Aankondigingen over uw buurt

Zoals bouwplannen en verkeersmaatregelen.

Dienstverlening

Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Beleid & regelgeving

Officiële publicaties van de overheid.

Contactgegevens overheden

Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

ECLI:NL:TADRARL:2022:285 Raad van Discipline Arnhem-Leeuwarden 22-163/AL/MN

ECLI: ECLI:NL:TADRARL:2022:285
Datum uitspraak: 14-11-2022
Datum publicatie: 16-11-2022
Zaaknummer(s): 22-163/AL/MN
Onderwerp:
  • Zorg voor de cliënt, subonderwerp: Beleidsvrijheid
  • Zorg voor de cliënt, subonderwerp: Vereiste communicatie met de cliënt
  • Zorg voor de cliënt, subonderwerp: Kwaliteit van de dienstverlening
  • Zorg voor de cliënt, subonderwerp: Financiën
  • Zorg voor de cliënt, subonderwerp: Financiën
Beslissingen: Regulier
Inhoudsindicatie: Verweerder heeft naar het oordeel van de raad de met klagers gemaakte (financiële) afspraken in strijd met regels 16 lid 1 en 17 lid 2 niet schriftelijk vastgelegd en is tekortgeschoten in zijn zorgplicht. Voor zover verweerder er al vanuit mocht gaan dat de dochter van klagers op 6 december 2019 gemachtigd was om namens klagers twee facturen voor akkoord te ondertekenen - een volmacht van klagers aan haar ontbreekt bij de stukken - kon verweerder naar het oordeel van de raad daaruit niets méér afleiden dan dat de dochter op dat moment instond voor betaling van die facturen. Anders dan verweerder betoogt, kon hij daaruit echter niets afleiden voor zijn toekomstige werkzaamheden voor klagers. Of de daarna verzonden facturen verschuldigd zijn, zal in een civiele procedure moeten worden beoordeeld. Tot het moment van zijn onttrekking heeft verweerder onvoldoende met (de gemachtigde van) klagers gecommuniceerd en hen ook onvoldoende op de hoogte gehouden van de voortgang in de verschillende procedures. Verweerder heeft zich naar het oordeel van de raad onnodig grievend uitgelaten over (de familie van) klagers. Of verweerder excessief heeft gedeclareerd, kan de raad op basis van de stukken niet vaststellen. Verweerder mocht zich op zijn retentierecht in de zin van regel 28 lid 2 beroepen. Berisping.

Beslissing van de Raad van Discipline in het ressort Arnhem-Leeuwarden van 14 november 2022
in de zaak 22-163/AL/MN
naar aanleiding van de klacht van:

klager
klaagster
samen ook: klagers
gemachtigde: mr. A.H.A. B van H, advocaat te [plaats]
over
verweerder

1 VERLOOP VAN DE PROCEDURE
1.1 Op 13 april 2021 hebben klagers bij de deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Midden-Nederland (hierna: de deken) een klacht ingediend over verweerder.
1.2 Op 28 februari 2022 heeft de raad het klachtdossier met kenmerk Z 1377402 HH/SD van de deken ontvangen.
1.3 De klacht is behandeld op de zitting van de raad van 10 oktober 2022. Daarbij waren klagers, bijgestaan door hun gemachtigde, aanwezig. Van de behandeling is proces-verbaal opgemaakt.
1.4 De raad heeft kennisgenomen van het in 1.2 genoemde klachtdossier en van de op de inventarislijst genoemde bijlagen. De raad heeft eveneens kennisgenomen van de e-mail van verweerder van 6 oktober 2022 en van (alleen) de bijlage van 10 augustus 2022.

2 FEITEN
Voor de beoordeling van de klacht gaat de raad, gelet op het klachtdossier en de op de zitting afgelegde verklaringen, uit van de volgende feiten.
2.1 Verweerder heeft klagers, echtelieden, bijgestaan in verschillende procedures (bodemprocedure en kort geding) vanwege een zakelijk civiel geschil met hun wederpartij.
2.2 In november 2019 heeft verweerder de wederpartij gedagvaard om te verschijnen voor de rechtbank Midden-Nederland, locatie Utrecht (hierna verder: de rechtbank). Daarnaast is verweerder tegen de wederpartij een kort geding gestart.
2.3 Op de factuur van 6 december 2019 met factuurnummer 19/06/19/01 van verweerder aan klagers staat onder meer vermeld:

“Inzake verrichte werkzaamheden [klagers]/[wederpartij] – leningovereenkomst – procedure kort geding rechtbank c.a. (…)

Honorarium 9,77 uur à € 300 per uur

(…)

Totaal: € 3.759,30

Het bedrag wordt per direct overgemaakt op (…)

Voor akkoord: [handtekening met pen]   Plaats: (…)

Naam in blokletters: [voorgedrukte namen klagers en met pen erachter geschreven:]

namens gemachtigde, [naam dochter klagers].  Datum: 6-12-2019.”

