Zoekresultaten 1101-1150 van de 2155 resultaten

De raad heeft vastgesteld dat verweerder een derdengeldrekening heeft gebruik voor een ander doel dan het beheer van derdengelden. Verweerder heeft daarmee tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld. Bij de beoordeling van de ernst van dit handelen is echter ook van belang dat niet is gebleken dat verweerder dit heeft gedaan om het geld buiten het zicht van derden te houden. Niet is gebleken dat verweerder door dit handelen (financieel) voordeel heeft gehad of dat belangen van derden zijn geschaad. Verder neemt de raad in aanmerking dat verweerder het verwijtbare van zijn handelen heeft ingezien. Gelet op alle feiten en omstandigheden is de raad van oordeel dat met de oplegging van een waarschuwing kan worden volstaan.

Raadsbeslissing. Klacht over een advocaat in privé-hoedanigheid. Geen aanknopingspunten met de praktijkuitoefening van verweerster. De raad ziet in de camerabeelden geen (gewelddadig) gedrag vanuit verweerster dat maakt dat zij het vertrouwen in de advocatuur zou hebben geschonden. Klacht ongegrond.

Verzet ongegrond.

Verzet ongegrond.

Raadsbeslissing. Klacht over een advocaat in een procedure waarbij klager geen partij is. Verweerster heeft een vaststellingsovereenkomst met een geheimhoudingsbeding ingebracht in een procedure. Op het inbrengen daarvan is in een andere procedure beslist. Er is geen tuchtrechtelijk belang bij een oordeel over het refereren aan die al ingebrachte vaststellingsovereenkomst. Verweerster mocht daarnaast een beroep doen op artikel 118 Rv om klager in de lopende procedure te betrekken. Dat er finale kwijting is afgesproken staat daaraan niet in de weg. Niet gebleken dat verweerster tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld door negatieve stellingen over klager naar voren te brengen in de procedure. Klager heeft verder geen eigen, rechtstreeks betrokken belang over de inhoudelijke procedure waarin hij geen partij is. Klacht deels niet-ontvankelijk en deels ongegrond.

Raadsbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij in een arbeidsrechtelijk geschil. Verweerster heeft het standpunt van haar cliënt over de echtheid van de handtekeningen onder de arbeidsovereenkomst naar voren gebracht. De door verweerster gekozen bewoordingen zijn niet te kwalificeren als grievende uitlatingen. Ook kan de raad niet vaststellen dat verweerster bewust feitelijke onjuistheden heeft verkondigd. Klacht ongegrond.

Raadsbeslissing. Verweerder heeft niet tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door zijn kantoorgenoot niet te weerhouden van het refereren naar een al ingebrachte vaststellingsovereenkomst met een geheimhoudingsbeding. Klacht in zoverre ongegrond. Klacht over het pogen om schilderijen aan een vuistpand te onttrekken niet ontvankelijk omdat daarover te laat is geklaagd.

Verzet ongegrond.

Dekenbezwaar gegrond. Verweerder heeft tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door (a) met het overleggen van de dickpics en met zijn uitlatingen over de wederpartij van zijn cliënte in de conclusie van antwoord de grenzen van het betamelijke in de betreffende familierechtelijke kwestie te overschrijden, (b) de benodigde PO punten in 2023 niet op orde te hebben waardoor verweerder niet voldeed aan de vereiste deskundigheid om zaken op het gebied van personen en familierecht te behandelen en (c) op 2 maart 2024 verkeerde prioriteiten te stellen en niet zelf te verifiëren of de betreffende gedetineerde consultatiebijstand wilde. Berisping.

Naar het oordeel van de voorzitter heeft verweerster de haar toekomende vrijheid als advocaat van de wederpartij van klager in een langdurig familierechtelijke procedure niet overschreden. Als partijdige advocaat diende zij namens haar cliente gemotiveerd verweer te voeren tegen het wijzigingsverzoek van de partneralimentatie door klager. Zij mocht daarbij afgaan op de verkregen informatie zonder nader onderzoek. In deze tuchtrechtelijke procedure wordt niet de civiele procedure overgedaan. Kennelijk ongegrond.

