Zoekresultaten 20951-21000 van de 43618 resultaten

Ongegronde klacht tegen apotheker ter zake van verstrekking verkeerde medicatie en het ontbreken van een bijsluiter in de verpakking van de medicatie. Apotheker niet tuchtrechtelijk aan te rekenen dat verkeerde medicatie is verstrekt aan klaagster aangezien de organisatie van de apotheek goed op orde was en ondanks uitvoerig onderzoek in de apotheek en bij de fabrikant de aanleiding voor de fout niet is achterhaald. Recept en etiket op het verstrekte doosje worden (later) met elkaar vergeleken en op juistheid gecontroleerd. College beveelt evenwel aan dat bij het ompakken van medicijnen altijd een tweede controle dient plaats te vinden, zeker wanneer in een keer meerdere medicijnen worden afgeleverd. Indien zonder overleg met klaagster de bijsluiter ontbrak, had dit niet mogen gebeuren, maar dit is verweerder niet tuchtrechtelijk aan te rekenen. Klacht afgewezen.

Ongegronde klacht tegen gynaecoloog die zich grensoverschrijdend zou hebben opgesteld bij een inwendig onderzoek. Lezingen partijen over hetgeen heeft plaatsgevonden lopen uiteen. College acht het spijtig dat klaagster onderdelen van consult heeft ervaren als grensoverschrijdend doch stelt geen grensoverschrijdend handelen door gynaecoloog vast. Klacht afgewezen.

Klacht tegen huisarts in verband met gemiste diagnose ‘infarct in de kleine hersenen’, het niet verzorgen van vervoer van klager van zijn huis naar het ziekenhuis en het schenden van het beroepsgeheim door bij het overschrijven van klager naar een andere huisarts – zonder toestemming van klager – met haar opvolger over deze tuchtzaak te spreken. Klacht ongegrond

Zie zaak 16/027 GZP. Klager heeft voormelde klacht tevens ingediend tegen de psychiater die samen met verweerder in procedure 16/027 GZP een contra-expertise voor klager zou gaan verrichten. Klager verwijt verweerder onprofessionaliteit en handelen in strijd met de beroepscodes en zorgvuldigheidsnormen. Verweerder voert verweer. Gegrond.

Crowdfunding. Betrokkene heeft een accountantsverklaring afgegeven bij een toekomstgerichte financiële prognose inzake het bedrijf van klager, welke prognose en accountantsverklaring bedoeld waren en zijn gebruikt ter verwerving van crowdfunding. Betrokkene heeft onder meer geen deugdelijke cijfermatige beoordeling van in het bijzonder het realiteitsgehalte van de geprognosticeerde omzet uitgevoerd en is daarbij zonder eigen onderzoek uitgegaan van de juistheid van de mededelingen van o.m. klager zelf. De afgegeven assuranceverklaring mist deugdelijke grondslag. Berisping.

Ontwijkende antwoorden over betrokkenheid bij samenstelling van een jaarrekening onder de gegeven omstandigheden niet oprecht en in strijd met het fundamentele beginsel van integriteit. Geen maatregel.

Klager verwijt verweerder, basisarts en verbonden aan het Bureau Medische Advisering van de IND, dat hij heeft nagelaten een terzake deskundige specialist te raadplegen en ten onrechte ervan is uitgegaan dat hij zelf voldoende deskundig was om een psychiatrische patiënt te beoordelen en mogelijk als gevolg hiervan een onjuist kader heeft gehanteerd bij de vraag naar het ontstaan van medische noodsituatie bij klager. ongegrond

Klager heeft een relatie gehad met de moeder van verweerder. Verweerder heeft klager vanaf zijn privé e-mailadres diverse berichten gestuurd, waaronder een bericht dat hij heeft ondertekend met: “Mr. [naam verweerder], advocaat”. De raad is van oordeel dat sprake is van een vermenging van verweerders privé-hoedanigheid met zijn hoedanigheid van advocaat. Verweerder is in de kwestie tussen zijn moeder en klager met verwijzing naar zijn functie van advocaat een belangrijke rol gaan spelen en heeft die laatste hoedanigheid als het ware als drukmiddel ingezet. Bovendien heeft hij in die setting uitlatingen gedaan aan het adres van klager waarvoor een voldoende feitelijke grondslag ontbrak en die daarmee onnodig grievend en ongefundeerd waren. Klacht gegrond. Waarschuwing.

