ECLI:NL:TGZREIN:2018:86 Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg Eindhoven 1880

ECLI:	ECLI:NL:TGZREIN:2018:86
Datum uitspraak:	21-11-2018
Datum publicatie:	21-11-2018
Zaaknummer(s):	1880
Onderwerp:	Onjuiste verklaring of rapport
Beslissingen:	Ongegrond/afwijzing
Inhoudsindicatie:	“Gegevensverstrekking in kader Pro Justitia-rapportage door aan Medisch Centrum verbonden huisarts, die niet de eigen huisarts was, was conform de KNMG richtlijn en conform de toestemmingsverklaring. Dat de huisarts klager nooit gezien had doet daaraan niet af. Klacht ongegrond.”

Uitspraak: 21 november 2018

 

HET REGIONAAL TUCHTCOLLEGE VOOR DE GEZONDHEIDSZORG

TE EINDHOVEN

heeft het volgende overwogen en beslist omtrent de op 23 mei 2018 binnengekomen klacht van:

[A]

wonende te [B]

klager

tegen:

[C]

huisarts

werkzaam te [B]

verweerder

gemachtigde: mr. M.A. Sala te Leusden

1. Het verloop van de procedure

Het college heeft kennisgenomen van:

-          het klaagschrift

-          het verweerschrift

-          de brief d.d. 7 juli 2018 met bijlagen van verweerder

-          de brief d.d. 21 september 2018 met bijlagen van klager

-          het proces-verbaal van het mondelinge vooronderzoek d.d. 24 september 2018.

Na ontvangst van het verweerschrift heeft de secretaris de zaak naar een openbare zitting van het college verwezen. Bij het op 24 september 2018 gehouden mondeling vooronderzoek zijn verweerder en zijn gemachtigde verschenen. Klager is, zonder opgave van redenen, niet verschenen.

De klacht is ter openbare zitting van 10 oktober 2018 behandeld. Verweerder en zijn gemachtigde waren aanwezig. Klager was zonder bericht afwezig.

2. De feiten

Het gaat in deze zaak om het volgende.

Klager staat sinds maart 2006 ingeschreven in de huisartsenpraktijk waar verweerder als huisarts werkzaam is. Op 26 juli 2017 werd er in de praktijk een e-mail ontvangen, gericht aan een van de huisartsen, met de navolgende tekst (citaat inclusief eventuele spel-taalfouten):

“Geachte Heer [naam huisarts],

In de bijlage vindt u de schriftelijke machtiging van dhr. [naam klager], geboren op 18 november 1939 om informatie bij u op te vragen c.q. deze informatie te verstrekken ten behoeve van een pro justitia rapportage.

Graag zou ik van u vernemen:

- heeft u psychiatrische problematiek geconstateerd bij betrokkene en/of persoonlijkheidsproblematiek?

-Hoe is het functioneren van betrokkene te beschrijven (indien u er zicht op heeft?

-Welk beeld heeft u van betrokkene?

U kynt de informatie versturen naar:

[naam GZ-psycholoog/pro Justitia rapporteur]

(…)”

Bij de e-mail was een Toestemmingsverklaring gevoegd, waarin klager toestemming verleende aan [namen twee huisartsen]/Medisch Centrum [naam gemeente] om de hiervoor omschreven vragen te beantwoorden. Een van de genoemde huisartsen is sedert 1 maart 2018 met pensioen, de andere was afwezig in verband met vakantie.

Verweerder heeft op 31 juli 2017 de navolgende brief (citaat inclusief taal- spelfouten) geschreven aan de GZ-psycholoog.

“Geachte mevr. [naam psychologe],

Naar aanleiding van uw  brief op 26-07-2017, bericht ik u het volgende; Collega [naam een van de huisartsen] is met pensioen en kan derhalve uw vragen niet beantwoorden.  Ik heb een dossierstudie verricht om de vragen zo goed mogelijk te kunnen beantwoorden. Ik heb patiënt niet eerder persoonlijk ontmoet. Uit de dossierstudie blijkt, dat in 2010 een aantekening gemaakt is, dat meneer achterdochtig is. Ook is patiënt een keer op eigen verzoek verwezen naar de psychiater (2010). Patiënt heeft deze afspraak vervolgens afgezegd. Van een mogelijk contact met psychiater [naam psychiater] te [naam plaats] heb ik geen correspondentie kunnen vinden (2013). In 2013 wordt er narcistische persoonlijkheidsstoornis benoemd in de evaluatie van het consult. In de bijlage treft uw een overzicht van de desbetreffende contacten.

