Zoekresultaten 2601-2650 van de 5275 resultaten

Afwijzing verzoek tot verwijzing. Klager is ontevreden is over de kwaliteit van de dienstverlening van verweerster waardoor volgens klager de behandeling van zijn klachten vertraging heeft opgelopen. De klachten die klager heeft over de wijze waarop verweerster zich jegens klager heeft opgesteld of heeft gehandeld, kan klager indienen bij de Orde van Advocaten te Amsterdam op basis van de interne klachtenregeling van die Orde. Het klachtrecht in de zin van de Advocatenwet is niet bedoeld om de werkwijze van de Amsterdamse Orde van Advocaten aan de orde te stellen. Verder is het klachtrecht niet bedoeld om een hernieuwde dekenvisie te krijgen. De Advocatenwet voorziet niet in de mogelijkheid tot verwijzing van een onwelgevallige klachtbehandeling naar een andere deken.

Klacht niet verwezen. Een klacht tegen een deken is geen middel om de inhoud van een dekenvisie over de klacht tegen een advocaat ter discussie te stellen

Klager kennelijk niet-ontvankelijk in klacht tegen arts. Voorzittersbeslissing. De klacht gaat over de beslissing om de patiënt, de vriend van klager, met ontslag naar huis te laten gaan zonder volledig te onderzoeken of de patiënt somatisch gezien in staat was om naar huis terug te keren. Voorzitter: er is sprake van bijzondere omstandigheden die aanleiding geven eraan te twijfelen dat klager de wil van de patiënt vertegenwoordigt waar het gaat om het indienen van een klacht tegen deze verweerster. Op geen enkele wijze kan ergens uit worden opgemaakt dat de patiënt over haar had willen klagen.

Wrakingsbeslissing. De wrakingskamer verklaart het verzoek kennelijk ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij. Verweerder kan niet worden verweten dat zijn cliënte het griffierecht niet tijdig heeft vergoed. Klacht kennelijk ongegrond.

Deels gegronde klacht tegen een bedrijfsarts. Klaagster werd in het kader van de verzuimbegeleiding begeleid door de bedrijfsarts. Klaagster verwijt de bedrijfsarts dat zij haar, kort samengevat, niet goed heeft begeleid door onder andere een foutieve inschatting van de klachten en het weigeren van een second-opinion.Klaagster wenste een second opinion vanwege gebrek aan vertrouwen enonveiligheidsgevoelens richting de bedrijfsarts. Hoewel klaagster een klacht had over debejegening en het gedrag van de bedrijfsarts en de klachtenprocedure daarvoor deaangewezen route is, is het verzoek van klaagster dusdanig vaak herhaald dat een secondopinion mogelijk nuttig had kunnen zijn voor het herstel van het verstoorde re-integratietraject. De bedrijfsarts hield vast aan het vereiste dat een spreekuur consult moestplaatsvinden voordat een second opinion kon worden aangevraagd. Weliswaar heeft debedrijfsarts de second opinion niet expliciet geweigerd, maar door haar formele en stelligehouding heeft de bedrijfsarts het dringende verzoek van klaagster ook niet gefaciliteerd,waar dit wel van haar verwacht mocht worden. Dit klachtonderdeel wordt gegrond verklaard. De klacht wordt voor het overige ongegrond verklaard. Er wordt geen maatregel opgelegd.

Raadbeslissing. KIacht over de advocaat van de wederpartij in alle onderdelen ongegrond, Niet gebleken dat verweerder onrechtmatig de ouderlijke woning heeft betreden. Voor zover zich in het meegenomen bureau goederen bevonden die niet bestemd waren voor verweerders cliënt kan hem daarvan geen tuchtrechtelijk verwijt worden gemaakt. Niet gebleken dat verweerder valse en ongefundeerde beschuldigingen aan het adres van A heeft geuit, noch dat hij in opdracht van zijn cliënt, de gerechtelijke procedure en de afwikkeling willens en wetens heeft vertraagd en getraineerd;, noch dat hij zich door zijn cliënt heeft laten gebruiken als loopjongen en penvoerder.

Verzet ongegrond.