Beslissing op verzet. Naar het oordeel van de raad heeft de voorzitter de klacht terecht kennelijk ongegrond verklaard. Verzet ongegrond.

Klacht van echtgenote patiënt tegen arts-assistent, destijds werkzaam op SEH. Klaagster verwijt onzorgvuldig handelen omdat verweerder de diagnose harseninfarct heeft gemist. Er is sprake van een gemiste diagnose, maar verweerder treft geen tuchtrechtelijk verwijt. Dit gelet op zijn beperkte ervaring en het van zijn kant adequate overleg met zijn supervisor waaruit volgde dat ischemie werd uitgesloten.

Klacht van echtgenote patiënt tegen neuroloog. Klaagster verwijt onzorgvuldig handelen omdat verweerster de diagnose harseninfarct heeft gemist. Er is sprake van een gemiste diagnose en h et college oordeelt het handelen van verweerster al met al onder de maat, maar heeft ook oog voor de deels tegenstrijdige berichten die zij ontving en waarop zij haar diagnostische overwegingen moest stoelen. Zij heeft echter niet het juiste gewicht gegeven aan de alarmerende symptomen waardoor zij de op handen zijnde ischemie heeft gemist. Waarschuwing.

Sociaal psychiatrisch verpleegkundige, belast met de zorg voor een 14 jarige getraumatiseerde patiënte en de ouderbegeleiding van haar moeder, begaat grensoverschrijdend gedrag ten opzichte van patiënte en seksueel grensoverschrijdend gedrag ten opzichte van moeder. Klacht IGZ gegrond. Geen inzicht in oorzaak gedrag, ernstige vrees recidive. Volgt doorhaling inschrijving in BIG register.

Orthodontische behandeling door tandarts met vele tekortkomingen. Geen inzicht dat hij onvoldoende bekwaam was deze gecompliceerde behandeling uit te voeren. Berisping.

Gegronde klacht tegen eigen advocaat. Verweerder is ernstig tekort geschoten in het informeren van klaagster en het behartigen van haar belangen. Ook heeft hij één en ander procedureel onjuist aangepakt. Voorwaardelijke schorsing van twee weken (in plaats van de door de raad opgelegde berisping).

Klacht tegen huisarts. Klager belt met assistente over ijlen van echtgenote. Advies van de huisarts, via de assistente, om paracetamol te geven en na twee uur temperatuur te meten en terug te bellen, verdedigbaar. Dat patiënte een paar uur later is overleden, maakt dat niet anders. Afwijzing.

Klacht tegen verzekeringsarts. Klager, voorheen werkzaam als zelfstandig assurantietussenpersoon, is uitgevallen wegens ziekte. Klager is naar aanleiding van een door de verzekeringsarts, in opdracht van de arbeidsongeschiktheidsverzekeraar van klager uitgevoerd, verzekeringsgeneeskundig onderzoek 100 % arbeidsgeschikt verklaard. De klacht van klager dat de rapportage van de verzekeringsarts onzorgvuldig tot stand is gekomen en onjuistheden en/of tegenstrijdigheden bevat en dat hij niet op een professionele wijze heeft gereageerd toen klager hem vroeg naar de gang van zaken is door het Regionaal Tuchtcollege afgewezen. De behandeling van de zaak in beroep heeft het Centraal Tuchtcollege geen aanleiding gegeven tot de vaststelling van andere feiten en tot andere beschouwingen en beslissingen dan die van het Regionaal Tuchtcollege in eerste aanleg. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Klacht tegen arts, voormalig gynaecoloog, die zich inmiddels bezig houdt met alternatieve geneeswijzen. Klachten over schending beroepsgeheim en het lenen van geld van klaagster gegrond. Klaagster is niet-ontvankelijk in haar klachten over de kwaliteit van de geleverde alternatieve geneeswijzen. Berisping.

