Print
Download PDFECLI:NL:TGZRZWO:2021:30 Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg Zwolle 051/2020
| ECLI: | ECLI:NL:TGZRZWO:2021:30 |
|---|---|
| Datum uitspraak: | 05-03-2021 |
| Datum publicatie: | 05-03-2021 |
| Zaaknummer(s): | 051/2020 |
| Onderwerp: | Onjuiste behandeling/verkeerde diagnose |
| Beslissingen: | Ongegrond/afwijzing |
| Inhoudsindicatie: | · klacht tegen internist-oncoloog. Patiënt wordt behandeld voor urotheelcelcarcinoom. Onverwacht snel recidief met agressief verloop. Patiënt overlijdt. Klaagster, partner van patiënt, klaagt onder andere erover dat beklaagde zich diverse keren heeft versproken en geen eerlijke informatie heeft verstrekt. Beklaagde heeft over long- en leverkanker gesproken en later over long- en huidkanker. Bovendien heeft hij gezegd dat er geen uitzaaiingen waren terwijl later sprake was van onrustige cellen in de bekkenbodem. Patiënt en klaagster zouden onjuist zijn voorgelicht en aan het lijntje zijn gehouden. Het college overweegt dat beklaagde aannemelijk heeft gemaakt dat hij bij het geven van uitleg over studies waar patiënt aan mee kon doen over andere kankersoorten heeft gesproken en heeft aangegeven dat voor urinewegkanker mogelijk geleerd kan worden van de behandeling van andere kankersoorten. Uitzaaiingen zijn bij patiënt blijkens het medisch dossier niet gevonden, wel was sprake van een recidief. Ook ‘onrustige cellen in het bekkenbodem’ zijn niet gevonden. Van onjuiste voorlichting of aan het lijntje houden is niet gebleken. Beklaagde heeft niet kunnen voorzien dat er zo snel een agressief recidief zou ontstaan. Dat beklaagde patiënt en klaagster in de waan hebben gelaten dat er hoop was op volledige genezing blijkt niet uit het dossier. Klaagster wilde na het overlijden van patiënt aanvankelijk haar op schrift gestelde beleving aan de artsen voorleggen zonder dat dezen daarop mochten reageren. Na overleg heeft het ziekenhuis aangeboden dat klaagster eerst met beklaagde en een uroloog zou spreken. Klaagster heeft toen aangegeven dat zij dat niet wilde. Klacht ongegrond. |
REGIONAAL TUCHTCOLLEGE TE ZWOLLE
Beslissing d.d. 5 maart 2021 naar aanleiding van de op 20 april 2020 bij het Regionaal Tuchtcollege te Zwolle ingekomen klacht van
A , wonende te B,
k l a a g s t e r
-tegen-
C , internist-oncoloog, (destijds) werkzaam te G,
bijgestaan door H en I, verbonden als gezondheidsrechtjuristen aan het J te G,
b e k l a a g d e
1. HET VERLOOP VAN DE PROCEDURE
Het verloop van de procedure blijkt uit het volgende:
- het klaagschrift met de bijlagen;
- het aanvullende klaagschrift;
- het verweerschrift met de bijlagen;
- de repliek met de bijlagen;
- de dupliek.
Partijen hebben geen gebruik gemaakt van de hun geboden mogelijkheid om te worden gehoord in het kader van het vooronderzoek.
De zaak is behandeld ter openbare zitting van 29 januari 2021, waar partijen zijn verschenen, beklaagde vergezeld van zijn gemachtigden.
Klaagster heeft in verband met de onderliggende feiten een viertal klachten ingediend. De zaken zijn gelijktijdig, niet gevoegd, ter zitting behandeld. De zaaknummers van de klachten zijn 051, 052, 053 en 054/2020. In de zaken is op dezelfde datum uitspraak gedaan.
2. DE FEITEN
Op grond van de stukken (waaronder delen van het medisch dossier) en het verhandelde ter zitting dient, voor zover van belang voor de beoordeling van de klacht, van het volgende te worden uitgegaan.