Op de tweede factuur van 6 december 2019, met factuurnummer 19/05/19/01, van verweerder aan klagers staat onder meer vermeld:

“Inzake verrichte werkzaamheden [klagers]/[wederpartij] – leningovereenkomst – bodemprocedure rechtbank c.a. (…)

Honorarium 15,38 uur à € 300 per uur

(…)

Reeds betaald: € 824,00

Totaal: € 5.521,44

Het bedrag wordt per direct overgemaakt op (…)

Voor akkoord: [handtekening met pen]   Plaats: (…)

Naam in blokletters: [voorgedrukte namen klagers en met pen erbij geschreven:]

namens gemachtigde, [naam dochter klagers].  Datum: 6-12-2019.”

Deze facturen voor een totaalbedrag van € 9.280,74 zijn voor klagers betaald.
2.4 Op 9 januari 2020 heeft de zitting in kort geding plaatsgevonden. Op 24 januari 2020 is daarin vonnis gewezen. 
2.5 Op 28 januari 2020 heeft verweerder aan klagers een factuur met factuurnummer 19/05/19/06/02 gestuurd waarin onder meer is vermeld:

“Inzake verrichte werkzaamheden [klagers]/[wederpartij] – leningovereenkomst – bodemprocedure (v.a. 28 november 2019) en kort geding rechtbank (v.a. 4 december 2019) c.a.  (…)

Honorarium 17,48 uur à € 300 per uur

(…)

Totaal: € 6.930,66

Het bedrag wordt per direct overgemaakt op (…)

Voor akkoord:   Plaats:

Naam in blokletters: [voorgedrukte namen klagers]   Datum: “

Deze factuur is niet door of namens klagers ondertekend. Klagers hebben deze factuur niet betaald. Verweerder heeft klagers daarna aangemaand om te betalen.
2.6 Op 11 februari 2020 is door de wederpartij het vonnis in kort geding van 24 januari 2020 aan klagers betekend.
2.7 Op 13 februari 2020 heeft een bespreking op kantoor van verweerder met klager(s) plaatsgevonden. Op  verzoek van klaagster heeft verweerder namens klagers tegen het kortgedingvonnis van 24 januari 2020 spoedappel ingesteld bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, locatie Arnhem (hierna verder: het gerechtshof).
2.8 In februari 2020 heeft klaagster een klacht over verweerder ingediend. Deze klacht is bij de deken in behandeling genomen onder dossiernummer Z 1088280.
2.9 Klagers hebben zich in februari 2020 gewend tot mr. B. om hun zaken van verweerder over te nemen. Verweerder heeft geweigerd om de dossiers van klagers over te dragen zo lang de factuur van 28 januari 2020 niet was betaald.
2.10 Op 28 februari 2020 heeft mr. B op grond van gedragsregel 28 lid 2 bij de deken een verzoek tot bemiddeling ingediend om de dossiers van verweerder te krijgen.
2.11 Op 11 maart 2020 heeft verweerder aan klagers een eindfactuur van € 4.913,04, inclusief BTW, kosten derden en griffierechten, gestuurd. Klagers hebben ook deze factuur niet betaald.
2.12 Per e-mail van 11 maart 2020 is namens de deken aan verweerder en mr. B bericht dat hij op basis van de afgegeven stukken heeft geconstateerd dat klagers nog aan verweerder een totaalbedrag van € 11.843,70 (facturen van 28 januari 2020 en van 11 maart 2020) zijn verschuldigd. De deken heeft aan de overdracht door verweerder van het dossier van klagers en van de originele appeldagvaarding aan mr. B de voorwaarde verbonden dat klaagster de factuur van 28 januari 2020 direct zal voldoen aan verweerder. Klagers hebben niet betaald. Mr. B heeft zich daarna teruggetrokken.
2.13 Klagers hebben zich daarna tot advocaat mr. L. gewend met het verzoek om te bemiddelen tussen verweerder en hen zodat mr. L hun zaak kan overnemen.
2.14 Per e-mail van 6 april 2020 heeft verweerder aan mr. L laten weten dat hij het recht van retentie toepast met betrekking tot het volledige dossier van klagers, maar dat hij in de tussentijd de belangen van klagers veilig heeft gesteld. Ter kennisgeving heeft verweerder aan mr. L de door hem ontvangen e-mail van de deken van 11 maart 2020 meegestuurd.
2.15 In verschillende e-mails daarna in de periode april/mei 2020 heeft mr. L aan verweerder gevraagd om de communicatie met klagers te herstellen, hen te informeren over de stand van zaken in, onder meer, het spoedappel en het reguliere appel en om met klagers de vervolgstappen te bespreken. Op 4 mei 2020 heeft mr. L zich bij verweerder beklaagd dat verweerder nog steeds geen contact met klagers of mr. L had gezocht. Ook heeft mr. L in die e-mail aan verweerder laten weten dat tot verrassing van klagers executoriaal beslag op de tegoeden en ontvangen pensioengelden van klagers was gelegd. Dit terwijl klagers en mr. L in de veronderstelling verkeerden dat verweerder de tenuitvoerlegging van het kortgedingvonnis had laten schorsen. 
2.16 Het onder 2.8 genoemde dossier van klaagster is in juli 2020 door de deken gesloten (‘klacht in ruste’). De klachtonderdelen in dat dossier waren niet dezelfde als de huidige klachtonderdelen.
2.17 Op 28 juli 2020 heeft verweerder aan klaagster gemeld dat zij herhaaldelijk voor een gesprek is uitgenodigd en dat hij diverse malen heeft verzocht om de openstaande facturen te betalen. Ook heeft hij haar laten weten dat hij, ondanks haar wanbetaling, de procedures en termijnen heeft bewaakt. Daarnaast heeft hij klaagster erop gewezen dat op 9 augustus 2020 een memorie van antwoord in incident moet worden genomen. Alleen indien klagers binnen 24 uur zijn facturen betalen, zal verweerder zijn rechtshulp voortzetten. In het andere geval zal hij zijn werkzaamheden voor klagers neerleggen. Klagers hebben niet betaald.
2.18 Op 30 juli 2020 heeft verweerder zich uit de procedures bij de rechtbank en bij het gerechtshof onttrokken wegens een onoverkomelijk verschil van inzicht met klagers. 
2.19 Op 5 augustus 2020 heeft mr. L. verweerder verzocht om afgifte van de dossiers van klagers. Verweerder heeft zich opnieuw beroepen op het retentierecht en geweigerd om de dossiers af te geven zo lang door klagers niet is betaald.
2.20 Verweerder heeft een incassoprocedure jegens klagers gestart vanwege de openstaande facturen ter hoogte van € 12.843,70. Op 2 december 2022 vindt daarover bij de rechtbank een comparitie van partijen plaats.

3 KLACHT
3.1 De klacht houdt, zakelijk weergegeven en ter zitting zo door klagers bevestigd, in dat verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld als bedoeld in artikel 46 Advocatenwet door:
a) een te hoog uurtarief van € 300,- in rekening te brengen en in totaal teveel voor door hem gedane werkzaamheden te declareren;
b) klagers niet op de hoogte te houden van de voortgang in hun zaak;
c) ondanks herhaalde verzoeken van klagers het dossier (tot het moment van klachtindiening) niet aan hun nieuwe advocaat af te geven, waardoor deze zich niet goed heeft kunnen voorbereiden;
d) tot op het laatste moment te wachten, in elk geval tot het klachtdossier ‘in ruste’ bij de deken werd gesloten, om zich als advocaat terug te trekken;
e) de familie van klagers te beledigen en agressief te bejegenen;
f) uitgebreid met zijn collega's over (de familie van) klagers te roddelen, zoals een aantal familieleden in de wachtkamer van zijn kantoor hoorden terwijl zij langdurig zaten te wachten op een gesprek met verweerder;
g) klagers maandenlang te negeren;
h) klagers aan het lijntje te houden en niet op de hoogte te stellen, terwijl hun wederpartij een regeling wenste te treffen.