Klacht tegen (jeugd)arts. Klaagster heeft bij B&W van de gemeente Amsterdam een beroep op vrijstelling van de Leerplichtwet 1969 voor haar zoon ingediend, aangezien er geen passend onderwijs voor hem is en zij hem thuisonderwijs wil geven. Een GZ-psycholoog acht de zoon op psychologische gronden (zeer hoogbegaafd) ongeschikt om tot een school te worden toegelaten. De (jeugd)arts heeft een medisch advies uitgebracht ten behoeve van het verzoek tot vrijstelling van de leerplicht. Klaagster verwijt de arts (in de kern) dat zij voorbijgaat aan de verklaring van de GZ-psycholoog. Het Regionaal Tuchtcollege wijst klaagsters klacht als ongegrond af. Het Centraal Tuchtcollege onderschrijft het oordeel van het Regionaal Tuchtcollege en verwerpt het beroep.

Klacht tegen psychiater. Klager verwijt verweerster dat zij geweigerd heeft hem informatie te verstrekken en dat zij vertrouwelijke informatie heeft gegeven aan de AIVD. Geen feitelijke onderbouwing informatie aan AIVD en informatie aan klager is verstrekt. Klacht kennelijk ongegrond.

Klacht tegen verzekeringsarts kennelijk ongegrond. Gelet op de inhoud van de rapportage, het onderzoek, en de opgevraagde gegevens is verweerder binnen de grenzen van een redelijk bekwame beroepsuitoefening gebleven. In het licht van het verloop van het spreekuurcontact is het gebruik van de term ‘catastroferend ‘ wel te begrijpen en in de verzekeringsgeneeskunde een gebruikte term.

Voorzitter oordeelt klacht over handelwijze advocaat wederpartij; kennelijk ongegrond.

Een vereniging van eigenaars (VvE) verwijt de notaris niet te hebben voldaan aan haar verzoek om bij de overdracht van een appartementsrecht de bedragen, die de verkoopster nog aan de VvE verschuldigd was, te verrekenen met de koopprijs. De kamer is in de eerste plaats van oordeel dat de VvE belanghebbende is bij de klacht, gelet op het ruime belangenhebbendenbegrip van artikel 99 lid 1 Wna. In de tweede plaats overweegt de kamer het volgende. Uit artikel 5:122 lid 3 BW volgt dat koper en verkoper van een appartementsrecht hoofdelijk aansprakelijk zijn voor betaling van verschuldigde bijdragen. Aangenomen wordt dat daaronder alleen vallen de bijdragen die jaarlijks bij de exploitatierekening worden vastgesteld en de voorschotbijdragen die bij de jaarlijkse begroting worden vastgesteld. In artikel 5:122 lid 5 BW wordt bepaald dat de notaris moet zorgen dat een verklaring van een VvE, waarin opgave wordt gedaan van de bedoelde bijdragen, aan de akte wordt gehecht. In de notariële praktijk is het gebruikelijk dat de verschuldigde bijdragen, vermeld op de verklaring, na levering van het appartementsrecht door de notaris worden verrekend met de koopprijs. In de voorliggende zaak heeft de notaris de verklaring van artikel 5:122 lid 5 BW ontvangen. Nadat de verkoopster tegen de verschuldigdheid van de bijdragen bezwaar had gemaakt bij de notaris, heeft de notaris besloten de bijdragen niet te verrekenen. Of de notaris dat terecht heeft gedaan kan onvoldoende worden beoordeeld, bij gebreke van (bewijs)stukken of van een toelichting ter zitting door en partijen. Hun afwezigheid ter zitting brengt tevens mee dat geen bevraging mogelijk was of en in hoeverre het reglement van splitsing afwijking van het bepaalde in artikel 5:122 lid 3 BW mogelijk maakt, wat van belang kan zijn voor de beoordeling of de bijdragen verschuldigd zijn. Met het zich scharen achter het standpunt van de verkoopster heeft de notaris mogelijk de VvE in een financieel nadelige positie gebracht. De notaris had dit kunnen voorkomen door vóór het passeren van de akte de VvE te informeren dat de bijdragen niet zouden worden verrekend en had aldus de VvE de mogelijkheid geboden daartegen rechtsmiddelen in te stellen. Door dit na te laten heeft de notaris onzorgvuldig jegens de VvE gehandeld. Klacht gegrond. Geen maatregel.