De klacht betreft de behandeling van K, geboren in 1966 en overleden op 17 september 2018 (hierna: patiënt). De klacht is ingediend door de partner van patiënt. De klachten gaan over de behandeling door de urologen D en F en de internist-oncologen E en beklaagde.
Patiënt werd via zijn huisarts verwezen naar de afdeling Urologie van het J te G in verband met bloed bij de urine (pijnloze macroscopische hematurie). In de voorgeschiedenis is een a-functionele linkernier na pyelumplastiek vermeld.
Op 22 augustus 2017 heeft uroloog L patiënt gezien. De urethrocystoscopie liet een gaaf blaasslijmvlies zien zonder aanwijzingen voor een ruimte innemend proces, beide ureterostia waren orthotoop, met de vraag ‘komt uit linker een fragment necrose/stolsel?’ Uit de urinecytologie volgde: ‘deels sterk atypische cellen met planocellulair aspect, verdacht voor hooggradig urotheelcelcarcinoom met squameuze differentiatie’. Uit het beeldvormend onderzoek werd geconcludeerd:
“1. Reeds bekende forse hydronefrose links, nauwelijks meer niercortex aanwezig. Verwijde ureter links. Verdenking urotheelcelcarcinoom distale ureter links. D.d. reactief / littekenweefsel. Met ter hoogte van obturatoriusloge een klier van 9 mm.
2. Normaal aspect van de rechternier en hogere urinewegen rechts.
3. Geen aanwijzingen voor eventueel afstandsmetastasen. ”
Als conclusie werd getrokken dat er sprake was van: “Macroscopische haematurie met afwijking distale ureter verdacht voor urotheelcarcinoom.”
Het beleid werd uitgezet: “Op lijst voor semirigide URS van ureter links met biopsie”
Op 15 september 2017 werd patiënt geopereerd door uroloog D. Er werd een diagnostische ureterorenoscopie van de ureter links verricht alsmede een trans-urethrale-resectie van de blaas. In het operatieverslag is onder meer vermeld:
“Inspectie blaas:uit ostium links een flard tumor weefsel resectie van de afwijking tpv:ostium links Einde van de operatie is de resectie; niet radicaal, rest tumor zichtbaar
Inbrengen TUK CH 18 zonder spoel. Geen chemotherapie spoeling post-op”
Op 10 oktober 2017 heeft uroloog D patiënt gezien om de pathologie-uitslagen te bespreken. In het verslag is opgetekend:
“ Aanvullend onderzoek
Pathologie uitslagen :
15-9-2017: CONCLUSIE TURT ureter ostium links: erg verknepen urotheliale laesie die wij niet goed kunnen stagieren of graderen. In andere stukjes urotheel met onderliggend stroma zonder afwijkingen.GX pTX
tumor werkgroep (MDO [Multi Disciplinair Overleg, RTG] )
Advies/Beleid :
- Op basis van beeldvorming nefro uretertectomie bij afunctionele nier.
Anamnese:
Uitslag verteld. Dus geen bewezen uretertumor maar wel restafwijking in de ureter bij een niet functtionerende nier. Advies is dus nefro-ureterectomie.
laparoscopische nefro-urerectomie. Patiënt is geïnformeerd over de aandoening, ingreep (laparoscopische en een onderbuiksincisie) en beoogd effect, complicaties (per/post operatieve bloeding, infectie, urine lekkage en lange termijn nierfunctie stoornissen, en in zijn geval mogelijke conversie bij een groot litteken na pyelumplastiek), alternatieven (niets doen) Behandeling zal onder supervisie van, of uitgevoerd worden door team oncologische/minimaal invasieve urologie. Patiënt heeft daarnaast informatie gekregen in de vorm van folders/digitale informatie. Patiënt heeft bovenstaande begrepen en gaat akkoord met ingreep.
Conclusie:
Afwijking linker ureter/ostium.”
De nefro-ureterectomie links (met blaascuff) is in samenwerking met uroloog D verricht op 1 december 2017. Er werd op 6 december 2017 een cystogram verricht (er was geen sprake van lekkage). Op die dag werd patiënt, na een eenmalige chemotherapie blaasspoeling, ontslagen uit het ziekenhuis.