Ongegronde klacht tegen een bedrijfsarts. De bedrijfsarts heeft op verzoek van de werkgever van klaagster na het derde ziektejaar van klaagster een verklaring 26e week ontslagtoets afgegeven, waarin zij heeft geconcludeerd dat niet te verwachten is dat klaagster binnen een periode van 26 weken weer geschikt wordt voor de bedongen arbeid, al dan niet in aangepaste vorm. Volgens klaagster is sprake van een onjuiste verklaring die is opgesteld zonder dat de bedrijfsarts hier tevoren met klaagster over heeft gesproken of haar heeft onderzocht. Het college komt tot het oordeel dat de bedrijfsarts niet tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld en de klacht ongegrond is.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij. Klacht kennelijk niet-ontvankelijk voor zover dat ziet op de periode dat verweerster nog geen advocaat was. Klacht voor het overige kennelijk ongegrond.

voorzittersbeslissing over de advocaat van de wederpartij van klager. Naar het oordeel van de voorzitter heeft verweerster met de door haar gebruikte termijn ‘achtervolgen’ in haar e-mail geen onjuiste beschrijving gegeven van de feitelijke situatie. Klager heeft zijn ex-partner immers meermaals en bovendien rechtstreeks aangeschreven met telkens dezelfde vraag om informatie. Dit terwijl klager uit de duidelijke e-mail van verweerster van 1 oktober 2024 wist, dan wel had kunnen begrijpen dat zijn ex-partner de verzochte informatie alleen zou verstrekken in een door klager te starten wijzigingsprocedure. Naar het oordeel van de voorzitter is van een grievende uitlating door verweerster geen sprake is geweest. De klacht wordt daarom kennelijk ongegrond verklaard.

Verzoek tot aanwijzing van advocaat ex artikel 13 Advocatenwet afgewezen.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een arts in opleiding tot bedrijfsarts. Klager heeft een verzuimgesprek gehad met de arts in opleiding tot bedrijfsarts. Klager was het niet eens met het advies en de probleemanalyse. De arts heeft na afloop van het consult, na overleg met haar supervisor, het advies aangepast. Klager verwijt de arts dat zij niet tijdens het consult overleg heeft gevoerd met haar supervisor en hij verwijt de arts dat ze heeft geconcludeerd dat klager wel benutbare mogelijkheden heeft. Het college komt tot het oordeel dat de klacht kennelijk ongegrond is.

Voorzittersbeslissing. De voorzitter verklaart een klacht over de eigen advocaat kennelijk ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij. Verweerder heeft niet tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld door namens zijn cliënten aanspraak te maken op het (stil) pandrecht. Verder is niet gebleken dat verweerder heeft ingestemd met het afwachten van het kort geding totdat hij namens zijn cliënte zou overgaan tot het uitwinnen van de pandrechten.

Het hof verklaart het beklag tegen de beslissing van de deken om geen advocaat aan te wijzen ongegrond.

Ongegrond verzet

Voorzittersbeslissing. Klacht over de kwaliteit van de dienstverlening door de eigen advocaat. Verweerder heeft gehandeld als een redelijk bekwame en redelijk handelend advocaat. Ook heeft verweerder het arrest tijdig met klager willen bespreken. Klacht kennelijk ongegrond.

Verzet tegen voorzittersbeslissing ongegrond verklaard.

ongegrond verzet

Voorzittersbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij in een bestuursrechtelijke procedure. Verweerster mocht onder meer het standpunt innemen dat klager misbruik maakte van de Wet open overheid, mocht uitgaan van de informatie die zij van haar cliënte kreeg en was niet verplicht om klager gelijktijdig het verweerschrift toe te sturen. Klacht kennelijk ongegrond.

Naar het oordeel van de raad is verweerder niet tekortgeschoten in zijn zorgplicht richting klaagster. Hij heeft herhaaldelijk en duidelijk uitgelegd dat en waarom het gestarte kort geding ingetrokken moest worden. Uit de stukken is de raad niet gebleken dat verweerder van de rechtsbijstandsverzekeraar van klaagster ook opdracht heeft gekregen om namens klaagster een civiele procedure tegen de gemeente te starten. Dat daarover bij klaagster misverstand bestond door uitlatingen van een medewerkster van haar rechtsbijstandsverzekeraar, kan verweerder niet worden aangerekend. Voor zover klaagster ook heeft bedoeld heeft te klagen dat verweerder een verkeerde juridische route heeft genomen, wordt klaagster daar door de raad niet in gevolgd. Klaagster had daar eerder bezwaar over moeten maken, terwijl de keuze van verweerder om de Nationale Ombudsman in te schakelen juridisch bezien ook geen verkeerde keuze is geweest. Klacht ongegrond.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de advocaat van de wederpartij in een bestuursrechtelijke procedure. Verwijten kunnen grotendeels niet aan verweerder worden toegerekend, omdat het verweerschrift door de kantoorgenote van verweerder is ingediend. Klacht ook voor het overige deels kennelijk ongegrond en deels kennelijk niet-ontvankelijk.