Verzet ongegrond. Advocaat mag voor zichzelf optreden.

Voorzitter oordeelt klachten over werkwijze advocaat wederpartij kennelijk ongegrond.

Klacht tegen verpleegkundige. Klager is na een ernstig motorongeluk in het ziekenhuis waar verweerster op de medium care werkzaam is beland. Vanaf de medium care wordt klager op eigen verzoek overgeplaatst naar een ander ziekenhuis. Klager verwijt de verpleegkundige – kort gezegd – onvoldoende zorg en onzorgvuldig handelen bij de overdracht. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht afgewezen en het beroep van klager wordt door het Centraal Tuchtcollege verworpen.

Voorzitter oordeelt klachten over optreden advocaat wederpartij kennelijk ongegrond.

Klacht tegen gz-psycholoog. Klager is opgenomen in een forensisch psychiatrisch centrum. Hij verwijt verweerster dat zij heeft besloten klager intern over te plaatsen vanwege een vermeende verliefdheid van klager op een sociotherapeut. Het Regionaal Tuchtcollege heeft klacht als kennelijk ongegrond afgewezen. In beroep maakt klager bezwaar tegen het feit dat hij tijdens de procedure in eerste aanleg door een misverstand niet (mondeling) is gehoord. In beroep is klager in de gelegenheid gesteld ter terechtzitting te worden gehoord maar heeft hij van de hem geboden gelegenheid geen gebruik gemaakt. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van klager.

Voorzitter oordeelt klacht wegens termijnoverschrijding op grond van art. 46g Advocatenwet niet-ontvankelijk.

Klacht tegen verpleegkundige. IGZ verwijt verweerder dat hij ten opzichte van een elfjarige patiënte onvoldoende professionele distantie in acht heeft genomen en grensoverschrijdend heeft gehandeld door aan patiënte na haar ontslag WhatsApp berichten te sturen. Het Regionaal Tuchtcollege verklaart de klacht gegrond, legt aan verweerder de maatregel op van ontzegging van de bevoegdheid om in het register ingeschreven staande het beroep van verpleegkundige uit te oefenen ten aanzien van kinderen, bepaalt dat de gedeeltelijke ontzegging onmiddellijk van kracht wordt en gelast publicatie van de beslissing. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep van verweerder.

Voorzitter oordeelt klacht over wijze van optreden van advocaat wederpartij kennelijk ongegrond. Geen sprake van een belangenconflict.

Voorzitter oordeelt klacht over optreden advocaat wederpartij in familiezaak kennelijk ongegrond. Partijdige belangenbehartiger; belangen klaagster niet onnodig of onevenredig geschaad.

De notaris heeft in 1991 het testament van de broer van klaagster gepasseerd. De oud-notaris heeft destijds met de broer van klaagster het testament voorbesproken en heeft het opgesteld. Klaagster stelt dat haar broer onvoldoende wilsbekwaam was een testament op te laten maken en verwijt de notaris en de oud-notaris onzorgvuldig te hebben gehandeld. De laatstgenoemden stellen geen enkele herinnering meer te hebben aan het dossier. Zij nemen aan dat zij, zoals gebruikelijk, de wilsbekwaamheid van de testateur te hebben beoordeeld. De kamer stelt vast dat thans niet meer is te achterhalen wat heeft plaatsgevonden tijdens het gesprek van de oud-notaris met de broer van klaagster en bij het passeren van het testament door de notaris. Dat de verklaringen van de notaris en de oud-notaris niet op waarheid berusten, is onvoldoende gebleken. De kamer acht het niet ondenkbaar dat een notaris niet meer voor ogen staat dat wat vijfentwintig jaar geleden heeft plaatsgevonden bij het opstellen en passeren van een testament, ook al betreft het, zoals in dit geval, een bijzondere making. Nu niet is komen vast te staan dat de oud-notaris of de notaris geen of onvoldoende onderzoek heeft gedaan naar de wilsbekwaamheid van de broer van klaagster kan hun in dit geval geen onzorgvuldigheid worden verweten en is de klacht ongegrond.