Op 1 december 2017 is materiaal ingestuurd voor pathologisch onderzoek. Op
13 december 2017 is een verslag opgemaakt inhoudende, voor zover thans relevant voor de klacht:
“Aard materiaal nier
Verkrijgingswijze resectie
Klinische gegevens verdenking op uretertumor links bij een afunctionele nier, status na pyelumplastiek, waarvoor nefrouterectomie links
Vraagstelling uretertumor?T?G?R?
Inzending I hilaire klier links
Inzending II verdenking lymeklier thv iliacale vaatkruising links
Inzending III ostium
Inzending IV nier li
IV Nefro-uretectomie links, urotheelcelcarinoom met squameuze metaplasie, differentiatiegraad (WHO 2004). hooggradig
Lokalisatie tumor. distale ureter; max 4,0 cm;
invasiediepte doorgroei door de muscularis in het vet of bindweefsel rond de ureter
Snijvlaken hilusvaten vrij, circumferentieel snijvlak van de ureter niet vrij
Regionale lymfeklieren. 3 waarvan met metastasen. 0
TNM classificatie (7e editie). pT3NO.
I. hilaire klier links. geen maligniteit
II. lymfeklier thv iliacale vaatkruising links. geen maligniteit
III ostium gefragmenteerd materiaal met focaal losliggend epitheel met plaveiselceldifferentiatie, mogelijk tumor, zonder weefselverband
Aanvulling d d. 13-12-2017 nav MDO het distale ureterresectievlak is vrij ( zie bespreking in microscopie)”
Op 13 december 2017 heeft uroloog D patiënt gezien om de uitslag van het pathologisch onderzoek te bespreken. Er bleek sprake van een urotheelcelcarcinoom met squameuze metaplasie, differentiatiegraad (WHO 2004): hooggradig. Er was sprake van doorgroei door de muscularis in het vet of bindweefsel rond de ureter.
In eerste instantie is beoordeeld dat het circumferentiele snijvlak van de ureter “niet-vrij” was. Na bespreking in de tumorwerkgroep werd ook dit snijvlak als vrij beoordeeld. Er waren geen metastasen in de drie lymfeklieren die waren verwijderd. De TNM-classificatie was: “pT3N0”. Er werd een controleafspraak afgesproken na drie maanden met een voorafgaande urethrocystoscopie.
Op 27 december 2017 is patiënt op de spoedpolikliniek op verzoek van de huisarts gezien door een uroloog in opleiding. Uroloog D was afwezig in verband met vakantie. Onder de waarschijnlijkheidsdiagnose epididymitis werd er empirisch gestart met Ciproxin voor veertien dagen. Er werd een telefonisch consult afgesproken voor 29 december 2017.
Op 29 december 2017 vond het telefonisch consult met een uroloog in opleiding plaats. De klachten waren verminderd. De antibioticakuur zou worden afgemaakt tot 10 januari 2018, de controleafspraak die was gemaakt voor drie maanden na de ingreep zou blijven staan en patiënt werd geadviseerd eerder te bellen bij klachten.
Op 7 maart 2018 werd uroloog D gebeld door de huisarts van patiënt dat het niet goed ging. De huisarts meldde dat de patiënt sinds de operatie klachten hield van malaise. Daarnaast meldde de huisarts dat de antibiotica niet werkten en dat patiënt klachten van de blaas (dysurie++) had. Een verpleegkundig specialist nam contact op met patiënt en een afspraak werd gemaakt voor 14 maart 2018 voor het verrichten van een inloop CT-scan en cito laboratoriumonderzoek, naast de afspraak van de cystoscopie die al gepland stond voor die dag.
Op 14 maart 2018 zag uroloog D patiënt. Op de CT-scan was een groot recidief zichtbaar op de uretero-vesicale overgang links met een afmeting van 44 x 43 mm en met het beeld van ingroei in de urineblaas. De ingroei was ook bij de cystoscopie zichtbaar. Patiënt werd daarop doorverwezen naar de afdeling Medische Oncologie voor overname van de behandeling.