Klacht over de advocaat als wederpartij en over de advocaat in een geschil waarbij klaagster indirect betrokken was. De raad verklaart zich onbevoegd voor zover de klacht strafrechtelijke kwalificaties bevat en verklaart zich bevoegd voor zover de klacht geen strafrechtelijke kwalificaties bevat en verklaart de klacht in zoverre ongegrond.

Verzetbeslissing. De raad verklaart het verzet van klaagster ongegrond.

Raadsbeslissing. Klacht over eigen advocaat. Kwaliteit dienstverlening in letselschadezaak. Verweerster heeft tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door over haar bijstand niets schriftelijk aan klager te bevestigen. Als gevolg daarvan is achteraf onduidelijkheid ontstaan over de omvang van de opdracht, het plan van aanpak, de onderhandelingen met de verzekeraar en de betaling voor de werkzaamheden van verweerster. Deze onduidelijkheid heeft uiteindelijk geleid tot de klacht. Klacht grotendeels gegrond. Berisping.

Raadsbeslissing; gegronde klacht over de kwaliteit van dienstverlening eigen advocaat. Verweerster heeft vanaf het aannemen van de zaken in oktober 2022 tot aan het indienen van de klacht in april 2024 klaagster ruim anderhalf jaar aan het lijntje gehouden en al die tijd nauwelijks concrete werkzaamheden verricht voor klaagster. Verweerster was zeer slecht bereikbaar en heeft klaagster op cruciale momenten - zoals bij het verweer bij de kantonrechter, het verzet tegen het verstekvonnis en de inbeslagname van haar auto - in de kou laten staan. Ook het verzoek van klaagster om haar dossier terug te geven, heeft verweerster niet naar behoren afgehandeld. Verweerster had niet voorzien in haar waarneming, terwijl zij door ingrijpende persoonlijk omstandigheden niet (steeds) in staat was haar werk naar behoren te doen. Het gaat om ernstige tekortkomingen, waarmee verweerster niet alleen de belangen van kaagster, maar ook het vertrouwen in de advocatuur ernstig heeft geschaad. De raad heeft echter ook oog voor de ingrijpende persoonlijke omstandigheden waaraan verweerster is blootgesteld. Verweerster heeft bovendien op zitting uiteindelijk inzicht getoond in haar handelen. Dit alles maakt dat de raad de maatregel van een voorwaardelijke schorsing van vier weken en kostenveroordeling passend acht. Samenloop tussen de schorsing op grond van 60b Advocatenwet en de tuchtprocedure levert geen strijd met het ne bis in idem-beginsel op. Een 60b-procedure is immers geen tuchtrechtelijke procedure. De procedures kennen elk eigen criteria (zie Hof van Discipline, 12 juli 2010, ECLI:NL:TAHVD:2010:YA0851).

Ongegrond verzet.

Beklag artikel 13 ongegrond. Geen verplichte procesvertegenwoordiging vereist. Bovendien onvoldoende kans van slagen.

Voorzittersbeslissing. Klager heeft zijn verwijt, tegenover de gemotiveerde betwisting door verweerster, van een onvoldoende feitelijke onderbouwing voorzien. De klacht is kennelijk ongegrond.

Beklag artikel 13 ongegrond. Onvoldoende kans van slagen op grond van 236 Rv.

Klager heeft bij de deken een verzoek ingediend tot aanwijzing van een advocaat als bedoeld in artikel 13 lid 1 Advocatenwet. Het hof is van oordeel dat de deken het hernieuwde verzoek om aanwijzing van een advocaat op juiste gronden heeft afgewezen. Er is niet gebleken van een lopende procedure of het starten van een procedure waarvoor bijstand van een advocaat is vereist. Als vaste rechtspraak van het hof van discipline geldt dat een hernieuwd verzoek kan worden afgewezen als al een keer eerder een advocaat is aangewezen door een deken (zie HvD, 31-10-2017 ECLI:NL:TAHVD: 2017:209 en HvD, 14-02-2011, ECLI:NL:TAHVD: 2011:YA1409). Het hof benadrukt verder dat op klager een inspanningsverplichting rust om eerst zelf een advocaat te vinden die hem zou willen bijstaan. Eerst indien klager ten minste 5 serieuze doch vergeefse pogingen heeft gedaan om een advocaat te vinden èn de noodzaak van een nieuwe procedure in dezelfde zaak deugdelijk is onderbouwd, kan klager bij de deken om aanwijzing van een advocaat vragen.