4 VERWEER
4.1 Verweerder heeft als eerste aangevoerd dat klagers niet-ontvankelijk moeten worden verklaard in hun klachten. De raad zal op dit verweer hierna bij de beoordeling ingaan.
4.2 Inhoudelijk heeft verweerder onder meer het volgende aangevoerd. Volgens verweerder heeft hij op 6 december 2019 op kantoor met dochter [E] van klagers de facturering voor de reeds verrichte werkzaamheden in het kort geding en de bodemprocedure besproken. Dochter E was gemachtigd namens klagers en heeft in die hoedanigheid de twee facturen van 6 december 2019 voor akkoord ondertekend. Hij heeft in die facturen, en in de vervolgfacturen, het vooraf met klagers afgesproken uurtarief van € 300,- toegepast. De facturen van 6 december 2019 zijn door klagers voldaan.
4.3 Na het kortgedingvonnis van 24 januari 2020 heeft verweerder in opdracht van klagers een spoedappel voorbereid. Ondanks de daarin en in de lopende zaken verrichte werkzaamheden hebben klagers geweigerd om de vervolgfacturen van 28 januari 2020 en 11 maart 2020 aan hem te betalen. Verweerder heeft zich daarna jegens de opvolgend advocaten van klagers op zijn retentierecht beroepen. Dit mocht hij zo doen omdat klagers niet aan de door de deken op 11 maart 2020 voor overdracht van het dossier aan een opvolgend advocaat gestelde voorwaarde hadden voldaan.
4.4 Verder stelt verweerder dat hij veel contact met klagers heeft gehad, ook telefonisch, en de gang van zaken dan telkens heeft toegelicht. Hij betwist dat hij zich onheus over (de familie van) klagers heeft uitgelaten. Wegens de vertrouwensbreuk door de wanbetaling van klagers moest hij zich onttrekken. Dat heeft hij op zorgvuldige wijze gedaan door ook de belangen van klagers in acht te blijven nemen. 
 
