ECLI:NL:TGZRAMS:2026:122 Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg Amsterdam A2025/8691

ECLI:	ECLI:NL:TGZRAMS:2026:122
Datum uitspraak:	26-05-2026
Datum publicatie:	26-05-2026
Zaaknummer(s):	A2025/8691
Onderwerp:	Geen of onvoldoende zorg
Beslissingen:	Niet-ontvankelijk Ongegrond, kennelijk ongegrond
Inhoudsindicatie:	Klaagster is deels kennelijk niet-ontvankelijk in de klacht en de klacht is voor het overige kennelijk ongegrond. Klaagster vindt dat de behandelend psychiater van haar ex-partner door ernstig en herhaaldelijk onprofessioneel handelen haar veiligheid en welzijn en dat van haar 6-jarige dochter in gevaar heeft gebracht. Voor zover klaagster klaagt over handelingen in het kader van de behandeling van haar ex-partner, is zij niet-ontvankelijk. In de klachtonderdelen over het handelen van de psychiater jegens klaagster als naaste, is zij wel ontvankelijk. Die klachtonderdelen verklaart het college kennelijk ongegrond.Zie ook: A2025/8994 (verweerder in hoedanigheid van psychotherapeut).

A2025/8691

REGIONAAL TUCHTCOLLEGE VOOR DE GEZONDHEIDSZORG AMSTERDAM

Beslissing in raadkamer van 26 mei 2026 op de klacht van:

A,
wonende in B, klaagster,

tegen

C,
psychiater,
werkzaam in B,
verweerder, hierna ook: de psychiater, gemachtigde: mr. E.A. Kadijk, werkzaam te Utrecht.

1. Waar gaat de zaak over?
1.1   Klaagster heeft een klacht ingediend tegen de behandelend psychiater van haar ex-partner 
(hierna: patiënt). Zij meent dat de psychiater door ernstig en herhaaldelijk onprofessioneel 
handelen haar veiligheid en welzijn en dat van haar 6-jarige dochter in gevaar heeft gebracht.

1.2   Het college komt tot het oordeel dat klaagster deels kennelijk niet-ontvankelijk is en dat de 
klacht voor het overige kennelijk ongegrond is. ‘Kennelijk’ betekent dat het niet nodig is om nog 
vragen aan de partijen te stellen en dat duidelijk is dat de klacht niet gegrond kan worden 
verklaard. Hierna vermeldt het college eerst hoe de procedure is verlopen. Daarna licht het college 
de beslissing toe.

2. De procedure
2.1  Het college heeft de volgende stukken ontvangen:
-  het klaagschrift met de bijlagen, ontvangen op 1 juli 2025;
-  het verweerschrift met de bijlagen;
-  het proces-verbaal van het mondelinge vooronderzoek, met als bijlage de pleitnota van klaagster 
en aanvullende stukken, gehouden op 10 december 2025;
-  de brief van de gemachtigde van de psychiater van 12 januari 2026, binnengekomen op 13 januari 
2026, met als bijlage WhatsAppverkeer tussen de psychiater en klaagster.

2.2  Het college heeft de klacht in raadkamer behandeld. Dit betekent dat het college de
zaak beoordeeld heeft op basis van de stukken, zonder dat de partijen daarbij aanwezig waren.

3. Wat is er gebeurd?
3.1   Patiënt is in 2022 bij de psychiater onder behandeling gekomen. Klaagster en patiënt hadden 
voor november dat jaar een camperreis naar D gepland, waarbij zij hun minderjarige dochter zouden 
meenemen. Ondanks hun relatieproblemen besloten zij de reis te laten doorgaan. De psychiater heeft 
in verband hiermee drie systeemgesprekken met hen gevoerd en daarin onder meer de onderliggende 
patronen binnen hun huwelijk besproken en hen praktische adviezen gegeven voor het hanteren van 
eventueel oplopende spanningen. In verband met spanningen hebben klaagster en patiënt tijdens de 
reis een aantal maal contact met de psychiater gezocht.

3.2   Na terugkeer van de reis, eind januari 2023, heeft de psychiater de behandeling van patiënt 
weer vervolgd. In april 2023 vertelde patiënt dat klaagster het huwelijk wilde beëindigen en dat er 
een conflict was ontstaan over de omgangsregeling met hun dochter. Op verzoek van patiënt heeft de 
psychiater op 14 mei 2023 schriftelijk informatie aan diens advocaat verstrekt. In juni 2023 heeft 
de psychiater op verzoek van Veilig Thuis informatie verstrekt over de behandeling van patiënt en 
deels over klaagster.

3.3   De Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad) heeft naar aanleiding van beschuldigingen 
van klaagster over patiënt een onderzoek ingesteld en de psychiater op 14 april 2025 om informatie 
verzocht, waaraan de psychiater op 25 april 2025 voldeed. Klaagster heeft op 12 juni 2025 contact 
met de psychiater opgenomen. Zij had zijn informatie aan de Raad gezien en kon zich daarin niet 
vinden. De psychiater heeft diezelfde dag een gecorrigeerde versie van zijn brief, onder intrekking 
van zijn eerdere brief, aan de Raad gestuurd.

4. De klacht en de reactie van de psychiater
4.1  Klaagster verwijt de psychiater dat hij:
a) niet zorgvuldig, objectief en onafhankelijk verklaringen heeft opgesteld die in gerechtelijke 
procedures worden gebruikt;
b) heeft gehandeld zonder professionele distantie, dit is ten koste gegaan van de veiligheid van de 
dochter van klaagster en de veiligheid van haarzelf
c) diagnostische beoordelingen (borderline, narcistische persoonlijkheidsstoornis) van andere 
erkende instellingen (E) heeft ondermijnd;
d) de veiligheid van de dochter van klaagster en van klaagster niet heeft gewaarborgd, dit ondanks 
directe signalen van onveiligheid.