Op 21 maart 2018 werd patiënt voor het eerst gezien op de afdeling Medische Oncologie door beklaagde. Met patiënt en klaagster werd uitgebreid gesproken over verschillende opties in dit stadium. De standaard eerstelijnsbehandeling is gemcitabine en cisplatine. Ook is gesproken over de mogelijkheid van deelname aan een trial, te weten de Keynote-361 studie. Ook werd met patiënt gesproken over de CPCT-02 studie. Na het gesprek heeft patiënt aangegeven mee te willen doen met de Keynote-361 studie en gaf toestemming voor deelname aan de CPCT-02 studie. In het kader van de CPCT-02 studie heeft patiënt op 5 april 2018 een CT-geleide punctie voor het verkrijgen van weefselbiopten ondergaan.
Op 9 april 2018 werd patiënt akkoord bevonden voor deelname aan de Keynote-361 studie. Patiënt werd, na loting, in de studiearm monotherapie chemotherapie (gemcitabine en cisplatine) ingedeeld. Op 10 april 2018 startte patiënt met zijn chemokuren op de afdeling Medische Oncologie.
Op 17 april 2018 werd patiënt gezien door internist-oncoloog E. Het liggen ’s nachts ging moeilijk en patiënt klaagde over pijnlijk plassen ’s nachts. Internist-oncoloog E schakelde het palliatief team in voor de pijnklachten en begeleiding. Hiervan maakte E navolgende aantekening:
“Beleid; akkoord gemcitabine
2. consult palliatief team (partner werkt in de zorg en associeerde palliatief team met einde van het leven -->uitgelegd waarom ik hun inschakel)”
Op 30 mei 2018 heeft een gesprek plaatsgevonden om de onvrede van patiënt en klaagster over de afdeling Urologie en uroloog D te bespreken. Daarbij waren uroloog D en beklaagde aanwezig. Het voortgangsverslag geeft het gesprek als volgt weer:
“Gesprek met patiënt, echtgenote en [beklaagde, RTC] in verband met onvrede met behandelbeloop.
Patiënt en met name echtgenote zijn boos op mij. Zijn erg verdrietig over het beloop en kunnen het niet accepteren.
Met name omdat ik ze heb gefeliciteerd met de uitslag waarbij er vrije snijranden waren en dat dan de kanker zo snel weer terug komt kunnen ze niet verkroppen en begrijpen.
Uitgelegd dat dit een uitzonderlijk beloop is als de kanker zo snel terug komt. Dat er wel vaker wat blaasklachten zijn na een OK en dat dit bijna nooit samen hangt met recidief tumor op zo’n korte termijn.
Geven ook aan dat ik niet snel zou hebben gereageerd na contact met de huisarts.
Laten zien dat ik 7-3 contact heb gehad en toen alles in combinatie met een CT voor de week erna heb geregeld een week later.
Echtgenote is ook boos omdat ik ze bij de afdeling medische oncologie ben tegen gekomen en ze toen succes heb gewenst. Hadden graag gehad dat ik toen was langs gekomen.
Aan het einde van het gesprek blijft nog steeds een groot verdriet, machteloosheid en nog steeds boosheid bij met name de echtgenote. Patiënte is blij met het uitspreken van alles.
Aangegeven dat ze altijd nog een keer een gesprek kunnen hebben met of zonder [beklaagde, RTC].”
Internist-oncoloog E zag patiënt op 30 mei 2018. Patiënt had veel klachten van de chemokuur en de dosering werd verlaagd naar 75% in verband met toxiciteit.
Op 6 juni 2018 werd een controle CT-scan gemaakt. De omvang van de tumor had een maximale doorsnede van 54 mm, met de indruk van ingroei in de urineblaas. Internist-oncoloog E besprak de uitslag op 13 juni 2018 met patiënt.