Voorzittersbeslissing. Klacht over de advocaat in hoedanigheid van deken kennelijk ongegrond. Niet gebleken dat het vertrouwen in de advocatuur is geschaad.

Eindbeslissing na voortzetten wegens algemeen belang. Verweerder heeft gedurende meerdere jaren nagelaten om voldoende zorgvuldig en voortvarend te handelen in het dossier van zijn cliënt. Belangrijke afspraken over onder meer de financiën en aan te leveren stukken zijn niet deugdelijk schriftelijk vastgelegd. Op het moment dat zijn cliënt zich tot een andere rechtsbijstandsverlener heeft gewend, heeft verweerder ook het dossier niet (direct) willen afgeven en de naam van de advocaat in Suriname niet (onverwijld) kenbaar willen maken. Mede gelet op met de cliënt getroffen schikking, het nadeel dat verweerder aan de klacht heeft ondervonden en de maatregel die de deken voor ogen heeft, komt de raad tot een berisping.

Het hof verklaart het beroep van klaagster tegen gegrond verklaarde beslissing van de raad niet-ontvankelijk.

Verzoek om de aanwijzing van een advocaat te wijzigen/in te trekken en een andere advocaat aan te wijzen is door de deken afgewezen. Het hof verklaart het beklag hiertegen ongegrond.

Verzetbeslissing. De voorzitter heeft bij de beoordeling van de klacht de juiste maatstaf toegepast en voorts rekening gehouden met alle relevante feiten en omstandigheden van het geval. Daarmee hoeft in redelijkheid niet te worden betwijfeld of de beslissing van de voorzitter juist is. Verzet ongegrond.

Raadsbeslissing. Klacht over advocaat van de wederpartij. De klacht dat verweerder klaagster heeft geïntimideerd en bij haar veel stress, aanzienlijk financieel nadeel en onnodige kosten veroorzaakt is ongegrond. Verweerder heeft tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld doordat hij met zijn e-mail van 10 maart 2025 heeft gehandeld in strijd met artikel 10a lid 1 aanhef en sub d Advocatenwet, de Gedragsregels 1, 6 en 22. Voor zover klaagster verweerder handelen in strijd met artikel 285a Sr is de raad onbevoegd. Waarschuwing.

Klacht tegen advocaat wederpartij. Verweerder heeft de wederpartij van klaagster bijgestaan in een geschil bij de Ondernemingskamer. Klaagster verwijt verweerder dat hij in strijd heeft gehandeld met gedragsregel 15 van de advocatuur (belangenverstrengeling) door tegen haar op te treden, terwijl zij een voormalig cliënte van zijn kantoor is. Verweerder heeft aanvankelijk bij de raad betwist dat klaagster een voormalig cliënte is van zijn kantoor, maar is daarop in hoger beroep teruggekomen. In de procedure bij de Ondernemingskamer is dezelfde zaak aan de orde als waarover eerder werkzaamheden voor klaagster zijn verricht. Verweerder mocht niet optreden tegen zijn voormalige cliënte (klaagster). Gedragsregel 15 is geschonden. Het hof sluit zich aan bij de door de raad opgelegde maatregel van waarschuwing. Bekrachtiging raadsbeslissing.

Een klacht tegen een deken is geen middel om de inhoud van een aanwijzingsbesluit ter discussie te stellen, nu daartegen andere rechtsmiddelen openstaan. Klager gebruikt het klachtrecht voor een ander doel dan waarvoor het klachtrecht is bedoeld. Misbruik van klachtrecht. Het tuchtrecht is daarnaast alleen van toepassing op advocaten. De klacht wordt niet verwezen.

Raadbeslissing. Klacht tegen advocaat in privé deels niet-ontvankelijk wegens tijdsverloop, deels ongegrond en deels niet-ontvankelijk omdat niet is gebleken dat het vertrouwen in de advocatuur is geschaad.