4.2   De psychiater heeft het college verzocht klaagster niet-ontvankelijk te verklaren en de 
klacht dus niet inhoudelijk te behandelen. Voor het geval het college de klacht wel inhoudelijk 
gaat beoordelen, heeft de psychiater het college verzocht de klacht ongegrond te verklaren.

4.3  Het college gaat hierna verder in op de standpunten van partijen.

5. De overwegingen van het college

Ontvankelijkheid
5.1   De psychiater heeft naar voren gebracht dat klaagster niet-ontvankelijk is in de klacht, 
omdat er geen behandelrelatie bestond tussen de psychiater en klaagster. Het college komt tot het 
oordeel dat klaagster in de klachtonderdelen b en c kennelijk niet-ontvankelijk is. In de overige 
klachtonderdelen is zij wel ontvankelijk.

5.2   De psychiater is op grond van artikel 47 eerste lid 1 aanhef en onder a van de Wet op de 
beroepen in de individuele gezondheidszorg (Wet BIG) onderworpen aan tuchtrechtspraak ten aanzien 
van enig handelen in strijd met de zorg die hij in zijn hoedanigheid van beroepsbeoefenaar behoort 
te betrachten ten opzichte van:
1° degene, met betrekking tot wiens gezondheidstoestand hij bijstand verleent of zijn bijstand is ingeroepen;
2° (…)
3° de naaste betrekkingen van de onder 1° en 2° bedoelde personen.

5.3   Ten tijde van de verweten gedragingen was klaagster als de partner van patiënt een naaste 
betrekking. De klachtonderdelen b en c hebben beide betrekking op handelingen in het kader van de 
medische behandeling van patiënt en niet op handelen jegens klaagster als naaste betrekking. Ten 
aanzien van die klachtonderdelen kan klaagster daarom niet worden ontvangen in haar klacht.

5.4   De klachtonderdelen a en d hebben betrekking op het handelen van de psychiater jegens 
klaagster als naaste. Zij is in die klachtonderdelen ontvankelijk.

5.5  Het college zal de klachtonderdelen a en d daarom verder inhoudelijk bespreken.

Welke criteria gelden bij de beoordeling van de overige klachtonderdelen?
5.6   De vraag is of de psychiater de zorg heeft verleend die van hem verwacht mocht worden. De 
norm daarvoor is een redelijk bekwame en redelijk handelende psychiater. Bij de beoordeling wordt 
rekening gehouden met de voor de psychiater geldende beroepsnormen en andere professionele 
standaarden. Dat een zorgverlener beter anders had kunnen handelen is niet altijd genoeg voor een 
tuchtrechtelijk verwijt.

5.7  Het college oordeelt dat de psychiater niet tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld.

Klachtonderdeel a: niet zorgvuldig, niet objectief en niet onafhankelijk opstellen van verklaringen 
die gebruikt worden in gerechtelijke procedures

5.8   Dit klachtonderdeel ziet op de verklaringen die de psychiater heeft opgesteld voor de 
advocaat van patiënt, Veilig Thuis en de eerste en herstelde brief aan de Raad.

5.9   In de eerste brief aan de Raad heeft de psychiater uitspraken gedaan die als niet volledig 
zakelijk kunnen worden aangemerkt. Na de reactie van klaagster daarop heeft de psychiater deze 
brief direct ingetrokken en een herstelde brief ervoor in de plaats gesteld, waarin deze uitspraken 
zorgvuldig zijn verwijderd. Het college is, gelet op deze gang van zaken, van oordeel dat hem van 
de eerste brief geen tuchtrechtelijk verwijt te maken is.

5.10  Uit de aan het college beschikbaar gestelde informatie blijkt voor het overige niet dat de 
verklaringen van de psychiater onjuist of onzorgvuldig zijn.
Dit klachtonderdeel is ongegrond.

Klachtonderdeel d: het niet waarborgen van de veiligheid van klaagster en haar dochter
5.11  Voor zover klaagster hiermee doelt op de veiligheid in zijn algemeenheid en angst voor 
patiënt, merkt het college op dat niet duidelijk is geworden hoe het medisch handelen van de 
psychiater van invloed is geweest op het gevoel van onveiligheid. Voor zover het klachtonderdeel 
specifiek ziet op een onveilig gevoel tijdens de vakantiereis in D, merkt het college het volgende 
op. Uit de overgelegde berichten blijkt dat de psychiater zich heeft ingespannen om escalaties te 
voorkomen. Dit heeft hij gedaan door daaraan voorafgaand gesprekken met hen te hebben over 
onderliggende patronen in de relatie en hen praktische adviezen te geven over het omgaan met 
onverwacht oplopende spanningen. Ook tijdens de betreffende reis is hij voor hen beschikbaar 
geweest en heeft hij ondersteuning via videobellen aangeboden. Niet is gebleken dat hij 
onzorgvuldig of onprofessioneel heeft gehandeld. Dit klachtonderdeel is ongegrond.

Slotsom
5.12  Uit de overwegingen hiervoor volgt dat klaagster niet-ontvankelijk is in de klachtonderdelen 
b en c en dat klachtonderdelen a en d ongegrond zijn.

6. De beslissing

Het college:
-  verklaart klaagster kennelijk niet-ontvankelijk wat betreft klachtonderdelen b en c;
-  verklaart de klacht voor het overige kennelijk ongegrond.

Deze beslissing is gegeven op 26 mei 2026 door J.F. Aalders, voorzitter, H.J. de Boer en H.J.
Kolthof, leden-beroepsgenoten, bijgestaan door Y.M.C. Bouman, secretaris.