Wraking afgewezen met misbruik van recht bepaling.

Artikel 13 beklag ongegrond. Voor een huurzaak bij de kantonrechter geldt geen verplichte procesvertegenwoordiging.

Beklag artikel 13 gegrond. Klager dient over de slagingskansen van de door hem gewenste herzieningsprocedure te worden geadviseerd door een gespecialiseerd strafrechtadvocaat, die hem ook kan toelichten op welke gronden een herzieningsverzoek wel of geen redelijke kans van slagen heeft.

Raadsbeslissing; ongegronde klacht over de kwaliteit van dienstverlening van de eigen advocaat. In hetgeen klaagster stelt zijn onvoldoende aanknopingspunten gevonden voor het oordeel dat verweerder haar zaak niet naar behoren heeft behandeld of op andere (juridisch inhoudelijke) aspecten tekortgeschoten is. Verweerder dient als dominus litis zelf te bepalen welke argumenten wel of niet relevant zijn om in de gerechtelijke procedure in te brengen en is niet verplicht uitvoering te geven aan alle verzoeken van zijn cliënte.

Beklag artikel 13 ongegrond om meerdere redenen.

Raadsbeslissing; klacht over de kwaliteit van dienstverlening in een cassatieprocedure op één onderdeel gedeeltelijk gegrond. Door het cassatieschriftuur zonder dit vooraf aan klager voor te leggen in te dienen, heeft verweerder niet gehandeld met de zorgvuldigheid die van een behoorlijk advocaat mag worden verwacht. Een waarschuwing met kostenveroordeling is op zijn plaats.

Hoger beroep na beslissing op verzet. De beroepsgronden van klager leveren geen grond op voor doorbreking van het appelverbod.

Verzoek art. 60ab Advocatenwet toegewezen. Het ne bis in idem-beginsel staat niet in de weg aan het (opnieuw) treffen van een ordemaatregel tot onmiddellijke schorsing. De aan verweerder opgelegde (reguliere) schorsingen lopen op zeer korte termijn af. De gebrekkige praktijkvoering van verweerder is dusdanig ernstig dat de raad het niet verantwoord acht dat potentiële nieuwe cliënten aan een advocaat worden blootgesteld die zich niet bewust is van de elementaire beginselen en kerntaken van de advocatuur. De raad vindt het onverantwoord dat verweerder op korte termijn zijn praktijk weer kan gaan uitoefenen, terwijl er nog geen goedgekeurde coach aanwezig is. Vrees aanwezig dat verweerder bij het hervatten van de praktijkuitoefening direct tuchtrechtelijk verwijtbaar zal handelen en zonder de noodzakelijke begeleiding opnieuw cliënten zal bijstaan. Onmiddellijke schorsing in de praktijkuitoefening voor onbepaalde tijd.

Intrekking klacht door klaagster. Vernietiging beslissing raad. Naar het oordeel van het hof bestaan geen redenen van algemeen belang die met zich brengen dat de behandeling van de klacht moet worden voortgezet. Aan het hoger beroep van verweerder is het belang komen te ontvallen.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij. Uit het advies van verweerster aan haar cliënte blijkt niet dat verweerster heeft geadviseerd om paulianeus te handelen. Niet gebleken dat verweerster de belangen van de wederpartij onnodig of onevenredig zonder redelijk doel heeft geschaad. Klacht kennelijk ongegrond.

Wederzijds beroep met betrekking tot een klacht over de eigen advocaat. Het hof is met de Raad van Discipline in het ressort Den Haag (hierna: de raad) van oordeel dat verweerder de norm van gedragsregel 15 heeft geschonden. Voor het overige ziet het hof op basis van het onderzoek in hoger beroep geen aanleiding om tot een andere beoordeling van de klacht van klaagster te komen dan de raad. Dat verweerder (ongeoorloofde) druk op klaagster heeft uitgeoefend of zich schuldig heeft gemaakt aan ouderenmishandeling, is ook het hof niet gebleken. Het hof bekrachtigt de beslissing van de raad, inclusief de maatregel.