Ongegronde klacht tegen een uroloog. De uroloog heeft in verband met aanhoudende plasklachten eind 2018 bij klager een zogenoemde TURP-operatie (Trans Urethrale Resectie van de Prostaat) uitgevoerd. Klager verwijt de uroloog dat hij sindsdien last heeft van incontinentieklachten en erectieklachten. Het Regionaal Tuchtcollege te Amsterdam heeft de klacht kennelijk ongegrond verklaard. Het Centraal Tuchtcollege is het eens met deze beslissing en verwerpt het beroep.

Klachten over de deken worden niet verwezen. De klachten/verwijzingsverzoeken zijn prematuur. Eerste klacht betreft de mededeling van de deken dat hij een klacht over een advocaat pas in behandeling zou nemen nadat eerst de interne klachtenregeling van het kantoor was doorlopen, en als de klacht daarmee niet was afgedaan, nadat de klacht was ingediend bij een klachten- of geschilleninstantie en dit ook niet tot een bevredigende oplossing had geleid. Na bezwaren van klaagster heeft de deken de klacht echter wel in behandeling genomen. Tweede klacht gaat over de klachtomschrijving. De deken past de klachtomschrijving niet aan, maar betrekt de klachten daarover wel in zijn onderzoek.

Verzetbeslissing. De voorzitter heeft bij de beoordeling van de klacht de juiste maatstaf toegepast en voorts rekening gehouden met alle relevante feiten en omstandigheden van het geval. Daarmee hoeft in redelijkheid niet te worden betwijfeld of de beslissing van de voorzitter juist is. Verzet ongegrond.

Beroep van een stichting tegen een uitspraak van het Veterinair Tuchtcollege op een klacht tegen een dierenarts. De zaak heeft betrekking op de controle door de dierenarts van een populatie grote grazers in een Natura 2000-gebied. De stichting maakt de dierenarts hierover verschillende verwijten. Het Veterinair Tuchtcollege heeft de klacht in eerste aanleg ongegrond verklaard.

Raadsbeslissing; klacht over de kwaliteit van dienstverlening. Verweerder is ernstig tekortgeschoten in de behandeling van klagers zaak. Een opdrachtbevestiging en plan van aanpak ontbraken, evenals een gedegen schriftelijke vastlegging van belangrijke informatie. Klager is ruim twee jaar aan het lijntje gehouden en in al die tijd zijn slechts twee inhoudelijke brieven gestuurd aan de wederpartij. Op herhaalde verzoeken van klager om een update, volgde geen (adequaat) antwoord. Van zelfreflectie is onvoldoende gebleken. Rekening houdend met verweerders tuchtrechtelijk verleden is een onvoorwaardelijke schorsing van drie weken passend en geboden.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een huisarts. Klaagster verwijt de huisarts met name dat de huisarts haar fysieke klachten onterecht afdeed als psychische klachten, dat zij ten onrechte een ‘no-show’-boete heeft gekregen en dat haar toegang tot huisartsenzorg is ontzegd. Het college vindt dat telkens adequaat is gereageerd op de hulpvraag van klaagster en dat de klachten niet zijn afgedaan als psychisch. Het opleggen en de hoogte van de ‘no-show-boete was niet onredelijk. Niet gebleken is dat klaagster is uitgesloten van medische zorg. Klacht in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

Wrakingsverzoek kennelijk ongegrond.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een huisarts. Klaagster verwijt de huisarts met name dat de huisarts haar fysieke klachten onterecht afdeed als psychische klachten. Het college oordeelt dat telkens adequaat is gereageerd op de hulpvraag van klaagster en dat de klachten niet zijn afgedaan als psychisch. Klacht in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

Verzet ongegrond.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een huisarts. Klager had pijn en zwellingsklachten bij zijn rechteronderbeen. Hij verwijt de huisarts onder meer dat hij hem zonder lichamelijk onderzoek te verrichten heeft verwezen naar een fysiotherapeut in plaats van naar een orthopeed. Later is een breuk in het scheenbeen vastgesteld. Voor het college staat voldoende vast dat de huisarts wel een lichamelijk onderzoek heeft verricht. Op basis van wat is besproken en onderzocht tijdens het consult hoefde de huisarts niet onmiddellijk uit te gaan van een breuk. Klacht in alle onderdelen kennelijk ongegrond.