Op 4 juli 2018 werd patiënt gezien door beklaagde om de uitslag van de CT-scan te bespreken. Beklaagde stelde voor om patiënt aan te melden voor bespreking in de tumorwerkgroep. Er werd ter stadiëring na vijf kuren een CT-scan afgesproken.
Op 19 juli 2018 volgde een CT-scan nadat patiënt vijf chemokuren had gehad. Dit onderzoek liet een evidente toename van de tumormassa zien met ingroei in de urineblaas.
Op 24 juli 2018 werd patiënt besproken in de tumorwerkgroep, waarbij onder andere beklaagde en medebeklaagden aanwezig waren. Besloten werd om, gelet op de CT-scan van 19 juli 2018, van de zesde chemokuur af te zien. Besloten werd tot lokale behandeling in de vorm van een (palliatieve) cystectomie door uroloog F. In verband met de vakantie van uroloog F (van 27 juli tot en met 19 augustus 2018) werd patiënt ingepland voor de operatie op 30 augustus 2018.
Op 25 juli 2018 werd patiënt door beklaagde bij een controleafspraak geïnformeerd over het advies van de tumorwerkgroep. Na de vakantie van uroloog F zou patiënt opgeroepen worden voor een consult om de details van de operatie te bespreken.
Op 25 augustus 2018 werd patiënt, via zijn huisarts, op de afdeling urologie opgenomen in verband met een verslechterende algehele conditie.
Op 27 augustus 2018 werd een nieuwe CT-scan gemaakt. Er was sprake van evidente toename van de tumor met nu een maximale doorsnede van 95 mm. Er waren geen aanwijzingen voor metastasen. Patiënt werd opnieuw besproken in de tumorwerkgroep om behandelbeleid te bepalen.
Op 28 en 29 augustus 2018 heeft uroloog F patiënt gesproken over het behandeladvies van de tumorwerkgroep. Het advies was eerst bestralen en daarna de operatie te verrichten. Het doel was om hopelijk eerst door een behandeling met radiotherapie een zodanige reductie in tumormassa te bereiken dat een palliatieve operatie meerwaarde zou hebben. De operatie van 30 augustus 2018 werd derhalve, ten behoeve van de bestraling, geannuleerd en voor acht weken later ingepland.
Op 3 september 2018 werden na de intake van patiënt bij de afdeling radiotherapie dertien bestralingen gepland.
Op 4 september 2018 werd patiënt, op verzoek van uroloog F, besproken in de tumorwerkgroep, waarbij onder anderen D aanwezig was, voor een herbespreking van de beste strategie, gelet op de verdere klinische achteruitgang van patiënt. Besloten werd om dexamethason en bloedproducten toe te dienen en om te starten met radiotherapie.
De eerste bestraling vond plaats op 5 september 2018. In verband met verdere verslechtering (ernstige hypercalciëmie met daarbij nierinsufficiëntie en zeer matige intake) werd patiënt op 7 september 2018 overgeplaatst naar de afdeling Medische Oncologie.
Patiënt sprak aldaar bij opname met twee arts-assistenten van de afdeling Medische Oncologie. Vervolgens volgde een gesprek met patiënt, klaagster en de chef de Clinique. Gesproken werd over de infauste prognose en dat het de verwachting was van de oncoloog dat patiënt op korte termijn zou komen te overlijden. Het palliatief team werd in consult gevraagd. Patiënt heeft de geplande radiotherapeutische behandeling die dag nog ondergaan.
Op 8 september 2018 vond een consult plaats met het palliatief team. Besloten werd de radiotherapie stop te zetten. De algehele conditie van patiënt liet geen verdere interventies toe. In verband met de wens van patiënt om naar huis te gaan werd patiënt op 12 september 2018 naar huis ontslagen met de noodzakelijke thuiszorg.
Op 17 september 2018 is patiënt overleden.
Eind maart 2019 heeft klaagster een klacht ingediend bij de afdeling klachtenbemiddeling. Deze klacht heeft uiteindelijk niet tot een behandeling geleid omdat de beklaagden zich niet konden vinden in de door klaagster gestelde randvoorwaarden voor een gesprek.