(…)

[naam verweerder]”

Verweerder heeft bij deze brief episodes en journaalregels gevoegd uit het medisch dossier van klager over de periode 11 juni tot en met 6 december 2010 en 18 oktober tot en met 17 december 2013.

3. Het standpunt van klager en de klacht

Klager verwijt verweerder dat hij:

1.      zonder dat hij klager ooit heeft ontmoet en zonder zijn toestemming zijn medisch dossier heeft ingezien.

2.       de door een GZ-psycholoog in het kader van een Pro Justitia-rapportage gestelde vragen niet had mogen beantwoorden en deze had moeten doorgeven aan de twee in de Toestemmingsverklaring met name genoemde huisartsen.

4. Het standpunt van verweerder

Verweerder stelt dat hij als huisarts werkzaam is binnen het Medisch Centrum [naam gemeente] en dat het, om zijn functie als huisarts te kunnen uitvoeren, noodzakelijk is dat hij toegang heeft tot de medische dossiers van patiënten.

De brief van de GZ-psycholoog was gericht aan [naam huisarts], die echter sedert 1 maart 2018 met pensioen is en niet meer als huisarts werkzaam is. Als huisarts/vaste waarnemer heeft verweerder deze brief ter beantwoording gekregen ( de andere met name genoemde huisarts was wegens vakantie afwezig).

Verweerder merkt voorts op dat het machtigingsformulier dat door klager was ondertekend mede machtiging gaf aan de artsen werkzaam in het medisch centrum en daarmee dus ook aan verweerder.

5. De overwegingen van het college

Ad 1.

Vast staat, althans door klager is onvoldoende weersproken, dat de ene in de door klager ondertekende toestemmingsverklaring genoemde huisarts al enige maanden met pensioen was en de andere in verband met vakantie gedurende een maand afwezig was. Daarmee waren deze huisartsen niet in staat gevolg te geven aan het verzoek om informatie. Vast staat ook dat klager diverse malen aan de balie van de huisartsenpraktijk geweest was om naar de voortgang van de informatieverstrekking aan de GZ-psycholoog te informeren en dat op 31 juli 2017 aan hem is meegedeeld dat verweerder de beantwoording ter hand zou nemen. Klager heeft hiertegen geen bezwaar gemaakt. Klager heeft voorts nagelaten te stellen op welke grond verweerder, die immers als huisarts werkzaam is binnen het medisch centrum en daarmee dus rechtstreeks betrokken bij de uitvoering van de behandelingsovereenkomst met klager, het medisch dossier van klager niet had mogen inzien. Daar komt bij dat uit de toestemmingsverklaring blijkt dat klager naast de twee huisartsen ook toestemming verleende aan het Medisch Centrum zodat verweerder op grond daarvan ook toestemming mocht veronderstellen en derhalve geen aparte toestemming aan klager hoefde te vragen. Nu verweerder in de beantwoording van de gestelde vragen duidelijk kenbaar gemaakt heeft dat hij klager zelf nog niet had ontmoet is van enige tuchtrechtelijke verwijtbaarheid geen sprake.

Dit klachtonderdeel dient te falen.

Ad 2.

Uit de KNMG richtlijn “Omgaan met medische gegevens” blijkt dat bij gegevensverstrekking op verzoek van derden in algemene zin geldt dat:

- vooraf gerichte toestemming van de patiënt  vereist is;

- de vragende partij zoveel mogelijk aangeeft over welke gegevens hij al beschikt en welke aanvullende informatie hij van de verstrekkende arts wil vernemen;

-  de arts die informatie levert, uitsluitend de gevraagde informatie geeft en zich beperkt tot de feitelijke gegevens en bevindingen over de gezondheid van de patiënt;

- de communicatie zo mogelijk schriftelijk verloopt en bij voorkeur tussen artsen onderling.

Gelet op het vorenstaande vermag het college niet in te zien op welke gronden verweerder de gestelde vragen niet had mogen beantwoorden. Immers uit de beantwoording blijkt dat verweerder uitsluitend op de gestelde vragen antwoord heeft gegeven en dat hij uitsluitend die episoden uit het medisch dossier heeft overgelegd die direct op de vragen zagen.

Dit klachtonderdeel faalt evenzeer.

Het vorenstaande leidt tot de conclusie dat beide klachtonderdelen ongegrond zijn.

6. De beslissing

Het college:

-          wijst de klacht af.

Aldus beslist door E.C.M. de Klerk als voorzitter, H.J. Weltevrede en A.M.A. Wagemans als leden-beroepsgenoten, in aanwezigheid van N.A.M. Sinjorgo als secretaris en in het openbaar uitgesproken op 21 november 2018 in aanwezigheid van de secretaris.