Tenuitvoerlegging van een voorwaardelijk opgelegde schorsing.

Raadsbeslissing; klacht over de advocaat wederpartij in een familierechtzaak. Door niet zelf te reageren op e-mails van de advocaat van de wederpartij (maar haar cliënte rechtstreeks met haar ex-partner te laten communiceren) heeft verweerster onvoldoende inspanningen verricht om te voorkomen dat er onnodig een procedure zou worden gestart en onnodig kosten zouden worden gemaakt. Dit valt verweerster te verwijten en in verband daarmee is de klacht gegrond. Tijdens de zitting is het de raad gebleken dat verweerster geen kwade bedoelingen had met haar handelwijze. Verweerster heeft meerdere malen aangegeven dat zij zich ervan bewust is dat zij anders had moeten handelen en dat zij dit in de toekomst ook zal doen. De raad ziet hierin aanleiding om geen maatregel op te leggen.

Raadsbeslissing. Klacht tegen de advocaat van de wederpartij. Eén klachtonderdeel wordt gegrond verklaard. Verweerder heeft zich met een bericht van 20 maart 2023 aan de rechtbank schuldig gemaakt aan ongeoorloofd napleiten waarop gedragsregel 21 lid 3 ziet. In de gegeven omstandigheden moet het bericht van verweerder worden gezien als een poging om de kantonrechter alsnog te beïnvloeden, hetgeen zich niet verdraagt met genoemde gedragsregel 21 lid 3. Waarschuwing.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een huisarts. Klaagster verwijt de huisarts dat zij lichtvaardig aan de crisisdienst opdracht heeft gegeven om klaagster gedwongen te laten opnemen. Het college stelt vast dat de huisarts deze beslissing niet heeft genomen. De huisarts heeft na een telefonische melding over klaagster besloten om de crisisdienst in te schakelen. Na inschakeling van de crisisdienst is de huisarts bij de beslissing tot opname niet meer betrokken geweest.

Raadsbeslissing; ongegronde klacht over de advocaat van de wederpartij. Verweerster heeft in een klachtprocedure van klaagster tegen een zorginstelling de belangen van de zorginstelling behartigd. Daarbij heeft verweerster de grenzen van het betamelijke niet overschreden.

Raadsbeslissing. Klacht tegen de advocaat van de wederpartij in een familiekwestie. Klager verwijt verweerster dat zij hem heeft weggezet als pleger van huiselijk geweld (klachtonderdeel a), dat zij ten onterechte heeft geschreven dat er drie stopgesprekken met klager zijn gevoerd door de politie (klachtonderdeel b) en dat zij de advocaat van klager heeft aangeschreven in een kwestie waarin deze advocaat hem niet bijstond (klachtonderdeel c).Alle klachtonderdelen worden ongegrond verklaard. Hoewel verweerster zich met betrekking tot de klachtonderdelen a en b genuanceerder had kunnen uitdrukken, is de raad van oordeel dat verweerster hiermee geen tuchtrechtelijke grens heeft overschreden. Ook het aanschrijven van de advocaat van klager acht de raad in het licht van de veelheid van procedures tussen partijen niet onbegrijpelijk en ook niet tuchtrechtelijk verwijtbaar.

Kennelijk ongegronde klacht tegen een huisarts. Klaagster verwijt de huisarts dat hij haar bij twee consultafspraken in de wachtkamer heeft genegeerd en niet heeft gereageerd toen klaagster contact zocht met de praktijk. De huisarts was bij één consult niet betrokken en bij het andere consult was sprake van een ongelukkig misverstand maar niet van bewust negeren. Het college kan verder ook niet vaststellen dat de huisarts klaagster heeft genegeerd.

Raadsbeslissing; gegronde klacht over de kwaliteit van dienstverlening. Het verwijtbaar handelen heeft betrekking op een gebrekkige en slordige communicatie, het niet nakomen van de verplichting van schriftelijke vastlegging van zaken en een onzorgvuldige onttrekking aan de zaak. Bij het bepalen van de hoogte van de maatregel is als verlichtend meegewogen dat klagers slecht bereikbaar waren. Als verzwarend is meegewogen de laconieke houding van verweerder ter zitting. Rekening houdend met verweerders tuchtrechtelijk verleden is een voorwaardelijke schorsing voor de duur van twee weken passend en geboden.