3. HET STANDPUNT VAN KLAAGSTER EN DE KLACHT
Klaagster verwijt beklaagde - zakelijk weergegeven -:
1. dat hij zich diverse keren heeft versproken en geen eerlijke informatie heeft verstrekt. Beklaagde heeft over long- en leverkanker gesproken en later over long- en huidkanker en heeft eerder gezegd dat er geen uitzaaiingen waren terwijl later sprake was van onrustige cellen in de bekkenbodem;
2. dat hij heeft nagelaten snel actie te ondernemen toen duidelijk was dat sprake was van een kwaadaardige tumor in de blaas. Beklaagde heeft de keuze gemaakt dat uroloog D niet zou opereren. Door de vakantie van uroloog F is vertraging opgetreden;
3. dat hij niet in gesprek wilde met klaagster en de vier betrokken artsen. De reden was dat het contact met klaagster als onprettig en zelfs bedreigend werd ervaren;
4. een respectloze behandeling van patiënt en klaagster, misbruik van macht en achterhouden van informatie. Artsen hebben patiënt en partner telkens in de waan gelaten dat er volop hoop was, terwijl dat niet het geval was.
4. HET STANDPUNT VAN BEKLAAGDE
Beklaagde voert - zakelijk weergegeven - aan dat hij als internist-oncoloog oncologisch hoofdbehandelaar was vanaf maart 2018. Hij heeft patiënt en klaagster gezien tijdens polibezoeken op 21 maart 2018, 10 april 2018, 2 mei 2018, 4 juli 2018, 11 juli 2018 en 25 juli 2018. Beklaagde was aanwezig bij verschillende besprekingen van de tumorwerkgroep en betrokken bij de uitvoering van de Keynote-361 studie. Tijdens de opname in september 2018 is beklaagde niet direct betrokken geweest bij de behandeling van patiënt.
Klachtonderdeel 1
Beklaagde voert aan dat er geen sprake is geweest van versprekingen. Er was geen sprake van metastasen. Er is wel gesproken over ingroei in de blaas van het urotheelcarcinoom, maar dat is iets anders dan een uitzaaiing. Uitzaaiingen zijn ook in een later stadium niet geconstateerd. Beklaagde heeft niet gesproken over onrustige cellen.
Beklaagde heeft in het kader van de uitleg over de CPTC-studie aangegeven dat onderzoek voor verschillende soorten kanker van belang kan zijn. Deze andere kankersoorten zijn door beklaagde wel genoemd, maar in een toelichting op het belang van het wetenschappelijk onderzoek met name ook bij de voorgestelde nieuwe behandelingen.
Klachtonderdeel 2
Er is geen sprake geweest van een tumor in de blaas. Er was in maart 2018 sprake van een locoregionaal recidief, met ingroei in de blaas. Beklaagde heeft patiënt verwezen naar de uroloog F vanwege diens expertise en tevens gelet op de verstoorde relatie met uroloog D. De uiteindelijke OK-indeling en planning is aan de afdeling Urologie. Van belang is dat het om een palliatieve operatie ging en geen operatie met curatief doel.
Klachtonderdeel 3
Wat betreft het door klaagster gewenste gesprek na het overlijden van patiënt merkt beklaagde het volgende op. Beklaagde heeft nimmer aangegeven dat de communicatie vanuit klaagster onplezierig of bedreigend is geweest. Beklaagde heeft aangegeven niet bereid te zijn deel te nemen aan een bijeenkomst waar alleen klaagster het woord mocht voeren. Er was vervolgens bereidheid om klaagster eerst met twee andere artsen te laten spreken. Bij een vervolggesprek zou beklaagde kunnen aansluiten. Klaagster heeft gekozen de gesprekken niet te laten plaatsvinden.