5 BEOORDELING
Ten aanzien van de ontvankelijkheid van klagers
5.1 Voordat de raad aan een inhoudelijke beoordeling van de klacht toekomt, moet eerst worden beoordeeld of klagers in hun klachten kunnen worden ontvangen.
5.2 Verweerder heeft twee gronden aangevoerd op grond waarvan klagers in zijn optiek niet-ontvankelijk moeten worden verklaard. Als eerste grond heeft hij aangevoerd dat klagers te laat hebben geklaagd. Verweerder verwijst in dit kader naar het standpunt van klagers dat hun klacht is ontstaan op 19 februari 2020. Volgens verweerder hadden klagers binnen één jaar daarna moeten klagen, maar hebben zij dat pas op 13 april 2021 bij de deken gedaan. De raad volgt verweerder hier niet in. Op grond van artikel 46g lid 1 sub a Advocatenwet dient binnen drie jaar na het verweten handelen daarover te worden geklaagd bij de deken. Het door klagers verweten handelen van verweerder speelde vanaf 2020, zodat klagers op 13 april 2021 tijdig bij de deken over verweerder hebben geklaagd. Ook de tweede grond van verweerder verwerpt de raad. Alleen als al eerder onherroepelijk door de raad over het verweten handelen of hetzelfde feitencomplex is beslist, dient de klagende partij op grond van artikel 47b lid 1 Advocatenwet niet-ontvankelijk te worden verklaard. Hiervan is echter geen sprake geweest. Dat klagers/klaagster een eerdere klacht tegen verweerder bij de deken niet hebben voortgezet, maakt het oordeel niet anders.
5.3 Nu klagers kunnen worden ontvangen in hun klacht, zal de raad de klachtonderdelen inhoudelijk beoordelen.
Toetsingsmaatstaf
5.4 Naar vaste jurisprudentie van het Hof van Discipline dient de tuchtrechter bij de beoordeling van een tegen een advocaat ingediende klacht het aan de advocaat verweten handelen of nalaten te toetsen aan de in artikel 46 Advocatenwet omschreven normen. Die normen houden onder andere in dat advocaten voldoende zorg jegens hun cliënt in acht moeten nemen en  zich verder dienen te onthouden van enig handelen of nalaten dat een behoorlijk advocaat niet betaamt. Bij deze toetsing betrekt de tuchtrechter de kernwaarden, zoals onafhankelijkheid, partijdigheid en vertrouwelijkheid, die staan omschreven in artikel 10a Advocatenwet. De gedragsregels beogen invulling te geven aan de eisen die mogen worden gesteld aan een goede taakuitoefening door een behoorlijk advocaat. De tuchtrechter toetst aan de norm van artikel 46 Advocatenwet en niet aan de gedragsregels. Die gedragsregels kunnen zo nodig wel van betekenis zijn bij invulling van bedoelde toets.
5.5 Met betrekking tot de relatie met de cliënt is onder meer gedragsregel 16 eerste lid geformuleerd. Daaruit volgt dat een advocaat zijn cliënt op de hoogte moet brengen van belangrijke informatie, feiten en afspraken. Ter voorkoming van misverstand, onzekerheid of geschil, dient de advocaat belangrijke informatie en afspraken schriftelijk aan zijn cliënt te bevestigen. Indien de advocaat dit verzuimt, komt het bewijsrisico daaromtrent bij de advocaat te rusten. Gedragsregel 17 lid 2 bepaalt dat advocaten ervoor moeten zorgen dat bij het aanvaarden van de opdracht duidelijke financiële afspraken met de cliënt zijn gemaakt. Ook moet de advocaat, zodra deze bemerkt dat zijn kosten aanmerkelijk hoger uitvallen dan aanvankelijk met de cliënt besproken en ingeschat, zijn cliënt daarvan op de hoogte brengen. Indien een onoverbrugbaar verschil van inzicht met de cliënt is ontstaan, moet de advocaat zijn opdracht neerleggen. Als dat gebeurt, dan moet dat wel op zorgvuldige wijze worden gedaan met zo min mogelijk nadeel voor de cliënt (vgl. gedragsregel 14 leden 2 en 3).
Klachtonderdelen a), b), g) en h)
5.6 Deze klachtonderdelen lenen zich vanwege hun onderlinge samenhang voor gezamenlijke beoordeling.
5.7 Verweerder stelt dat hij in opdracht van klagers in 2019 en 2020 de door hem gefactureerde werkzaamheden heeft verricht in hun verschillende procedures tegen hun wederpartij tegen een vooraf afgesproken uurtarief van € 300,- (te vermeerderen met btw en kosten). Dat dit zo met hen is afgesproken, blijkt volgens verweerder uit de door dochter E namens klagers op 6 december 2019 ondertekende facturen, waarin zijn uurtarief ook staat vermeld. Klagers betwisten dat dit met zo hen is afgesproken. Zij stellen zich op het standpunt dat hun dochter namens hen op 6 december 2019 op kantoor van verweerder alleen heeft ingestemd met betaling van de twee facturen van 6 december 2019 voor een totaalbedrag van € 9.280,74 voor alle door verweerder te verrichten en nog te verrichten werkzaamheden. Dat hij daarna nog twee facturen, in januari en maart 2020, zou sturen tegen een uurtarief van € 300,-, was niet afgesproken, aldus klagers.
5.8 Zoals hiervoor bij de toetsingsmaatstaf al is vermeld, ligt het op de weg van de advocaat om met de cliënt gemaakte afspraken schriftelijk vast te leggen ter voorkoming van misverstanden en om dit ook te bewijzen. Daarnaast heeft een advocaat een voorlichtingsplicht met betrekking tot onder meer de financiële kant van de verkregen opdracht. De raad heeft bij de stukken geen opdrachtbevestiging van verweerder aan klagers aangetroffen waaruit blijkt welke werkzaamheden verweerder tegen welk uurtarief voor klagers zou gaan doen. Ook ontbreekt bij de stukken een schriftelijke inschatting door verweerder van de te verwachten kosten voor klagers en een plan van aanpak.