Klager en zijn broer zijn de zonen van de inmiddels overleden erflaatster. Erflaatster heeft een testament opgemaakt waarin de broer is onterfd. De broer heeft een procedure tot nietigverklaring van het testament aanhangig gemaakt bij de rechtbank, waarin hij stelt dat erflaatster ten tijde van het opmaken van het testament niet in staat was om haar wil te bepalen als gevolg van dementie. Ter beoordeling van deze vraag is het patiëntendossier van erflaatster afgegeven aan de aangeklaagde neuroloog. De neuroloog heeft geconcludeerd dat in het dossier niets is te vinden dat duidt op dementie ten tijde van het opmaken van het testament. Er is volgens hem op geen enkele wijze iets op te maken over de objectief waargenomen geestestoestand van erflaatster. Klager verwijt de neuroloog dat hij: 1) als medisch specialistisch rapporteur niet heeft gehandeld conform de “richtlijn medisch specialistische rapportage”, omdat hij partijdig was; 2) zijn beroepsgeheim heeft doorbroken door onnodig uit het patiëntendossier van erflaatster te citeren; en 3) een afspraak voor een gesprek niet is nagekomen. Het Regionaal Tuchtcollege heeft de klacht in al haar onderdelen ongegrond verklaard en afgewezen. Het Centraal Tuchtcollege verwerpt het beroep.

Door ter zitting naar voren te brengen dat zijn cliënte altijd op goede gronden goedkeurende accountantsverklaringen had afgelegd, ter wijl hij wist van de zwaarwegende conclusie van het interne onderzoeksrapport dat uit het onderzochte controledossier onvoldoende bleek dat de verzamelde controle-informatie toereikend was om de goedkeurende accountantsverklaring te onderbouwen, heeft verweerder aan de rechter in kort geding onjuiste informatie verstrekt en derhalve niet gehandeld op een wijze die een behoorlijk advocaat betaamt. Klacht gegrond; berisping.

Dat verweerster niet schriftelijk aan partijen heeft bevestigd wat is besproken met betrekking tot de inhoud, reikwijdte en eventuele financiële gevolgen van het echtscheidingsconvenant, voordat dit werd getekend, waardoor bij klager achteraf onduidelijkheid is ontstaan over zijn alimentatieverplichting, kan verweerster, die beide partijen bijstond, tuchtrechtelijk worden verweten. Klacht gegrond, waarschuwing.

Door eerst na diverse aanmaningen van de deken te reageren en helemaal niet meer te reageren op de latere verzoeken van de deken, belemmerde verweerster de deken in diens taakuitoefening en heeft verweerster zich niet gedragen zoals een behoorlijk advocaat betaamt. Klacht gegrond, voorwaardelijke schorsing van 2 weken

Het om reden van publiciteit plaatsen van een krantenartikel en een film van Pownews op de kantoor website met daarin voor klaagster mogelijk grievende uitspraken, is niet tuchtrechtelijk verwijtbaar aangezien het gaat om uitlatingen van derden en verweerder op de website de bronnen heeft vermeld. Het zonder toestemming van de wederpartij indienen van nadere processtukken is tuchtrechtelijk verwijtbaar aangezien door de rechter slechts één reactieronde was toegestaan en de zaak voor tussenbeschikking stond. Aan de wederpartij rechtstreeks een aanzegging met rechtsgevolg doen toekomen zonder diens advocaat daarvan in kennis te stellen betaamt een behoorlijk advocaat niet. Niet is gebleken van de noodzaak daartoe of andere rechtens aanvaardbare reden. Klacht gedeeltelijk gegrond, berisping.