Klachtonderdeel 4
Beklaagde herkent zich niet in het vierde klachtonderdeel. Er is geen informatie achtergehouden. Beklaagde werd, net als patiënt en klaagster, geconfronteerd met het ontstaan van een agressief recidief in een korte periode. Er is altijd gesproken over palliatieve behandelingen. Een curatief traject was er niet en dat is door beklaagde ook uitgesproken. Het viel beklaagde op dat patiënt en klaagster moeite hadden met de veelheid van informatie. Er was ook onbegrip en boosheid over het verloop van de ziekte. Beklaagde heeft hierop telkens gereageerd. Gelet op de onrust heeft beklaagde een extra gesprek gepland, waarbij ook D aanwezig was.
5. DE OVERWEGINGEN VAN HET COLLEGE
5.1
Het college wijst er allereerst op, dat het bij de tuchtrechtelijke toetsing van professioneel handelen er niet om gaat of dat handelen beter had gekund, maar om het geven van een antwoord op de vraag of de beroepsbeoefenaar bij het beroepsmatig handelen is gebleven binnen de grenzen van een redelijk bekwame beroepsuitoefening, rekening houdend met de stand van de wetenschap ten tijde van het klachtwaardig geachte handelen en met hetgeen toen in de beroepsgroep ter zake als norm of standaard was aanvaard.
Daarbij wijst het college erop dat het college bij de beoordeling uitgaat van de feiten die op het moment van het te beoordelen handelen aan beklaagde bekend waren of die beklaagde bekend hadden kunnen zijn.
5.2
Klachtonderdeel 1
Het college acht door beklaagde aannemelijk gemaakt dat hij bij het geven van uitleg over de Keynote-361 en de CPCT-02 studie andere kankersoorten (long-, lever en/of huidkanker) heeft genoemd en heeft aangegeven dat voor urinewegkanker mogelijk geleerd kan worden van de behandeling van andere kankersoorten. Een dergelijke uitleg acht het college in het kader van dat onderzoek logisch verklaarbaar. Er zou voor beklaagde geen logische aanleiding hebben bestaan om te stellen dat patiënt long-, lever- of huidkanker zou hebben. Dat beklaagde zich meermalen zou hebben versproken, is derhalve niet aannemelijk geworden. De klacht is in zoverre ongegrond.
Voor zover de klacht betrekking heeft op de stelling van klaagster dat beklaagde ten onrechte heeft gezegd dat er geen sprake was van uitzaaiingen, faalt deze. Uit het medisch dossier blijkt dat bij patiënt geen uitzaaiingen zijn aangetroffen. Evenmin heeft het college in het dossier een grond gevonden voor klaagsters stelling dat er van meet af aan ‘onrustige cellen’ waren waarop beklaagde had moeten handelen. Mogelijk dat voor patiënt en klaagster terminologisch niet duidelijk was dat het in maart 2018 ging om een recidief van de eerder geconstateerde urinewegkanker, nu met ingroei in de blaas, maar beklaagde treft daarvan geen verwijt. Uit het gespreksverslag d.d. 21 maart 2018 blijkt dat beklaagde uitgebreide uitleg heeft gegeven over de uitkomst van het beeldvormend onderzoek en de opties in dat stadium. Dat beklaagde informatie heeft achtergehouden of niet eerlijk tegen patiënt of klaagster is geweest, is niet gebleken.
Uit de casus komt - integendeel - naar voren (en zo heeft het college het ook ter zitting ervaren) dat beklaagde genegen was - en is - uitvoerige en deskundige uitleg te geven over de situatie van de patiënt. Hij heeft aan communicatie ook bewust aandacht besteed en een gesprek gepland met de uroloog D toen hij de onvrede bij patiënt en klaagster vernam. Het college meent dat dit te waarderen is, maar wijst erop dat de uitleg door beklaagde voor patiënt en klaagster op sommige momenten mogelijk toch te gecompliceerd is geweest. Het college geeft beklaagde dit als aandachtspunt mee.