Afwijzing verzoek tot verwijzing. De deken vervult de functie van vooronderzoeker in de tuchtprocedure. De deken ontleent zijn bevoegdheden aan de Advocatenwet. Artikel 46c van de Advocatenwet biedt geen grondslag om het vooronderzoek naar de klacht van klager over mr. S. door een andere deken dan verweerster te laten verrichten. Ook staat niet bij voorbaat vast dat verweerster de expertise mist om de klacht die klager heeft ingediend over mr. S. te behandelen. Ten slotte is met de uitkomst van het vooronderzoek de klachtprocedure niet beëindigd. Klager heeft dan de mogelijkheid zijn klacht over mr. S. in te dienen bij de Raad van Discipline in het ressort Arnhem-Leeuwarden.

Volgens klager heeft verweerster, de advocaat van zijn ex-partner, zich in een geschil over de ontbinding en afwikkeling van hun geregistreerd partnerschap bij de rechtbank na het geven van de beschikking schuldig gemaakt aan “napleiten”. Dat heeft verweerster volgens klager gedaan bij het door haar zelfstandig ingediende herstelverzoek, maar ook in haar reactie op het herstelverzoek dat door de gemachtigde van klager is ingediend. De raad heeft de klacht van klager ongegrond verklaard. Klager is tegen deze beslissing in beroep gekomen. Het hof bekrachtigt de beslissing van de raad. Volgens het hof is er geen sprake van “napleiten”. Verweerster heeft binnen de haar toekomende vrijheid de belangen van haar client behartigd en heeft daarbij niet onnodig de belangen van klager geschaad.

De deken heeft het verzoek om aanwijzing van een advocaat afgewezen. Aan deze beslissing ten grondslag gelegd dat de vader van klager een advocaat heeft voor de procedures waarin vertegenwoordiging van een advocaat is voorgeschreven. Voor een AVG-procedure van de vader en een zaak van vader op het terrein van het Wdz-klachtrecht is geen vertegenwoordiging door een advocaat is voorgeschreven, zodat voor aanwijzing van een advocaat geen reden is. Voor het klachtrecht van klager is evenmin vertegenwoordiging door een advocaat voorgeschreven. Het hof onderschrijft de beslissing van de deken.

Beklag artikel 13 Advocatenwet ongegrond.

Klacht over de bijstand van de eigen advocaat. Klacht is niet-ontvankelijk, omdat de klacht te laat is ingediend.

Klacht over het optreden van verweerder in zijn hoedanigheid van private procespartij in een procedure bij het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch. Volgens klager heeft verweerder samen met zijn schoonzoon het gerechtshof ’s-Hertogenbosch bewust misleid tijdens de mondelinge behandeling in een civiele procedure door opzettelijk onjuiste cijfers aan het hof te presenteren. Volgens de raad is daarvan niet gebleken. De klacht is ongegrond verklaard. Klager heeft hoger beroep ingesteld tegen die beslissing van de raad. Het hof bekrachtigt die beslissing.

Klacht over de advocaat van de wederpartij. Volgens klager heeft verweerder samen met zijn cliënt (mr. P), een advocaat met wie klager een advocatenkantoor heeft gehad, en de schoonzoon van die cliënt, het gerechtshof ’s-Hertogenbosch bewust misleid tijdens de mondelinge behandeling in een civiele procedure door opzettelijk onjuiste cijfers aan het hof te presenteren. Volgens de raad is daarvan niet gebleken. De klacht is ongegrond verklaard. Klager heeft hoger beroep ingesteld tegen die beslissing van de raad. Het hof bekrachtigt de beslissing van de raad.