Geen indicatie voor ambulancevervoer, waardoor p roblemen met het vervoer van klager terug naar het ziekenhuis waar zijn persoonlijke bezittingen waren. Het had op de weg van het verpleegkundig personeel gelegen om dit aan de cardioloog terug te koppelen. Dat dit niet is gedaan, valt verweerster niet aan te rekenen, aangezien het de gebruikelijke gang van zaken was dat vervoer van patiënten door het verpleegkundig personeel werd geregeld en niet door de dienstdoende specialist. Hoewel de communicatie van verweerster jegens klager omtrent het ontslag voor verbetering vatbaar was, heeft zij zowel per brief als tijdens de tuchtprocedure haar excuses aan klager aangeboden. Ongegrond.

Klager heeft ook in de verzetprocedure niet duidelijk gemaakt waarom hij, nadat hij van het aan verweerster verweten handelen heeft kennisgenomen dan wel redelijkerwijs daarvan kennis kon hebben, meer dan drie jaren heeft gewacht met het indienen van de klacht. Verzet ongegrond.

Gegronde klacht tegen huisarts waarmee klager en echtgenote een kennismakingsgesprek hebben gehad en waarmee klager vervolgens een afspraak heeft gemaakt waarbij voorafgaand aan het consult het inschrijfformulier zou worden ingevuld. Niet toelaten klager tot spreekkamer en consult niet door laten gaan omdat klager zich niet had uitgeschreven bij zijn oorspronkelijke huisarts was onzorgvuldig omdat klager hieromtrent bij het maken van de afspraak niet was geïnformeerd door de assistente van de huisarts. Schending medisch beroepsgeheim met als gevolg onder druk zetten vertrouwensband tussen klager en oorspronkelijke huisarts door zonder overleg met klager telefonisch contact op te nemen met oorspronkelijke huisarts van klager. Huisarts toont inzicht in zijn verwijtbaar handelen en heeft verbetermaatregelen toegepast binnen praktijk om in de toekomst vergelijkbare situaties te voorkomen. Waarschuwing.

Verweerder heeft beroep ingesteld tegen de beslissing van de raad van 5 december 2016 waarbij zijn verzoek tot opheffing van een aan hem opgelegde schorsing is afgewezen. Nu verweerder om hem moverende redenen er voor gekozen heeft zich per 16 september 2016 te laten uitschrijven van het tableau en dus niet meer de praktijk als advocaat sedertdien wenst uit te oefenen, heeft hij thans geen rechtens te respecteren belang bij opheffing van de ordemaatregel die de raad hem op 3 oktober 2016 heeft opgelegd. Verweerder wordt, gelijk als in de zaak onder nummer 160266, in zijn hoger beroep niet-ontvankelijk verklaard.

In het licht van het zwaarwegende belang van de wederpartij dat zij niet op lichtvaardige gronden in staat van faillissement wordt verklaard, kan de advocaat die namens een cliënt faillietverklaring verzoekt, anders dan bij de behandeling van veel andersoortige zaken, niet zonder meer afgaan op door de cliënt verschafte informatie. Het hof overweegt dat mr. R verweerder reeds met de e-mail van 19 mei 2015 op de hoogte heeft gebracht van de “uitdrukkelijke mededeling” van A dat zij geen vordering op klaagster had. Voor zover verweerder zelf niet reeds voorafgaand aan de indiening van de faillissementsaanvraag had moeten onderzoeken of er sprake was van een vordering van A en, zo ja, of er een reële kans bestond dat deze zou worden opgeëist, had het op de weg van verweerder gelegen om in ieder geval naar aanleiding van die e-mail actie te ondernemen, door zich hetzij bij mr. R, hetzij bij A zelf te vergewissen van de feiten. Dat heeft verweerder nagelaten. Verweerder is derhalve in weerwil van duidelijke andersluidende signalen blijven afgaan op de mededelingen van zijn cliënte en ten overstaan van het gerechtshof blijven stellen dat A een vordering op klaagster had. Aldus heeft verweerder de geldende zorgvuldigheidsnorm overtreden. Dat is tuchtrechtelijk verwijtbaar. Nu verweerder nooit eerder tuchtrechtelijk veroordeeld is, acht het hof in dit geval niet een berisping, maar een waarschuwing gepast.