5.9 Bij de stukken heeft de raad twee door de dochter namens klagers voor akkoord getekende facturen van 6 december 2019 aangetroffen. Voor zover verweerder er al vanuit mocht gaan dat de dochter op 6 december 2019 gemachtigd was om namens klagers genoemde facturen voor akkoord te ondertekenen - een volmacht van klagers aan haar ontbreekt bij de stukken - kon verweerder naar het oordeel van de raad daaruit niets méér afleiden dan dat de dochter op dat moment instond voor betaling van die facturen. Anders dan verweerder betoogt, kon hij daaruit echter niets afleiden voor zijn toekomstige werkzaamheden voor klagers. Bij deze vermeende vervolgopdracht van klagers aan verweerder vanaf 6 december 2019, en daarmee een vermeende grondslag voor de vervolgfacturatie in januari en maart 2020, kunnen vraagtekens worden geplaatst. Of daarover tussen partijen afspraken zijn gemaakt, zal in de door verweerder tegen klagers gestarte incassoprocedure door de civiele rechter moeten worden uitgemaakt; dat is niet aan de tuchtrechter.
5.10 Vaststaat dat verweerder zich op 30 juli 2020 heeft onttrokken als advocaat van klagers. Naar het oordeel van de raad heeft verweerder met klagers tot dat moment onvoldoende gecommuniceerd en hen ook onvoldoende op de hoogte gehouden van de voortgang in de verschillende procedures. Op de verschillende e-mails van mr. L  namens klagers met relevante vragen heeft verweerder onvoldoende inhoudelijk gereageerd. Stukken die het tegendeel aantonen, zijn niet overgelegd. Onduidelijk is verder waarom verweerder niet ook zelf het vonnis in kort geding van 24 januari 2020 aan klagers heeft toegestuurd, terwijl dat wel van een advocaat verwacht mag worden. Klagers hebben daarnaast betwist dat verweerder een plan van aanpak heeft gemaakt voor het spoedappel. Een schriftelijk stuk van verweerder dat hij dat wel heeft gedaan, ontbreekt bij de stukken.
5.11 Op grond van vorenstaande omstandigheden, in onderling verband beschouwd, is de raad van oordeel dat verweerder is tekortgeschoten in zijn zorgplicht jegens klagers. De raad zal dan ook klachtonderdelen a), voor zover hij daarin tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld (zie hierna),  b) en g) gegrond verklaren.
5.12 Het verwijt dat verweerder klagers niet op de hoogte heeft gehouden van een schikkingsvoorstel van de wederpartij, is onvoldoende feitelijk onderbouwd zodat klachtonderdeel h) ongegrond wordt verklaard.
5.13 Voor zover klagers ook beogen te klagen over de hoogte van de facturen, merkt de raad op dat volgens vaste jurisprudentie de tuchtrechter niet bevoegd is om declaratiegeschillen te beslechten. Hiervoor dienen andere wegen te worden bewandeld zoals de civiele of de geschillenprocedure. Wel beoordeelt de tuchtrechter of er sprake is van excessief declareren. Daarvan is de raad op grond van de stukken niet gebleken. Dat sprake is van excessief declareren kan niet louter worden afgeleid uit het aantal gedeclareerde uren of het totaalbedrag, maar zal moeten worden uitgewerkt en onderbouwd. Feiten of omstandigheden waaruit blijkt dat de aan klagers in rekening gebrachte tijd buitensporig zou zijn, zijn echter in deze klachtprocedure gesteld noch gebleken. Daarom kan niet worden vastgesteld dat sprake is van excessief declareren. Op dit punt is klachtonderdeel a) ongegrond (en voor het overige gegrond).
Klachtonderdeel c)
5.14 Naar het oordeel van de raad mocht verweerder zich, mede gelet op gedragsregel 28 lid 2, op de door de deken in zijn e-mail van 11 maart 2020 gestelde voorwaarde beroepen, wat daar ook van zij. Klagers hadden er toen voor kunnen kiezen om in overleg met de deken genoemde factuur in depot aan de deken te betalen. Mogelijk dat verweerder dan wel bereid was geweest om het dossier aan de opvolgend advocaat van klagers af te geven. Klagers hebben echter, ondanks dat zij juridisch werden bijgestaan, niet voor die optie gekozen. Verweerder treft echter in dezen geen tuchtrechtelijk verwijt, zodat klachtonderdeel c) ongegrond wordt verklaard.
Klachtonderdeel d)
5.15 Verweerder heeft zich op 30 juli 2020 als advocaat onttrokken. Uit niets is de raad gebleken dat klagers door de onttrekking van verweerder op enigerlei wijze in hun belangen zijn geschaad. Dat is door klagers onvoldoende onderbouwd. Nu een feitelijke grondslag aan dit verwijt ontbreekt, wordt klachtonderdeel d) ongegrond verklaard.
Klachtonderdelen e) en f)
5.16 De raad ziet aanleiding om deze verwijten vanwege hun samenhang gezamenlijk te behandelen.
5.17 Klagers hebben tijdens de zitting van de raad verslag gedaan van de gang van zaken en deze verwijten toegelicht. Verweerder heeft hiertegen schriftelijk geen verweer gevoerd. Verweerder is niet op de zitting aanwezig geweest zodat hij evenmin mondeling verweer heeft gevoerd. Dat betekent dat de raad niet anders kan dan concluderen dat verweerder zich onnodig grievend heeft uitgelaten jegens (de familie van) klagers zoals hem in deze klachtonderdelen wordt verweten. Dat betaamt een behoorlijk advocaat niet. Klachtonderdelen e) en f) worden dan ook gegrond verklaard.