Wraking. Verzoeker stelt dat de tuchtrechters de noodzakelijke specialistische kennis van het bestuursrecht ontberen. Door dit kennisgebrek kunnen volgens het wrakingsverzoek de betrokken rechters namelijk (al dan niet onbewust) normen uit een ander rechtsgebied toepassen (subjectieve partijdigheid door een verkeerd intern referentiekader) of de specifieke bestuursrechtelijke waarborgen en de machtsongelijkheid miskennen, hetgeen de schijn van vooringenomenheid wekt en leidt tot een voor verzoeker nadelige, onjuiste rechtsvinding (objectieve partijdigheid). De wrakingskamer wijst het wrakingsverzoek af. In het kader van de beoordeling van een wrakingsverzoek is de vraag of sprake is van voldoende deskundigheid niet van belang. De eventuele afwezigheid van voldoende deskundigheid op het gebied van het bestuursrecht kan op zichzelf niet leiden tot de conclusie dat de tuchtrechter(s) wier wraking is verzocht bevooroordeeld en/of vooringenomen, dus partijdig, is (zijn).

Klacht de advocaat van de wederpartij. De raad heeft geoordeeld dat het klachtonderdeel dat ziet op het rechtstreeks benaderen van klaagster gegrond is en heeft aan verweerder de maatregel van berisping opgelegd. Op de zitting van het hof heeft verweerder zich op het standpunt gesteld dat hij zich kan vinden in het oordeel van de raad dat hij tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld en dat zijn beroep alleen nog ziet op de opgelegde maatregel. Het hof ziet geen aanleiding om een andere maatregel op te leggen dan de raad heeft gedaan, te weten een berisping.

Uit artikel 13 lid 3 Advocatenwet volgt dat het instellen van beklag alleen mogelijk is indien het verzoek om toewijzing van een advocaat is afgewezen. De deken heeft onderaan de beslissing een rechtsmiddelenclausule opgenomen waardoor ten onrechte de indruk is gewekt bij klager dat hij een rechtsmiddel kon aanwenden tegen de toewijzende beslissing. De ten onrechte in de toewijzingsbeslissing opgenomen rechtsmiddelenclausule stelt het bepaalde in artikel 13 lid 3 Advocatenwet niet terzijde. Dit betekent dat klager niet kan worden ontvangen in zijn beklag. Artikel 13 lid 3 Advocatenwet biedt ook geen juridische grondslag om te vragen om een nieuwe aanwijzingsbeslissing van de deken als klager zich niet kan vinden in de werkwijze van de aangewezen advocaat (en/of de deken).

Raadsbeslissing. Klacht over de eigen advocaat, aan wie klagers dossier door de rechtsbijstandsverzekeraar is uitbesteed. De raad is van oordeel dat niet valt in te zien op welk punt verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. Verweerder heeft na ontvangst van de doorverwijzing van de verzekeraar gedaan wat van hem mocht worden verwacht, toen klager protesteerde heeft verweerder pas op de plaats gemaakt en na ontvangst van een bericht van mr. M dat hij klager verder zou bijstaan heeft verweerder zich onttrokken. Ongegrond.

Verzetbeslissing. Geen aanleiding om aan de juistheid van de voorzittersbeslissing te twijfelen. De voorzitter heeft bij de beoordeling van de klachtonderdelen rekening gehouden met alle relevante feiten en omstandigheden van het geval zoals die uit het klachtdossier blijken. Verzet is ongegrond.

Raadsbeslissing. Klacht over de eigen advocaat over de kwaliteit van de dienstverlening. Verweerder is tekort geschoten in de behartiging van klagers belangen. Verweerder heeft niet schriftelijk vastgelegd wat hij tijdens het gesprek van 28 mei 2024 met klager had afgesproken, heeft niets in klagers zaak gedaan en zich, ondanks diverse contactpogingen van klager, onbereikbaar gehouden. Gelet op de aard van de gegrond bevonden tuchtrechtelijke verwijten acht de raad een voorwaardelijke schorsing voor de duur van vier weken passend en geboden.