IGZ verwijt kinderarts de tweede tuchtnorm ex artikel 47 lid 1 onder b Wet BIG te hebben geschonden door als kinderintensivist kinderpornografisch materiaal te downloaden, in het bezit te hebben en te bekijken. Gegrond.

Ongegronde klacht tegen BMA- arts (verzekeringsarts) die bij afwezigheid van collega BMA-arts aanvullend (positief)advies heeft uitgebracht met betrekking tot therapiemogelijkheden van klaagster in land van herkomst. Dat BMA-arts in aanvullend advies geen aandacht heeft besteed aan de aard van de behandeling is niet vastgesteld door het College. Niet verwijtbaar dat BMA-arts niet heeft onderzocht welke therapieën in land van herkomst beschikbaar zijn vanwege ontbreken aanwijzingen dat klachten van klaagster uitsluitend door specifieke therapie adequaat zouden kunnen worden behandeld. Klaagster volgde ten tijde van advies nog geen psychotherapeutische behandeling. Niet verwijtbaar dat BMA-arts geen contact heeft opgenomen met behandelaar van klaagster of gerede twijfel heeft gehad omtrent effectiviteit van de behandeling in land van herkomst aangezien hiervoor geen aanwijzingen waren. Het enkele feit dat in land van herkomst traumata hebben plaatsgevonden betekent niet dat in dat land geen effectieve behandeling kan plaatsvinden. Klacht afgewezen.

De raad heeft aangenomen dat verweerster namens de erfgenamen is opgetreden zonder dat zij over een mandaat beschikte, op grond waarvan de raad heeft geoordeeld dat verweerster heeft gehandeld in strijd met de tuchtrechtelijke norm van artikel 46 Advocatenwet. De raad heeft dit verweerster ernstig aangerekend en heeft de maatregel van berisping passend en geboden geacht. Bekrachtiging door het hof van de uitspraak van de raad.

De raad heeft geoordeeld dat verweerder ten opzichte van klaagster tekort is geschoten. Gelet op de omstandigheden van het geval en het feit dat het gaat om een tekortkoming in de informatieplicht waar klaagster geen nadeel van heeft ondervonden, acht de raad de maatregel van een enkele waarschuwing passend en geboden. Bekrachtiging door het hof van de uitspraak van de raad.

Ongegronde klacht tegen BMA- arts (verzekeringsarts) die positief medisch advies heeft uitgebracht met betrekking tot therapiemogelijkheden van klaagster in land van herkomst. Dat BMA-arts in het medisch advies geen aandacht heeft besteed aan de aard van de behandeling is niet vastgesteld door het College. Niet verwijtbaar dat BMA-arts niet heeft onderzocht welke therapieën in land van herkomst beschikbaar zijn vanwege ontbreken aanwijzingen dat klachten van klaagster uitsluitend door specifieke therapie adequaat zouden kunnen worden behandeld. Ten tijde van uitbrengen advies werd nog geen psychotherapeutische behandeling gevolgd door klaagster. Vanwege geen betrokkenheid bij opstelling aanvullend advies door collega-BMA arts kunnen hierop betrekking hebbende klachtonderdelen jegens BMA-arts geen doel treffen. Klacht afgewezen.

Klacht eigen advocaat. Verweerder heeft gehandeld zoals het een behoorlijk advocaat niet betaamt door – zonder zijn cliënt deugdelijk te informeren – een voor zijn cliënt mogelijk nadelige draagkrachtberekening in de procedure in te dienen. Klacht gegrond. Waarschuwing. Proceskostenveroordeling.