6 MAATREGEL
Verweerder heeft onvoldoende de belangen van klagers in acht genomen en in strijd met artikel 46 Advocatenwet gehandeld door schending van de hiervoor genoemde gedragsregels. Ook heeft verweerder naar het oordeel van de raad financieel niet integer gehandeld, waardoor hij in strijd met die kernwaarde heeft gehandeld. Nu verweerder een blanco tuchtrechtelijk verleden heeft ziet de raad aanleiding om, ondanks de ernst van de hem verweten gedragingen, de maatregel te beperken tot een berisping.

7 GRIFFIERECHT EN KOSTENVEROORDELING
7.1 Omdat de raad de klacht gedeeltelijk gegrond verklaart, moet verweerder op grond van artikel 46e lid 5 Advocatenwet het door klagers betaalde griffierecht van € 50,- aan hen vergoeden binnen vier weken nadat deze beslissing onherroepelijk is geworden. Klagers geven binnen twee weken na de datum van deze beslissing hun rekeningnummer schriftelijk aan verweerder door. Het is verweerder niet toegestaan om dit bedrag te verrekenen met de vermeende openstaande facturen van klagers.
7.2 Nu de raad een maatregel oplegt, zal de raad verweerder daarnaast op grond van artikel 48ac lid 1 Advocatenwet veroordelen in de volgende proceskosten:
a) € 50,- aan forfaitaire reiskosten van klagers,
b) € 750,- kosten van de Nederlandse Orde van Advocaten en
c) € 500,- kosten van de Staat.
7.3 Verweerder moet het bedrag van € 50,- aan forfaitaire reiskosten binnen vier weken nadat deze beslissing onherroepelijk is geworden, betalen aan klagers. Klagers geven binnen twee weken na de datum van deze beslissing hun rekeningnummer schriftelijk aan verweerder door. Het is verweerder niet toegestaan om dit bedrag te verrekenen met de vermeende openstaande facturen van klagers.
7.4 Verweerder moet het bedrag van € 1.250,- (het totaal van de in 7.2 onder b) en c) genoemde kosten) binnen vier weken nadat deze beslissing onherroepelijk is geworden, overmaken naar rekeningnummer lBAN: NL85 lNGB 0000 079000, BIC: INGBNL2A, Nederlandse Orde van Advocaten, Den Haag, onder vermelding van “kostenveroordeling raad van discipline" en het zaaknummer 22-163/AL/MN.

BESLISSING
De raad van discipline:
- verklaart klachtonderdelen a) zoals onder 5.11 overwogen, b), e), f) en g) gegrond;
- verklaart klachtonderdelen a) zoals onder 5.13 overwogen, c), d) en h) ongegrond;
- legt aan verweerder de maatregel van berisping op;
- veroordeelt verweerder tot betaling van het griffierecht van € 50,- aan klagers, op de manier en binnen de termijn als hiervóór bepaald in 7.1;
- veroordeelt verweerder tot betaling van de reiskosten van € 50,- aan klagers, op de manier en binnen de termijn als hiervóór bepaald in 7.3;
- veroordeelt verweerder tot betaling van de proceskosten van € 1.250,- aan de Nederlandse Orde van Advocaten, op de manier en binnen de termijn als hiervóór bepaald in 7.4.

Aldus beslist door mr. A.R. Creutzberg, voorzitter, mrs. C.W.J. Okkerse en H.K. Scholtens, leden, bijgestaan door mr. M.M. Goldhoorn als griffier en uitgesproken in het openbaar op 14 november 2022.

griffier                                                                               voorzitter
 
Verzonden d.d. 14 november 2022