en daarmee de verdeling van gelden, is het eerst aan de gerechtsdeurwaarder om (zich in te zetten) de gelden terug te halen bij de collega-gerechtsdeurwaarder.*****UITSPRAAK IN HOGER BEROEP. Datum: 16 april 2024, ECLI:NL:GHAMS:2024:890 [Het hof:- vernietigt de bestreden beslissing;en, opnieuw beslissende:- verklaart de klacht in al haar onderdelen ongegrond.]*****

Huisarts. Klager verwijt de huisarts dat hij zijn overleden vrouw (patiënte) onvoldoende aandacht heeft gegeven en niet serieus heeft genomen (a) en niet heeft ingegrepen en zelf niet is gekomen met het voorstel een andere arts te raadplegen (b). Na onderzoek bleek dat patiënte een tumor in haar keel had.College: de huisarts heeft vele (uitvoerige) gesprekken gevoerd met patiënte en waar nodig actie ondernomen. Ongegrond.De huisarts heeft patiënte verwezen in verband met de slikklachten. Ook fysiotherapie, logopedie en psychologische hulp zijn besproken en ingezet. Na sterke toename klachten verwijzing naar een UMC. Niet gebleken dat de huisarts niet heeft ingegrepen of nog naar andere artsen had moeten verwijzen.

Voorzittersbeslissing. Klacht ten aanzien van één klager deels niet-ontvankelijk wegens het ontbreken van een eigen, rechtstreeks belang bij dat klachtonderdeel. Klacht voor het overige kennelijk ongegrond. Tegenover de gemotiveerde betwisting door de advocaat hebben klagers niet aannemelijk gemaakt dat de advocaat is tekortgeschoten in zijn dienstverlening aan klagers.

Opvolgend advocaat beschikte al over dossier Het klachtonderdeel ziet op de toezending van het dossier aan de opvolgend advocaat. Het is vast komen te staan dat de opvolgend advocaat beschikte over het strafdossier en dat verweerder dit om die reden niet heeft doorgezonden. Klager was voorts in de gelegenheid om de ordners met correspondentie mee te nemen maar heeft daarvan af gezien. Bovendien beschikte hij zelf over de originelen van de correspondentie, zodat niet kan worden ingezien op welke wijze hij enig nadeel heeft ondervonden doordat verweerder die ordners niet heeft doorgezonden. Verweerder valt in deze omstandigheden geen verwijt te maken van het niet toezenden van de dossiers.

Beslissing op verzet. Klager beklaagt zich erover dat de gerechtsdeurwaarders zijn huis zijn binnengevallen, waardeloze spullen hebben meegenomen die alleen voor klager van waarde zijn en hebben zij zich denigrerend uitgelaten richting klager. Bovendien rust er pandrecht op de spullen dus moeten ze worden geretourneerd. Het onderzoek in verzet heeft naar het oordeel van de kamer niet geleid tot vaststelling van andere feiten dan wel tot andere beschouwingen en gevolgtrekkingen dan die vervat in de beslissing van de voorzitter. Verzet ongegrond.

KNO-arts. Klager verwijt de KNO-arts dat hij zijn overleden vrouw (patiënte) onvoldoende aandacht heeft gegeven en niet serieus heeft genomen (a) en de familie heeft gebeld om de familie te condoleren, terwijl de patiënte niet overleden was (b).College: de KNO-arts zag patiënte zonder dat zij op het spreekuur was ingepland. Zij heeft (zonder verwijsbrief) het dossier bestudeerd en patiënte onderzocht. Zij heeft de onderzoeken verricht die aangewezen waren. Ongegrond. De door de KNO-arts gebezigde uitdrukking “mijn oprechte deelneming” is wellicht een ongelukkige woordkeuze, maar niet tuchtrechtelijk verwijtbaar. Ongegrond.

Beslissing op verzet. Klager beklaagt zich er - samengevat en voor zover van belang- over dat de gerechtsdeurwaarder een vordering bij hem wil innen. Gebleken is dat klager zich eerder heeft beklaagd over hetzelfde feitencomplex. Deze omstandigheid maakt dat klager deze klacht niet opnieuw aan de kamer kan voorleggen.

Voorzittersbeslissing. Klachten over schending van privacy en het beïnvloeden van getuigen niet-ontvankelijk. Overige klachten over schending van de vrijheid van godsdienst, de geheimhoudingsplicht en diverse strafrechtelijke verwijten kennelijk ongegrond.

Verzet ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij. Kennelijk ongegrond. Verweerster heeft brieven gestuurd aan klagers broers en schoonzus, omdat hun betrokkenheid in de kwestie is gebleken. Dat stond haar vrij.

Klaagster verwijt de huisarts dat hij zich bij onderzoeken seksueel grensoverschrijdend heeft gedragen en dat hij handelingen jegens haar heeft verricht in een periode waarin hij onvoorwaardelijk was geschorst. De klacht is ongegrond. Het college kan niet vaststellen dat de huisarts zich seksueel grensoverschrijdend heeft gedragen en ook niet dat de huisarts tijdens de schorsing handelingen heeft verricht jegens klaagster.

Voorzittersbeslissing. Klacht over uitlating van advocaat in een tv-programma kennelijk niet‑ontvankelijk omdat klager niet rechtstreeks in zijn eigen belang is getroffen.