Klachtonderdeel 2
Beklaagde heeft bevestigd dat hij op 25 juli 2018 aan patiënt heeft voorgesteld de palliatieve resectie te laten verrichten door F. Deze operatie lag volgens hem minder op het deskundigheidsgebied van de uroloog D. Als bijkomende reden noemt beklaagde tevens de verstoorde verhouding tussen patiënt en klaagster enerzijds en D anderzijds. Het college acht deze gemotiveerde keuze van beklaagde tuchtrechtelijk niet verwijtbaar. De keuze voor F werd in de tumorwerkgroep besproken. Dat F op dit punt een grotere deskundigheid bezit is verder niet bestreden en is ter zitting ook door medebeklaagde D bevestigd. Ook blijkt uit het verslag van het gesprek d.d. 30 mei 2018 inderdaad onvrede op meerdere punten bij patiënt en klaagster over de behandeling door uroloog D. De afweging die beklaagde heeft gemaakt, valt dus te billijken, ook al zou de operatie door F vanwege diens vakantie niet onmiddellijk kunnen plaatsvinden.
Klachtonderdeel 3
Klaagster wilde na het overlijden van patiënt haar op schrift gestelde beleving van de behandeling in het ziekenhuis aanvankelijk aan de artsen voorleggen zonder dat dezen daarop mochten reageren. Na overleg mochten de artsen wel reageren en heeft het ziekenhuis aangeboden allereerst met beklaagde en uroloog D een gesprek te realiseren. In een later stadium konden dan uroloog F en internist-oncoloog E aanschuiven. Klaagster heeft toen aangegeven dat zij dat niet wilde. Gelet op het hiervoor geschetste kan het beklaagde niet worden aangerekend dat hij in eerste instantie terughoudend heeft gereageerd. Klaagster kon, naar het oordeel van het college, niet eenzijdig de gesprekscondities bepalen. Overigens blijkt uit het dossier dat beklaagde in zijn algemeenheid openstond voor gesprekken met patiënt en klaagster.
Klachtonderdeel 4
Het college acht ook het vierde klachtonderdeel ongegrond. Uit het dossier blijkt niet dat beklaagde relevante informatie heeft achtergehouden. Zoals te begrijpen is, werden patiënt en klaagster, na het aanvankelijk bemoedigende nieuws dat er geen uitzaaiingen waren gevonden, overvallen door het steeds slechtere verloop van de gezondheidstoestand van patiënt. Het college onderschrijft echter de uitleg van beklaagde dat dit specifieke beloop van urotheelcelcarcinoom zeer uitzonderlijk is. Uit het dossier blijkt dat beklaagde patiënt en klaagster steeds uitgebreid uitleg heeft gegeven over de situatie en de opties op dat moment. Dat beklaagde onrealistische verwachtingen heeft gewekt, is niet gebleken. Ook in zoverre is de klacht ongegrond.
6. DE BESLISSING
Het college verklaart de klacht ongegrond.
Aldus gegeven door P.A.H. Lemaire, voorzitter, J. Sap, lid-jurist, W.F.R.M. Koch,
J.J.C.M. Rooijmans-Rietjens en D. de Jong, leden-beroepsgenoten, in tegenwoordigheid van J.W. Sijnstra-Meijer, secretaris.
voorzitter
secretaris
Tegen deze beslissing kan in de volgende gevallen schriftelijk beroep worden ingesteld bij het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg:
a. Heeft u de klacht ingediend? Dan kunt u in beroep als
- het college u of uw klacht geheel of gedeeltelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard of
- als de klacht geheel of gedeeltelijk ongegrond is verklaard.
Bij een gedeeltelijke niet-ontvankelijkverklaring of een gedeeltelijke ongegrondverklaring kan uw beroep alleen betrekking hebben op dat deel van de beslissing.
b.
Is de klacht tegen u gericht? Dan kunt u altijd in beroep.
c. Ook de inspecteur van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd kan beroep instellen.
U moet het beroepschrift richten aan het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg, maar opsturen naar de secretaris van het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg te Zwolle. Daar moet het zijn ontvangen binnen zes weken nadat de beslissing aan u is verstuurd.
Als u beroep instelt, moet u € 50,- griffierecht betalen aan het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg. U ontvangt hierover bericht. Als u geheel of gedeeltelijk in het gelijk wordt gesteld, wordt het griffierecht aan u terugbetaald.