Raadsbeslissing. Klacht over de eigen advocaat over de declaraties en de kwaliteit van de dienstverlening. Mede in het licht van het gemotiveerde verweer van verweerder, is de raad van oordeel dat klaagster de klachtonderdelen over de kwaliteit van de verleende bijstand onvoldoende met concrete feiten en omstandigheden heeft onderbouwd. De raad overweegt verder dat de tuchtrechter niet de bevoegdheid heeft om declaratiegeschillen te beslechten, doch slechts waakt tegen excessief declareren. Dat daarvan in dit geval sprake is, is niet gebleken. De raad is van oordeel dat klaagster dit klachtonderdeel ook in de onderhavige klachtprocedure onvoldoende met concrete feiten en omstandigheden heeft onderbouwd. Van een onduidelijke of ontoelaatbare tariefafspraak is voorts geen sprake. De verwijten dat verweerder de klacht niet serieus heeft genomen en dat verweerder klaagster heeft geïntimideerd en geprobeerd klem te zetten missen feitelijke grondslag. In alle onderdelen ongegrond.

Raadsbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij. Niet gebleken dat verweerder tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld door nodeloos een gerechtelijke procedure jegens klager te voeren en een deurwaarder op hem af te sturen. Ongegrond.

Verzoek tot verwijzing van een klacht tegen de deken afgewezen. Klager heeft geklaagd over de deken naar aanleiding van een afwijzende beslissing van die deken op het verzoek om op grond van artikel 13 Advw een advocaat aan te wijzen. De voorzitter overweegt dat een klacht tegen een deken geen middel is om de inhoud van andere zaak, waarin een rechtsmiddel openstaat, ter discussie te stellen. Klager kan het onderzoek naar en de afwijzende beslissing op zijn verzoek aan verweerster om een advocaat aan te wijzen ter discussie stellen binnen de kaders van een beklagprocedure op grond van artikel 13 Advw. Klager heeft het beschikbare rechtsmiddel ook ingesteld. Binnen de kaders van de beklagprocedure op grond van artikel 13 Advw kan de klager naar voren brengen op welke punten het onderzoek en de beslissing van de deken niet deugen en dat het hof tot een andere conclusie zou moeten komen dan de deken.

Raadsbeslissing; ongegronde klacht over de advocaat wederpartij. Het verwijt dat verweerder ondoelmatig, en daarmee in strijd met gedragsregel 6 lid 1, procedeert treft geen doel. Dat de onderliggende procedure lang duurt en hoge kosten voor partijen meebrengt, staat buiten kijf. De raad heeft echter niet kunnen vaststellen dat (uitsluitend) verweerder hiervoor verantwoordelijk moet worden gehouden, laat staan dat hem daarvan een tuchtrechtelijk verwijt valt te maken. Verder is de raad niet gebleken dat verweerder in strijd met gedragsregel 8 bewust onjuiste informatie heeft verstrekt. Het staat verweerder als advocaat van de wederpartij vrij om het standpunt van zijn cliënte op partijdige wijze weer te geven. Het feit dat klaagster het oneens is met de manier waarop verweerder de stellingen namens zijn cliënte heeft verwoord, is inherent aan het civiele geschil dat partijen verdeeld houdt. Ook van het doen van grievende uitlatingen (gedragsregel 7) is niet gebleken.

Raadsbeslissing; ongegronde klacht tegen een advocaat van een derde, te weten de advocaat van de voormalig opdrachtgever van klaagster. Van schending van gedragsregel 8 is niet gebleken. Verweerder mocht zich baseren op informatie die hij had ontvangen van zijn cliënte. Het is de raad niet gebleken van bijzondere omstandigheden op grond waarvan verweerder nader onderzoek had moeten verrichten naar de juistheid van deze informatie. Dat verweerder ter zitting heeft verklaard dat hij achteraf gezien - en zeker gelet op de onderhavige klachtprocedure - beter wel nader onderzoek had kunnen doen naar de juistheid van de aan hem door zijn cliënt verstrekte informatie en dat achteraf bleek dat er toch niet zoveel bewijs was voor de door zijn cliënte ingenomen stelling, maakt nog niet dat verweerders handelen tuchtrechtelijk verwijtbaar is.

Verzet gegrond. Anders dan de voorzitter heeft geoordeeld is geen sprake van ne bis in idem. De klacht is bij gebrek aan onderbouwing ongegrond.

Raadsbeslissing. Ongegrond verzet.